พิษณุโลก -ทีลอซู 25 - 29 ก.พ.55

[dumsiri]

ทริปนี้ก็เป็นอีกทริปหนึ่งที่เราชาวเสือเมืองสองแควไฝ่ฝันว่าสักวันจะต้องไปพิชิตสักครั้งหลังจากที่ได้ชื่นชมสรุปเวปของพี่ชาวเสือต่าง ๆ ที่พิชิตผ่านมาแล้ว
และก็ได้พิชิตมาแล้วตามความต้องการสมความมุ่งมาดปารถนา เอาหยาดเหงื่อไปหยาดหยดรดถนนลอยฟ้าคนละลิตรสองลิตร ( ว่าไป ) ครั้งนี้ไปด้วยกัน 7 ท่าน โดยมี พี่แมว เป็นหัวหน้าทีมเช่นเคย ลูกทีม ตามลำดับความแกร่งดังนี้
1.พี่แมว 2. พี่อู้ 3.เสี่ยถาวร เสือ กาฬสินธุ์ มาร่วมสมทบ 4.อ. ตู้ วัดโปสถ์ 5. ปรีชา 6. กอง ถิด และ 7 ลุง หน่อย ( รวมอายุคราวนี้น่าจะปาเข้าไปสัก 500 )
ทริปนี้ แบ่ง เป็น 5 ช่วงการเดินทาง
ช่วงที่ 1 ปั่น พ.ล. - อุทยาน ลานสาง 169 ก.ม.
ช่วงที่ 2 ปั่น ลานสาง - น้ำตกพาเจริญ 115 ก.ม.
ช่วงที่ 3 ปั่น น้ำตกพาเจริญ - อ.อุ้มผาง 120 ก.ม.
ชางที่ 4 ล่องเรือ , นั่งรถ , เดิน อ.อุ้มผาง - น้ำตกทีลอซู
ช่วงที่ 5 นั่งรถ เดินทางกล้บ อ.อุ้มผาง - พ.ล. ( เหตุผลเพราะเป็นเส้นทางเดิม ชาวเสือไม่นิยมซ้ำรอย )

[mickgam]

มีรูปมาให้ดูมั้ยครับ ผมเคยแต่ขับรถไป และจำได้ว่าช่วงแม่สอด -อุ้มผาง นี่สาหัสกับโค้งพอสมควร เป็น 150 โลที่นานมาก แต่สองข้างทางสวยงามมาก

[dumsiri]

ต้นทาง บริเวณ หน้าวิหารหลวงพ่อพระพุทธชินราช อ.เมือง จว. พิษณุโลก



ปลายทาง น้ำตก ทีลอซู ต.แม่จัน อ.อุ้มผาง จว.ตาก

[kobfujar]

ขอตามดูรูปและการเดินทางแล้วกัน..ขอบคุณครับ

[เสือแมว]

รอรวมรูปจากเสือถาวร กาฬสินธุ์ ส่งรูปมาด่วนเลยครับ

[dumsiri]

ช่วงที่ 1 พ.ล. - อุทยานน้ำตกลานสาง ประมาณ 169 ก.ม.

เหมื่อนเช่นเคย เมื่อมีลูกก๊วนออกทริปในแต่ละครั้ง สมาชิกชาวเสือพิดโลกหลาย ๆ กลุ่ม เช่น sn bike , ชุมเสือบ้านคลอง ก็รวมคัวกันปั่นส่งพร้อมอวยพรให้คณะเดินทางโดยสวัสดิ์ภาพ บรรยากาศแสนอบอุ่น ขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้ด้วยครับ




