OTO สรุปทริปนัดรวมพลคนจักรยานทางไกลที่เขาใหญ่ 08-10 พค. OTO

[mtb.hilander]

พี่เหน่งหนอมแน่มถ้าแต่งอีกรอบบอกด้วยนะครับนิยายที่เขียนใกล้จบรึยังครับ
ขอบคุณพี่ธานินที่เปิดทริปสนุกๆครับ
พี่เอี้ยงถึงบ้านรึยังครับขอบคุณที่นอนดูดาวเป็นเพื่อนคืนสองยังกลางเต้นให้นอนด้วยครับ
ขอบคุณพี่นะที่มาส่งที่บ้านครับ

ไม่รักไม่ให้นอนนะนี่ แถมนอนเฝ้าเป้นยามหน้าเต๊นให้อีกต่างหาก เป็นไงน้อง ใจป่ะ
นายหมู เคยพาแฟนมานอนดูดาวแบบนี้ป่าว โรแมสโคตร รับประกันเลย ไม่มีบ่น พี่นะเคยแล้ว

[แจ้ว พัทลุง]

มีรูปเพิ่มอีกหน่อยค้าบบบบบบบบบบบบบ






































บังนัน...รีดกล้ามท้องโชว์ แมนจริง

[แจ้ว พัทลุง]

หมดจริงๆคับ ใครมีรูปอีกขอดูบ้างนะคับ...

[เหน่งหนักแน่น]

สวัสดีรอบวงครับพี่น้องครับ
ม่วนซื่นกันถ้วนหน้านะครับ ครั้งแรกที่เหล่านักท่องเที่ยวทางไกลด้วยจักรยาน ได้เดินทางมาพบกัน หลายๆท่านยังไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน ได้แต่คุยกันผ่านทางโทรศัพย์หรือไม่ก็ในห้อง THAI BTC หรือช่วงที่แต่ละกลุ่มเข้าไปสรุปทริป อาทิ เช่นตัวข้าฯเอง เป็นต้น พี่ธานินทร์ พี่มุก ข้าฯก็ได้แต่คุยทางโทรศัพย์กันตั้งปีกว่าๆ เพิ่งจะมาเห็นหน้ากันก็ครั้งนี้หล่ะครับ
ทริปนี้ จะจบลงแบบสวยงามแบบนี้คงไม่ได้ถ้าขาดพี่ธานินทร์ เดิมทีนั้นเท่าที่คุยกับพี่ธานินทร์ คืนที่บนเขาใหญ่ จะยิ่งใหญ่และอลังการณ์มากกว่านี้ แต่พี่ธานินทร์ไม่อยากจะให้สมาชิกเสียน้ำตาในการที่เรามาพบกันและมีแต่ความปลื้มปิติ แค่คืนเดียวแล้วก็จากไป เพราะข้าฯได้สะกิดพี่ธานินทร์ไปแล้วว่า สมาชิกของเราบางท่าน เช่น อ.เอี้ยง โอ๊ะโย๊ะโหยว นั้นมีความอ่อนไหวกับเรื่องแบบนี้ค่อนข้างสูง ถ้าพบแล้วเพื่อจาก อ.เอี้ยงจะทำใจไม่ค่อยได้ จะนั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้นและถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นจริงๆ มันไม่สนุกเลยนะครับท่านผู้ชม เพราะอะไรทราบไหมครับ สมาชิกทุกท่านจะต้องเข้าแถวเรียงหนึ่งและจะต้องเดินเข้ามาตบที่หัวไหล่ซ้าย เบาๆ ย้ำ หัวไหล่ซ้าย ถ้าใครพลาดไปตบที่หัวไหล่ขวานะ พ่อคุณเอ๊ย ต้องมาเข้าแถวเรียงหนึ่งใหม่อีก ไม่งั้นก็จะร้องดังกว่าเดิม ท่านผู้ชมคิดดูนะครับ (ถ้าให้ดี กรุณานึกหน้าอ.เอี้ยง โอ๊ะโย๊ะโหยวตามไปด้วย) กว่าสมาชิกแต่ละท่านต้องเดินมาปลอบมันไม่ใช่ภาพที่น่าดูสักเท่าไหร่เลย
เรื่องนี้ผมไม่ได้กล่าวมาเล่นๆนะครับ สมาชิกที่เคยร่วมทริป ลำปลายมาศ-ระยอง หรือ ทริปหนองคาย-หลวงพระบางคงจะทราบดี เห็นต่อหน้าต่อตากันมาแล้ว พ่อคุณเอ๊ย กว่าจะเงียบได้ ดีหน่อยที่ทริปนั้นสมาชิกร่วมเดินทางไม่เยอะมาก การปลอบประโลมเลยเสร็จเร็ว
หลายๆท่าน เกริ่นเอาไว้แล้วว่าอยากจะให้เป็นทริปประเพณีเลย ข้าฯ ขอเพิ่มอีกหนึ่งเสียงนะครับ ดีใจมากได้เพื่อนใหม่ พี่ใหม่เพิ่มขึ้นอีกหลายท่าน สำคัญที่สุด พวกเราทุกๆคนคือสิ่งที่ทำให้ทริปนี้จบลงอย่างสวยงาม ขอบคุณครับ

