พิงธรรม์ เขียน:
มาควักบทพากษ์...ขอพากษ์หนัง"เที่ยวเขมร" น้าตู่ลงรูปล้ำหน้าบทพากษ์ไปนานแล้ว
พรรคพวกที่หลุดจากโต๊ะกรอกประวัติเจ็บป่วยก่อนเข้าเมืองเขมร ต่างหลุดมายืนเข้าคิวเตรียมส่งพาสปอร์ตให้เจ้าหน้าที่เขาตรวจตีตราเจ้าหน้าที่ท่านนั้น มองแบบฟอร์มที่ผมชูให้ดู ทำหน้าแปลกๆ แต่ก็หยิบแบบฟอร์มคนเข้าเมืองมาให้ผมแค่แผ่นเดียว ขอเพิ่มไม่ได้ครับ แหม...ชักสงสัย ทำไมมันขี้เหนียวจัง
ผมบอกอาจารย์ชอบ เตรียมควักเงินสองดอลล์แนบไปด้วย กะเล่มพาสปอร์ต
อาจารย์ชอบ ท่านทำอาการแปลกใจ บอกผม "อ้าววว...ก็มันเก็บไปแล้วนี่ ที่โต๊ะโน้นนน"
ผมนึกรู้ทันที ไอ้ที่มันแจกใบกรอกประวัติความเจ็บป่วย แทนที่จะบริการฟรี มันล่อไปแล้วซะหนึ่งดอลล์
ส่วนพี่วรเทพ ท่านตาไว ท่านบอกผม "เฮ้ยยย พี่จารึก ผมเห็นไอ้เด็กที่โต๊ะโน้นนนน มันวิ่งมาฟ้องที่ตรงนี้นะ ว่าพี่เบี้ยวไม่ไปจ่ายเงินให้มัน ตรงโต๊ะโน้นนน"
ธรรมเนียมกลุ่มเรา ใครอ่อนใครแก่ เราไม่ถือ เราถือเรียกเป็น"พี่"เสียทั้งนั้น ผมเรียก"พี่วรเทพ" ท่านก็เรียกผม"พี่จารึก" ผมว่ามันดีครับ ยกเว้นลางท่าน ที่คณะลงมติยกจาก"พี่"ขึ้นชั้นเป็น"น้า" ไปซะแล้ว เช่น"น้าเซ้ง"ของทนายแม็ค![]()
![]()
ถึงตอนนั้น ผมเองยังวางฟอร์ม ยังอยากเล่น พยักหน้ารับรู้การเตือนจากพี่วรเทพ ตอนผมยื่นเล่มพาสปอร์ตให้เจ้าหน้าที่เขมร ที่นั่งเรียงสามคนล้อมโต๊ะ ขนาดโต๊ะเรียนหนังสือของเด็กชั้นประถมบ้านเรา นั่งกันสามด้าน อีกด้านของโต๊ะมันยันกะคอกออฟฟิส ที่เปิดเป็นช่องยาวเช่นห้องขายตั๋วรำวงที่ผมว่า
ผมยื่นเล่มพาสปอร์ตไป ปากก็ร้องบอกไป "ไอมาจากเมืองไทย"
"โอ้...ดี คนไทยเร๊อะ จ่ายมาหนึ่งร้อยบาท" มันตอบกลับแถมทำหน้าขรึมดุ![]()
![]()
ผมไม่ได้ร้องโอ๊กหรอกครับ สาบานได้ แต่หน้าตาออกอาการตะหนก แหมไอ้เขมรมันเล่นผมเข้าให้แล้ว พอบอกเป็นคนไทย มันจะเล่นผม ขอผมหนึ่งร้อยบาท ไอ้ฝรั่งมึงเก็บมันตรงช่องนี้กูก็เห็น...แค่สองดอลล์
ผมยังปากแข็ง "อ้าวววว ทีฝรั่งทำไมยูเอาแค่สองดอลล์"
"ไอ้สองดอลล์ มันค่าวีซ่า" ไอ้เขมรมันตอบผม แบบทื่อๆ แหม...มันด้านจริง ตอบผมมาด้ายยยย มันเก็บฝรั่งเพราะถือเป็นค่าวีซ่า
