รายงานทริปสงกรานต์ ไทย ลาว จีน(สิบสองปันนา) โดยน้าเป็ด

พีระพล เฟื่องฟู

สวัสดีครับ...กลับถึงบ้านด้วยสวัสดิภาพครับ ไหนๆก็ไปมาแล้วขอแจมน้าเป็ดหน่อยนะครับ จะเล่าประสบการณ์ให้เพื่อนๆฟังนะครับ แม้จะไปได้ไม่ตามคาดแต่ก็ไม่พลาดในการได้รับประสบการณ์ครับ
เริ่มนะครับ ออกเดินทางตั้งแต่เช้าวันที่ 6 ครับตั้งแต่ 04.00 น.ออกจากน่านไปสมทบทีมใหญ่ที่อ.เชียงของ จ.เชียงรายครับ....ตื่นเต้นนิดหน่อยครับ เอากระบะไปกัน 2 คนกับบัดดี้ชื่อลุงบีนั่นแหละครับ....ถึงเชียงของตามจุดนัดหมายช้ากว่าเวลา ไปเกือบชั่วโมงเพราะมัวแต่ไปหาบ้านของคนที่เราจะรบกวนฝากรถยนต์จอดทิ้งไว้..เพราะเราต้องไปตั้ง 8-9 วันก็เลยต้องเป้นห่วงรถครับไปถึงด่านเชียงของปรากฏว่าทีมน้าเป็ดและคุณนายปากเกร็ดรอแจกเสื้อทีมอยู่ก่อนแล้วครับบรรยากาศชุลมุนสนุกสนานพอควรครับ..เสื้อแดงมีมังกรทองพันรอบแขนครับสีสดใสมากเลยครับ

พีระพล เฟื่องฟู

จากนั้นเราก็ทะยอยกันข้ามฟากไปฝั่งแขวงบ่อแก้ว สปป.ลาวครับ
ค่าข้ามเรือ คนละ 40 บาทครับ ค่าระวางรถอีกคันละ 40 บาทเช่นกันครับ...โหขาขึ้นเขาช่วยยกขึ้นนะครับ แต่ขาลงนี่เขาไม่สนเลยครับประมาณว่าแกไม่ยกลงก็เรื่องของแก...ช่วยกันยกเอาเองครับ..แบบว่ารถของแต่ละคนหนักโครตๆเพราะมีกระเป๋าสัมภาระ กันคนละไม่ต่ำกว่า 20 กก ทุกคนดูกระตือรือล้นกันมากเลยครับคึกสุดๆ

พีระพล เฟื่องฟู

ที่พักที่แขวงบ่อแก้วครับ...เป็นของไกด์ครับ...คงเป็นไกด์จนรวยนะแหละครับอยู่ติดแม่น้ำโขงเลยครับ...ราคาค่าเช่าก็ 500บ./คืน(สำหรับห้องแอร์ พัดลมก็ 300 บ./คืน ก็พออยู่ได้ครับ....ไม่มีอาหารเฃ้าไม่มีกาแฟใดๆทั้งสิ้น.. เพื่อนๆหลายคนยังคงคึกคักต่อครับแต่ห้องพักเราไม่สามารถพักที่เดียวกันได้เพราะจำนวนห้องมีจำกัดจึงแยกไปประมาณ3-4 ที่ครับแต่ก็ใกล้ๆกันครับ อาหารเย็นผมกับเพื่อนๆชาวเชียงใหม่พากันไปเดินตลาดเย็นของฝั่งลาวก็ดูพื้นๆครับคล้ายอาหารเหนือของเราราคาก็ใกล้เคียงกันครับกินกันมากหน่อยสะสมพลังงานเตรียมปั่นไปเวียงภูคาในวันที่ 7 เม.ย.ครับ

พีระพล เฟื่องฟู

แล้วเวลา 1 คืนก็ผ่านไปที่รร.พรวิจิตครับ..แย่หน่อยนอนหลับไม่สนิท เพื่อนนอนกรนเสียงดังเป็นช่วงๆ..แอร์ไม่ทำงานครับอึดอัด..แต่ทุกอย่างก็ผ่านไป ..เช้าตื่น 04.00 น.ออกมาดูข้างนอกฝนตกหนักเลยครับน้ำเจิ่งนองไปหมด..แต่ผมไม่ยักรู้ว่าฝนตก(ขนาดนอนหลับไม่สนิทนะครับ55555) พวกเรากินข้าวผัดที่ค่อนข้างแข็งฝืดคอกับไข่ดาวแห้งๆ
หรืออาจเป็นเพราะเช้าเกินไปหรือไม่ก็ตื่นเต้นไปหน่อยประมาณนั้น ทุกอย่างรวดเร็วครับ 06.00 เราออกจากบ่อแก้วกันด้วยเสื้อชุดปั่นสีแดงสดเป็นขบวน...สุดยอดครับ...เท่อ่ะ...