[Bike Addict]

หลายๆท่าน เกริ่นเอาไว้แล้วว่าอยากจะให้เป็นทริปประเพณีเลย ข้าฯ ขอเพิ่มอีกหนึ่งเสียงนะครับ ดีใจมากได้เพื่อนใหม่ พี่ใหม่เพิ่มขึ้นอีกหลายท่าน สำคัญที่สุด พวกเราทุกๆคนคือสิ่งที่ทำให้ทริปนี้จบลงอย่างสวยงาม ขอบคุณครับ

เห็นด้วยกับพี่เหน่ง 1000 เปอร์เซ็น ครับพี่ อยากให้เป็นประเพณีด้วยหนึ่งคน
อยากจะบอกว่าตัวเองเป็นคนแข็งกระด้าง ไม่อ่อนใหว แต่ จบทริปแล้วใจมันหวิวๆ เหงาๆ ยังไงไม่รู้ ห่างเมีย ยังไม่เท่านี้เลย นะ จิงๆ

"แม่ไม่เข้าใจดาว ไม่เข้าใจดาว หนู Sensitive หนู Sensitive"

[เหน่งหนักแน่น]

ข้าฯเอ๊ะ เอ๊ะ...ทำไรอยู่ครับพี่ มาซุ่มอยู่ใต้ต้นไม้คนเดียว ข้าฯปรี่เข้าไปหาหลังจากที่เห็นพี่ธานินทร์ทำลับๆล่อๆอยู่ใต้ต้นไม้ โดยมีบังวุด ส้มบางมด มีอาการตกใจนิดหน่อย จากน้ำเสียงและลีลาท่าทางของข้าฯ
พี่ธานินทร์อ๋อ..มาทานข้าวที่สั่งเอาไว้เมื่อคืนหนะ พอดีพี่เพิ่งนึกได้ว่าเริ่มหิวข้าว เมื่อคืนนั้น พี่คิดตั้งนานว่าจะหิวดี หรือ ไม่หิวดี เอ๊ะหรือแกล้งหิวดีแล้วถ้าแกล้งหิวกินไปมันก็ไม่อิ่มจริงๆสิเนอะ เพราะพี่เคยแกล้งหิวนะประสบผลสำเร็จแต่แกล้งอิ่มฝึกมานานแล้วยังไม่เคยได้สักที งั้นรอให้หิวจิงค่อยกิน รอจนเช้าตี5แล้ว มันก็ยังไม่หิว เลยเผลอหลับไป ทีนี้พี่ฝันว่าหิว เลยลุกมากินนี่แหละ
ข้าฯงั้น...แสดงว่า ถ้าแกล้งหิวมันจะไม่อิ่มจริง แต่ถ้าฝันว่าหิว ลุกขึ้นมากิน นี่อิ่มจริง
พี่ธานินทร์อื้อ..ใช่ๆ ลองดูนะคุณเหน่ง ยังไงแล้วพวกเราก็ต้องมีติดตัวเอาไว้หนึ่งมื้อนะ เผื่อยามฉุกเฉิน เพราะหนทางข้างหน้าเราไม่สามารถคาดเดาได้ว่าจะมีร้านค้าไหม ขนมปัง ข้าวเหนียว เนื้อแห้ง มาม่า ประมาณนี้ ยังไงต้องมีติดเอาไว้นะครับ อ้อ...แล้วที่ทริปล่องใต้อ่ะคุณเหน่ง ข่าววงในเรื่องเวลาเจออะไรแล้วคุณเหน่งตาเหลือกเนี่ย จริงใช่ไหม
