กลุ่มทัวร์ริ่งน้องใหม่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

[สส]

ต้องขออภัย ครับ
เน็ตผ่านมือถือช้ามากๆ คงต้องไปขอใช้ของชาวบ้านอีกตามเคย

[สส]

เราไปถึงบ้านหาดสาห้าโมงเย็น ชาวบ้านกำลังมีพิธีอะไรบางอย่าง ผมก้อโดนเบียร์หาดสาจากพี่ๆข้างพิธี ไปอีกจอกนึ่ง เป็นศิริมงคล

[สส]

ยิ้มรับจากหาดสา

[สส]

พี่เลิศกับพี่สุนไปหาของกิน แต่ไม่ได้กินเพราะของหมด
ส่วนผมไปหาที่พัก มีคนบอกให้ไปหาพ่อเฒ่า พ่อเฒ่าบอก "มี มี", "มี แล้วมันอยู่ไหน?", "นี่ไงทางขึ้น"
อาคารที่พักขนาดสามห้อง มีบันไดหลังด้วยสำหรับขึ้นห้องพ่อเฒ่าแม่เฒ่า

[สส]

เย็นนี้ชาวบ้านและแขกก็ลงไปอาบน้ำที่แม่น้ำกัน

[สส]

[สส]

เราทานมื้อเย็นที่โรงแรม ขอแบ่งอาหาร ต้มหน่อไม้กับพริกเกลือ จากวงข้าวเจ้าของโรงแรม แล้วย้ายขึ้นไปต่อที่เทอเรส

[สส]

กลางดึก
ผมปลุกพี่สุนชวนไปเยี่ยวที่หาด
กลับมาเห็นห้องพี่เลิศเปิดอยู่ ผมดันปิด มันก็อ้าออกมาอีก
ผมเข้านอน ยังไม่หลับ
ได้ยินเสียงกรน เสียงหนู เสียงคน เสียง ...
ผมเป็นห่วงข้าวของห้องพี่เลิส เลยเคาะผนังฝาไม้ไผ่สานห้องเรียกให้ปิดประตู

เช้าพี่สุนว่า มึงมารู้สึกกลัวของจะหายเอาตอนตีสี่นี่นะ

[สส]

ยามเช้า ณ หาดสา

[สส]

ตะวันขึ้น วิถีชีวิตก็เดินต่อ

[สส]

แต่วิถีของเราสามคนสดุดกึก
เมื่อไปติดต่อซื้อปี้ แต่นายท่าบอกว่า รถถีบไปบ่ได้ ต้องเหมา
เป็นหยัง? สิไปบ่ได้
มันหนัก น้ำก็น้อย อันตราย
เฮือเหมาท่อได๋?
ล้านสาม

[เสือสุน]

สวัสดีเพื่อนๆทุกท่าน
ได้มีการพูดคุยกันกับเพื่อนในกลุ่ม ทำท่าว่าจะเกิดทริปลาวใต้ในฤดูฝนขึ้นมา
จุดมุ่งหมายคือ คอนพระเพ็ง เดินทางเย็นวันที่ 29 กรกฎาคม 2555 กลับ
วันที่ 4หรือ5 สิงหาคม 2555 เริ่มปั่นสายๆของวันที่ 30 จากด่านช่องเม็ก
เราจะไปเข้าพรรษากันที่ลาวใต้(สำหรับคนที่จะเข้า)ส่วนผมยังไม่เคยเข้าคง
ยังเขินๆอยู่ที่จะเข้าพรรษา ตอนนื้สมาชิกทื่จะไปคือ เสือธี แต่งแต่รถแต่ยัง
ไม่มีโอกาสเดินทางไกลคงจะได้ร่วมทริปกันก็ครั้งนี้หละ ทริปนี้คงได้ปั่นกลาง
สายฝนกันบ้าง

[สส]

มาเรื่องปี้ต่อกันครับ

[สส]

ตลอดช่วงบ่ายและเย็นเมื่อวาน เราสอบถามนับครั้งไม่ถ้วนเพื่อให้แน่ใจว่ามีเรือโดยสารไปเมืองขวา
แต่เรามิได้จะคิดว่า รถถีบบ่ให้ไป
ทั้งพี่เลิศและพี่สุนว่า หารถย้อนกลับพงสาลีเถอะ รีบเลย
ผมนึกถึงภาพที่จะต้องไปรถโดยสารตั้งสองต่อ มันบ่น่าเล้ยยยย
ที่จริงทุกคนก็คิดในใจเหมือนกัน จึงกระอักกระอ่วนกันอยู่พักหนึ่ง
ไปปรึกษาแม่เฒ่า ก็ว่า เขาอยากให้เหมา
ไปลองสอบถามคนรถคนเรือ เขาก็ว่าไปได้ ๆ ๆ ถ้าสมาคมให้ไป ทั้งรถทั้งเรือมีเยอะ
เราเองก็เห็นอยู่ว่ารถถีบมันก็ขึ้นเรือไปได้ สามคันวางล็อคเดียวก็พอ ขึ้นหลังคาก็ได้ เก็บค่าระวางเพิ่มเราก็บ่ขัดข้อง
ผมลองเสนอสมาชิกว่า เหมาก็เหมาเถอะ กลับรถคงจะไม่ทันวันนี้ คงต้องเสีเวลาอีกวันและเหนื่อยด้วย ไปเรือมันก็เย็นสบาย วิวสวยๆ เป็นส่วนตัวด้วย
ถึงตอนนี้เสียงเอกฉันสามต่อศูนย์เสียง เหมาเรือ
ผมไปบอกนายท่าและขอจ่ายเป็นเงินบาท และต้องการไปบัดเด๋ยวนี้เลย

[สส]

ไม่ถึงห้านาทีเรือก็มาเกยท่าให้เรา
มีผู้หญิงจูงเด็กถือถุงใบใหญ่มาจะขึ้นเรือเรา ผมทักอย่างดังไปว่า
สิไปไสละน่ะ
ข่อยเป็นเมียคนขับเฮือ สิไปนำกัน เอาหลานไปนำ
จังซั่นติ (ผมก็นึกว่าพวกพวกฝากจะไปด้วย )
ขอให้น้องสาวไปด้วยคนหนึ่งได้บ่?
บ่ได้
ขอไปด้วยจักคนเถอะ ไปลงกลางทาง สิต้องไปเฮ็ดงาน ถ้าบ่ให้ไปนำก็หมดปัญญาสิไปแล้ว
บ่ได้ ๆ
มีเสียงมาจากคนขับเรือว่า เพิ่นบ่ให้ไป ก็สิไปได้จั่งได๋
ข่อยขอร้องอีกจักเทื่อ เถอะน้อ
(ผมเริ่มหายโมโห) ไปผู้เดียว อย่ามีคนอื่นอีก
จ้ะ บ่มีอีกแล้ว
...
โอ้ย คนไทยจังแม่นใจดำน้อ
ก็คนลาวใจดำก่อนทำไมล่ะ

SAM_0812.JPG (405.71 KiB) เข้าดูแล้ว 85 ครั้ง

เก้าโมงครึ่ง เราก็หันหลังให้บ้านหาดสา
ไม่กี่อึดใจเราก็ลืมความไม่พอใจนั้นไป เหมือนโดนสายน้ำอูชะล้างออกไป

แต่เรื่องใครใจดำไม่ดำ นี่ เถี่ยงกันต่อในเรื่องอีกครึ่งวัน ยังไม่สามารถสรุปได้