มิตรภาพเริ่มต้นด้วยจักรยานเป็นสื่อ ซ้ายมือ กองถิด ( เสือเจ้าถิ่น สองแคว ) คนขวา คุณถาวร ( เสือกาฬสินธุ์ ) สองท่านนี้ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน,คนละอาชีพการงาน แต่เหตุไฉนจึงมาพบกันได้ ก็ด้วยเหตุที่ว่าสองท่านมีหัวใจและทัศนคติที่ตรงกัน ชอบการทัวร์ด้วยสองขา พักตามป่าเขาลำเนาไพร สิ่งที่สำคัญจะต้องดูแลช่วยเหลือกันตลอดทริปและจดจำตลอดไป




250630 ก.พ. 55 ล้อหมุนจากหน้าวิหารหลวงพ่อ ฯ มุ่งสู่ จว.สุโขทัย ชาวเสือพิดโลกปั่นส่งถึง บ้านใหม่สุขเกษม ระยะทาง ประมาณ 30 ก.ม. แต่มี 3 ท่านกลัวคณะไปไม่ถูกติดตามส่งถึงเมืองเก่าสุโขทัย ระยะทาง ประมาณ 70 กว่า โลเชียว ก็มี พี่ทร, หมวด โฉ่ และพี่พจน์




แวะสุโขทัย อ.ตู่วัดโบสถ์ ขอกราบแม่ย่าเอาฤกษฺเอาชัย เสียหน่อย งานนี้ขอบอก พร้อม 100 % ไม่มีเข็น





ผ่านมรดกโลก เมืองเก่าสุโขทัยขอพักถ่ายรุปเป็นที่ระลีกเสียหน่อย ( จากซ้ายไปขวา ) ผมเองลุงหน่อย ,พี่แมว,อ.ตู่ วัดโปสถ์ ,กองถิต,อ.ปรีชา และพี่อู้ ขาดไป 1 อ๋อ คนถ่าย เสือ กาฬสินธุ์ คุณ ถาวร


มาแล้ว เสือถาวรขอแอ็คด้วย อยู่ขวาสุดจ้า

คนนี้แหละพี่ อาจารย์อู้ รู้ประวัติแล้วจะหนาว ขอบอกอดีตนักจักรยานประเภทลู่ทีมชาติเชียวนะพวก




หลังจากแวะชมมรดกโลกเป็นที่พอใจ 7 เสือก็ออกเดินทางต่อ ระยะทางอีกยาวไกลอากาศช่วงนี้ร้อน แต่ก็ยังดีที่สองข้างทางร่มรื่นด้วยต้นไม้ตลอดสองข้างทาง


สัญลักษณ์แบบนี้น่าจะแสดงว่าเข้าเขตพื้นที่ จว.ตาก

เส้นทาง ช่วงเลย แยก วังปะจบ ก่อนเข้า จว.ตาก ประมาณ 30 ก.ม. สองข้างทางถูกถากถางสร้างทางใหม่ อากาศร้อน ม๊าก มาก เหตุการณ์ อุปกรณ์ หลุดลุ่ยเป็นเรื่องธรรมดา ของการเดินทางไกล

ค่ำนี้ลูกไก่ทั้ง 7ก็ ระหกระเหิน เข้าซุกอกแม่ที่อุทยานน้ำตกลานสาง ตามเป้าหมายที่วางไว้ 169 โล ไมล์จักรายานตั้งมาจากบ้านที่ พ.ล.
4 หนุ่มใหญ่ทำไรกัน ผิดกฎหมายเป่าเพ ......เฮ้ เป่า กินยา........จริงหรือ ตู้

ยาสำหรับคนแก่......เค้าว่ามันดีนะแก้เมื่อยกล้าเนื้อ,เส้นอักเสบ,เจ็บกระดูก....ลองดู


ราตรีสวัส ....พรุ่งนี้เจอกัน

[Kenc]

ตามชมด้วยครับ

[dumsiri]

ช่วงที่ 2 อุทยานน้ำตกลานสาง - อุทยานน้ำตกพาเจริญ ประมาณ 115 ก.ม.