ข้าฯจริงครับพี่ แต่ดีหน่อยตรงที่ นายmet เค้าชำนาญในเรื่องการเอาตายัดเข้าไปในเบ้าตาคน แต่ทริปนี้ไม่สามารถปลีกตัวมาได้
พี่ธานินทร์แล้วเรื่อง งูจงอางท้องเหลือง ข่าววงในอีกนั่นแหละ เค้าว่าไม่ใช่รถทับนะ พี่ได้ยินมาว่า งูตัวนั้นคอหักตายเพราะฝีมือคุณเหน่ง พี่อยากทราบความจริง บอกหน่อย
เอ๊ะ...ข่าวนี้รั่วออกมาได้ยังไง แบบนี้เราจะโดนคนประนามไหมเนี่ย มูลนิธิปวีณา เอ๊ย..มูลนิธิคุ้มครองสัตว์ป่าจะต้องมาจับและปรับเราไหม แต่เราไม่ได้เจตนาหนิ...เราคงต้องพูดความจริงแล้วหล่ะงานนี้

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

เดิมทีนั้นเท่าที่คุยกับพี่ธานินทร์ คืนที่บนเขาใหญ่ จะยิ่งใหญ่และอลังการณ์มากกว่านี้ แต่พี่ธานินทร์ไม่อยากจะให้สมาชิกเสียน้ำตาในการที่เรามาพบกันและมีแต่ความปลื้มปิติ แค่คืนเดียวแล้วก็จากไป เพราะข้าฯได้สะกิดพี่ธานินทร์ไปแล้วว่า สมาชิกของเราบางท่าน เช่น อ.เอี้ยง โอ๊ะโย๊ะโหยว นั้นมีความอ่อนไหวกับเรื่องแบบนี้ค่อนข้างสูง

...อันนี้ผมไม่รู้ว่าพี่เหน่งเล่นมุข กับ อ.เอี้ยง หรือเปล่านะครับ
...แต่สำหรับผมค่อนข้าง sensitive ครับ อย่างตอนที่อยู่อ่างเก็บน้ำวังบอน ตั้งใจว่าอยากปั่นขึ้นเขาใหญ่กับพี่ๆ ในวันรุ่งขึ้น แต่เป็นอันต้องมีธุระทางบ้าน พอรู้ว่าจะไม่ได้ปั่นขึ้นเขาใหญ่กับพวกพี่ๆ แค่นี้ก็ "น้ำตาจะไหล" แล้วครับ

...แต่ก็ยังถือว่าโชคดีครับ ที่ทางบ้าน cancel ไปก่อน ก็เลยเห็นผมในตอนเช้าวันต่อมาปั่นขึ้นเขาใหญ่ด้วยกันครับ ถึงแม้ว่าตอนขึ้นจะไม่ได้ปั่นด้วยกันก็เถอะ แค่อยุ่ด้วยกันข้างบนก็ดีใจแล้ว

+++ ส่วนทริปประเพณี "จัดไป" เลยครับ
...ถ้าว่างก็ไปทันที แต่ถ้าไม่ว่าง ก็จะพยายามให้ว่าง

[jeepffw]

เพิ่งจะรู้นะเนี่ยว่า BTC มีแต่หนุ่มๆ Sensitive

[เหน่งหนักแน่น]