พูดหรือเล่าแบบนี้ หลายท่านอาจจะไม่นึกขัน หรือไม่เก็จ ว่าผมเล่าอะไรให้ท่านฟังเสียมากมาย ก็แค่จะเข้าเมืองเขา เจ้าหน้าที่เขาจะเอาเท่าไหร่ก็จ่ายไป
มันไม่ใช่แค่นั้นหรอกครับ ผมแค่อยากให้ท่านเห็นมุมมอง มุมคิดของประเทศที่ยังปล่อยให้เจ้าหน้าที่ทำงานส่งเดช หาเงินใส่กระเป๋าตน คนต่างชาติดูถูกเอา แค่นั้นเอง
ตอนผมทำหน้าตาเหรอเหรอ ออกอาการเสียดายตังค์ นึกมุขไม่ออก จะเอาตัวรอดจากร้อยบาทได้ยังไง
พี่วรเทพซิครับ ไวกว่าผม ท่านยื่นไอ้ใบสีเหลืองที่รับจากโต๊ะกรอกประวัติเจ็บป่วย บอกมันไป "พวกไอจ่ายเงินแล้วนะ ดูซิ" ด้วยตอนจ่ายเงินหนึ่งดอลล์...มันให้กระดาษแผ่นสีเหลืองมาหนึ่งแผ่น ผมจับมาอ่านดู อภิโธ่...ใบแจ้งหมายเลขโทรและหน่วยงานที่เราควรติดต่อ หากไปเกิดขี้แตกขี้ไหล หรือไม่สบายในเขมร
คร้าบบบ พวกนั้นมันถือเป็นใบเสร็จ ค่ารับเงินหนึ่งดอลล์คร้าบบบ
แหม...ไอ้เรื่องแบบนี้ คิดลึกๆ...แบบอย่าทำเส้นลึก มันสนุกครับ มันช่างเอาแบบฟอร์มที่หลวงของมัน มาหาทางทำเงินเข้ากระเป๋าได้ทุกแผ่น ผับผ่าเถอะ
พอพี่วรเทพ ตะโกนข้ามหัวผมไปบอกมัน มัน....ก็ไอ้เจ้าหน้าที่นั่นละครับ ถึงยินดีรับเงินแค่สองดอลล์จากผมไป
ครับ ก็จบเรื่องสนุกกะการทำเรื่องตีตราพาสปอร์ตตรงด่าน ลาวและเขมรครับท่านครับ
![]()
![]()
พิงธรรม์ เขียน:
พวกเราวันนั้นหลุดออกจากขั้นตอนตีตราพาสปอร์ตจากด่านเขมร อ้อ...อันหนึ่งที่แปลก อันนี้คงต้องถามหรือชวนพี่ธานินทร์๙๙ มาแจมคุย
ขอวกกลับเล่าต่ออีกนิด ตอนตีตราเข้าเมือง
ในช่องนึงของการกรอกเอกสารเข้าเมืองเขมร เพื่อแนบกับพาสปอร์ต มีช่องนึงเว้นให้เรากรอกเป็นคำถาม "จะอยู่ในเขมรกี่วัน...ทำนองนั้น" ผมก็กรอกฉุ่ยๆ...เขียนไปสิบวัน(ถ้าจำไม่ผิด เขียนไป 15 มันให้ 12 วัน ครับ อาจารย์)
ที่บอกว่าแปลก ผ่านเที่ยวลาว เวียดนาม จีน มาเลย์เซีย สามประเทศอาเชี่ยนที่มีข้อตกลงพวกเราเที่ยวกันไม่ต้องขอวีซ่า ไอ้พาสปอร์ตที่เขาจะตีตราระบุวันเราเข้าเมืองและวันที่เราจะต้องออกจากเมืองเขา ประเทศเหล่านั้นตามที่ผมเคยเจอ เขาจะให้เวลาหนึ่งเดือนเต็ม ยกเว้นจีนที่ยึดเอาจำนวนวันตามประเภทระยะเวลาที่เราขอ ตอนทำวีซ่าเป็นวีซ่าหนึ่งเดือนหรือมากกว่า ไอ้ประเภทขออยู่นานจะเสียตังค์ค่าทำวีซ่าแพงขึ้นมาก
