เนืองจากมีรูปเยอะมาก เลยแบ่งเป็นช่วงๆ จะได้โหลดรูปมาเร็วหน่อย
6 ภูคูน - กิ่วกะจำ 26-27 เมษายน 2552
จากภูคูนเราปั่นต่อไปกิ่วกะจำ เส้นทางเป็นทางขึ้นภูเขาตลอด ค้มค่ากับที่เราต้องโยกขึ้นมาจนสูงสุดแล้วได้ลงแบบสบายสบาย ช่วงลงเขาตั้งแต่ กาสีเรื่อยๆ มา เวลาลงเขาผมหนาวสั่นมากเลย ข้างทางมีแต่หมอก บางช่วงมองไม่เห็นภูเขาซักเท่าไหร่ บางช่วงก็เห็น หมอกปกคลุมยอดเขาเต็มไปหมดเลย ถึงกิ่วกะจำ ก็มืดแล้ว ราวทุ่มนึงเห็นจะได้ นอนพักที่นี่อีกคืนนึง ห้องพักอยู่หลังร้านอาหารเป็นร้านข้างร้านที่เรานั่งกินมือค่ำนั่นเอง ที่นี่มีห้องพักเ เป็นเตียงคู่ ไม่มีพัดลม ไม่มีห้องน้ำในตัว ต้องเข้าห้องน้ำรวม พีหว่างลำบากหน่อยส้วมเป็นแบบนั่งยองๆ มีห้องอาบน้ำ ก็ยังดีที่มีเครื่องทำน้ำอุ่น ขนาดเปิดเครื่องทำน้ำอุ่น เวลาอาบน้ำยังหนาวสั่นเลย เวลานอนเราปิดหน้าต่างแง้มไว้นิดเดียวยังหนาวเลย ราคาค่าห้องที่นี่คืนละ 200 บาท สมราคาครับ
อาหารมื้อเย็นเรากินกันที่ร้านใกล้ๆ ที่พัก สั่งอาหารมีผักต้ม เห็นโต๊ะข้างกินอย่างอร่อยเลยถามว่าอะไร เลยสั่งมั่ง แล้วก็มีไข่เจียวหมูสับ สักพัก พแบร์ลาวหมดไปสักสองขวด เริมสั่งอาหารอีก เจ้าของร้านแนะนำเนื้อกวางผัดเผ็ด คราวนี้กินไม่หมด เลยเก็บใส่กล่องโฟมเป็นเสบียงไว้พรุ่งนี้ รุ่งขึ้นเดินทางต่อไปหลวงพะบางเลย เราแวะกินกลางวันที่เชียงเงิน เอาเนื้อกวางผัดเผ็ดในกล่องให้ที่ร้านอุ่นให้กิน ทางร้านเลยผัดให้ใหม่ใส่ผักใส่พริเพิ่ม เราถามว่านี่เป็นเนื้ออะไรแน แม่ครัวตอบมาดังๆ เลยว่า "เนื่อควยเต็มๆ" สรุปได้ว่าเราได้กินเนื้อความผัดเผ็ดไม่ใช่เนื้อกวาง
ภาพระหว่างทาง ภูตูน กิ่วกะจำ
บางช่วงที่ออกมาจากภูคูนไม่ไกลนักอยู่บนเขา หมอกลงจัดจนมองไม่เห็นทาง
นั่งพักรอให้หมอกจางลงก่อน จะได้ปั่นต่อไป
พี่หว่างกับคุณฤทธิ์ ฝ่าสายหมอก ตามมา
เด็กๆ กำลังเดินกลับบ้าน
สักพักเราก็มถึง บ่อน้ำอุ่น เป็นสถานที่ท่องเที่ยว ผมสั่งผักผักน้ำมือแรกที่เจอ
สั่งกับคนนี้แหละ
ออกมาจากร้านอาหาร เห็นบ้านบนเนินเขาสวยดี
โค้งลงเขา
ซักพักก็้เจอร้านค้าของป่าริมทาง
ส่วนมามีจานรับดาวเทียมทั้งนั้น
แยกภูคูน
ปั่นมาจนถึงกิ่วกะจำ
ตอนเช้าหนาวสั่นเลย
ลืมซื้อมา
อาหารเช้า แป้งจี่ กัดแทบไม่ลง แข็งมาก อันละ หมื่นกีป
พี่หว่างแกทำหน้าไม่อยากกิน
นักเรียนเดินไปโรงเรียน
--------------------------------------------------------------------------------------
กลับเมนูหลัก
