รับ ธรรมะ กันหน่อยไหมครับ... อิ อิ

[oui142]

"ถ้าใครทำอะไร หากว่ามันผิดพลาดไปอย่างนี้นะ
บังเอิญไปกระทบกระทั่งผู้อื่นเข้าก็ขอโทษกัน
นั่น มันต้องเป็นอย่างนั้น อันผู้ปฏิบัติธรรมนี้นะ
ผู้หวังความบริสุทธิ์แก่ตัวเอง ก็ให้ปฏิบัติต่อกันอย่างนั้น
ตนผิดพลาดไปแล้วก็ยังถือว่าตนไม่ผิด ไม่ยอมขอโทษผู้อื่น
ไอ้อย่างนี้นะ กิเลสมันไม่แห้งเลยนะ"

หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ

[oui142]

"เมื่อบุคคลผู้ใดมีหิริโอตตัปปะอยู่ในจิตในใจเป็นประจำแล้ว
แน่นอนที่ไม่ต้องไปตกนรก เพราะธรรมะสองประการนี้คุ้มครองไว้
เป็นของแน่นอนที่ว่าบุคคลผู้ไม่ทำบาป
ผู้มีความละอาย ความเกรงต่อบาปแล้ว บาปก็ไม่เกิดขึ้น
เมื่อบาปไม่เกิดขึ้น ไม่มีความผิด ไ...ม่มีโทษ ทั้งกายวาจาใจแล้ว
นรกในปัจจุบันก็ไม่มี อนาคตก็ไม่มี ไม่มีนรก
เพราะบุคคลผู้นั้นมีเทวธรรม คือธรรมของผู้ดี ผู้มีอารมณ์เลิศ
จะอยู่ที่ไหน จะเป็น จะตาย จะอุบัติเกิดขึ้นในที่ใดๆ
ก็ย่อมมีสุคติเป็นที่ไปทั้งนั้น"

ครูบาพรหมา พฺรหฺมจกฺโก

[V3 ป่าเลา]

สาธุ...วันนี้มารับธรรมะ แล้วครับ ขอบคุณครับ

[oui142]

"พระพุทธศาสนาไม่ใช่เรื่องของการอ้อนวอน ร้องขอ หรือให้กันได้
ทุกคนจะต้องทำด้วยตนของตนเอง จึงจะได้รับผล"

ท่านพ่อลี ธมฺมธโร

[oui142]

"ถ้าจะนึกหมิ่นศักดิ์ศรีของตนเองว่า
ยังไม่สามารถจะรักษาศีล ๕ ให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ได้
ก็จงนึกถามตนเองก่อนว่า ที่เราเกิดมาเป็นมนุษย์นี้
ต้องมีหน้าที่เฉพาะแต่คอยฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์
ประพฤติผิดในกาม เท่านั้นหรือ
ความจริงเพราะบุญเก่าส่งเสริมให้เรา...เกิดเป็นมนุษย์
ซึ่งเป็นสัตว์ประเสริฐกว่าสัตว์อื่นทั้งหลายแล้ว
ยังจะกลับหลงไปก่อกรรมทำเวร
เป็นบาปให้หมดโอกาสเกิดเป็นมนุษย์ในชาติหน้าอีก
จะไม่เป็นการตัดความสุขจำเริญของตนเองเสียหรือ"

สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช
สกลมหาสังฆปริณายก (วาสน์ วาสโน)

[oui142]

"การรักษาศีลเพื่อต้องการความหลุดพ้นจากอำนาจของตัณหา
ไม่ใช่รักษาศีลเพื่อตัณหา รักษาศีลแล้วอยาก อยากได้อานิสงส์มัน
ถ้าเรารักษาศีลแล้ว เมื่อตายแล้วขอให้เราได้ไปเกิดเป็นเทพบุตร
เทพธิดา เป็นอินทร์ เป็นพรหม
อันนี้เรียกว่ารักษาศีลด้วยความอยาก ควา...มปรารถนา
หรืออยากได้โภคทรัพย์สมบัติในพื้นภูมิมนุษย์
เมื่อไปเกิดในชาติใดภพใด
ก็ขอให้เป็นผู้มั่งคั่ง บริบูรณ์ด้วยโภคทรัพย์สมบัติ
อันนั้นท่านเรียกว่ารักษาศีลด้วยตัณหา ความอยาก
ไม่เป็นไปเพื่อความพ้นทุกข์
ได้อยู่ อานิสงส์แห่งศีลนั้นได้อยู่ เมื่อเรายังท่องเที่ยวไปในวัฏสงสาร
แต่วัตถุที่เราได้มานั้น มันก็เป็นวัตถุที่ตั้งทุกข์นั่นแหละ
ความมั่ง ความมี ความร่ำ ความรวย เป็นเศรษฐี มหาเศรษฐี
เวลาตายลง สตางค์เดียวเอาไปไม่ได้ เราก็เห็นกันอยู่อย่างนั้นแหละ
สมบัติโลก เครื่องใช้ของโลกชั่วคราว
มุ่งหวังน่ะ รักษาศีลน่ะมุ่งหวังจะละเลิกตัณหา
ความอยากในสิ่งใดๆ ทั้งหมด
ให้จิตใจมันหลุดพ้นจากอำนาจของตัณหา
เพื่อบรรลุพระนิพพานเป็นจุดหมายปลายทางที่พ้นจากทุกข์"

