สาวนักเปิบกับหนุ่มนักปั่น "มูล...(เหตุ)...แห่งรัก"

[แม่โปเต้]

มาเมืองอุบลทั้งที ถ้าไม่ไปเที่ยววัด ก็ถือว่ามาเสียเที่ยว
โปรแกรมทัวร์วันนี้จึงเป็นประมาณว่า "วัด-กิน-วัด" สลับกันไป
เริ่มจากวัดสุปัฏนาราม ซึ่งอยู่ตรงโค้งแม่น้ำมูลพอดี
วัดนี้นอกจากจะมีพระอุโบสถที่มีลวดลายปูนปั้นสวยงามแล้ว
ยังมีสิงห์หมอบที่หน้าตาเป็นเอกลักษณ์มาก
(ไม่รู้จะบาปหรือเปล่าหนอ ถ้าจะบอกว่าชวนให้คิดถึงเรื่องเดอะ ไลออนคิงจริงๆเลย)
อีกวัดหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลกันนักก็คือวัดอุบลรัตนาราม
ที่วัดนี้มีพิพิธภัณฑ์จัดแสดงข้าวของเครื่องใช้สมัยโบราณของชาวอุบลด้วย
วัดต่อมาคือวัดทุ่งศรีเมืองซึ่งมีหอไตรกลางน้ำเก่าแก่ที่สวยงาม
และจิตรกรรมฝาผนังที่สะท้อนวิถีชีวิตของผู้คนในสมัยก่อน
และภาพกิจกรรมส่วนตั๊ว...ส่วนตัวที่ถ้าใครไม่สังเกตดีๆ ก็คงไม่เห็น

หลังจากถ่ายรูปจิตรกรรมฝาผนังที่วัดุท่งศรีเมืองอยู่พักใหญ่
เราก็ปั่นไปกราบพระเจ้าใหญ่อินแปงที่วัดมหาวนาราม
และพระแก้วโกเมนที่วัดมนีวนาราม เป็นอันจบภารกิจของเช้านี้

[แม่โปเต้]

[แม่โปเต้]

...

[แม่โปเต้]

...

[แม่โปเต้]

...

[แม่โปเต้]

พอได้เวลาอาหารกลางวัน
ก็นึกได้ว่าเมื่อคืนนี้ "หมอ" ที่ร้านนวดแนะนำว่ามีร้านส้มตำรสเด็ดอยากให้ไปลอง
ชื่อร้าน "ส้มตำน้ำโจ้ก" ไอ้เราก็อยากรู้ว่าน้ำโจ้กเป็นอย่างไร
เลยแวะไปชิม สั่งตำลาวกับตำป่ามาลอง และสั่งหมูย่างมากินคู่กันแก้เผ็ด
ผลการทดสอบปรากฏว่าแซ่บสมคำร่ำลือ แต่อร่อยไปคนละแบบกับร้านเมื่อวานนะคะ
รส สี กลิ่น จะไม่เหมือนกัน
ซึ่งคุณสามีวิเคราะห์ว่าปัจจัยสำคัญน่าจะเกิดจากการเลือกใช้ปลาร้าคนละสูตร
(ป้่าด...จริงจังปานนั้น)
นอกจากอร่อยแล้วยังได้ความรู้ด้วยว่าคำว่า
"น้ำโจ้ก" เป็นภาษาของคนทางอ.วาริน แปลว่าน้ำที่ไหลมาเรื่อยๆ
ส้มตำร้านนี้ ร้านดั้งเดิมอยู่ที่อ.วารินชำราบ
แต่ตอนนี้ขยายสาขามาเปิดในอ.เมืองด้วย
แต่ก็ยังใช้ชื่อเป็นศัพท์วารินไว้ จะได้เป็นเอกลักษณ์

[แม่โปเต้]

...

[แม่โปเต้]

กินข้าวกลางวันแล้ว เราแวะไปที่วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อกันต่อ
วัดนี้มีประติมากรรมที่หลากหลายมากค่ะ ถ้ามีเวลาก็อยากจะค่อยๆเดินดูให้ทั่วอยู่เหมือนกัน
ปิดท้ายการทัวร์วัดของวันนี้ที่ "วัดหลวง" ซึ่งเป็นวัดแห่งแรกของเมืองอุบล
เป็นอันว่าครบเก้าวัดพอดิบพอดี

[แม่โปเต้]

...

