ปั่นไปตามทาง อย่างเหงาๆ

[trongsak]

ผมได้ขอแบ่งซื้อปลาทรายมาครึ่งกิโล ไปที่ร้านมินิมาคร์ซื้อน้ำจิ้มมาหนึ่งขวดพร้อมช้างสองตัว นั่งก่อไฟใต้ต้นสนริมทะเลยางปลา
แต่ขอบอกอย่าทำ ไม่อร่อยเลย ปลาไหม้เนื้อก็ไม่หวาน(ใช้ปลาผิดประเภทในการยาง) ปลาทรายทอดกระเทียมพริกไทยผมเคยสั่งกิน
ที่หาดเจ้าสำราญอร่อยมาก เขาทอดกรอบกินได้ทั้งตัว ผมต้องย้ายที่มานั่งกินที่ร้านอาหารเหมือนเดิม ร้านอาหารกับร้านมินิมาคร์อยู่
ใกล้ ๆ กัน แต่เบียร์แพงกว่ากันเยอะ แถมไม่ค่อยจะเย็น ดีอย่างเดียวตรงที่มียากันยุงมาตั้งไล่ยุงให้ 555.....

ลุงศักดิ์

[ลุงแซม]

สวัสดีครับ คุณลุงศักดิ์ คุณ parmpiti และทุก ๆ ท่าน
...ต้นสนชายหาด หน้าท่าเรือหาดสน ที่เราเคยไปกางเต๊นท์นอน ตอนนี้ไม่เหลือแล้วหรือครับ คุณลุงศักดิ์ น่าเสียดายจังเลย

[trongsak]

สวัสดีครับคุณตั้ม ,ลุงแซม
ครับลุงแซม ต้นสนต้นเล็กๆ ที่เรากางเต้นนอน หายไปหมดทั้งแถบจนถึงคลองที่ติดกับทะเล ตอนนี้อปต.ได้งบประมาณมา
จัดทำเขื่อนกัน ถมทั้งดินและหินจากปากอ่าวลงไปในทะเล ยังไม่แล้วเสร็จ ตอนผมไปถึงยังเห็นรถแม็กโครยังทำงานรถสิบล้อ
ขนดิน,หินเข้า-ออกอยู่ (ที่เห็นภาพสุดท้ายนั้นละครับที่ถมลงไปในทะเลสูงประมาณสองเมตร) ที่ผมรู้ก็อ่านป้ายประกาศ
ของอปต.ที่กล่าวขอบคุณท่านผู้ว่าฯ ท่านนายอำเภอ ทีช่วยจัดหางบประมาณมาให้(ป้ายใหญ่พร้อมรูปถ่ายด้วยครับ)
ลุงศักดิ์

[trongsak]

ออกจากหาดสน วันนี้ผมตั้งใจจะปั่นไปดูภูเขาทราย เพื่อที่จะถ่ายรูปเก็บไว้ มาคราวที่แล้ว กล่องตัดตกลงเสียไม่ได้ถ่ายรูปเลย
ออกจากที่พักสักห้าร้อยเมตรผมตัดออกขวามือ (ไม่ได้ย้่อนกับทางเดิม) ปั่นไปตามทางซอย เลี้ยวซ้ายบางขวาบาง โดย
ยึดเอาทิศใต้และแสงอาทิตย์(อยู่ซ้ายมือ)เป็นหลัก ปั่นมาสักพักก่อมาออกถนนใกล้ ๆ ปั่มบางจาก ผมไม่รู้ว่าเป็นเส้น 3411
จริงแล้วต้องเลี้ยวขวาไปปั่นเส้น 3169 แล้วเลี้ยวขวาอีกครั้งไปปั่นเส้น 3374 มารู้ว่าปั่นผิดเส้นทางก็มาเอาไกลเสียแล้ว
เส้นที่ปั่นก็ไม่ได้อ้อม กับตัดตรงกว่า

ลุงศักดิ์

[trongsak]

