ปั่นทางไกลตามใจฝัน Vol.#๓ @ ปั่นให้หรอยปักษ์ใต้บ้านเรา.....กดที่หน้า ๑๔ ครับ.....

[ปาน@๑๙]

เห็นแล้วซิแบร ต่างมุมกับเมื่อเกือบสิกว่าปีที่แล้วเยอะอยู่ ขอบคุณที่นำภาพมาให้นึกถึง
อดีตครับ จะตามไปให้จบไม่ยอมนอนเลยเอ้า

ขอบคุณที่ติดตามเช่นกันครับ....อยากชมภาพย้อนอดีตบ้านซิแบรจังครับ

[ปาน@๑๙]

สุดยอด ขอติดตามไปด้วยคนนะครับ

ขอบคุณครับ...ตามกันไป "ปั่นดอย" ด้วยกันครับ

[ปาน@๑๙]

แอบมาเก็บเส้นทางไว้

เชิญชวนให้ไปปั่นกันนะครับ โดยเฉพาะช่วงต้นหนาว ป่าสนเขียวครึ้ม ทะเลหมอกดอยมูเซอ ฯลฯ

[ปาน@๑๙]

.....ไต่ดอยออกไปไม่ถึงห้านาที ปั่นผ่านจุดชมวิวดอยมูเซอ กะว่าแวะถ่ายภาพทะเลภูเขา สูดอากาศบนยอดดอยให้เต็มปอดสักพัก.........
ทันทีที่เดินเข้าไปถึงศาลานั่งพักชมวิว เห็นมีทหารนั่งพักอยู่ก่อนแล้วสามคนพร้อมอาวุธครบมือ เลยสวัสดีทักทายกันไป
พี่ที่อาวุโสสุดทำหน้างงๆ ถามผมว่าจะไปไหน ผมก็บอก จะลงไปเที่ยวบ้านแม่ตื่นและจะหาทางข้ามไปตากในวันต่อๆไป
พี่คนเดิมถามต่อ แล้วมากันกี่คน ผมก็ว่ามาคนเดียว.....
เหออออ....(พี่ทำหน้างงหนักกว่าเดิม)....แกบอกถ้าไม่เห็นด้วยตาก็ไม่เชื่อเด็ดขาด
พี่เล่าว่าเคยเห็นมีนักปั่น มาปั่นในเส้นทางนี้บ้างเหมือนกัน แต่มากันหลายคันและมีรถเซอร์วิสมาด้วย
ผมก็ว่าอยากมากันหลายๆคันเมือนกัน......แต่ไม่มีใครมา
แล้วพี่แกก็ชวนไปเที่ยวบ้านซิแบร ที่พี่เขาประจำการอยู่.....เอาละซิบนเส้นทางจากที่นี่ลงไปถึงแม่ตื่น มันอยู่ในช่วงชีวิตขาลงที่ผมชอบนะ
คราวนี้น้องๆทหารอีกสองคนก็ชวนซ้ำ......ผมก็ไม่รอให้ชวนเป็นครั้งที่สาม....
เท่านั้นล่ะครับ....ผมเปลี่ยนแผนใหม่....ลองไปสัมผัสหมู่บ้านกะเหรี่ยงซิแบรดูสักวันสองวัน
ตกลงไปกันเลย.......ผมยกรถจักรยานใส่ท้ายรถกระบะคันน้อยของพี่จ่า แล้วก็ซิ่งลงดอยกันทันที

สุดยอด นับถือ ไม่กลัวความไม่แน่นอน ไม่รั้งรอให้พลาดความแปลกใหม่
เส้นทางอ่านจนจบ เดินทางคนเดียว สุดยอด
มุมมองที่แตกต่าง ขอบคุณครับ

