ปั่นเล่น ๆ ไปหาแม่ยายที่ดำเนินสะดวก (ราชบุรี) ไปหาสาวที่ดอนยายหอม (นครปฐม) ..... วันเสาร์ที่ ๑๙ พฤษภาคม ๒๕๕๕

[สมพิศ]

ผ่านวัดตากแดด

[สมพิศ]

มุ่งหน้าร้านเป็ดแม่พยอม อ.โพหัก จ.ราชบุรี

[สมพิศ]

มาแวะที่นี่เพื่อซื้อเป็ดเอาไปฝากแม่ยายกับน้องเมียครับ

ระหว่างรอเป็ดใส่กล่อง ได้สั่งน้ำขวดมาแก้กระหาย ...... แม่พยอมไม่คิดกะตังค์ ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยครับ

[สมพิศ]

ได้เป็ดที่เอาไปฝากแม่ยายแล้วก็เดินทางต่อครับ

[สมพิศ]

เส้นทางนี้ยังไม่เคยผ่าน ต้องอาศัย GPA (General Person Ask) ตลอดทาง

[สมพิศ]

บอกชาวบ้านเขาว่า เป็นเขยดำเนินสะดวก จะไปบ้านแม่ยาย เขาก็ยิ้ม ๆ แล้วก็ยินดีบอกทางให้

[สมพิศ]

ทางดี ไม่มีรถยนต์มากวนใจ มีแต่แดด

[สมพิศ]

มีแต่รูปพี่เทพคนเดียว โธ่ !! ก็ไปกันเพียงสองคนนี่นา เขามาเป็นเพื่อนก็ดีถมไปแล้ว

[สมพิศ]

สองข้างทางเป็นสวนตลอดครับ

[สมพิศ]

ใกล้ถึงแล้วครับ บ้านแม่ยายผม วัดสนามไชย ดอนกรวย ดำเนินสะดวก

[สมพิศ]

และแล้ว แม่ยายกับลูกเขยก็มาถ่ายรูปคู่กัน ส่วนน้องเมีย (สาวโสด) หลบกล้อง

[สมพิศ]

มาถึงตรงนี้ก็นึกถึงเพลงสุรพล สมบัติเจริญ ครับ เขาแจ้งเกิดในวงการเพลงลูกทุ่งที่วัดสนามไชยนี่แหละ


ดำเนินจ๋า



หนึ่งในดำเนิน



แฟนจ๋า

รำลึก “สุรพล สมบัติเจริญ” กับเพลงแฟนจ๋าและเพลงดำเนินจ๋า
วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2553 ปีที่ 16 ฉบับที่ 261

ผ่านทางมติชนกรุ๊ป : หนังสือพิมพ์และนิตยสารในเครือมติชน.

ลูกทุ่งเศรษฐี

รำลึก “สุรพล สมบัติเจริญ” กับเพลงแฟนจ๋าและเพลงดำเนินจ๋า

เพิ่งผ่านเดือนสิงหาคมมาแล้วหยกๆ แต่การจากไปของ สุรพล สมบัติเจริญ เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2511 เป็นห้วงเวลาที่ยาวนานถึง 42 ปี

ถ้าสุรพลไม่ตาย เขาจะมีอายุครบ 80 ปี ในวันที่ 25 กันยายนนี้

ไหนๆ เดือนสิงหาคมและกันยายนมีความหมายกับชีวิตของราชาเพลงลูกทุ่งคนนี้ ทั้งครบรอบการจากไปและคล้ายวันเกิด ก็น่าจะมีเรื่องเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของเขามาเล่าสู่กันฟังสักหน่อย เอาล่ะครับ เกร็ดชีวิตของครูสุรพลที่จะนำมาเสนอฉบับนี้ เกี่ยวกับเพลง แฟนจ๋า

“ลืม…ผมหรือยังครับแฟน เมื่อก่อนเคยฟังกันแน่น แฟนจ๋าแฟนลืมผมหรือยัง จากไปเสียนาน ตั้งแต่เลิกจัดรายการให้ฟัง คงลืมผมเสียแล้วกระมัง ลืมหรือยัง หรือยัง ครับแฟน

ลืม…ผมหรือยัง ครับคุณ เมื่อก่อนเคยหมุนฟังคลื่น วันและคืน ฟังเพลงสุขแสน ผมจัดรายการ เมื่อก่อนคุณฟังครั้งอยู่ต่างแดน คุณจดหมายมากันเนืองแน่น สมัครเป็นแฟน ผมยังไม่ลืม

ลืม…หมดแล้วหรือคุณ ลืมพวงมาลัยหอมกรุ่น ที่คุณคล้องคอผมรอใจปลื้ม วัดสนามไชย ดินแดนครั้งก่อน ผมยังไม่ลืม ผมหลั่งน้ำตาอุราแสนปลื้ม ลืมแล้วหรือภาพแห่งความหลัง

ลืม…ผมลงคอ หรือแฟน อย่าเพิ่งลืมมิตรแสนซื่อ คือผมนี้ปรานีอีกครั้ง ผมจัดรายการ รีบหมุนคลื่นเถิดเปิดเครื่องรับฟัง กลับเถิดนะ กลับใจอีกครั้ง กลับมารับฟัง เหมือนเดิมเถิดคุณ”

