ผมล่ะเสียดายแทนพี่ และอีกหลายคนจริงๆ ที่ไม่เก็บของอย่างนี้ไว้...Cycling B®y เขียน:โต้ง..เสื้อผมเสียดายไม่ได้เก็บ..ผมแจกพม่าที่ในแคมป์งานก่อสร้างหมดแล้ว..
ชีวิตนึงเรามีโอกาสทำอะไรได้อีกหลายอย่าง แต่เราย้อนกลับไปทำสิ่งที่เราทำแล้วไม่ได้อีก...
คุณค่ามันไม่ได้อยู่ที่ราคาค่างวดอะไร แต่เรื่องราวที่ติดอยู่กับมันต่างหากที่น่าเก็บและจดจำ...
ซึ่งบางทีต้องรอให้ผ่านตอนนี้ไปก่อน แล้วตอนนั้น กับตอนนู้น มันจะยิ่งทวีค่ายิ่งขึ้น...