[แม่โปเต้]

หลังจากไหว้พระเพื่อเป็นสิริมงคลรับปีใหม่กันจนจุใจแล้ว
เราก็เริ่มขบวนการซื้อของฝาก จุดหมายแรกคือร้ากุนเชียงทนายแดง
ที่ร้านนี้เขาดังเรื่องผลิตภัณฑ์จากหมูๆ แม่โปเ้ได้กุนเชียงไปถุงใหญ่
พ่วงด้วยแหนม หมูทอด และ "เค็มบักนัด" อีกหนึ่งขวด
ต่อด้วยร้านหมูยอดาวเงินและดาว ซึ่งเป็นสองร้านดังของเมืองอุบล
ที่จริงเท่าที่ๆวนๆดู มีร้านหมูยอเพียบเลยค่ะ
ทัั้งดาวเงิน ดาวทอง ตองหนึ่ง แม่ฮาย นงเยาว์ ฯลฯ
หมูยอแต่ละร้าน ก็จะมีรสชาติและรสสัมผัสที่ต่างกันไป
ต้องลองชิมเทียบกันดูค่ะ จะได้เลือกซื้อเป็นของฝากได้ถูกใจ

ซื้อของฝากจำพวกอาหารแล้ว เราแวะกินไอศกรีมโฮมเมดดับร้อนกันคนละถ้วย
จากนั้นก็ุม่งหน้ากลับโรงแรม เนื่องจากตั๋วรถทัวร์ขากลับวันนี้เป็นเที่ยวดึก
แม่โปเต้เลยจ่ายเงินเพิ่มเพื่อขอเช็คเอาท์ช้า จะได้มีที่อาบน้ำนอนรอ ไม่ต้องไปแกร่วอยู่ที่ท่ารถ

[แม่โปเต้]

จากโรงแรมเราแวะไปถ่ายรูปที่ม.ราชภัฏอุบลเพื่อระลึกความหลังกันเล็กน้อย
แล้วแวะกินลาบ ย่างรวม และต้มเนื้อรสเด็ดที่ร้าน "สุกัน" เพื่อรองท้อง
ก่อนจะปั่นไปปฏิบัติภารกิจสุดท้าย นั่นคือการซื้อของที่ระลึกไปฝากเพื่อนๆที่ทำงานของแม่โปเต้นั่นเอง

[แม่โปเต้]

...

[แม่โปเต้]

เดี๋ยวนี้เวลาเราไปเที่ยวที่ไหน ก็จะเจอร้านของฝากแนวอาร์ตๆ อยู่แทบทุกที่
ร้านแนวนี้จะขายพวกโปสการ์ด ของทำมือต่างๆ และเสื้อยืดพิมพ์ลายหรือข้อความเกี่ยวกับจังหวัดนั้นๆ
ที่อุบลนี่ก็มีเหมือนกันค่ะ...ร้านที่ดังมากก็คือร้าน "ระหว่างทาง" ตรงตลาดโต้รุ่ง
นอกจากนี้ยังร้านกุ๊ดจี่ ดีไซน์ตรงวัดหลวง และมีอีกสามร้าน
ซึ่งรวมตัวกันเปิดอยู่ถนนเส้นจวนผู้ว่า ตรงข้ามร้านหนังสืออัมพรสาร ได้แก่ร้าน ชูใจ กรินทร์31 และร้านสิปปาคารๅ2

[แม่โปเต้]

หลังซื้อของท่ี่ระลึกเก๋ๆเรียบร้อยแล้ว ยังเหลือเวลาอีกเกือบสองชั่วโมง
แม่โปเต้เลยชวนคุณสามีไปปิดทริปกันด้วยอาหารเวียดนามที่ร้าน "อินโดจีน"
อาหารค่ำเบาๆวันนี้ ประกอบด้วยแหนมเนือง เนื้อย่างใบชะพลู และเฝอเนื้อ
คุณสามีชิมแล้ว ประทับใจเฝอเป็นพิเศษเพราะน้ำซุปรสเข้มข้นหอมเครื่องยาจีนและกลิ่นหอมเจียว
เส้นเฝอและเนื้อสดก็ลวกได้พอดิบพอดี ส่วนเนื้อตุ๋นนั้นก็นุ่มจนแทบละลายในปาก
ส่วนแม่โปเต้ประทับใจน้ำจิ้มแหนมเนืองค่ะ เพราะรสชาติไม่หวานจัด
ได้ยินมาว่าน้ำจิ้มของที่นี่ไม่ได้ใช้ถั่วบดแต่เป็นตับบด จึงออกแนวข้นๆมันๆ กว่าที่เคยกินที่อื่น
อันนี้ไม่ทราบจริงเท็จประการใด ต้องรบกวนผู้รู้มาช่วยเฉลยด้วยนะคะ

[แม่โปเต้]

...