กลุ่มทัวร์ริ่งน้องใหม่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

[สส]

อ้าว ใครเอารูปอะไรมาแทรก?
เหมือนมีพี่เลิศด้วย!

[สส]

พี่เลิศอธิบายว่า เมื่อถึงคราวจำเป็นก็ใช้ตัวช่วย แต่ใช้เท่าที่จำเป็น

ครือว่ามันมืดแล้วครับ เราปั่นได้ 50 กิโล หกทุ่มจะจูงถึงหลัก 62 หรือ?
ที่จูงต่อไปเรื่อยๆ ก็เพราะดีกว่าหยุดเฉยๆ และยังหาตัวช่วยไม่ได้
มีปิคอัพผ่ามมาคันหนึ่ง เราโบก แต่เขาก็โบกตอบ Oh NO
โชคเริ่มมีเมื่อเห็นหมู่บ้านอยู่ข้างหน้า ผมนึกถึงคำพี่คนหนึ่งที่ปากน้ำน้อย แกบอกว่า ถ้าปั่นไม่ถึงบุนใต้ก็ไม่เป็นไรก็นอนกับชาวม้งก็ได้
ก็น่าจะเป็นหมู่บ้านนี้แหละคืนนี้
เราเห็นรถอุนไดจอดอยู่คันหนึ่ง
พี่สุนบอก เสือ ดำเนินการ
ก็ด้อมๆ มองๆ ดูเขาง่วนอยู่กับการหามโครงหลังคารถสองแถววางบนตาชั่ง
ฟังคำพูดแล้วมีบางคนพูดภาษาลาว ในขณะที่ส่วนใหญ่พูดภาษาที่ผมฟังไม่ออก
ผมได้จังหวะทักทายคนที่พูดภาษาลาว บอกความลำบาก และขอร้องให้ไปส่งที่หลัก 62 โดยเสนอค่ารถ 1000 บาท เขาตกลงแต่ต้องขนพวกเศษเหล็กบนรถลงก่อน
และแล้วพระเอกก็มีคนมาช่วยครับ
รถนี้เป็นของครูคนหนึ่ง มาหาซื้อเศษเหล็กเก่าไปขาย แกเอาลูกชายมาด้วยเราห้าคนนั้งหน้ารถผมขดตัวอยู่ในแคป
ไปได้พักเดียวต้องจอดมัดจักรยานใหม่ ผมจะเป็นตะคริวก็อีตอนนี้แหละ รีบคลานออกจากแคป ขอเข้ากระบะจับจักรยานไปด้วยดีกว่า แต่ต้องมีผ้าปิดจมูกด้วย
ผมคิดว่าช่วงล้างอุนไดรุ่นนี้แข็งแรงนุ่มนวลได้เลยครับ จะเป็นหินเป็นหลุมก็รูดไปได้หมด เกือบชั่วโมงผ่านไปรถจอด คนขับไปเรียกแม่เฒ่าตั้งนาน มีเสียงตอบออกมาแปลว่าไม่มีที่พัก คนจีนที่มาสร้างทางเหมาหมดแล้ว
เอาไง?
จะเอาไงได้
ไปส่งบุนใต้เลยนะครับพวกผมไม่รู้จะพักตรงไหน นี้ก็ดึกแล้ว ผมใหเพิ่มอีก 1000 บาท
อุดไดก็รูดเนินหินอีกชั่วโมงกว่าจึงหยุดลง
คนขับรีบมาแก้ผ้าใบท้ายรถเปิดให้ผมหายใจ
เราถึงบุนใต้แล้วครับ รถจอดหน้าโรงแรมเลย
พระเอกแย่งปืนได้อีกแล้ว

[สส]

อาบน้ำเสร็จออกไปหาอาหาร
ร้านปิดหมดแล้ว
มีอยู่ร้านหนึ่งยังปิดไม่เสร็จ เรารี่เขาไปเลย ตอนแรกหมดหวัง คงได้แต่เบยลาวกับแล็คตาซอย
แต่..คนลาวใจดีครับ เห็นใจ มีข้าวจ้าวเหลือ จึงอุตส่าห๋งัดออกมาทำข้าวผัดให้เรา
พระเอก มีคนช่วยตลอดเลยครับ
กินเสร็จก็กลับไปนอนเลยครับ ครอก

[สส]

เมื่อคืนถ่ายรูปมารูปหนึ่ง
มี
-หมากเผ็ด
-แป้งนัว
-เกือ
-(ว่าง)

[สส]

