สาเหตที่หายไปหลายวัน @@@ภาพเบื้องหลังการถ่ายทำรายการโทรทัศน์ช่องหนึ่งกับทีมจักรยานทางไกล เ้อ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม ####

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

ยินดีสำหรับผู้ใช้จักรยานทุกๆท่านครับรวมทั้งตัวผมเองด้วย อยากให้กระแสมาแรงๆครับ คนขี่จักรยานทั่วบ้านทั่วเมือง จะได้ปลูกต้นไม้ริมทางเยอะๆ มีทางจักรยานมากๆ ห้างสรรพสินค้าน้อยลง(คนขี่จักรยานไม่นิยมเข้าห้างสรรพสินค้าครับ ลองสังเกตุดู) มีร้านข้างทางเพิ่มขึ้น ร้านใกล้ๆบ้านมากขึ้น เดี๋ยวนี้หาร้านหนังสือยาก ต้องเป็นซีเอ็ด ซึ่งอยู่ในห้างเท่านั้น และร้านขายของชำก็ลดลง แต่ก่อนอยากได้ชิกโฉ่ว(ซอสเปรี้ยว)ก็ไปซื้อร้านอาแปะแถวบ้าน ทุกวันนี้ต้องไปโลตัส บิ๊กซีครับ เซเวนก็ไม่มีขายเพราะขายได้น้อย เปลืองชั้นวางของเค้า เค้าก็ไม่ขายครับ ส่วนอาแปะจะเป็นประเภทใครมาถามอะไรก็สั่งมาไว้เผื่อเค้าจะเอา ก็จะมีของที่ละแวกใกล้บ้านต้องการทั้งหมดครับ แต่ทุกวันนี้อาแปะเจ๊งหมดแล้ว... จักรยานจะคืนชีวิตชุมชนครับ ซอสหนึ่งขวด แฟบ1กล่อง นสพ. ข้าวกล่อง โอเลี้ยง จิปาถะ ขี่จักรยานไปซื้อหน้าปากซอยได้ครับ สตาร์ทรถทีห้าสิบบาท สตาร์ทมอร์เตอร์ไซด้ทัสิบบาท ขี่จักรยานไปใกล้ๆไม่กี่ร้อยเมตรก็ได้ของที่ต้องการ คนก็ดบื่อไปห้างเองครับ

อันนี้ผมร่วมฝันด้วยคนครับ

ป.ล. ผมกำลังว่าจะขอจองคิวอีกซักคัน แต่ยังเกรงใจอยู่เพราะคันที่ได้มาขี่ยังไม่ถึงพันกิโล พอข่าวนี้ออก สงสัยผมได้รอสองปีแน่ๆเลย