ฝนเริ่มตก แล้วก็หยุดแล้วก็ตกสลับไปมา คือประมาณว่าพอเสื้อผ้าเริ่มจะแห้งก็เจอฝนอีกแล้ว ในความคิดตอนนั้น
ฝนอยากตกก็ตกไปฉันจะปั่นสะอย่าง "กลัวอะไรกับน้องฝน" แต่ข้อเสียคือต้องปั่นกับปั่น เห็นแต่น้องฝนกับเส้นทาง
อย่างเดียว ไม่สนุกเลย ช่วงนี้เริ่มเจอนักปั่นชาวต่างชาติปั่นสวนทางขึ้นมา ได้จอดพูดคุยกับชาวจีน ได้ความว่าเขา
มาทางมาเลเซีย จะไปเขมร ลาว เวียตนามแล้วเข้าจีน กว่าจะคุยกันรู้เรื่องเล่นเอาเมื่อยมือ(ภาษาอังกฤษผมไม่
เอาไหน 555.....)

ลุงศักดิ์

[trongsak]

ทะเลตรงนี้รู้สึกว่าจะเป็นปากคลอง ทะเลสวยแต่ชายหาดสกปรกมาก อากาศเริ่มร้อนอบอ่าว ไม่มีบ้านคนแต่เห็น
ร่องรอยการทำประมงน้ำตื้น ตรงนี้เห็นป้ายบอกไป "ทุ่งวัวแล่น" แต่ไม่ได้บอกระยะทางไว้ คิดเอาเองว่าคงใกล้ถึง
แต่ความจริงยังอีกไกล
ลุงศักดิ์

[สนั่น อันทเกตุ]

สวัสดีครับ พี่ศักดิ์
ก็ว่า น่าจะใหม่ เลยลองปรับตามที่แนะนำ ก็พอสรุปได้ว่า
ปั่นสบายขึ้น
แต่ระยะที่สบาย คือ มือจับที่เบรคครับ
เดี๋ยวลองดูสักระยะ กะปรับเบาะอีกที
ที่รู้ เมื่อวาน ได้มา คุณธานินทร์ ทำแฮนด์ให้ต่ำไปครับ
เมื่อเช้าเลยปรับขึ้นบนสุด ลองปั่นไปติดตั้งไมส์ที่ร้าน
รู้สึกดีขึ้นมากครับ
คงต้องลองปั่นสักระยะก่อนนะครับ ตามภาพ

ยินดีด้วย ครับ
สมัครทริป ๔ จังหวัดที่ผมชวนหรือยังครับ
ตอนนี้ผมออนแอร์อยู่ที่อุทยานแห่งชาติเขาชะเมา
จ.ระยอง พรุ่งนี้คงจะเข้าจันทบุรี ออกสตาร์ที่หัวลำโพงตั้งแต่วันจันทร์
ขากลับถ้ามีเวลาพอ ก็อยากจะปั่นกลับลงใต้ แต่ไม่แน่ใจเรื่องเวลา ครับ
อ้อ ผมใช้กระเป๋ารุ่นกันน้ำ(แบบปากม้วน)ทั้งหน้าหลัง รวมตั้งติดหน้าแฮนด์ด้วย
ผมว่าราคาคุ้ม ค่าครับ

[trongsak]

