เราเพียรพยายามปั่นหาอยู่ครึ่งค่อนชั่วโมงก็ยังไม่มีวี่แวว
เรายังไม่หลง เพียงแต่หายังไม่เจอ...
เค้าบอกให้เลี้ยวขวาเข้าซอย...
ยังไงก็ยังหาซอยเข้าวัดไม่เจอ...
...
แล้วนางฟ้าก็มาโปรด...
เสือเหมี่ยวแว๊ปไปข้างทางตอนไหนไม่มีใครทันสังเกตุ
ผมปั่นมาเจอเห็นยืนอยู่ที่ร้านซ่อมรถยนต์...
กำลังสปีกอิงลิซกับเจ้าของอู่อยู่...
เห็นเสือเหมี่ยวพูดเบาๆ ด้วยอาการติดขัดของมือไม้
เจ้าของร้านตอบเป็นภาษาอังกฤษอย่างฉะฉาน...
สายตาเสือเหมี่ยวมีแววตามึนงง...
ไม่ได้มึนงงกับเส้นทางที่เค้าบอก
แต่ก่งก๊งงงๆว่าไอ้ที่เค้าพูด...
มันแปลว่าอะไรหว่า !!!
แล้วด้วยความเป็นอัจฉริยะที่ล้ำเลิศของเสือเหมี่ยว
จึงเข้าใจในบัดดล...
ปั่นนำพวกเราทันที...
โถ... โถ แม่คุณ เห็นหน้าตาอย๋างนี้...
ไม่ผิดหวังเลย...
ปั่นมาประมาณไม่ถึงกิโลดี...
รูปหลวงพ่อคูณก็นั่งต้อนรับพวกเราอยู่ที่ปากทาง... สาธุ.