ตามธรรมเนียมของนักเดินทางเจอป้ายเป็นได้แอ็คทันที คนนี้ต้องยกนิ้วให้ สัมภาระหนักตก 25 - 30 โล แถมไม่ติดกริบร้องเท้า ยางก็ 2.0( บอกว่าต่อให้ พี่ท่านสบการณ์มาก เชียงรุ้ง,ซาปา ,ลาวไม่รู้กี่เที่ยว )ได้รับวีซ่าทุกประเทศ

ใครเป็นใครคงรู้จักกันหมดแล้วนะครับท่านผู้ชม



แล้วล้อก็เริ่มหมุนต่อไปยังเป้าหมาย...เฮ้เค้าบอกว่าทางเรียบหมดจริงๆ ด้วย เขาแท้ ๆเลยตู




ขอลงตั้งหลักเดียว...รถบรรทุกเยะมาก ๆ อันตรายด้วย ตาก- แม่สอด รถเยะมากครับระวังกันให้มาก ๆ โดยเฉพาะรถพ่วง แซงก็ไม่ขาดล้อมาสีอยู่ข้าง ๆเรา....ฮู่....เสียว ( น่าเห็นใจเพราะเป็นทางตันรถ วิ่งไป - กลับตลอดเวลา )

ไม่ใช่เหนื่อนนะ ขอนั่งปรึกษากันว่าเอาไงดีจะตีคู่กับรถบรรทุกเลยดีใหม ?

หลังจากผ่านลูกเขามาพักใหญ่ และแล้วก็มาถึง ตลาดมูเซอ

ร้านนี้มีดีอะไร นั่งดู (กิน) ทั้งไปและกลับ




ชนพื้นเมือง 90 % มูเซอ สินค้า ของป่าพืชไร่,พืชในโครงการฯ, ผ้าพื้นเมือง

คนถ่ายตั้งใจจะถ่ายอะไรกันแน่ สินค้าหรือสาว ๆ

เปล่าพี่.....ถ่ายให้ดูการแต่งกาย...นี่ผู้ชายก็ยังถ่าย

แล้วก็ไต่เขากันต่อดีกว่า.

...เอใครหว่า....คงไม่ใช่พวกเราแน่ ๆๆ พวกเราไม่มีเข็น.....เอแต่ดูสัมภาระแล้วคล้าย ๆ ใครในกลุ่มสักคน

เหนื่อยก็พักได้ไม่ผิดกติกา ....ดูอายุบ้าง....ระวังตำแหน่ง (สามี) ว่าง

ผ่านศาลเจ้าพ่อพะวอ แวะสักการะตามธรรมเนียมผู้มาเยือนขอให้ลูกเดินทางโดยปลอดภัย ขออธิบาย ท่านพ่อชอบเสียงปืน ตลอดเวลาที่นั่งพัก ลูกเอาประทัดมาจุดบ้าง,ยิงด้อยปืนจริงบ้างเสียงดังไม่ขาดสาย ช่วงนี้เพื่อนผมและผู้กองถิต ท่านคือ ผู้พันไผ่ (คนกว้างขางเมืองแม่สอดเอาเสบียงอาหาร,น้ำดื่มมาเลี้ยง แถมตามเอาอาหาร,เครื่องดื่มไปดูแลให้ถึงที่น้ำตกพาเจริญ เพื่อนและคณะขอขอบคุณมาก ๆ โอกาสหน้าขอมาก ๆ กว่านี้นะท่านรองนายกท่าสายลวด

เอ้า...มาชุกอกแม่...ก็ตะวันตกดินแล้ว ( ช่วงนี้รูปค่อนข้างน้อยเพราะเร่งรีบแถมแบต ฯ หมด )หลับไปด้วยความอ่อนเพลีย...ไม่เพลียก็เทพแล้ว....รถยนต์ยังเปลี่ยนเกียร์เสียงสะท้าน

[dumsiri]