ผมได้ปั่นมาเลื่อย ๆ ตามเส้น 4004 มุ่งหน้าไปชุมโค เมื่อถึงชุมโคจะมีทางบอกไปท่าอาศยานชุมพร ปั่นไปเลื่อย ๆ
แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าเส้น 3201 ถ้าไปตรงจะออกทางสายหลัก(เพชรเกษม)ประมาณสิบกว่ากิโลปั่นตัดเข้าเส้น4022
ให้เลี้ยวซ้ายถ้าไปทางขวาจะออกท่าแซะ ปั่นไปเลื่อย ๆถนนจะใหญ่ขึ้นและเปลี่ยนเป็น 3180 จะมีป้ายบอก
ไปหาดทุ่งวัวแล่น ผ่านตลาดรู้สึกจะเป็นนาชะอัง ผมไม่แน่ใจ ไม่ได้จดไว้และไม่ได้ถ่ายรูปแล้วช่วงนี้เพระฝนตกๆ
หยุดๆ ข้ามสะพานปั่นไปอีกสักระยะเลี้ยวซ้ายเขาหาดทุ่งวัวแล่น ผมได้โทร.หาลุงมร แก่อยู่บ้านพอดี บอกผม
ปั่นมาเลย บ้านแก่อยู่ห่างจากหาดประมาณแปดกิโล
สำหรับลุงมร ผมได้รู้จักกับแก่ตั้งแต่ปั่นขึ้นเหนือกับไม้ค่ำตะวัน ลุงมรก็เป็นหนึ่งในไม้ค่ำตะวัน เป็นคนสนุกสนาน
เฮฮา อารมณ์ดี พูดไปยิ้มหรือหัวเราะตลอด รักเพื่อนฝูง ผมได้แวะนอนที่บ้านสวน(บ้านเช่าพอดีว่าง) แก่เปิดให้บริการผม
พร้อมอาหารมื้อเย็นอีกหนึ่งมื้อ ขอบคุณมากครับลุงมร ได้คุยกัน ที่ๆผมนอนตรงนี้แก่กะจะทำไว้สำหรับตอนรับเพื่อน ๆ
นักจักรยานที่ผ่านไป กำลังจะสร้าง..(แก่เรียกชื่อผมจำไม่ได้) ไว้เป็นที่ประกอบอาหาร นั่งพัก กินกาแฟ ผมติงแก่ว่า
ที่นอนที่กินไม่ค่อยจะสำคัญมาก ห้องน้ำห้องส้วมต่างหากที่จำเป็น ผมยกตัวอย่างปีที่แล้วที่ผมแยกตัวมานอนกับแก่
ปรากฏว่า เพื่อนๆ ตามกันมาเป็นสิบ ตอนเช้าต้องใช้บริการห้องน้ำห้องส้วม บ้านพี่ ๆ น้อง ๆ ของแก่ทั้งสามหลัง
ลุงมรเป็นคนชอบรถจักรยานมาก ผมจำได้ตอนปั่นขึ้นเหนือแก่แยกกลุุ่มที่พิษณุโลก(แก่เป็นคนสุโขทัย) ขาไป
ปั่นไปคัน ตอนแยกกลับเปลี่ยนรถไปอีกคัน เจออีกครั้งแถวๆ อีสานแก่ก็เปลี่ยนไปอีกคัน มาเห็นที่บ้านพี่แก่ก็อีกคัน
นี้ยังไม่เห็นรถแก่ที่บ้าน (ลุงมรบ้านอยู่ในตลาดชุมพร) แก่ก็ยอมรับว่ามีเยอะ แต่ก็ยังไม่ลงตัวสักคัน ยัง ๆ ต้องเสีย
เงินอีก 555.....
ลุงศักดิ์

[trongsak]

ออกจากบ้านลุงมร ผมปั่นเข้าตัวเมืองชุมพรไปแสงแดด เพื่อเยี่ยมอา ญาติผู้ใหญ่ทางฝ่ายพ่อที่ยังเหลืออยู่เพียงคนเดียว
หลังจากนั้นก็ปั่นออกมานั่งกินข้าวแกงข้างธนาคาร ทางออกไปแยกปฐมพร ผมได้ตัดสิ้นใจเมื่อคืนจะเดินไปทางฝั่งอันดามัน
เหตุเพราะ ทางฝั่งนี้ไม่ค่อยจะได้ไป โดยเฉพาะระนองจะผ่านเสียเป็นส่วนใหญ่ อีกอย่างเวลาจะกลับ(ตอนนั้น) ก็คงมาปั่น
อยู่ทางอ่าวไทย เดินทางกลับสะดวกโดยรถไฟขึ้นจังหวัดไหนก็ได้ ถ้าฝั่งอันดามันต้องขึ้นรถทัวร์อย่างเดียว แต่แล้วผมก็ต้อง
กลับโดยรถทัวร์ แล้วจะเล่าให้ฟังในตอนต่อๆ ไปครับ

ลุงศักดิ์

[parmpiti]