ผมเองเห็นด้วยกับคุณอุเทนครับ สังคมบ้านเราแต่ก่อนใช้แต่จักรยานแล้วเป็นจักรยานแบบไม่มีเกียร์เป็นทรงไอ้โต้ง กับทรงแม่บ้านไม่เช่นนั้นก็เดินเอาครับ ผมอยู่ท้องนาเดินมาซื้อน้ำปลา น้ำตาลให้แม่ไปทำกับข้าวเมื่อตอนเด็กๆใช้เวลาไปกลับชั่วโมงกว่า เพราะห่างไกลหมู่บ้านมาก ร้านค้าชำประจำหมู่บ้านมีคนมาซื้อเยอะแยะ ดูอบอุ่นคนขายที่ไม่ใช่พ่อค้า ทุกคนอาจงง คำว่าคนขายที่ไม่ใช่พ่อค้า คนขายของชำสมัยก่อนไม่ใช่พ่อค้าครับ เพราะเขาขายแบบเป็นกันเองเหมือนเราเป็นลูกหลานถ้อยทีถ้อยอาศัย แบบพออยู่พอกินไม่ได้คิดร่ำรวยเพราะคนขายเขาก็คิดว่าสงสารคนซื้อ เพราะคนซื้อก็เห็นหน้ากันทุกวันเหมือนลูกหลาน พี่ป้า น้า อา สังคมสงบ มาปัจจุบัน คนไม่ขี่จักรยานแถมยังไม่ชอบเดินอีก ไปไกลใช้รถยนต์ ใกล้ๆใช้รถเครื่อง คนซื้อไม่ค่อยจะชอบวิธีการขายแบบ คนขาย หันหน้าไปหา พ่อค้า เข้าเซเว่น เข้าห้างซื้อของที่ละหลายอย่างในครั้งเดียว เกิดการบริโภคเกินตัว บางอย่างซื้อมาก็ไม่ได้ใช้แล้วก้ต้องทิ้ง เกิดวัฒนธรรมแปลกๆคือซื้อมาก่อนแต่ไม่รู้จะใช้เมื่อไหร่ ฟุ่มเฟือยกับของที่ซื้อมาแล้วไม่ได้ใช้ ผมเองบิ๊กซี ห่างจากร้านเดิมประมาณ500เมตร สองปีน่าจะเข้าไปสักครั้งเดียว ทุกวันนี้สำหรับผมใช้บริการร้านชำข้างบ้านอยู่สองร้าน เพื่ออยากให้เขาและสังคมหมู่บ้านอยู่ได้ ที่ยังไปก็ห้างแมคโคร ไปซื้อ ปลาซาบะญี่ปุ่นโลละ39บาทกับปลาสำลีญี่ปุ่นโลละ75บาท กินมันสองอย่างนี่แหละ หมู แพงไม่ต้องไปกินมันเดี๋ยวมันก็ถูกที่สำคัญมันไม่มีประโยชน์ต่อร่างกายถึงมีก็น้อยกว่าโทษของมันครับ ทุกวันนี้อาหารสำเร็จแพงมาก ก๋วยเตี๋ยว30บาทแล้วครับ ข้าวมันไก่30บาทข้าวหมูแดง หมูนี่นะหั่นได้บางมากขนาดว่าเปิดพัดลมแล้วหมูหายหมดจานละ30-35บาท ที่จริงมันไม่ได้แพงขนาดนั้นหรอกครับ เพียงแต่ว่าคนขายนั้นเขามีภาระเยอะ ผ่อนบ้าน ผ่อน รถ น้ำมันรถ ค่าเทอมลูกแพงมาก ค่าส่งลูกไปเรียนแล้วลูกในปัจจุบันนี้ส่วนมากก็ติดวัตถุนิยมมีทั้ง ไอแพทไอพอทอะไรก็ไม่รู้ นี่ยังไม่รวมค่าโทรศัพท์ของลูก ค่าเที่ยวของลูก ค่าเสื้อผ้าแฟชั่นเกาหลีของลูกอีก แล้วของมันจะไม่แพงได้อย่างไร ผมนะง่ายมากคือไม่กินเลยถ้าราคานี้ถึงว่าจะจำเป็นต้องกินผมก็ไม่กิน ต่อให้ขี่จักรยานหิวจนตาลายผมก็ไม่กิน มันเป็นไปได้อย่างไรครับไก่โลละ65บาทนี่คือเนื้อไก่นะครับ มาเป็นข้าวมันไก่จานละ30บาทบางที่35บาท ข้าวมันไก่2จานแทบจะซื้อไก่ได้1กิโลแล้วของแบบนี้ทุกอย่างผมไม่ซื้อกินเลยเพราะเท่ากับไปอุดหนุนให้เกิด กิเลสแก่คนขายให้มากขึ้น แต่คุณเชื่อไหมที่หน้าบ้านผมมีโจ๊กหมูที่ใส่หมูมากราคา10บาทในปริมาณเท่ากับราคาที่ทั่วไปขาย25บาททั้งที่ทุกอย่างที่ร้านขายโจ๊กราคา25บาทซื้อวัตถุดิบที่เดียวกันกับราคา10บาท ก๋วยเตี๋ยว15บาท ถ้า20บาทนั้นคุณภาพเท่ากับทั่วไป30บาท เป็นร้านที่จะเห็นในภาพที่กองถ่ายไปพักเที่ยงครับ จักรยานครับจะเปลี่ยนทุกอย่างกลับไปเหมือนเดิม ถ้าไม่เริ่มต้นที่จักรยานเราจะเปลี่ยนอะไรไม่ได้เลย