ช่วงที่ 3 น้ำตกพาเจริญ - อ.อุ้มผาง ระยะทาง ประมาณ 120 โล ได้ฉายาว่าเป็นช่วงเข้าตีเมืองจันทร์ (ทุบหม้อข้าว )

เช่นเคย......เจอป้าย ถ่าย

ชัด ๆ พี่แมว ไม่ค่อยเจอกล้องเพราะพี่ขาแรงนำขบวนตลอด มือกล้องตามไม่ทัน พี่แมวทำหน้าที่หลายอย่างนอกจากเป็นหัวหน้าทีมแล้วยังเป็นช่างให้กับพวกเราด้วยไปไหนมีพี่เค้า.....เราอุ่นใจ

ปั่นได้ตลอดรอบขาไม่เคยหยุดต้องกองถิด ยิ่งเที่ยวกลับถ้าได้รับโทรศัพท์ทางบ้านแล้ว....มึงเอ๋ย...ขับไม่ทัน

นาน ๆ ได้ยืด.....ขอแอ็ค หน่อย

แวะเติมเสบียงก่อนขึ้นพ่อเขา จากนี้ไปไม่มีแล้วร้านค้ายันถึง อุ้มเปี้ยม

ข้าจะปั่นให้ทะลุฟ้า


แต่ใช่ว่าไม่มีร้านค้าแล้วจะอดตาย ยังมีน้ำใจจากรั้วของชาติตลอดเส้นทาง

ข้าคือผู้ชนะ...ขอเอาธงชาติโบกสบัดบนผาสูง

และนี่ข้าก็ผ่านมา

หลากหลายอริยบทบนถนนลอยฟ้า






ผับผ้าแบบนี้มีให้ลองเล่นตลอดทางไม่ผิดหวัง ไมล์ 0 - 3 บ่อยมาก



เฮ้ย...หยุดก่อนน้อง....พี่ว่ามันจะหนักกว่าแม่ฮ่องสอนว่ะ.....ผู้พันไผ่ท่านเตือนแล้ว...ไม่เชื่อ.....แต่มาตอนนี้เริ่มยอมรับ


ไม่น่าพี่...อารมณ์เหนื่อยอย่างนี้พี่ก็ว่ามันหนักกว่าซิ....ผมว่าพอหายเหนื่อยพิจารณาดี ๆ พอ ๆกัน 0-3 ไม่แพ้กัน

ว่าแล้ว ประมาณ บ่ายสอง เห็นจะได้ ก็ถึงที่พักกลางทาง อุ้มเปี้ยม หาอะไรให้หนักท้องไว้ก่อน พร้อมเตรียมเสบียงด้วย ...หาข่าว แล้วเหลืออีก 80 กว่าโลถึง อ,อุ้มผาง แถม เป็น ปู่เขาด้วย...และข้อสำคัญไม่มีร้านให้เห็นมีแต่ ด้านขวาหน้าผา..ด้านซ้ายเหว หรือ ซ้ายเขา ขวาเหว ถ้าหน้า ขึ้น หลังก็ ลง หรือถ้าหน้าลง หลังก็คือขึ้น

ศูนย์อพยพผู้ลี้ภัยการรบ บ.อุ้มเปี้ยม ส่วนมากเป็นชาวเกรี่ยง,และพม่าส่วนน้อย สมัยเมื่อเคยมาทำงานเคยมีส่วนร่วมในการจัดระเบียบผู้อพยพ จะอยู่กันกระจัดกระจายทั่วไปตลอดตะเข็บชายแดน ดูแลยากมาก ปัจจุบันดีขึ้นมาก แออัดโรคระบาดยังควบคุมไม่หมด เท้าช้าง,มาลาเลีย ยังมีให้เห็นบ่อย ๆ ฝ่ายปกครองควบคุมอยู่ อาหารการกินองค์กร ฯ ต่าง ๆ ช่วยเหลือ แต่ไทยหนักหน่อย, อาชีพหรือ มีนายจ้างมารับออกไปทำงานเช้าไปเย็นกลับ ทำไร่,โรงงาน,ก่อสร้ง


