Hong@SmallWheel เขียน:"จักรยานอะไรเนี่ยรูปร่างพิลึกกึกกือ คันก็เล็ก ดูคันนี้สิขามันดูเก้งก้างจัง ดูแล้วไม่น่าปั่นไม่เอาหล่ะปั่นคันใหญ่ดีกว่า" เมื่อ5-6ปีที่แล้วความคิดของผมประมาณนี้ครับด้วยความที่ผมสูงเกือบ180ขาดไป2ซม. พุงป่อง น้ำหนักเกินร้อยโล(105) รอบเอว38อัพ คล้อยหลังมาเมื่อกลางเดือนกุมภาพันธ์ปีนี้ ผมก็ได้ครอบครองเจ้าสมอลล์วิลล์เข้าจนได้ แล้วได้ทีเดียวสองคันเลยครับเป็นขาไก่1คันตะเกียบตรงหนึ่งคันยี่ห้อฝรั่งเศส ได้ปุ๊บตรงดิ่งไปที่พุทธมณพลทันทีครั้งแรกเอาเจ้าตัวเล็กตะเกียบหน้าตรงลงมาปั่นก่อน เออมันก็ลื่นดีนะปั่นง่ายดีแต่ไม่ค่อยพุ่งไปข้างหน้าสักเท่าไร ประมาณว่าปั่นชิวๆชมนกชมไม้ ท่านั่งปั่นสบายดีจัง ปั่นได้หนึ่งรอบเล็กๆ คราวนี้ลองปั่นเจ้าขาไก่ดูอืมมันนุ่มดีแฮะลื่นดีท่านั่งเกือบจะหมอบอยู่แล้วต้องก้มนิดๆ พอออกแรงปั่น เฮ้ยมันพุ่งดีจริงๆแล้วก็ซับแรงสะเทือนได้ดีในระดับหนึ่งเชียวครับ รสชาติไม่เหมือนคันใหญ่โช๊กหน้าหลัง มันกระทัดรัดคล่องตัวใช้ได้เลย ความคิดเมื่อ5-6ปีที่แล้วหายไปจากหัวทันที แล้วก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมเริ่มค้นคว้าหาข้อมูลเจ้าสมอลล์วิลล์ทั้งหลายแหล่ในท้องตลาดทั้งในประเทศและต่างประเทศขับรถตะเวนไปดูร้านนู้นทีร้านนี้ที งานการไม่อันเป็นที่จะทำ ว่างไม่ได้เป็นต้องไปเวลาหนึ่งเดือนครึ่ง ผมมีเจ้าสมอลล์วิลล์มาครองครองแล้ว12คัน ล้อ16-20" ส่วนเจ้าล้อเล็กๆ12-14"ยังไม่ได้ครองครองแต่ในไม่ช้านี้ก็คงจะได้แหละ ผมลองทดสอบเจ้าเปอร์โยคันเล็กสุดตะเกียบหน้าตรงโดยปั่นรอบคอนโดที่พัทยาบังเอิญบริเวณใกล้ๆมีที่ลาดเอียงจากถนนใหญ่ลงชายหาดก็เลยทดสอบดู ปล่อยไหลลงไปริมหาดแล้วปั่นกลับขึ้นมาด้วยความที่คันเล็กทดเกียร์เยอะบางจังหวะดึงหน้าลอยขึ้นมาเลยครับเหมือนจะยกล้อ ลองขึ้น-ลงหลายๆรอบทดลองจนชินกับชุดเกียร์ผมก็ค้นพบความวิเศษของเจ้าสมอลล์วิลล์เข้าแล้ว มันปั่นขึ้นเนินชันได้ดีเยี่ยมจริงๆ เนินไหนชันมากๆก็ปั่นซิกแซ๊กก็ขึ้นได้ครับ ทดลองจนพอใจก็กลับมาที่พักคิดอีกว่าแล้วถ้าเป็นขาไก่หล่ะมันจะเจ๋งกว่านี้หรือไม่(ช่วงนั้นมีแค่สองคันครับ) โดยไม่รอช้าคว้าเจ้าขาไก่ไปลองปั่นดูคราวนี้มันเยี่ยมกว่าเจ้าตัวแรกอีกแฮะ ลองยืนขึ้นโยกตอนขึ้นเนินชันแหมมันได้อารมณ์MTBเลยนะเนี่ยแต่ดีกว่าตรงที่คันเล็กเบาและคล่องตัวกว่า เมื่อทดลองจนเป็นที่พอใจแล้วก็เริ่มมีความอยากรู้อยากทดลองมากขึ้น อาจจะสรุปคร่าวๆได้ว่าประกายอันเจิดจ้าของเจ้าสมอลล์วิลล์มันฝังเข้าไปในหัวผมแล้วครับ จบตอนที่หนึ่ง To be continue......