ยืนคิดอยู่นานสองนาน ว่าจะบอกดีไหม คิดไปคิดมา จากนานสองนานก็กลายเป็น คิดอยู่นานสี่นาน และก็ยืนคิดอยู่ตั้งนานสี่นาน จนมันกลายเป็น คิดอยู่นานแปดนาน เอ...แล้วต่อไปจะเป็นอะไรค๊ะนักเรียน มันก็ต้องเป็น ยืนคิดอยู่นาน.......นาน เก่งจังเลยคร๊า
ในที่สุด ความจริงมันก็คือความจริง มันจะเป็นความลิงไปไม่ได้เพราะเราอยู่อุบลฯไม่ใช่ลพบุรี มันเลยต้องเป็นความจริง เอาฟร๊ะ บอกก็บอก(เอ..แล้วทำไมเราไม่เขียนว่า เอาว่ะแทน เขียนเอาฟร๊ะ มันต้องเพิ่มเวลาพิมพ์ไปอีก เฮ้อ..เอาฟร๊ะ) แต่...ถ้าบอกไปข่าวนี้ไปกระจายในเวป THAI MTB เรามิแย่ดอกหรือ เวปนี้ยิ่งดังอยู่ด้วย แต่คงไม่เป็นไรหรอกมั๊ง เราไม่ได้เจตนา เราป้องกันตัวเองหนิ ไม่งั้น เราก็อาจจะตายได้
ข้าฯเรื่องมันเป็นแบบนี้นะครับพี่ วันนั้นพอชำระค่าธรรมเนียมที่หน้าด่านเสร็จ เราก็ปั่นเข้าไปที่ชายหาด โดยที่มีรถกระบะล่วงหน้าเข้าไปก่อน ผมก็ปั่นตามเข้าไป ตาหน่ะเห็นแล้วนะพี่ แต่ยายยังไม่ชัดเท่าไหร่ ว่ารถกระบะคันนั้นอ่ะทับงู ผมก็คิดว่าตายแล้วเลยปั่นรถเข้าไปใกล้ๆ ระยะประมาณเมตรนึงได้ครับ ทันใดนั้นเอง งูจงอางท้องเหลืองความยาวเกือบสามเมตรพุ่งเข้าใส่ผมทันทีทางด้านซ้ายมือ เดชะบุญที่ไม่โดนผมเอี้ยวตัวหลบทันเพียงเศษเสี้ยววินาที พอโจมตีทางซ้ายไม่ประสบผลสำเสร็จ การโจมตีทางกาบขวาก็โถมใส่เข้ามาอย่างต่อเนื่อง การต่อสู้ระหว่างงูกับคนก็เกิดขึ้น
ผมพยายามที่จะไม่ถือสาอะไรมากนักแต่งูนั้นมันไม่เลิกลา หมัดเทพเจ้าดาวอีสานของท่านอ.เคนจิโร่โอ้หลั่นล้าคือ..คำตอบสุดท้ายที่ผมเลือกนำมาใช้ ผลสรุปก็คืออย่างที่เห็นกันในภาพถ่ายสรุปทริปนั่นแหละครับพี่

พี่ธานินทร์อย่าครับพี่ อย่าครับพี่ธานินทร์ หนุ่มหน้ามล คนหน้าเดียว นายmet surly LHTไม่ได้มาด้วยนะครับ

[met]

หมัดเทพเจ้าดาวอีสานของท่านอ.เคนจิโร่โอ้หลั่นล้าคือ..คำตอบสุดท้ายที่ผมเลือกนำมาใช้

-------------------------------------------

เอ่อ ผมชักไม่แน่ใจแล้วว่ารู้จักเค้า สาธุ

[ธานินทร์ 520]

ผมก็คิดเหมือนคุณ met จะรู้จักเขาคนชื่อเหน่งหรือไม่

อ่านแล้วงง ๆ ๆ ๆ

[หมีแกะรอย]