ทัศนียภาพแบบนีมีให้เห็นตลอดเส้นทางกว่าร้อยโล

จุดสูงสุดบนถนนเส้นนี้ ถ้าจำกันได้..เท่า ๆ ร่องกล้า- ทับเบิก....ชัวร์

โปรดสัง่กตุตีนผีรั้งมาหน้าสุด ต้องเกียร์ หน้า 1 หลัง 1 แน่นอน คววามเร็วน่าจะ ประมาณ 4 ก.ม./ ช.ม.

มืดแล้วเอาไงพี่ เหลืออีก 50 กว่าโล.....อ้าวบุกซิสัญญากันแล้วเข้าตีเมืองจันทร์ ( อุ้มผาง ) อาหารไม่มี,ที่นอนก็หายาก....ลุยเลย เกาะกลุ่มกันไว้ ทหารเก่าเค้าว่าเกาะกลุ่มตายหมู่....แยกหมู่ตายที่ละคน ( ความจริงมันมืดมึงอย่าทิ้งกูนะกูกลัวผี )ขบวบแรกล่วงหน้าไปแล้ว พี่แมว.อ.อู้,อ.ตู้ และ อ.ปรีชา ถึง ก็ 2 ทุ่มเกือบ 3 ทุ่ม ส่วนที่เหลือ 3 หน่อ ล่อเข้าไป 5 ทุ่มตรง ที่ช้าเพรามันมืดเกิดปัญหายางรั่ว 2 เส้นเลย ถาวรเอาก่อน กองถิตกลัวน้อยหน้าเอาบ้าง มืดก็มืด หาของก็ไม่ค่อยเจอ ไอ้นั้นล่วง,ไอ้นั้นหายวุ่นจนน่าจดจำ ช่างก็ล่วงหน้าไปแล้ว โทรศัพย์ไร้สัญญาณเกือยตลอดสาย

สรุปถึงเรือนธรรมชาติรีสอร์ท ครบทุกหน่อไม่มีใครตกหล่น คืนนี้นอนสบายไม่ต้องกลางเต้นท์ ที่นอนอย่างดีแยกเป็น 2 เรือน ขอขยายความหน่อย เรือนธรรมชาติรีสอร์ท ตรงไปตามทางเข้า อ.อุ้มผาง อยู่ด้านซ้ายมือ เลยแยก บ.แม่กลองไป ประมาณ 500 เมตร เป็นของพี่บุญยืนมีศักดิ์เป็นพี่ชายผู้สรุปเอง ( ญาติสนิทรุ่นย่ายาย ) แถมเป็นญาติและเพื่อนเล่นกับพี่แมวหัวหน้าทีมอีกด้วย จึงได้รับการดูแลแบบญาติสนิท คน 7 คน นอน 2 เรือน 2 คืน อาหารกว่า 5 มื้อ พี่ไม่คิดตังเลย คณะที่ไปเกรงใจพี่มาก ฝากขอบคุณพี่และพี่บุหงามาก ๆ ท่านที่คิดว่าจะไปท่องเที่ยว ทีลอซู แวะใช้บริการเรือนธรรมชาติรับรองไม่ผิดหวัง ครบวงจร ที่พัก,อาหาร,ล่องเรือ,เดินป่า และรถเช่า จริง ๆ แล้วพี่แก่เป็นคนพิดโล แถว ๆ บ.หัวรอ ไปอยู่อุ้มผาง กว้างขวางมาก ใคร ๆ ก็รู้จักตั้งแต่สมัยเป็น ตร.ใหม่ ๆ และเป็นนักการเมืองท้องถิ่น

[dumsiri]

ช่วงที่ 4 อ.อุ้มผาง - น้ำตก ทีลอซู ( ล่องเรือ,นั่งรถและ เดิน )