หลวงปู่บุญจันทร์ จนฺทวโร

[V3 ป่าเลา]

วันนี้ได้เติมธรรมะ อีกแล้วครับ สาธุ...

[oui142]

"ให้ทานข้าวของวัตถุภายนอกก็เป็นบุญ แต่ยังไม่ลึกซึ้ง
ให้ทำบุญภายใน ใจให้เป็นบุญอยู่เสมอ
ภาวนาพุทโธ นึกน้อมเอาคุณพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งอยู่ภายใน
นี่แหละบุญภายใน"

หลวงปู่สิม พุทฺธาจาโร

[V3 ป่าเลา]

สาธุ...ครับ

[oui142]

"พระพุทธเจ้าทรงสอนให้พวกเราเป็นผู้ไม่มีเวร ไม่จองเวร
เป็นผู้อโหสิ"

หลวงปู่ท่อน ญาณธโร

[POST_MAN]

"พระพุทธเจ้าทรงสอนให้พวกเราเป็นผู้ไม่มีเวร ไม่จองเวร
เป็นผู้อโหสิ"

หลวงปู่ท่อน ญาณธโร

LIKE +1000

[oui142]

"มนุษย์อยู่ด้วยกันที่มีคุณค่าคือความให้อภัยกัน
ความไม่ถือสีถือสากันอย่างง่ายดาย นี่สำคัญ
ความเมตตาสงสารเห็นใจเขาใจเรา แล้วก็อยู่ด้วยกันเป็นผาสุก"

หลวงตามหาบัว ญาณสมฺปนฺโน

[oui142]

"การปฏิบัติ ให้มุ่งปฏิบัติเพื่อสํารวม เพื่อความละ
เพื่อคลายความกําหนัดยินดี เพื่อความดับทุกข์
ไม่ใช่เพื่อเห็นสวรรค์วิมาน
หรือแม้พระนิพพานก็ไม่ต้องตั้งเป้าเพื่อจะเห็นทั้งนั้น
ให้ปฏิบัติไปเรื่อยๆไม่ต้องอยากเห็นอะไร
เพราะนิพพานมันเป็นของว่าง
ไม่มีตัวไม่มีตน หาที่ตั้งไม่มี หาที่เปรียบไม่ได้
ปฏิบัติไปจึงรู้เอง"

หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

[oui142]

"การพยายามมองคนในแง่ดี ในแง่ที่น่าเห็นอกเห็นใจ
พยายามหาเหตุผลมาลบล้างความผิดพลาดบกพร่องของคนทั้งหลาย
และการพยายามคิดว่าคนทุกคนเหมือนกัน
เป็นธาตุดิน น้ำ ไฟ ลมอากาศ ด้วยกัน ไม่ควรจะถือเราเป็นเขา
และเมื่อไม่ถือเป็นเราเป็นเขาแล้ว ก็ย่อมไม่มีการมุ่งร้ายต่อกันเป็นธรรมดา
ความปรารถนาดีต่อกันย่อมมีได้ง่าย
และนั่นแหละเป็นทางนำมาซึ่งความลดน้อยของความทุกข์"

สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

[oui142]

"ความดีนั้นเราต้องทำอยู่เสมอ
ให้เป็นที่อยู่ของจิต เป็นอารมณ์ของจิต
ให้เป็นมรรคคือทางดำเนินไปของจิต
มันจึงจะเห็นผลของความดี
ไม่ใช่เวลาใกล้จะตาย จึงนิมนต์พระไปให้ศีล ให้ไปบอกพุทโธ
หรือตายไปแล้วให้ไปรับศีล เช่นนี้เป็นการกระทำที่ผิดทั้งหมด
เหตุว่าคนเจ็บ จิตมัวติดอยู่กับเวทนา ไฉนจะมาสนใจไยดีกับศีลได้
เว้นไว้แต่ผู้ที่รักษาศีลมาเป็นปกติเท่านั้น จึงจะระลึกได้
เพราะตนเองเคยทำมาจนเป็นอารมณ์ของจิตแล้ว
แต่ส่วนมากใกล้ตายแล้วจึงเตือนให้รักษาศีล"

หลวงปู่แหวน สุจิณฺโณ