เข้าที่พักมีห้องว่าง 2 ห้อง หลังกินบะหมี่ใส่ปลากระป๋องต้มจนอิ่มแล้ว
คุรแดงก้ตามลงมาบอกว่าลุงเหรียนปั่นตามหลังมาแล้ว ทิ่งห่าง 80 เมตร เดียวก็คงลงมา
ให้ ทวนรออยู่ หลังจากนั้น 1 ชั่วโมงผ่านไป ทานทนไม่ไหวที่จะคอยหิวก็หิว เลยลงมาบอกผวกเรา
ว่ายังไม่เห้นลุงเหรียน คุณจ่าเลยอาศาไปตาม ขอเจ้าหน้าที่ขี่มอไซค์ไปส่ง หายไปอีก 2 ชั่วโมง
กลับมาพร้อมหัวหน้าพิทักป่า บอกว่าหาลุงเหรียนไม่เจอ ทำให้ทุกคนเรื่มไม่สบายใจ ลุงเหรียน มือถือก็ไม่พก
ไม่รู้จะเป็นตายร้ายดียังไง โทรถาม ร .พ และสถานีตำรวจก็ไม่มี จนหมดหนทางตามหา
ผมเลยบอกคืนนี้นอนพักเอาแรงก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ดึกแล้ว สักครู่หัวหน้าขับรถกลับที่พัก
ก็ย้อนกลับมาบอกว่าเจอลุงเหรียนแล้ว แกกางเตีนท์นอนก่อนถึงทางเข้า 200 เมตรเอง
ลุงจ่าไปชวนมานอนด้วยกันก็ไม่ยอมมา เสียเวลาหลับไปหลายชั่วโมง เที่ยงคืนพอดีกว่าจะได้นอน เฮ้ออออ
เหตุการอย่างนี้จะไม่เกิดขึ้นหากมีมิอถือ วันหน้าคนที่ไม่มีมือถือใช้ผมคงจะไม่ชวนไปไหนด้วย
ยอดดอยนี้สวยมาก ตอนเช้าฤดูฝนคงได้ชมทะเลหมอก
กำลังชื่นชมทิวทัศน์สวยงาม
รูปยามเช้าก่อนออกจากที่พัก
อาหารเช้านี้ข้าวต้ม ร้อนๆคล้องคอ ตามด้วยกาแฟร้อนๆ ลุงเหรียนตามลงมา
ขอโทษที่ทำให้ทุงคนเป็นห่วง บอกว่ามันมืดแล้วตามองไม่ค่อนจะเห็นทางเลยหาที่กางเต๊นท์
โถทังแล้วใครจะไปรู้ตามมาติดแล้วก็ เล่นหายไปเฉยๆ
จากจุดนี้ไปอีก 30 ก.ม ไหลลง 20 เรียบและขึ้น ทางไปวัด โฆ๊ะพะโด๊ะ ขึ้นและลง 50 ก.มขึ้น 2 ก.ม ลง 500 เมตร อิอิอิ
ทวน ขาแรงมาด้วย ทัวริ่ง ล้อ 700 --35 พร้อมเดินทาง
คุณจ่ากำลังมัดสัมภาระ
เลยทางเข้าหน่วยพิทักมา 300 ม. ถึงยอกดอย
ซีรีย์เกาหลี ฝากรูป
รอชม 