ติดตามชมครับ 7 เมษานี้ จะไปปั่นทะเลน้อย งานชุมนุมลูกเสือ นะครับ ออกงานครั้งแรกเลยครับ
ช่วงนี้ ตรัง ฝนตกจริงๆเลยครับ อดปั่น มา3วันแล้วครับ
คุณสนั่น คงไม่ได้ร่วมงาน 4 จังหวัดนะครับ งานการไม่ว่างจริง ครับ ค่อยแจมๆดีกว่าครับ ขาอ่อนกลัวไม่ไหวด้วยครับ

[trongsak]

จากชุมพรถึงระนอง ต้องปั่นไปตามทางหมายเลข 4 อย่างเดียวไม่มีทางลัดทางอ้อม มีแต่เขากับเินิน(ทางบ้านผมเขาเรียกควน) ขึ้น ๆ ลง ๆ
ดีที่ภูเขาไม่่ค่อยจะสูง
พอเข้าเขตจังหวัดระนอง อากาศก็เปลี่ยน น้องฝนก็เริ่มมากขึ้น ตอนนี้ผมใช้วิธีปั่นใหม่ คือฝนตกหยุดปั่น (เพราะเริ่มจะเป็นหวัดแล้ว)
ผลคือกว่าจะถึงระนองต้องนอนระหว่างทางเสียสองคืน คืนแรกนอนที่คอคอดกระ ตรงศาลาเล็ก ๆ เห็นว่ามีห้องน้ำสะดวกดี และอยู่ใกล้
กับทับหลี ปั่นกลับไปแพรบเดียว อาหารการกินก็สะดวก เอาเขาจริงตอนเย็นไม่มีอะไรเลย ร้านค้ามีแต่สาละเปา,กับขนมจีบ อีกคืนแวะ
นอนที่กระบุรี จริง ๆ ก็อยู่ใกล้ ๆ กับทับหลี ผมปั่นมาถึงตั้งแต่เช้า สั่งอาหารเช้าบอกเที่ยงกิน ปูดำผัดผงกะหรี่ จานละร้อยกว่าบาท ผม
นั่งกินอยู่นาน พอดีร้านลูกค้ายังไม่มาก เจ้าของร้านเขามาถาม"ไม่อร่อยหรือ" ผมบอกไม่ใช่ อร่อย แต่ฟันผมไม่ดีต้องค่อย ๆ กิน เจ้า
ของร้านต่อว่าผมว่าไม่บอก แก่มีปูนิ่ม นั้นละครับเป็นเหตุทำให้ผมต้องนอนอีกหนึ่งคืน(เพื่อที่จะกินปูนิ่ม) คุยกับเจ้าของร้านแก่บอก
ปูไม่ค่อยได้ขายต้องถึงหน้าจริง ๆ เพราะราคามันแพง ที่ได้มาก็เป็นปูคัดไซด์แล้ว(ไม่ได้ขนาด) ส่วนมากจะส่งเขากรุงเทพหมด

ลุงศักดิ์

[trongsak]

ต้องขอบคุณน้องฝน ที่ทำให้การปั่นของผมเปลี่ยนไป โดยปกติแล้วเช้าตื่นขึ้นมาจะต้องเข้าห้องน้ำ หลังจากนั้นก็หากาแฟกิน
ถ้าไม่มีขายก็ต้มน้ำกินเอง อาบน้ำ เก็บของ เก็บเต้น เตรียมตัวเดินทาง นี้คือชีวิตประจำวันของผมในตอนเช้า
ผมเริ่มตื่นสาย ตื่นมาแล้วก็ไม่ทำอะไร ไม่คิดวางแผนเดินทางว่าวันนี้จะปั่นไปไหน นั่ง - เดิน ดูนก ดูต้นไม้ คน ใกล้ๆ ที่กางเต้น
จนเริ่มเบื่อ จึงอาบน้ำเก็บของออกปั่นไปหากาแฟกิน แล้วถึงคิดวันนี้จะไปไหนดี

ลุงศักดิ์

[parmpiti]