ที่ผมบอกว่าหลังจากผมทำเรื่อง จักรยานเดินทาง ได้สำเร็จผมจะหยุดเรื่องงานสร้างสรรการขี่การใช้จักรยานใว้เท่านี้ ท่านอาจสงสัยว่าแล้วผมจะหยุดจริงๆหรือ หยุดแน่นอนครับ แต่ผมจะไปทำเรื่อง จักรยานกับวิถีชีวิตคนไทย หรือ จักรยานที่จะเปลี่ยนวิถีชีวิตคนไทย ชื่อเรื่องนี้อาจมีเปลี่ยนแปลงหรือปรับปรุงชื่อนิดหน่อยครับ แต่แนวทางสร้างแรงบันดาลใจก็สร้างเพื่อชุมชนจริงๆ รวมทั้งร้านชำ โชห่วย ร้านโอเลี้ยง กล้วยแขก ขนมถังแตก กล้วยปิ้ง ขนมครก เลี้ยง ลูก เลี้ยงหลาน ให้เป็นแบบวิถีไทยจริงๆ และอีกหลายๆ เรื่อง อาจจะมีหลายท่านสงสัยว่า ที่ผ่านมาต้องใช้เงินมาทำต่อปีมากพอสมควรแล้วเงินมาจากไหน เพราะแค่ทริปแรกนั้นกว่าจะเป็นทริปจนสำเร็จใช้เงินไปมากที่เดียวเพราะใช้เวลาเตรียมและฝึกหลายเดือน เงินในสมัยนั้นเอามาจากร้านขายเครื่องเสียงที่ทำมานานหลายสิบปีกับกิจการขายรถยนต์มือสองแล้วก็ร้านจักรยาน ปัจจุบันทำร้านจักรยานอย่างเดียวกิเลสตัวก็เล็กลง บ้านก็ไม่ได้ผ่อนเหมือนแต่ก่อนแล้ว เหลือแค่กินอยู่กับงานเรื่องรณรงค์นี่แหละ แล้วในปัจจุบันใช้เงินน้อยมากครับเพราะเราทำเป็นทีมทุกคนช่วยเหลือกันหมดครับ แล้วงานที่จะทำต่อไปข้างหน้าซึ่งต้องใช้เงิน ถ้าถามว่าถ้ามีหน่วยงานใดมาช่วยเรื่องค่าใช้จ่ายเอาไหม ผมบอกใว้ตรงนี้เลยว่า ไม่เอาโดยเด็ดขาดเพราะผมตั้งใจทำงานทั้งหมดให้สำเร็จด้วยเงินของผมเอง เพราะเรื่อง จักรยานเดินทาง กว่าจะสำเร็จก็น่าจะเป็นปี2558หรือ2559 แล้วก้มาต่อด้วยเรื่อง ร้านชำ โชห่วย ร้านโอเลี้ยง กล้วยแขก ขนมถังแตก กล้วยปิ้ง ขนมครก จิตสำนึกเลี้ยง ลูก เลี้ยงหลาน ให้เป็นแบบวิถีไทยจริงๆ และอีกหลายๆ เรื่อง โดยเฉพาะเจ้า เรื่อง สร้างแรงบันดาลใจให้ทุกๆคนกลับมาอุดหนุน ร้านชำ โชห่วย ถ้าถึงเวลานั้นผมไม่ถูกนายทุน เอาไปเก็บเสียก่อน ผมคิดว่าจะทำให้สองสิ่งนี้ให้กลับมาก่อนไม่มากก็น้อยครับเพราะมันทำยากจริงๆเพราะธรรมชาติของคนนั้นติดกับ สบาย สะดวก จนอาจเป็นนิสัยว่าเป็นเรื่องธรรมดาครับ