จากวันแรกที่เขียนตอนที่หนึ่งมาถึงวันนี้ก็เกือบสามสัปดาห์มีสมอลล์วิลล์ผ่านเข้ามาอีก4คัน เอ๋ชักจะมากไปหรือไม่เนี่ย
เอ้ามาต่อกันครับถัดจากวันแรกที่ผมได้เจ้าเปอโยต์มาสองคันมาอีกเพียง2วันผมกลับไปที่ร้านเดิมอีก(แถวๆนครปฐม) ไปเลือกไปดูไปค้นไม่พบเจอคันใดทีผมคิดว่าน่าสนใจอีกได้คุยกับเจ้าของร้านขอความรู้นู่นนิดนั่นหน่อยก่อนกลับเจ้าของร้านก็เปิดกรุสมอลล์วิลล์ให้ผมชม(ยั่วกิเลสสิไม่ว่า) โอ้โหทำไมมันสวยอย่างงี้ทั้งBridgestone Moulton, RMตัวนูน, Minivelo Bianchi Velo8หรือ9ไม่มั่นใจ(ดูไม่เป็นได้ยินแกบอกแต่ไม่ชัด), Dahon classic, โอ๊ยสารพัดสวยๆทั้งนั้น ก่อนกลับหันไปขอบคุณเจ้าของร้านทั้งๆที่หัวสมองหมุนติ้วกิเลสพุ่งปรี๊ด ขับรถกลับมาตัวไม่อยู่กับล่องกับลอยคิดไปเรื่อยจะไปหาอย่างนี้ได้ที่ไหนเนี่ยขณะที่ขับอยู่ก็มีโทรศัพท์จากท่านที่ปรึกษาลำดับที่1(ช่วงนี้ยังไม่รู้จักท่านเจ้าสำนักปากเกล็ด) โทรมาแจ้งมี RMตัวนูนมาขายสนใจหรือไม่ โถ่ไม่น่าถามอารมณ์ตอนนั้นเอาช้างมาฉุดก็ไม่อยู่ครับก็ตอบตกลงไปว่าไปดูได้เลยหรือไม่ ท่านที่ปรึกษาแจ้งมาว่าต้องโทรไปนัดก่อนเดี๋ยวโทรกลับ สักครู่ก็มีโทรศัพท์จากท่านที่ปรึกษา(1)ตอบกลับมาต้องไปดูวันพรุ่งนี้ตอนเที่ยง อารมณ์ห่อเหี่ยวเล็กน้อยขับรถกลับมาถึงบ้านเปิดอินเตอร์เนทหาข้อมูลเป็นการใหญ่(งามการไม่เป็นอันทำ เฮ่อไม่ดีเลยอย่าทำตามผมนะฮิฮิฮิ) Rm-Bd1 มีหลายแบบรายละเอียดแตกต่างกันไปตามแต่ละรุ่นปลายเปิดกล้ามปู,ปลายเปิดวีเบรค, ปลายปิดสายเบรคยังไม่ได้ร้อยเข้าตะเกียบหน้า, ปลายปิดสายเบรคร้อยเข้าตะเกียบหน้าแล้วแต่ลัดหลักอานอยู่
หลัง, ปลายปิดสายเบรคร้อยเข้าตะเกียบหน้าแล้วแต่ลัดหลักอานอยู่
หน้า, ปลายปิดตัวนูนจานหน้า1ใบ, ปลายปิดตัวนูนจานหน้า2ใบ, แล้วก็ยังมีไทเทเนียมอีกโอ๊ยทำไมมันเยอะอย่างนี้นะแล้วที่ไปดูวันนี้มันเป็นรุ่นไหนเนี่ย
ยัง ยังไม่หมดยังมีความต่างของชุดขับเคลื่อนอีกทั้ง Caprio, Deore, Acera, โหยเยอะจริงๆ