พีระพล เฟื่องฟู

การเดินทางวันนี้ยอมรับว่าสะบักสบอมกันพอควร..จากบ่อแก้วไปยังจุดหมายวันแรกของเราที่เวียงภูคาก็ 120 กม.ครับ ทาง ร้อยละ 70 ขึ้นเขาครับชันพอประมาณค่อนข้างมาก แต่น้อยกว่าภูคาบ้านผมที่จ.น่าน เอาอยู่ครับแต่ก็ไม่สบายนะครับเหนื่อยอยู่ ด้วยสไตล์การปั่นทำให้แยกพวกเราออกเป็น 3 กลุ่มหลักๆครับพวกขาแรงไปก่อนประมาณ 20 คน ถึงเวียงภูคาไม่เกิน 15.00น. กลุ่มที่สองกลางๆแวะถ่ายรูปแวะชมทัศนียภาพไปเรื่อยๆถึงเวียงภูคาไม่เกิน 16.30 น.กลุ่มที่ 3 เหนื่อยแล้วก็แวะอะไรต่ออะไรอีกก็ถึงเวียงภูคาประมาณไม่เกิน 17.30 น.ครับ..ระหว่างทางเจอแต่เด็กๆตะโกน สบายดีๆๆๆตลอดทางที่ผ่านบ้านคน....ไม่มีร่มไม้ให้ร่มรื่นร่มใจเลยครับมีแต่ทางไต่เขาสูง..โล่งๆร้อนมากครับเขาแต่ละลูกไม่ต้องพูดถึงครับระยะทางขึ้นแล้วขึ้นอีกลุ้นกันตลอดว่าพ้นโค้งหน้าแล้วจะได้ลงเชาบ้างละยังแต่ก็ยังครับชีวิตมีแต่ขาขึ้นจริงๆครับ

พีระพล เฟื่องฟู

ครับผม...จริงๆแล้วอยากเล่าไปเรื่อยๆแต่เกรงว่าเจ้าของกระทู้(น้าเป็ด)จะว่าเอาเพราะไปแย่งเล่าจนหมดเผื่อให้คนอื่นเข้ามาเล่าบ้างดีไหมครับ
พีระพล
ป.ล. ป่านนี้น้องปอร์ พี่วี พี่ม้อย...คุณมุ้ย....อ.แชก...คุณเล็ก..คุณสันติ์....ครูหนวด และเพื่อนๆอีกหลายคนคงกำลังเล่นน้ำสงกรานต์ที่แม่สาย กลับมาเมื่อไหร่ส่งรูปมาให้ผมดูด้วยนะครับ

βlue$ushi™

รอชมต่อคร๊าฟฟฟฟ

อรุณสวัสดิ์จากแม่สายครับ

วิทย์

สมพิศ เขียน:อรุณสวัสดิ์จากแม่สายครับ

สวัสดีตอนสาย ๆ จาก กทม.ครับ

: DSCN3423_1.jpg (49.87 KiB) เข้าดูแล้ว 295 ครั้ง

tuktukbike

สวัสดีคะ

ตอนนี้ กำลังรอขึ้นรถบัสเหมาที่แม่สายคะ ดีใจที่คุณพีระพลเข้ามาเล่าเรื่องการปั่นจากห้วยทรายไปเวียงภูคาแล้ว เมื่อสองคืนก่อนได้คีย์ตอบกระทู้เล่าเรื่องนี้เหมือนกันประมาณ 1 หน้า แต่เมื่อส่งข้อความ มันหายไปไหนก็ไม่รู้ เลยปิดไฟนอนเลยเพราะตอนนั้นเกือบตีหนึ่งแล้ว และรุ่งขึ้นต้องปั่นจากเชียงของไปแม่สายประมาณ100 กม. (ทางขึ้นเขา ช่วงแรก และเนินสูงช่วงหลังไม่ธรรมดาเลย) เมื่อคืนก็เหนื่อยเลยไม่ได้เข้ากระทู้ ตั้งใจว่ากลับไปถึงกทม.แล้วจะเล่าต่อ พอดีคุณพีระพลเข้ามาเล่าแล้ว