นั้นแหระครับ ที่อยากได้อยากเป็น ไม่ต้องคิดอะไรมาก
ไม่ต้องรีบร้อนไปไหน ไปตามใจชอบไงครับพี่ศัก

[trongsak]

สวัสดีครับตั้ม ก็ปั่นแบบไม่สนใจอะไรนี้ละครับทำให้ผมติดอยู่ในระนองเกือบสองอาทิตย์ ตอนแรกเข้าไปนอนในสวน ตอนหลัง
เข้าไปนอนในที่อยู่อาศัยของพวกพม่า (พูดเสียเพราะเลย ก็บ้านเช่าราคาถูกที่พม่าเช่าอยู่นั้นละครับ)
ในสวนยาง ได้ความรู้เรื่องการทำสวนเยอะมาก คิดว่าถ้าตั้งใจน่าจะทำได้ ดูตัวอย่างพี่แดงเจ้าของสวน แก่ไม่ได้ลงมือทำเอง ใช้เงิน
(ไม่มากนัก) และประสพการณ์ ที่นี้ก็ว่างแผน, หาคน, สั่งการ,ขยั่นตรวจสอบ(เดินดู) รองผิดรองถูก ผมก็แย่งแก่ว่า แก่มีพื้นฐาน
แก่ก็บอกมีเมอที่ไหน ชีวิตตั้งแต่หนุ่มจนแก่ก็รับราชการมาตลอด พึ่งจะได้ทำเต็มทีก็หกเจ็ดปีหลังนี้เอง (หลังเกษียณ) แก่เล่่าให้ผม
ฟังหมดตั้งแต่เริ่มหาที่ดิน ควรจะูดูอะไรบาง การปรับที่ การเตรียมต้นกล้ายาง การปลูก การใส่ปุ๋ย การดูแลรักษา เขียนได้เป็นเรื่องเลย
ครับ เดี๋ยวผมจะพยายามเล่าเป็นตอน ๆ ไป
ลุงศักดิ์

[trongsak]

ในสวน พี่แก่ขุดบ่อเลี้ยงปลาไว้สองบ่อ ปลาเยอะแถมตัวใหญ่มาก เลี้ยงมาเกือบสิบปีแล้ว แก่บอกผมมีปัญญาจับขึ้นมากินได้เอาเลย
ตอนแรกผมก็ไม่คิดว่ามันจะใหญ่มาก แต่พอเห็๋นตอนที่่แก่เอาอาหารมาให้ ปลาออกมาจากกอหญ้าและผักตบ สวายตัวพอ ๆ กับใน
เขาดิน ปลาแรดตัวๆ ความยาวไม่ต่ำกว่าสองฟุต สมัยก่อนผมก็เป็นนักจับปลาตัวยงคนหนึ่ง ติดที่ไม่มีเครื่องมือ ไปขอยืมเบ็ดของ
ชาวบ้าน ก็ได้แต่เบ็ดทงคันเล็ก เอามาเกี่ยวเหยื่อใส่เดือน ปรากฏว่าลูกปลาตอดเหยื่อกินหมด รองใหม่เอาจิ่งจก(ลูกเขียดหาไม่ได้)
ได้ผล ปลากินแต่สายเอ็นเอาไม่อยู่ขาด สรุปในสระไม่ได้สักตัว วันนั้นกลับไปได้ปลาช่อนในลำธาร ผมเดินหาลูกเขียดข้างลำธาร
เจอปลาช่อนเขาคู่หนึ่งตัวกำลังพอดี(ครึ่งกิโล) เสร็จผมครับ ปลาชอนกลางวันมันจะนอนพัก เราเดินเขาไปมันจะว่ายน้ำหนี พอเงียบ
มันจะกลับมานอนที่เดิม ผมก็เอาจิ่งจกเกี่ยวเบ็ดทงปักไว้ตรงที่มันนอน ไม่ถึงสิบนาีทีได้ตัวครับ ได้มาตัวหนึ่งเหลืออีกตัว กะว่าพรุ่ง
นี้ค่อยปักเบ็ดใหม่ มาอีกวันไปซะแล้วครับ 555.....

ลุงศักดิ์