[beelephant]

ยินดีด้วยครับที่แนวคิดการใช้จักรยานเดินทาง จะได้ถูกเผยแพร่ในวงกว้าง
จะติดตามชมครับ

[ospop]

เดี๋ยวนี้คนหลายคนเดินแทบจะไม่เป็น แถมขี้เกียจขี่จักรยานด้วย

โบกแต่วินมอไซต์ พี่ๆ ไปปากซอยหน่อย ไม่เคยวัดระยะทาง ทั้งๆที่ไม่ถึงกิโล แต่เสีตังค์ครั้งล่ะ 10 บาท นั้งกลับมาอีก 10 บาท แต่ถ้าเราตัดสินใจเดิน หรือปั่นจักรยานไปซื้อของที่ปากซอย แป็บเดียวก็ถึงแล้ว

บางคน จากซอยหนึ่งไปซอยหนึ่งก็ต้องขึ้นรถ ผมไม่เข้าใจจริงๆ ในตัวก็มีแค่กระเป๋าตังค์กับมือถือ แล้วจะขึ้นรถไปทำไม เดินไปไวกว่าเสียด้วยซ้ำ

ปล.เมื่อก่อนผมก็เป็น ขี่แต่มอไซต์จากประตูบ้านไปตลาดร้อยเมตรผมก็ยังขี่มอไซต์เลย เดี๋ยวนี้ได้ความคิดที่ว่า เห็นจักรยานผ่านป้ายรถเมล์ เราก็รอรถเมล์แล้ว รถเมล์เล่าไม่มาสักที ไอ้จักรยานที่ปั่นผ่านมันคงถึงบ้านแล้วมั่ง ขึ้นรถเมล์ก็ไม่ได้นั้งยืนอีก ก็เลยวางแผนซื้อจักรยานมาปั่นไปทำงานเสียเลย จะครบ 1 ปี อีกไม่กี่วัน ตอนนี้เกือบ 9000 กิโลแล้ว

ส่วน แม่ๆ ป้าๆ เขาก็บ่นกันลูกกูมันจะปั่นจักรยานทำไม ร้อนจะตาย ไม่ปลอดภัยอีกตั้งหาก กลัวรถยนต์ชน (กลับบ้านไปเขาก็บ่นทุกที)
แต่ผมไม่บอก ผมบอกว่าปั่นไปทำงานออกกำลังกาย ไวกว่ารถเมล์ แต่เหตุผลลึกๆแล้ว ผมผอมลง แข็งแรงขึ้น และอะไรอีกมากมาย ความดันลดลงด้วย

[kiat]

รอชมครับ ออกอากาศวันไหน ช่องอะไร ช่วยแจ้งด้วยครับ

[pisitas]

กำลังจะลงถามว่า พี่หน่อย หายไปไหน ไม่มีรถใหม่ออก ไม่ตอบกระทู้ ได้รับคำตอบแล้วครับ

เรื่องรณรงค์การใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน เป็นเรื่องใหญ่ ของสังคม
แต่เป็นเรื่องที่จะสร้าง ผลกระทบต่อสังคมในทางที่ดีขึ้น
เช่น http://www.ilovetogo.com/Article/29/169 ... กับจักรยาน
อันดับที่ 3 เมืองโบโกตา ประเทศโคลัมเบีย
แม้ว่าการรณรงค์ของรัฐบาลโบโกตาให้คนใช้จักรยานจะสู้พวกประเทศในยุโรปและอเมริกาไม่ได้ แต่โบโกตามีความได้เปรียบด้านประชากร เพราะมีประชากรเพียง 13 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่เป็นเจ้าของรถยนต์ซึ่งทำให้จักรยานเป็นสิ่งจำเป็น ในทุกๆ วันอาทิตย์ทางเมืองจะปิดถนนยาวประมาณ 70 ไมล์เพื่อให้คนขี่จักรยาน วิ่ง เล่นสเก็ตและทำกิจกรรมอื่นๆ บนถนนโดยไม่ต้องกลัวรถชน

