เกี่ยวกับอาการขาดน้ำ+ปัสสาวะน้อยและแสบร้อนระหว่างวันปั่น

[xมoผีIvmS]

ไม่เห็นด้วยกับการทานน้ำอัดลม ครับ มาดูสาเหตุกัน

- การดื่มสารละลายกลูโคสที่มีความเข้มข้นมากกว่าร้อยละ 2.5 จะเคลื่อนตัวจากกระเพาะอาหารลงสู่ลำไส้เล็กได้ช้า ค้างอยู่ในกระเพาะอาหารนาน ทำให้เกิดความรู้สึกอิ่มนานและดูดซึมช้า
- นอกจากนี้ สารละลายกลูโคสที่เข้มข้นมากจะมี osmolarity สูงจะดึงน้ำไว้ภายในลำไส้ ปิดกั้นการดูดซึมของน้ำให้ช้าลงอีก จึงดูเหมือนว่าจะเกิดผลเสียมากกว่าผลดี
- สารละลายเกลือแร่หรือน้ำอัดลมที่มีขายในท้องตลาด มักมีความเข้มข้นของกลูโคสมากกว่าร้อยละ 2.5 (น้ำอัดลมมีน้ำตาลประมาณร้อยละ 8-10) จึงไม่เหมาะที่จะใช้ในการดื่มเพื่อทดแทนการเสียเหงื่อ

[ฅนเดินทาง]

ช่วงที่ปั่นผมจะดื่มน้ำบ่อยๆ ทุกๆสิ หรือสิบห้านาที ทุกครั้งครับ แต่ปัสสาวะออกมาเหลืองเข้ม เข้มมากจริงๆน้ำที่ดื่มสูญเสียไปกับเหงื่อมากกว่าครับ

[^O^wen]

การดื่มน้ำเราควรปรับเลี่ยนนิสัย แต่ก่อนผมดื่มน้ำน้อย หลังๆมาออกกำลังการต้องมีการดื่มน้ำให้เพียงพอกับที่ร่างกายต้องการ การเตรียมตัวออกทริประยะทางไกลๆ ควรมีการกินอาหารที่ให้พลังงานที่ถูกต้อง ดื่มน้ำและพักผ่อนที่เพียงพอ เช้ามาเราเข้าห้องน้ำก็จะพอทราบถึงความพร้อมของร่างกายเราได้ในระดับหนึ่ง เช่น ถ้าสีปัสสาวะเรามีสีจางออกขาวใส แสดงว่าเราดื่มน้ำและพักผ่อนได้พอ หากตรงกันข้ามหากสีเหลืองเข้ม แสดงว่าเราดื่มน้ำน้อย

จากประสบการณ์ที่ได้ปั่นทางไกล อุบล-โคราช (2วัน) โดยใช้เสือภูเขา วันแรกปั่นไป 220 กม.ถึงบุรีรัมย์ ร่างกายก็เสียน้ำไปมาก เกลือแร่ก็ดื่ม 4-5 ขวดได้ โดยส่วนตัวผมเป็นคนที่เหงื่อออกง่าย แล้วก็มีอาการเดียวกันคือ เมื่อเหงื่อแห้งจะสังเกตเห็นผง/ผลึกเกลือที่แห้งเพราะลม ขึ้นตามแขน ขา การดื่มเกลือแร่ผมว่ามีส่วนไปชดเชยได้มาก ส่วนดื่มมากไปนั้นก็ขึ้นอยู่กับรูปร่างมวลกายของเราด้วย และระยะทางที่เราใช้ ความเร็วที่เดินทาง ส่วนการดื่มผมจะไม่ดื่มที่เดียวทั้งขวด อาจพกใส่กระเป๋าหลังไปด้วย แล้วจิบสลับกับน้ำเปล่าไปเรื่อยๆ แต่ก็ยังเติมไม่ทันเพราะพักคืนแรก ตาจะโบ๋เหมือนเวลาไปแข่งขันทุกครั้ง คือร่างกายเสียน้ำไปมาก ส่วนวันที่สองของการเดินทาง ระยะทาง 100+ ก็ไม่เร่งรีบค่อยๆขี่ประคองจนถึงที่หมายช่วงบ่ายๆ

แต่จากทริปดังกล่าว ผมกับมาสนใจประเภทรถมากกว่า เพราะเสือภูเขาที่ใช้ จะเป็นแฮนด์ต่ำกว่าเบาะเล็กน้อยเป็นเรซซิ่ง ถ้าเอามาขี่ท่องเที่ยวหรือเดินทางไกลๆ ค่อนข้างจะเมื่อยล้ามาก ทั้งน้ำหนักตัวที่กดทับมือ การเซ็ทรถหรือหารถทัวร์ริ่งจึงหน้าจะเหมาะสมกว่าหากชอบขี่ท่องเที่ยว แบบไปเรื่อยๆไม่เร่งรีบ

ส่วนเรื่องของ HeatStroke เจอมากับตัวเองสนามแข่งเสือภูเขา ที่จัดแข่งช่วงหน้าร้อน อาจเพราะเราเป็นนักปั่นสมัครเล่น คือซ้อมเท่าที่เวลาอำนวย เจอสนามที่มีภูเขาตัดกำลังตั้งแต่แรกไต่ขึ้นไปกิโลกว่าๆ ได้นำเป็นที่หนึ่งในรุ่น แล้วแรงก็ตกก็ขี่ประคองมาเรื่อยรอบสองแถบจะถอดใจเลิกแข่ง แต่ไหนๆก็ขี่แบบไม่หวังผล จอดทุกจุดให้น้ำ ลงมาเข้าเส้นได้ข่าวน้องทพึ่งขึ้นมาี่แข่งรุ่นเดียวกันน็อค หัวใจหยุดเต้น และมาเสียชีวิตภายหลังที่ รพ. เพราะยื้อชีวิตไม่ไหว คงเพราะฝืนเกินกว่าร่างกายจะรับได้ บวกกับอากาศร้อนและภูเขาสูง

[met]

น่ากลัวทีเดียวนะครับพี่ ^o^wen เวลาโหมมาก ๆ และไปโดยไม่รู้ตัวเนี่ย

เรื่องการดื่มน้ำบ่อยก็ยังต้องแก้ความเคยชินกันไป

แต่จากประสบการณ์เฉพาะตัวผมนะครับ ผมรู้สึกว่า
-การสูญเสียน้ำ จะมากกว่า น้ำที่ร่างกายดูดซึมเข้าไปอยู่ดี แม้ดื่มน้ำบ่อยๆก็ตาม เดาว่าเพราะร่างกายดูดซึมไม่ทัน
ทำให้ยังไงก็มีอาการขาดน้ำทุกทริป แต่ผมพักน้อยมากแต่ละจุดจะพักไม่เกิน10นาที(นอกจากจุดพักกลางวัน)
-ในการขี่ทางไกล ส่วนตัวผมรู้สึกว่าอาการขาดน้ำจะยังอยู่ต่อไปอีก1คืนเป็นอย่างน้อย
สังเกตุจากน้ำหนักตัวหายไปราว0.5-1กิโล กลับบ้านแม้จะดื่มน้ำก็จะยังรู้สึกร้อนตัว+หิวน้ำ+ร้อนรุม ๆ ตลอดคืน