280800 ก.พ.55 ออกจากเรือนธรรมชาติรีสอร์ท นั่งรถไปประมาณ 2 ก.ม. น่าจะได้ เพื่อไปยังจุดล่องเรือ ในลำน้ำแม่กลอง ค่าใช้จ่ายที่คณะต้องเตรียม 1.ค่าเรือยาง ( ไม่เสียพี่ยืนบริการให้ฟรีอีกแล้ว ) 2.ค่ารถรับเรือกลับ 600 บาท 3.ค่ารถรับคนจากจุดลงเรือเข้าน้ำตก และรับกลับรีสอร์ท 1,500 บาท 3.อาหารน้ำเตรียมไป หากไม่มีเวลาให้น้องขับรถซื้อให้ก็ยินดี
คนพร้อม เรือพร้อม เดินทางได้

เจอนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ มาจากหัวหินเพื่อนเดินทางของเราตลอดทั้งวันเลย ....พูดไทยได้ชัดแจ๋ว..บอกมา 2 ครั้งแล้วติดใจสวยมาก ๆ เอ้า....แล้วคุณไม่ลองหรือ

สุดบรรยาย บางท่านบอกอย่างนี้ยังมีหรือนี่










hkWUPnFgLhS]
[/url]

[dumsiri]

หลังจากล่องเรือ มา ประมาณ 1 ช.ม. กว่า ก็ถึงธารน้ำร้อน

มาแล้วต้องพิสูจน์ให้เห็นกับตา


ที่ฉี่เหมื่อนสมัยอยู่ บ.เบิ่งเคลิ้ง แต่ระวังผึ้งน้อยเยอะมาก

มียาโด๊ป ลองกันใหญ่ ( กลัวไม่แข็ง.....แรง )








เรียบร้อยแล้วไปต่อ

[dumsiri]

เดินทางต่อทางเรือภูมิประเทศยังคงสวยงามเช่นเคย ขอบรรยายด้วยภาพดีกว่า ขืนบรรยายเป็นตัวอักษร ความงามคงหมองไป







ตกลงว่าเราล่องเรือ และแวะชมบ่อน้ำร้อนใช้เวลาไปร่วม 3 ช.ม.

จากนี้ไปขึ้นรถ บ้าง รูปไม่มีมันเขย่า ท้องไส้คลอนแถม สองมือต้องยึดรถเกร็งจนเอ็นปูด แต่ก็อย่าว่า รถเหมือนรถ ป่าเหมือนป่า นึกภาพก็คงออก....ป่าดงดิบ

[dumsiri]

ถึงเสียทีเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง ( ความรู้ใหม่เค้าบอกว่าที่นี่เข็มงวดกว่า อุทยานต่าง ๆ ห้ามนำสิ่งของติดมือเข้าไปในน้ำตก ฯ เด็ดขาด จะมีป้อมยามคอยตรวจนักท่องเที่ยวก่อนเดินเข้าน้ำตก

ทานข้าวพักผ่อน ก่อนออกเดินเท้า 1.5 ก.ม.

เจอป้ายต้องถ่าย


เส้นทางเดิน เข้า - ออก น้ำตก ฯ



และแล้วก็ถึงเป้าหมาย " ทีลอซู " ตามต้องการใช้เวลาเดินทาง 3 วันกับอีก 5 ช.ม. โดยประมาณ








และแล้วเราก็มาเจอกับลุงกำลังหาปลาอยู่

ขอถ่ายรูปกับประมงพื้นบ้านซักภาพ .......เอ้าเค้าห้ามไม่ใช่หรือ.....เอ้า....ดูผิดอาจารย์ ตู้วัดโบสถ์เอง .....ลงไปทำไมในน้ำเดี่ยวปลาตายหมด

มาทายซิว่าอายุกี่ร้อยปี ( คนหรือต้นไม้ ) แบบนี้เห็นเด็กมันทำน่ารัก.......