เมืองโบโกตา ใช้เงินเพียง 1500 ล้านบาท ในการทำให้คนใช้จักรยาน
ทำให้ ปชก.มีสุขภาพดีขึ้น การเดินทางในเมืองเร็วขึ้น โจรขโมยน้อยลง

ฝากพี่หน่อย ว่า ถ้าจะสร้างผลให้เกิด คงต้องอาศัยทฤษฎี สามเหลี่ยมเขยื้อนภูเขา ของ อ.หมอประเวศ ครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

[youtube]YtPCSkhindg&feature=relmfu[/youtube]

[youtube]JHqk1Lw9ewQ&feature=youtu.be[/youtube]

[pisitas]

http://www.greenworld.or.th/greenworld/local/1180

[ขวัญใจ]

เห็นด้วยกับคุณเมธาทุกประเด็น ทำอย่างไรถึงจะเพิ่มประชากรการใช้จักรยานเพื่อการเดินทาง ถ้าหลายคนช่วยกันคนละไม้คนละมือ ชักชวนเพื่อนฝูน คนใกล้เคียง หรือบุคคลทั่วไปให้เห็นความสำคัญของจักรยานในการใช้เพื่อการเดินทาง งานรณรงค์น่าจะแพร่กระจายได้รวดเร็วขึ้น อย่าลืมครับต้องร่วมด้วยช่วยกัน ทุกวันนี้ร้านโชห่วยใกล้จะสูญพันธ์เพราะพี่ไทยปล่อยให้มีเสรีทางด้านการค้า ต่างชาติหอบเงินของคนไทยที่ฉลาดน้อยติดสะบายกลับบ้านปีละหลายหมื่นล้านบาท ลาวยังฉลาดกว่าไทยเขาไม่มีห้างร้านค้าจากต่างชาติครับรวมทั้งเวียดนามด้วย

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

เห็นด้วยกับคุณเมธาทุกประเด็น ทำอย่างไรถึงจะเพิ่มประชากรการใช้จักรยานเพื่อการเดินทาง ถ้าหลายคนช่วยกันคนละไม้คนละมือ ชักชวนเพื่อนฝูง คนใกล้เคียง หรือบุคคลทั่วไปให้เห็นความสำคัญของจักรยานในการใช้เพื่อการเดินทาง งานรณรงค์น่าจะแพร่กระจายได้รวดเร็วขึ้น อย่าลืมครับต้องร่วมด้วยช่วยกัน ทุกวันนี้ร้านโชห่วยใกล้จะสูญพันธ์เพราะพี่ไทยปล่อยให้มีเสรีทางด้านการค้า ต่างชาติหอบเงินของคนไทยที่ฉลาดน้อยติดสะบายกลับบ้านปีละหลายหมื่นล้านบาท ลาวยังฉลาดกว่าไทยเขาไม่มีห้างร้านค้าจากต่างชาติครับรวมทั้งเวียดนามด้วย