สวัสดีครับคุณ met ผมเคยติดตามทริบลุยๆ เส้นทางโหด มัน ฮา จากคุณ met และเพื่อนๆ มาบ้าง....พึ่งมาค้นเจอกระทู้นี้เมื่อต้นเดือนมีนาฯ ๕๕ ที่ผ่านมา
***แม่สอด-หน่วยจัดการต้นน้ำดอยเปเปอร์-วัดพระมหาธาตุเจดีย์โลกะวิทู(โฆ้ะพะโด๊ะ)-บ.แม่ตื่น(อมก๋อย)-อมก๋อย-ออบหลวง-ดอยอินทนนท์ / 6วัน5คืน / 9-14ธค.2551***
ดีใจเหมือนได้เจอเพื่อนร่วมทาง ได้ผ่านทางกลางดอยมาด้วยกัน หากแต่เดินทางห่างกันราวสามปีกว่า ต่างจุดหมาย ต่างฤดูกาล แต่ความประทับใจในสัมผัสผู้คน ธรรมชาติ ป่า ทางดอยในเส้นทางที่ล้อหมุนผ่าน คงมีไม่ต่างกัน

[ปาน@๑๙]

เส้นทางหน้าปั่นจังสินปีคงได้ไปเส้นทางนี้มั่ง

จัดไปอย่าให้พลาดนะครับ

[ปาน@๑๙]

จ่าพาผมขึ้นมาสัมผัสความงามบนดอยอีกที่หนึ่ง
ที่นี่คือที่ตั้งของหน่วยจัดการต้นน้ำแม่ระอา
เดินเที่ยวชมสวนสวย เพลินไปกับต้นไม้ใบดอกนานาพรรณ
ที่ได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดี
จุดที่ตั้งหน่วยฯ ตั้งอยู่บนยอดดอย มีจุดชมวิว ชมทะเลหมอกยามเช้า
ที่สวยงาม อยู่ห่างจากบ้านซิแบร ๔ ก.ม.






ดอกเสี้ยวขาวบานสะพรั่งไปทั่วดอย

[ปาน@๑๙]

ดอกไม้งามนามว่า "เสี้ยวป่าดอกขาว" เป็นดอกไม้ประจำจังหวัดตาก และน่าน
ในเส้นทางอมก๋อย-แม่ตื่น มีให้ชื่นชมความงามได้ตลอดทาง บ้างเรียงลำต้น ชูดอกอยู่สองข้างทาง
บ้างยืนต้นตระหง่านอวดดอกขาวทั้งต้นอยู่ตามหุบดอย







เสี้ยวขาว และเต่าร้างประชันความงาม

[ปาน@๑๙]

ดอกชงโค








ศาลาจุดชมวิว....หลังคามุงตองตึง เรียบง่าย กลมกลืนกับสภาพแวดล้อม


....เต่าร้างยักษ์













ต้นกาแฟอะราบิก้าติดดอกขาว.....

[ปาน@๑๙]

เช้า ๑๗ กุมภาฯ อากาศยามเช้าบนดอยเย็นสบาย ประมาณ ๑๖ องศา วิถีชาวดอยดำเนินไปตามปกติ
หากแต่มองด้วยมุมของคนเดินทาง สิ่งที่เรียบง่ายที่เป็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันนั่นล่ะ กลับกลายเป็นเรื่องราว
ตื่นตา ตื่นใจ ชวนติดตามดีแท้ พี่จ่าทรายคำผู้อารีต้มน้ำชงกาแฟมากินกัน ตามด้วยเรื่องราวพูดคุย
แบ่งปันประสบการณ์.....
ใกล้แปดโมง นนท์เดินมาตามผมและจ่าไปกินข้าว....เช้านี้นนท์จะพาไปเที่ยวในหมู่บ้าน
แค่เดินลัดเลาะลงเนินไป ๒๐๐ เมตรก็เจอบ้านชาวกะเหรี่ยงแห่งบ้านซิแบร ไปสัมผัสชีวิตคนบนดอยกัน

ที่นี่คือศูนย์กลางของหน่วยฯ ที่ทำงาน ประชุม กินข้าว นั่งพักผ่อนดูทีวี ฯลฯ


ลงมาถึงบ้านแรกผ่านหลังบ้านเห็นมีครกตำข้าวอยู่


พี่สาวบ้านนี้กำลังทอผ้าไหม




บ้านนี้สาวกะเหรี่ยงรุ่นใหม่ นั่งเลี้ยงลูกน้อยที่ใต้ถุนบ้าน


ผ่านมาถึงใต้ถุนบ้านอีกหลังหนึ่ง นี่ก็กำลังทำหน้าที่แม่เหมือนกัน

[ปาน@๑๙]