เสียงดนตรีแอ๊คคอเดียนที่ขับขานประกอบเสียง ร้องอันเป็นเอกลักษณ์ของหนุ่มสุพรรณบุรีทำให้เพลงแฟนจ๋า มีมนต์สะกดเข้าไปถึงส่วนลึกจิตใจแฟนเพลงให้เกิดอาการหลงใหล คลั่งไคล้ในนักร้องคนนี้

เพลงแฟนจ๋า เกิดขึ้นภายหลังจากที่วงดนตรีสุรพลไปเปิดทำการแสดงประชันกับอีก 3 วง ที่วัดสนามไชยราษฎร์ศรัทธาธรรม หรือวัดสนามไชยฯ เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2509 อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี ปรากฏว่า วงของสุรพลชนะเลิศ

วงที่แข่งขันอีก 3 วง ได้แก่ วงเทียนชัย สมยาประเสริฐ วงรวมดาวกระจาย (สำเนียง ม่วงทอง) วงสมานมิตร เกิดกำแพง

ในคืนนั้น สุรพลได้แสดงละครเพลงหน้าเวทีเรื่อง ดำเนินจ๋า โดยให้ ศรีนวล สมบัติเจริญ ซึ่งเป็นภรรยาเป็นนางเอก

ผลการตัดสินที่ดูจากพวงมาลัยที่แฟนเพลงนำมาคล้องคอมอบให้เป็นกำลังใจและจำนวนผู้เข้าชมที่มากกว่าอีก 3 วง

รางวัลที่ได้เป็นเงินสดจำนวนหนึ่งและถ้วยรางวัลขันน้ำพานรองและพระยอดธงอีก 1 องค์

การแสดงละครเพลงหน้าเวทีเรื่อง ดำเนินจ๋า แสดงว่าเพลงนี้สุรพลได้ร้องมาก่อนแล้วราวๆ ปี 2505-2507

“โอ้…ดำเนิน เธอสวยเหลือเกิน ดำเนินของพี่ ในโลกนี้ พี่ขอรักเธอคนเดียว ไม่ลืม

โอ้…ดำเนิน เราเคยรักกันสวรรค์ดูดดื่ม พี่…ไม่ลืม ไม่ลืม ไม่ลืม ไม่ลืมดำเนิน

อย่า ให้พี่หลงรัก อย่าให้พี่หลงฝัน อย่าให้พี่หลงเพ้อ เพราะเธอมาทำห่างเหิน อย่าให้พี่ชอกช้ำ ด้วยการที่น้องทำเมิน พี่รักน้องเหลือเกิน พี่รักดำเนินด้วยใจ

โอ้…ดำเนิน เธอสวยเหลือเกิน สวยน้อยเมื่อไหร่ พี่นี้รักปักใจ ถึงแม้ชีพวาย ไม่ลืมดำเนิน

ไม่ลืม ไม่ลืม ไม่ลืม ไม่ลืม ไม่ลืม ไม่ลืม ไม่ลืม ดำเนิน”

ไม่ ต้องพูดถึงความหวานในบทเพลง ดำเนินจ๋า ที่ดังกระหึ่มกึกก้องไปทั่วเมืองไทย หลังจากสุรพลร้องเพลง ดำเนินจ๋า ละอองดาว โสธรบุญ นักร้องสาวในวงก็ร้องแก้ในเพลง อย่าลืมดำเนิน ซึ่งมีความไพเราะน่าฟังอย่างมาก

เท่านั้นยังไม่พอ สุรพลยังร้องเพลง หนึ่งในดำเนิน ออกมาอีกในช่วงประมาณปี 2506-2508

“หนึ่งในดำเนิน สวยเหลือเกินนะเธอ บุญพาพี่มาเจอ เจอะเธอที่ในดำเนิน

หนึ่งอยู่บนฝั่งคลอง พี่ยิ่งมองยิ่งเพลิน หนึ่งอยู่ในดำเนิน งามเกินกว่าองค์อุมา

ม่วยก็งามบาดใจ ไทยก็งามบาดตา อยู่เหนือฝั่งคงคา โอ้ดำเนินจ๋า พี่รักเท่าชีวี

สวยบาดตาบาดใจ สวยอะไรอย่างงี้ งามยิ่งกว่าเทพี ที่มีอยู่ในเมืองไทย”

หลัง จากสุรพลถูกคนร้ายยิงเสียชีวิต ศรีนวล สมบัติเจริญ ได้มาเป็นผู้นำวง ศิษย์สุรพล รับงานแสดงสืบต่อจากสามีและได้ร้องเพลง เสียงจากศรีนวล แต่งโดย ขุนแผน ภุมมารักษ์ เพื่อแก้กับเพลงแฟนจ๋า ราวๆ ปี 2511-2512

“ลืมนวล เสียเถิดพี่พล อย่าได้อาวรณ์ย้อนต้น คนทุกคนเกิดมาต้องตาย เสียงสุรพล ยังแว่วกังวานหวามใจไม่วาย นวลยังคิดถึงพี่ไม่คลาย ยังเสียดาย เสียดายพี่พล