พีระพล เฟื่องฟู เขียน:สวัสดีครับ...กลับถึงบ้านด้วยสวัสดิภาพครับ ไหนๆก็ไปมาแล้วขอแจมน้าเป็ดหน่อยนะครับ จะเล่าประสบการณ์ให้เพื่อนๆฟังนะครับ แม้จะไปได้ไม่ตามคาดแต่ก็ไม่พลาดในการได้รับประสบการณ์ครับ
เริ่มนะครับ ออกเดินทางตั้งแต่เช้าวันที่ 6 ครับตั้งแต่ 04.00 น.ออกจากน่านไปสมทบทีมใหญ่ที่อ.เชียงของ จ.เชียงรายครับ....ตื่นเต้นนิดหน่อยครับ เอากระบะไปกัน 2 คนกับบัดดี้ชื่อลุงบีนั่นแหละครับ....ถึงเชียงของตามจุดนัดหมายช้ากว่าเวลา ไปเกือบชั่วโมงเพราะมัวแต่ไปหาบ้านของคนที่เราจะรบกวนฝากรถยนต์จอดทิ้งไว้..เพราะเราต้องไปตั้ง 8-9 วันก็เลยต้องเป้นห่วงรถครับไปถึงด่านเชียงของปรากฏว่าทีมน้าเป็ดและคุณนายปากเกร็ดรอแจกเสื้อทีมอยู่ก่อนแล้วครับบรรยากาศชุลมุนสนุกสนานพอควรครับ..เสื้อแดงมีมังกรทองพันรอบแขนครับสีสดใสมากเลยครับ

ถ้าคุณพีระพลมีเวลา ขอเชียร์ให้เล่าต่อด้วยคะ เขียนได้เก็บรายละเอียดดีและมองเห็นภาพคะ

พีระพล เฟื่องฟู

สวัสดีครับพี่ตุ๊ก.....หายเหนื่อยแล้วนะครับพี่ดีใจครับที่มีโอกาสรู้จักพี่นะครับ..หวังว่าเราคงมีโอกาสร่วมทริปกันอีกนะครับพี่
เอาเป็นว่าถ้ามีเวลาพี่ก็มาสลับกันเล่านะครับหรือเผื่อพี่มีภาพสวยๆก็เพิ่มเติมเข้ามานะครับ
......พอเดินทางมาถึงเวียงภูคา..สิ่งที่สัมผัสได้คือวิถีชีวิตที่เป็นธรรมชาติ..ทุกอย่างดูมันเหมือนเก่าทรุดโทรมแต่ก็ไม่ใช่เสียเลยทีเดียว..ก็แอบมีอะไรทันสมัยอยู่มาก..แต่ไอ้ห้องพักนี่สิคงไม่มีทันสมัยครับ..เพื่อนๆหลายคนรับสภาพไม่ค่อยได้....แต่ผมก็รู้สึกว่าบรรยากาศแบบนี้หากไม่รีบตักตวงตอนนี้แล้วจะหาโอกาสที่ไหนอีก...มันเป็นอีกแง่มุมหนึ่งที่ชีวิตจะเข้าถึงได้ยากเพราะจากนี้ไปในอนาคตคงไม่มี...มันเหมือนชีวิตของผมตอนเด็กๆเตียงแบบนี้ที่นอนแบบนี้กางมุ้งแบบนี้ผมเคยผ่านมาแล้วตอนสมัยเด็กๆเพราะผมเป็นเด็กบ้านนอกทำไมจะไม่เคยครับ...ติเพียงแต่ว่าความสะอาดของเครื่องนอนมันคงไม่สะอาดเท่าไหร่...มีกลิ่นฝุ่นเจือนิดๆครับ...ดีที่ไม่มีตุ๊กแกถ้างั้นไม่เอาด้วยแน่ๆครับ....ค่าห้องตอนแรกเขาเรียก 250 บาทนอน 2 คนมีพัดลมแต่พอดูห้องน้ำปรากฎว่าไม่มีฝักบัวถังและขันสำหรับอาบน้ำก็ไม่มีจะมีก็ต้องใช้ร่วมกับถังและขันที่ใช้ล้างก้นเวลาปลดทุกข์ไงครับ...สบู่ก็ไม่มีเห็นบอกว่าสบู่ชนิดนั้นขนาดนั้นขาดตลาดจึงไม่มีให้..ผมไม่เดือดร้อนเพราะเตรียมเจลอาบน้ำไปแล้วแต่ลุงบีรูมเมทผมไม่ยอมโวยวายนิดหน่อยค่าเช่าจึงลดลงเหลือ 200 บ.ครับ