บ้านนี้เป็นช่างแกะสลักไม้มีฝีมือ

[ปาน@๑๙]

บ้านช่องห้องหอของชาวปกาเกอะญอ
ตามวิถีดั้งเดิมชนปกาเกอะญอสร้างบ้านใต้ถุนสูงแบบต่าง ๆ พื้นและฝาฟากหลังคามุงจากหรือตองตึง
ใต้ถุนนั้นเป็นที่นั่งเล่นและทำกิจวัตรเช่น ตำข้าว ผ่าฟืน เลื่อยไม้ ในเวลากลางวัน
กลางคืนก็จะต้อน หมู ไก่ และวัว ควายเข้าล้อมไว้ที่ใต้ถุนนี้ พ่อบ้านที่ดีก็มักจะผูกชิงช้าไว้ใต้ถุนให้ลูกเล่น
ชนปกาเกอะญอถือธรรมเนียมเคร่งครัดเรื่องจะให้ใครนอนในบ้าน
หากครอบครัวมีทั้งลูกชายและลูกสาววัยรุ่น ลูกชายก็จะต้องย้ายสำมะโนครัวไปนอนชานบ้านเพื่อนที่ไม่มีพี่น้องวัยเดียวกัน
ผู้ที่มิใช่สมาชิกของครอบครัวที่มาพักอยู่ด้วยจะต้องนอนนอกชานเสมอ

[ปาน@๑๙]

เครื่องสีข้าวในชุมชนบ้านซิแบร รับสีข้าวที่ชาวบ้านนำมาโดยเอารำข้าวเป็นค่าตอบแทน

[ปาน@๑๙]

พี่สาวบ้านนี้กำลังทอผ้าฝ้าย




"นนท์"เล่าให้ฟังว่าบ้านที่ผูกหมูไว้ใต้ถุนบ้านแสดงว่าบ้านนี้มีลูกสาวที่ยังไม่ได้ออกเรือน
คือยังไม่ได้แต่งงานนั่นเอง ถ้าหนุ่มๆ จะหาผู้สาวมาเป็นคนรัก อันดับแรกก็ต้องดูใต้ถุนบ้าน
ว่ามีหมูผูกไว้รึเปล่า ถ้ามีก็สามารถขึ้นไปพูดคุยตามประสาหนุ่มสาวได้ โดยที่พ่อแม่
ของผู้สาวก็จะยอมเปิดโอกาสให้เจ้าหนุ่มขึ้นไปพูดคุยกันบนบ้านได้
ถ้าชอบพอตกลงปลงใจจะอยู่กันเป็นผัวเมีย ฝ่ายหญิงจะเป็นฝ่ายไปสู่ขอฝ่ายชาย.....
http://www.pgazkoenyau.com/content/view/14/6/





แม่อุ้ยในวัยเกิน ๘๐


ขึ้นไปทักทายผู้ใหญ่บ้าน แต่ไม่อยู่ พบเมียแกกำลังทอผ้าฝ้ายอยู่นอกชานพอดี


ฝ้ายทอมือหน้าแคบสำหรับทำย่ามสะพาย




เสื้อสำหรับผ้ชาย

[ปาน@๑๙]

....เดินผ่านละแวกบ้านชนชาวกะเหรี่ยง ขึ้นเนินมาก็เจอโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านซิแบร


ผ่านศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านซิแบร.....เด็กน้อยก่อนวัยเรียนมีทั้งจากบ้านซิแบร และ
จากหมู่บ้าน, หย่อมบ้านที่อยู่ตามป่าเขาห่างไกล พ่อแม่ของเด็กๆพามาฝากให้ศูนย์ฯ
ช่วยดูแลกล่อมเกลา ฝึกหัดเตรียมความพร้อมทุกๆ ด้าน


เตรียมตัวเคารพธงชาติ ทั้งหมดแถวตรง.....คุณครูพาเด็กน้อยมาฝึกการเข้าแถว
เชิญธงเคารพธงชาติ


มีครูและพี่เลี้ยงสองคนช่วยกันดูแล






รวมรุ่นเยาวชนของชาติจากบ้านซิแบร

[atom_000]

กำลังมันส์เลยครับ
หวังว่าคงยังไม่จบนะ