เห็นด้วยกับท่านอาจารย์ครับ สำหรับคนไทยที่ปัจจุบันติดเรื่องสะดวก สบาย ฟุ่มเฟือย เป็นพื้นฐานจนติดเป็นนิสัยเคยชินแล้ว การรณรงค์แบบที่เราเห็นให้ประชาชนหันมาใช้จักรยานโดยบอกว่า ช่วยลดโลกร้อน ถ้าแบบนี้ละก็พูดไปเถอะอีกร้อยปีก็ไม่มีใครมาขี่จักรยานเพราะมันไกลเกินตัว คนไทยฟังไม่รู้เรื่องหรอก เหมือนพูดก็ไทยแต่ต้องแปลเป็นไทยอีกหลายต่อ ขนาดบอกว่าไม่ทิ้งขยะจะช่วยลดโลกร้อน คนไทยก็ไม่ทิ้งครับที่ไม่ทิ้งคือหน้าบ้านแต่ไปทิ้งข้างบ้านกันเป็นแถว พอกองใหญ่ก็เผาแถมให้อีกต่างหาก ให้ข้อเสนอสร้างทางจักรยานผมให้สร้างทั่วประเทศก็ไม่มีคนขี่ เหมือนสร้างสะพานลอยคนเดินข้ามถนนที่แทบไม่มีคนใช้แบบที่เราเห็นนี่แหละ คนใช้ทางจักรยานก็จะเป็นคนที่ใช้จักรยานอยู่แล้วแต่ในทางปฏิบัติเราต้องการคนขี่ที่เกิดขึ้นใหม่มากกว่าครับ มันต้องสร้างแรงบันดาลใจและจิตสำนึกให้ทุกคนได้คิดว่า จักรยานนั้นช่วยให้สุขภาพแข็งแรงปราศจากโรคภัยถ้าทุกคนได้ขี่ คนเราทุกคนนั้นกลัวตายทุกคนแหละหลังจากนั้นต้องไปฝึกขี่ในขั้นต่อไปคือ ทักษะการขี่จักรยานทางไกล แล้วถึงจะมาเป็น จักรยานเดินทาง แบบที่ผมคิดใว้ จักรยานเดินทางที่พร้อมจะเริ่มงานรณรงค์ในวันที่5ธคปีนี้ ผมขอใว้อธืบายทุกอย่างในวันนั้น คนไหนฝึกผ่านตามนี้ถึงไปใช้งานจริงได้ หลายสูตรที่หลายสำนักคิดมาเป็นสูตรในความฝันทั้งนั้น ทำไมผมกล้ารับประกันว่ามันทำไม่ได้ เพราะว่าอะไร ผมถึงว่ามันทำไม่ได้ ผมขอเกริ่นๆใว้ดังนี้ครับ
เอาแค่ทางจักรยานก่อน
-สร้างทางจักรยานแล้วจะมีคนมาขี่ ถ้าไม่ฝึกขี่จักรยานตามข้างบนก่อนก็ขี่ไม่ได้เพราะต้องใช้ร่วมกันกับรถอื่นๆทางจักรยานเป็นแค่เส้นกำหนดว่าจักรยานมีทางให้ขี่เท่านั้น แต่ทางจักรยานในเชิงปฏิบัติเป็นทางเดียวกับรถอื่นๆ
-ถ้าไม่ฝึกจักรยานทางไกลก่อน ถึงมีทางจักรยานคุณก็ซื้อจักรยานมาขี่เลยไม่ได้เพราะขี่ไปทำงานแค่วันละ25กม ก็หมดแรงที่จะทำงานแล้ว
-ต้องออกกฎหมายคุ้มครองคนขี่รถจักรยานให้เท่ากับคนเดินถนนก่อน
-ต้องกำหนดความผิดของยานพาหนะที่ไม่ใช่จักรยานแต่มาใช้ทางจักรยาน
-ทุกคนต้องเรียนและผ่านการฝึกเรื่องกฎจราจรก่อน
-คนขี่จักรยานถ้าไม่มีแรงบันดาลใจเรื่องขี่จักรยานแล้วสุขภาพดี แล้วค่อยมา ต่อยอดที่ขี่จักรยานเดินทางเพื่อใช้ในชีวิตประจำวัน ซึ่งจำเป็นต้องใช้ทางจักรยาน ผมรับประกันว่าไม่มีใครซื้อจักรยานมาขี่เพื่อใช้ในชีวิตประจำวันครับ เพราะฉะนั้นทางจักรยานถ้าไม่เริ่มที่จุดตรงนี้ก่อน คนขี่ก็ไม่มีเพิ่มครับ
-ยังมีอีกหลายเรื่องครับ