ผมกรอกไปในช่องเวลาที่เราจะอยู่เขมรแค่สิบวัน ยังสงสัยตอนที่เจ้าหน้าที่นั่งนับนิ้วมือ ปรึกษากันทั้งสามคนตอนนับนิ้ว แล้วก็ตีตราโป้งป้าง...ตราเข้าเมือง แล้วประจงปรับแต่งไอ้ที่ตีตราลงวันที่ ปรับตัวเลขที่จะระบุตีตราลงพาสปอร์ต ระบุวันออกจากเขมร
ผมรับพาสปอร์ตคืนเมื่อยื่นสองดอลล์ เล่าแล้วนะ เอาพาสปอร์ตมาเพ่งดู อันนี้เป็นกฎเกณฑ์ประจำตัว การทำเอกสารขาเข้าหรือออกจากประเทศใด ต้องดูให้มันแน่ มันตีตราพร้อมระบุวันเข้าและกำหนดวันออกให้เราครบหรือเปล่า ที่สำคัญมันลงชื่อด้วยหรือไม่ ขาดสิ่งใด จะเป็นเรื่องยุ่งในภายหลัง ทั้งตอนจะออกจากเมืองมัน หรือทั้งจะเดินทางในโอกาสหน้า
ผมรับพาสปอร์ตคืนเมื่อยื่นสองดอลล์ เล่าแล้วนะ เอาพาสปอร์ตมาเพ่งดู อยากเข็กหัวตัวเอง ที่ดันเขียนบอกมันไปจะอยู่เขมรสิบวัน วันผมเข้าด่านเขมร วันที่ ๑๓ กุมภา มันตีตราวันให้ออกจากเมืองมัน วันที่ ๒๖ กุมภาครับ
แต่รับมาแล้วก็ไม่กังวลเพราะผมรู้ว่า คงอยู่ในเขมรไม่เกินแปดวัน ไม่เดือดร้อนแน่
ที่เตือนท่านให้ตรวจเช็คความเรียบร้อยของพาสปอร์ต เห็นของจริงไอ้ญี่ปุ่นหนุ่มน้อย มันยื่นพาสปอร์ตให้เจ้าหน้าที่เขมรต่อจากผม เขาพลิกดู...พวกนี้มืออาชีพ พลิกแป้บเดียวก็โยนคืน ไอ้ญี่ปุ่นก็มึน...มันโดนยื่นคืนเรื่องอะไร เงินสองดอลล์มันก็จ่ายไปแล้ว ไอ้เงินนะโดนโยนเข้าเก๊ะ แต่ไอ้พาสปอร์ตดันโยนคืนให้มัน คุยกันก็ไม่ค่อยจะรู่เรื่อง
กว่าจะรู้เรื่องกัน เรื่องพาสปอร์ตของไอ้หนุ่มญี่ปุ่น มันออกจากเมืองลาว ขาดลายเซ็นต์หรือการตีตราออกจากฝั่งลาว
ไอ้เจ้าหน้าที่เขมรก็ไล่ให้มันเดินกลับไปฝั่งลาว ทำนองให้กลับไปทำพาสปอร์ตตีตราออกให้เรียบร้อย แล้วค่อยกลับมายื่นใหม่
คราวนี้มีเถียง ไอ้หนุ่มโมโห เถียงกัน มันยังจะไม่ยอมไป ก็กูโยนเงินสองดอลล์ให้มึงแล้ว มึงคืนกูมาก่อนซิ ประมาณนั้น
บ๊ะ...เงินเข้าเก๊ะแล้ว จะให้ควักคืนก็เสียธรรมเนียมการธรรมงาน ผมเดานะ เพราะไอ้เจ้าหน้าที่เขมร มันไม่ฟังล่ะ โบกมือไล่ไอ้ญี่ปุ่นให้ออกไปจากคิว คนอื่นจะได้มาโยนเงินเอ้ยยย...ยื่นเรื่อง ทำงานต่อ
เฮ้อ...![]()
![]()