เช้า ถ่ายรูปกับเฮีย แล้วก็ไปกินเฝอร้านเดิมเป็นการขอบคุณที่หาข้าวให้กินเมื่อคืน ตรงนี้คือจุดใจกลางตลาด
แล้วก็หันหน้าขึ้นเหนือตรงไปยังเนินข้างหน้า

[ซาเล้งสีแดง]

เอาไงอีก?ไปอีกหน่อย! หลัก 62 มีที่พักได้กี่โลแล้ว?51

ขอเข้าติดตามความมันส์ครับพีสุน พี่เสือ พี่บุญเลิศ ทางเหี้ยมได้ใจมาก ช่วงสงกรานต์นี้เที่ยวลาวฮิตเกียร์เข็นกันจังครับ
แอบเข้าไปดูทริปพี่หางแฮ่ม ก้อใช้ เกียร์เข็น จนเฟืองเข็นรูดหมดแล้ว ....

[เสือดุลย์]

สุดยอดเลยครับพี่

[สส]

มาต่อหน้าที่ครับ
สวัสดีท่านซ่าฯ เสือดุลย์ พี่ธานินด้วยครับ
สายวันนี้ (ก็สายเป็นปกติ รักษาชื่อ คอแข็งขาอ่อนนอนดึกออกสาย...)เราปั่นขึ้นเนินไปเรื่อยๆๆด้วยความสุขสบายที่ความเร็ว 10 กิโลเมตร/ชั่วโมง
ถ้าเมื่อวานปั่นได้เร็วขนาดนี้บุนใต้ต้องเสร็จเราแน่นอน

[สส]

วันนี้เราตั้งเป้าหมายแบบให้กำลังใจกันสุดๆ คือทะลุปากทางสามแยกบ้านย้อซึ่งเป็นทางลาดยาง จากบุนใต้ไปแค่ 30 กิโล
เราแวะหมู่บ้านหนึ่งที่ร้ายขายเคื่อง
พี่เลิศคว้าพ่อบ้องมาถืออย่างคุ้นมือ ถ้าเป็นป๋าสุนจะคล่องกว่านี้
ส่วนผมรับหน้าลุงคนนี้แกพูดภาษาลาวได้(คนอื่นพูดฟังไม่ออก ) รินเหล้าส่งให้ แกบอกว่านี่เหล้าพงสาลี ผมรีบทำหน้าที่ตัวแทนกลุ่มรับไปหนึ่งกรึบเพื่อเป็นศิริมงคง

[สส]

มีสวนยางด้วย

[สส]

เที่งตรงมีเฮ ครับ เราถึงสามแยกพอดี จะขึ้นทางลเดยางแล้ว เขาเรียกสามแยกบ้านย้อ (เขียนลาว ย้)

ไปซ้าย ป่าคา 19 กิโล เป็นด่านชั่วคราวลาวจีน
ไปขวา บุนเหนือ 21 กิโล ทางลาดยาง ชิวๆ

ผมเห็นชื่อร้านค้าบางร้านใช้ชื่อบ้านมางอยู่ คาดคะเนว่าอาจจะเรียกกันหลายชื้อ

เราแวะกินเฝอ ซึ่งแถวนี้มีเปิดแค่ร้านเดียว ชาวบ้านส่วนใหญ่กำลังไปเอาบุญใหญ่ (บัญสงกรานต์) กันอยู่

[สส]

เราปั่นขึ้นเขาทางลาดยางแบบม่วนซื่น 7 กิโล

จากนั้นก็ขึ้นๆลงๆ ผ่านหมู่บ้านอีกหลายแห่ง ช่วงนี้เราไม่ค่อยแวะพักแล้ว เราลืมเหนื่อยไปแล้ว ผมแอบคิดเล่นๆ ไปถึงพงสาลีซะเลยไหม วันนี้

[สส]

โผล่โค้งนี้ มีเฮอีกครับ
มันต้องเป็นบุนเหนือแน่นอน

[สส]

ผู้คนกำลังม่วนกัน
สามแยกบุนเหนือ เลี้ยวซ้าย(คือขึ้นเหนือ)ไปอูใต้ 91 กิโล
ตรงไป พงสาลี

[สส]

เราปั่นเลาะหาที่พัก ต้องออกไปทางอูใต้หน่อยหนึ่ง จึงมีที่พัก
เราถามที่ร้านค้า เขาโทรไปตามเจ้าของบ้านพัก มาเปิดห้องให้แล้วบอกว่า ตามสบายเด้อ ข่อยสิฟ่าวไปฟ้อนต่อล่ะ