หลักการเรื่องทางจักรยานคิดง่ายๆคือต้องสร้างคนขี่จักรยานขึ้นมาก่อน เหมือนสร้างปั้มน้ำมันเเก็สโซฮอร์E85 เราต้องสร้างรถยนต์ที่ใช้E85ขึ้นมาก่อนมากๆแล้วค่อยสร้างปั้มเพราะรถE85ใช้E10 ได้ คนขี่จักรยานก็เช่นกันเราก็ใช้ทางรถยนต์ได้เราก็ใช้ไปก่อน พยายามสร้างคนขี่จักรยานให้มากๆแล้วค่อยมาสร้างทางจักรยานใว้รองรับครับ

[neung teerapong]

ชอร่วมสนับสนุนแนวคิดดีๆด้วยการร่วมปฏิบัติด้วยคนครับ

[wirat47]

เรียนลูกค้าทุกๆท่านครับ
หายไปสัปดาห์เศษๆไม่ได้ไปไหนครับ งานเข้ามา 2 งานติดๆ แล้วเ็ป็นงานเกี่ยวกับการรณรงค์การขี่จักรยาน ซึ่งเป็นงานสำคัญเพราะเป็นงานโดยตรงของทีม ต้องขอเรียนลูกค้าทุกๆท่านทางร้านเกิดมาครั้งแรกกับงานรณรงค์การขี่จักรยานเพื่อสุขภาพ จนในปัจจุบันเข้ามาสู่งานการขี่จักรยานทางไกล ซึ่งจะสิ้นสุดลงในวันที่ 4 ธ.ค.ปีนี้ แล้วในวันที่ 5 ธ.ค.ปีนี้จะเริ่มงานสร้างแรงบันดาลใจเพื่อให้ทุกคนมาใช้จักรยานแทนรถยนต์ในชีวิตประจำวันในเรื่อง "จักรยานเดินทาง" ครับ เพราะฉะนั้นถ้ามีงานเกี่ยวกับการขี่จักรยานเพื่อเป็นการรณรงค์ซึ่งตรงกับงานของเรา ผมต้องขอหยุดงานการทำรถไปช่วงหนึ่งครับ เพราะผมถือว่างานนี้เป็นงานของส่วนรวมและเป็นงานรณรงค์ซึ่งผมจะต้องทำให้สำเร็จครับ เพราะในช่วงปีที่ผ่านมาทางร้านติดงานย้ายร้านมาที่ใหม่ทำให้ต้องลดงานรณรงค์ลงไปถึงเวลาที่ต้องกลับมาทำให้มากขึ้นเหมือนเดิมทั้งงานเขียนและภาคปฏิบัติ หลังจากเสร็จสิ้นงานเรื่อง จักรยานเดินทาง ผมคงหยุดเรื่องงานสร้างสรรการขี่จักรยานใว้เท่านี้ครับ จึงเรียนมาเพื่อทราบครับ กราบขอบคุณมากครับ


[youtube]YtPCSkhindg&feature=youtu.be[/youtube]