[quote="เหน่งหนักแน่น"]หมัดเทพเจ้าดาวอีสานของท่านอ.เคนจิโร่โอ้หลั่นล้า[/color]คือ..คำตอบสุดท้ายที่ผมเลือก

ผมว่าไมใช่แน่ๆ ต้องเรียกวิชาพระกระโดดกำแพงชัวส์ 100 % 55555

[>>BANGNANบางมด<<]

สวัสดีรอบวงครับ.... พี่นึกว่าเป็น>>>ท่าโอบกอดน้องน้อย<<< ตอนนั่งดิ้ง กำลัง IN LOVE แสดงท่ามัจจุราช สยบ นางฟ้า ที่ปลายเนิน

[PtM]

เข้ามาดูรูปทีไรก็ทำให้ได้รับรู้ถึงความอบอุ่นที่ได้รับ เหมือนมันพึ่งจะผ่านพ้นไป...กับความทรงจำดีๆความรู้สึกดีๆด้วยการเข้าถึงธรรมชาติอย่างไกล้ชิดพร้อมเพื่อนเดินทางคนคอเดียวกันจุดมุ่งหมายเดียวกัน ความลำบากพร้อมความเหนื่อยยากที่ได้รับ แต่กลับกลายเป็นความสุขเพราะเราได้กระทำในสิ่งที่เรารักและเราชอบซึ่งเราก็ได้ทำสำเร็จสมใจอยาก ต้วผมเคยคิดจะตั้งนิยามของคำว่า"ปั่นทัวร์ริ่ง"ว่าจริงๆแล้วมันคืออะไรกันแน่ ซึ่งมันไม่ใช่เป็นการท่องเที่ยวแบบธรรมดาทั่วไป แต่มันคือความอดทน การฟันผ่าอุปสรรคให้ผ่านพ้นไป และการได้ใจตัวเอง หนทางนั้นจะไกลแค่ไหนก็ไม่เคยหวั่น ยิ่งไกลยิ่งตักตวงและเก็บเกี่ยวความสุขได้มากแค่นั้น คนเราทุกๆวันนี้เหมือนจะห่างเหินธรรมชาติกันมากขึ้น ผมเองยังหวั่นใจอยู่ว่าต่อไปไม่รู้ว่าเรายังจะได้ยินเสียงนกร้องอยู่หรือเปล่า และเราจะต้องบุกบั่นไปไกลแค่ไหนถึงจะได้ยินเสียงของธรรมชาติแบบดิบๆ

และเมื่อเราจากมันมาทำให้เราอดคิดถึงมันไม่ได้อยู่ดี คิดถึงเพื่อนๆ คิดถึงเสียงหัวเราะ คิดถึงรอยยิ้มอันบ่งบอกถึงความสุขที่ได้รับ...มันเหมือนกับสิ่งเสพติดยังไงยังงั้น สัมผัสแล้วอยากสัมผัสอีกอยู่ร่ำไปไม่รู้เบื่อ และความสุขทางใจที่ตอกย้ำเราก็คือน้อยคนนักที่จะได้มีโอกาสทำได้เหมือนพวกเราๆ

คิดถึงทุกๆคนคร้บ...

[ธานินทร์ 520]

อ่านที่พี่ปกรณ์เขียนแล้วมันอิน อินกับธรรมชาติด้วยคนครับ
เพราะตอนที่ผมปั่นขึ้นเขาใหญ่ เวลาได้ยินเสียงนกร้อง เสียงลมที่กระทบใบไม้
ผมว่ามันเพราะเสียยิ่งกว่าเพลงMP3 ที่เขาฟังเสียอีกครับ

เวลาที่ผมไปทำทัวร์จักรยานที่อัมพวา ปั่นในสวนมะพร้าว
ถ้าวันไหนอากาศดี มีแสงแดด นกมันจะออกมาร้อง เสียงมันไพเราะจริงๆครับ
ไม่อยากได้ยินเสียงรถ เสียงเครื่องยนต์เหมือนในกทม.เลยครับ
ผมจึงตั้งกฏว่าจะไม่ปั่นในกทม.ถ้าไม่จำเป็น