john wain เขียน:
หวัดดีพี่ยิ้มผมก็จะออกเดินทางอีกครับสร้างภาคพิเศษขึ้นมาช่วงเข้าพรรษาไปเชียงคาน จ.เลยว่างๆก็รบกวนพี่ยิ้มลงแผนที่ให้อีกนะครับ(รวมไปถึงแผนที่ภาค 3 ของปีหน้าด้วยนะครับขอบคุณล่วงหน้า)....... รักและคิดถึงพี่ยิ้มคนดีเสมอ..... สุขภาพแข็งแรงตลอดไปครับผม

ได้เลย ... มะมีปังหา ขอชื่อสถานที่ อำเภอ จังหวัด ที่ผ่านมาซิ ...แล้วจะลากเส้นทางให้จ้า ... ขอบคุณคำอวยพร และยินดีกับความสำเร็จ กับทุกๆ ครั้ง ครับ

... บ่าย 3 โมงครึ่งไปแล้ว ฝนยังไม่หยุดเลยซะทีเดียว แต่ก็ซาลงเยอะแล้ว ดูเวลา ดูระยะทาง 45 กม. ที่เหลือท่ามกลางสายฝนคงทำความเร็วตามที่คาดไม่ได้ ... จึงตัดใจออกมาท่ามกลางสายฝนโปรยปราย ในที่สุดไม่เกิน 5 นาทีก็ชุ่มไปทั้งตัว ไม่ต้องกลัวเปียกอีกต่อไปแล้ว ... ลุยโลด
... เลยที่ว่าการอำเภอวังวิเศษ มาหน่อยหนึ่งผมก็เลี้ยวขวาเข้าทางถนน ทช.ตง.3013 เป็นเส้นที่ผมเคยขับรถยนต์ผ่านมาครั้งหนึ่ง เคยประทับใจ 2 ข้างทางที่ชาวบ้านเขาให้ความร่วมมือปลูกต้นไม้ ดอกไม้หลากสี ประดับ 2 ข้างทาง คราวก่อนนั้นฝนตกไม่ได้ถ่ายรูป ... คราวนี้ก็โดนอีกเหมือนเดิม
... เป็นจังหวะที่เม็ดฝนจางหาย โทรศัพท์ดังขึ้น จอดรับโทรศัพท์(ใส่ถุง) พี่สรรเสริญโทรมาสอบถามตำแหน่งและแนะนำที่พัก โดยนัดแนะกันทางโทรศัพท์อีกทีเมื่อเข้าสู่ตัวเมือง ... ขอบคุณที่เป็นห่วง ผมไดโอกาสรีบแกะกล้องถ่ายรูปจากห่อพลาสติกออกมากดไปหลายรูป ... แต่ดูได้ 2 รูปเท่านั้นเอง ... มือไม่ถึง
... ช่วงที่ฝนตก Tigersong ได้โทรมาและแนะนำโรงแรม"รักษ์จันทร์" ผมค้นหาจาก GPS และสั่งนำทางไปยังเป้าหมายเอาไว้ ... และมันก็ทำหน้าที่ของมันได้ดี พาผมไปยังเป้าหมายในเวลา 17 .55 น. ท่ามกลางความเปียกแฉะ ... เข้าไปติดต่อห้องพัก "แอร์ 330.- พัดลม 180.-" พนักงานเขาตอบผมมา ... งั้นผมของห้องพัดลม เพราะเปียกมาครึ่งค่อนวันแล้ว ...
"ได้ค๊ะ ... แต่ต้องรอ 1 ทุ่ม ... เพราะเขาเพิ่งใช้บริการประเภทชั่วคราว ... จะรอไหมค๊ะ" เอาละซิ ครั้นจะถามว่าเขาทำอะไรกันอยู่ก็ใช่ที ... แอร์ก็แอร์ ว๊ะ ... ผมคิดในใจ จ่ายไป 430.- เป็นค่ามัดจำรีโมททีวีอีก 100.-
... อาบน้ำจัดการของเปียกๆ เสร็จพอดีพี่สรรเสริญก็โทรมาและบอกว่าอยู่หน้าโรงแรมแล้ว ... และเย็นนี้มีเจ้าภาพ
"ห้ามปฏิเสธ" ... ไม่ปฏิเสธก็ได้ แต่ถามนิดหนึ่ง Who are you.? ... ตู๊ด ตู๊ด ... ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก

... สรุปว่าผมมุดขึ้นรถยนต์พี่เสรรเสริญฯ และลูกแกละ... พี่แกก็ขับฯ ไปแล้วก็จอ ...
"ถึงแล่ว...ลงต๊ะ" ผมยังมึน ลงจากรถมองซ้ายมองขวา ไม่มีร้านกินข้าว มีแต่ร้านจักรยาน ...แล้วก็เห็น
พี่กลม เอ้ย...พี่กมล และ"เสี่ยเขม" เจ้าของร้าน B2K หรือ Bkk นะเอง ... และแล้วความสงกะสัยก็หายไป ...
"ยาคลายเส้น ชนิดน้ำบรรจุขวดและเก็บในที่เย็น" ถูกน้ำออกมารับใช้อีกครา ... พี่บีก็ยก"หม้อข้าว" มา 2 ใบ ... แต่จนบัดนี้ผมยังนึกไม่ออกว่าคืนนั้นผมได้ตักข้าวหม้อใหน? ...
ขอบคุณหลายๆ ครับสำหรับน้ำใจ มิตรไมตรี ที่มีให้ต่อกัน ... ขอจบรายงานสำหรับวันนี้ ... เหตุการณ์คืนนั้นยังดำเนินต่อไป ...