รายการทีวีรายการนี้เป็นรายการเกี่ยวกับการสร้างสรรค์เพื่อให้คนมาขี่จักรยานกันมากๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสุขภาพหรือจะเดินทางท่องเที่ยวด้วยจักรยาน สำหรับเอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม เป็นตอนสร้างแรงบันดาลใจเพืื่้่อให้ทุกคนมาขี่จักรยาน มีเรื่องสุขภาพส่วนหนึ่ง แต่จะเน้นหนักไปทางเรื่องการขี่จักรยานทางไกลและมีเรื่องการสร้างแรงบันดาลใจเพื่อให้คนมาขี่จักรยานเพื่อการเดินทางในชีวิตจริง เรื่องแนวคิดเกี่ยวกับการใช้จักรยานในหลายๆเรื่อง ทั้งในภาครัฐบาลและเอกชนครับ
ดำเนินรายการโดยพิธีกร 2 ท่าน
ท่านแรก คุณต๊อก ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ และอ.น้ำ และทีมงานประมาณ 25 ชีวิต

ถ่ายทำเมื่อวันเสาร์ที่ 5 เดือน 5 ปี 2555 ตั้งแต่ 7 โมงเช้า ถึงประมาณ 1 ทุ่มครับ ภาพต่อไปนี้เป็นภาพเบื้องหลังการถ่ายทำครับ ออกอากาศเมื่อไหร่ ทางช่องไหนจะแจ้งให้ท่านทราบครับ

อ.น้ำและ ทีมงานมาแต่เช้าเลยครับ

เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งครับกับการรณรงค์ ผมมองว่าหากมุ่งมั่น จริงจังและต่อเนื่องแล้ว อาจทำให้ความสามารถในการ
พึ่งพาตัวเองของประเทศเรากลับมาบ้าง ซึ่งในความเป็นจริง เรามีอาหาร หรือเรามีปัจจัยสี่สำหรับการดำรงชีวิตพร้อมและเพียงพอ พึ่งพาตัวเองได้(ในระดับปลอดภัย/มั่นคง) แต่ทุกวันนี้เรามีปัญหาที่เรื้อรังและรุมเร้าอยู่ตลอดคือปัญหาด้านพลังงาน(น้ำมันเชื้อเพลิง) ตลอดช่วงเวลาการพัฒนาประเทศที่ผ่านมา เราพาตัวเองเข้าสู่กระแสบริโภคนิยมเต็มตัวถึงขนาดเกินตัวด้วยซ้ำดังที่เห็นกันอยู่แล้ว การรณรงค์ให้ประชาชนใช้จักรยานเพื่อการสัญจรในชีวิตประจำวันแทนพาหนะอื่นที่เผาผลาญน้ำมันเชื้อเพลิง(ซึ่งจะหมดไปจากโลกในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า) ย่อมทำให้เราสามารถสงวนน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ใช้ในกิจกรรมอื่นที่จำเป็นและหลีกเลี่ยงไม่ได้ เช่นเรื่องของการสาธารณูปโภค ด้านความมั่งคงของประเทศ ด้านความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชน เป็นต้น และผลที่ตามมาที่สำคัญคือ ด้านการลดมลภาวะ ลดอุบัติเหตุทางถนน ประชาชนมีสุขภาพดีขึ้น ประเทศสามารถประหยัดงบประมาณไม่ว่าเรื่องการสร้าง ซ่อมหรือปรับปรุงถนนหนทาง หรืองบประมาณด้านการรักษาผู้เจ็บป่วยจากภัยบนท้องถนน เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

รอชมครับ

ใว้จะแจ้งให้ทราบครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

ยินดีด้วยครับพี่เมธา ออกอากาศช่องไหน เวลาใดแจ้งด้วยครับพี่จะได้ชมและเชียร์เต็มที่กับ เอ็ม.เจ.ไบค์ ครับ

ใว้จะแจ้งให้ทราบครับ ช่วยเชียร์ให้หลายๆท่านได้ดูด้วยครับ เพราะมีหลายเรื่องที่เป็นประโยชน์กับทุกคนถึงว่าเขายังไม่ได้ขี่จักรยานครับ
คนไม่ได้ขี่จักรยานก็ดูได้เพราะเป็นเรื่องแนวคิดอยู่ในนั้นด้วยครับ