พีระพล เฟื่องฟู

1 คืนกับที่พักสุดคลาสสิค..ใกล้รุ่งมีเสียงฝนตกบนหลังคาสังกะสีดังโครมๆ......หนักเอาการครับตื่นตั้งแต่ 05.00 น.ซิท-อัพบนเตียง 200 ครั้งทำธุระส่วนตัวเสร็จก็แต่งตัวรอฝนหยุดตกครับ...แต่ทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปโดยดี อาหารเช้าคือข้าวไข่เจียว..ที่มีไข่นิดเดียว...แต่ก็พออยู่ท้อง ฝนยังคงโปรยปรายเปาะแปะเป็นพักๆแต่ก็สตาร์ทกันตอน 08.00 น.ครับผ้ากันฝนได้ใช้คลุมกระเป๋าหลังรถครับ....เออลืมเล่าไปครับว่าสิ่งสวยงามอีกอย่างที่ได้เห็นคือการที่เด็กๆวัยหนุ่มสาวช่วยกับทำบายศรีเตรียมอาหารเลี้ยงแขกเนื่องในโอกาสปีใหม่เห็นบกว่ารีบๆทำก่อนสงกรานต์เพราะช่วงสงกรานต์อาจฉุกละหุก เห็นเขาช่วยกันคนละไม้ละมือแล้วน่าชื่นใจครับ

พีระพล เฟื่องฟู

การเดินทางต่อจากเวียงภูคาไปหลวงน้ำทาตอนสายๆฝนหยุดตก..สองข้างทางสวยงามมากครับมีทุ่งนามีสวนยางพารา มีการเกษตรแบบผสมผสาน...ดูสดชื่นดีจังครับไม่มีร่องรอยของความแห้งแล้ง ถนนก็สภาพดีครับมีขึ้นเนินลงเนินนิดหน่อยพอสนุกจะมีเนินหรือเขาสูงๆหน่อยก็ที่เดียวระยะทางน่าจะไม่เกิน 1 กม. นะครับ ชอบมากปั่นไปแล้วไม่มีเบื่อเลยครับ ...รู้สึกว่าผมจะออกมาก่อนเพื่อนๆนะครับมีอยู่หน้าผมก็คงไม่เกิน 3-4 คน ระยะทาง 60 กม.ดูเหมือนว่าแป๊บเดียวเองครับถึงหลวงน้ำทาก็ 11 โมงครับ เราแยกกันพักอยู่ 2 แห่งคือที่โรงแรมดอกจำปานี่เพื่อนๆส่วนใหญ่พักกันค่าห้องก็ 500 บาท/ห้อง/2 คน(แอร์นะครับ)พัดลมก็ 300 บาทประมาณนั้นสำหรับผมกับเพื่อนๆอีก 12 คนไปพักที่หน้าตลาดเย็นที่เฮือนพัก ยุละนัน ครับค่าห้อง 400 บาท/ห้อง/ 2 คน(แอร์เช่นกันครับ)สภาพห้องถือว่าโอเค มากเลยครับจริงๆแล้วอากาศที่หลวงน้ำทาไม่ร้อนเลยครับหรืออาจเป็นเพราะฝนตกก็ไม่ทราบรู้สึกเย็นสบายครับ ที่นี่อาหารการกินสะดวกสบายครับมีร้านอาหารอยู่หลายร้านมีนักท่องเที่ยวชาวฝรั่งเยอะอยู่นะครับ เรื่องการสื่อสารจริงๆแล้วเราสามารถเข้าเน็ตได้สบายๆหากเตรียมคอมหรืออุปกรณ์สื่อสารไปด้วย โรงแรมเขาบริการฟรีครับ แต่ผมก็ไม่ได้ลำบากอะไรเนื่องจากเยื้องกํบที่พักมีร้าน เน็ต บริการคิดป็นชั่วโมงๆละ 24 บาทครับ