ลืม นวลเสียเถิดพ่อคุณ อย่าได้อาวรณ์ว้าวุ่น ยังรักคุณห่วงคุณมากล้น ขอให้วิญญาณพี่อยู่ร่มเย็นเว้นห่างกังวล สู่สถานวิมานเบื้องบน ลืมทุกคนเสียเถิดพี่ลืม

ลืมเสียเถิดนะคนดี ลืมนวลเคยเป็นของพี่ ครั้งสิบหกปีน้องยังแสนปลื้ม วัดสนามไชยถิ่นที่พี่ดังแฟนยังไม่ลืม ตามความหวังแฟนยังใจปลื้ม ลืมเถิดนะอย่าได้ห่วงหลัง

ลืมนวลไม่ลืม ถ้อยคำ ก่อนเคยชื่นเชยหวานฉ่ำ ยังฝังจำสุขใจทุกครั้ง มิตรอยู่ต่างแดน เมื่ออยู่เป็นแฟนหมุนคลื่นรับฟัง กลับเถิดหนากลับใจอีกครั้ง กลับมารับฟังศรีนวลจัดแทน”

ขอขอบคุณ คุณพิชิต ทิศาภาคย์ (มนต์ เมฆขลา) ที่กรุณาส่งหนังสือ ชื่อ “หนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์เพลงลูกทุ่งไทย สุรพล สมบัติเจริญ” มาให้อ่าน เป็นหนังสือออกใหม่ที่ไม่มีวางจำหน่าย หากใครสนใจอยากได้ ลองโทรศัพท์ไปหาที่ (081) 484-7514

เกร็ดเล็ก เกร็ดน้อยที่เขียนมานี้ก็ได้มาจากหนังสือของคุณพิชิตซึ่งเป็นแฟนพันธุ์แท้ เพลงของสุรพล โดยเฉพาะเรื่องเพลงดำเนินจ๋า ตอนหนึ่งของหนังสือ คุณพิชิต เล่าว่า เคยไปดูการแสดงสดของวงสุรพล

“ครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2508 ที่วัดหัวเสียง อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ครั้งนั้นผมไม่มีตังค์พอที่จะตีตั๋วเข้าไปดูการแสดงของคุณสุรพล ต้องรอจนเขาขายตั๋วหมด แล้วเปิดให้ดูฟรีนั่นแหละ ผมถึงได้แทรกฝูงชนเข้าไปดูบ้าง (ก็ยังดีเนอะที่ได้ดูฟรี! แหม ก็จนนี่ครับ มีค่าเรือหางยาวก็บุญโขแล้ว ไป-กลับก็ 2 บาทแล้วในสมัยนั้น) ช่วงนั้น คุณสุรพลกำลังแสดงละครเพลงเรื่อง “ดำเนินจ๋า” อยู่พอดี คุณสุรพลแต่งชุดทหารอากาศประคองคุณศรีนวลเดินออกมาหน้าเวที รักกันหวานชื่น คุณสุรพลร้องเพลง “แซซีอ้ายลื้อเจ๊กนั้ง” ความหมายก็คือว่า ชาตินี้ไม่ขอรักใครอีกแล้วนอกจากเธอคนเดียว พอร้องจบ คุณปัทมา ณ เวียงฟ้า (นักร้องในวง) ก็เดินออกมาหน้าเวทีต่อว่าต่อขานคุณสุรพล ว่าทำไมไปรักสาวไทย สาวจีนสวยๆ อวบอั๋นอย่างเธอทำไมไม่รัก แล้วก็ร้องเพลง “ม่วยช้ำ” ร้องจบก็ทะเลาะกับคุณสุรพลอีก ว่ากันไปว่ากันมา โมโหสุดขีดหยิบปืนขึ้นมายิงคุณศรีนวลแล้ววิ่งหนีเข้าหลังเวทีไป คุณศรีนวลล้มลง คุณสุรพลก็รีบเข้าประคองร่ำไห้พรรณนารักต่างๆ นานา และก็ร้องเพลง “ดำเนินจ๋า” ก่อนจะก้มลงหอมคุณศรีนวล แล้วละครก็จบลง ชื่นใจคนดูอย่างผมเหลือเกิน”

ยังมีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยอื่นๆ ที่น่าสนใจอีกมาก เอาไว้โอกาสหน้าจะนำมาสาธยายให้ได้อ่านกัน


http://soclaimon.wordpress.com/2010/09/ ... %E0%B8%8D/

[สมพิศ]

คืนนี้ขอพักก่อนครับ ผบ.ได้ยินเสียงเพลงเรียกผมเข้านอนแล้วล่ะ อิอิ

[สมพิศ]

มาต่อกันตอนดึกเลยนะครับ

เดินทางกลับไปทานมื้อกลางวันที่ร้านเป็ดพะโล้ แม่พยอม โพหัก ... ออกมาทางแช่ไหครับ

[สมพิศ]

จากวัดดอนคลัง ย้อนรอยเส้นทางเดิม