คิดถึงบ้านหรือลุง


ลาแล้วนะ " ทีลอซู " แล้วคงมีโอกาสได้มาเยือนอีก....บาย
กลับเข้าพักผ่อนที่รีสอร์ท รับประทานอาหารเย็นร่วมกันแล้วแยกย้ายไปนอนฝันถีงเหตุการณืที่ผ่านมา แต่มีบางท่านต้องรายงานการปฏิบัติประจำวันให้ ผบ.ทบ ทราบเหตุการณ์โดยตลอด

[dumsiri]

ช่วงสุดท้าย 290800 ก.พ.55 ช่วงเดินทางกลับ พ.ล. ด้วยการเหมารถกลับเป็นไปตามแผนทุกประการ ( ตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่ปั่นย้อนรอยเดิม ด้วยเหตุผลความสนุกเร้าใจมันลดลง เส้นทางเดิม,ภูมิประเทศเดิม สภาพและความรู้สึกไม่แตกแต่ง ) โดยปกติเสือชุดนี้จะวางแผนการเดินทางเป็นวงกลม ปั่นตลอดจากจุดเริ่มต้น กลับมาจบที่จุดเริ่มต้น และ ไม่นิยมรถเซอรฺวิสเสียด้วย ( ช่วยตัวเอง )

บรรทุกเรียบร้อย ลาเจ้าบ้านที่แสนใจดี ( พียืนและพี่บุหงา )

ตัวอย่างสภาพเส้นทางบางช่วง เป็นข่วงใกล้ถึงอุ้มผางแล้ว ( ตอนผ่านมันมืด)



สองข้างทางลักษณะคล้ายคลึงกัน

จุดชมวิว ถนนลอยฟ้า ก็สวย แต่ขาดการดูแลสกปรกมากขยะเต็มไปหมด จะว่าไปแล้ว คำว่าถนนลอยฟ้าน่าจะเป็นที่ " ทับเบิก เพชรบูรณ์" จะเหมาะสมกว่า สองข้างทาง ขวาและซ้าย บางช่วงเป็นเหวทั้งสองข้าง ยิ่งเที่ยวขาลง 20 กว่า ก.ม. เหมือนลงจากสวรรค์ บางช่วงผ่านเมฆเป็นชั้น ๆ

มากันแล้วแวะตลาดริมเมยกันหน่อย (เอาใจคนกาฬสินธุ์ ) มาถึงสุดแดนประจิมทิศ เค้าถ่ายรูปกันทุกคนตรงป้ายแล้วคุณทำไมไม่ถ่าย



และแล้วเราก็จบทริปโดยสมบูรณ์ที่บริเวณลานจอดรถวัดคู ......ลงรถ...ร่ำลาแยกย้ายกลับภูมิลำเนาโดยสวัสดิภาพ เสือกาฬสินธุ์ก็ไกลหน่อยนะน้อง


ทริปหน้าจ้องกันไว้ล่องโขง ( เค้าว่าหน้าแล้งเลาะริมโขงชมความสวยงาม มีความงามเป็นอันดับ 2 เป็นรองแค่ประเทศบราซิลเท่านั้น ) ต้องพิสูจน์ ว่าจะเริ่ม พ.ล. ไปท่าลี่ แล้วเลาะไปเรื่อย ๆ เอาแค่นครพนม แล้ววกกลับ

ผิดบ้างถูกบ้าง ขออภัย คนแก่พิมพ์ หู , ตา ก็ไม่ค่อยดี พิมพ์มากก็ตาลายปวดหัว ประสาทก็ช้าลง มองสาว ๆ จึงต้องมองนาน ๆ อย่าว่ากันนะ..ร่างกายก็ไม่แข็ง.......แรง ก่อนจบขอเล่านิทานให้ฟังซักเรื่อง เอาเรื่อง " เจ้ากระต่ายกับคางคก "

มีอยู่ว่า เจ้ากระต่ายกับคากคกทั้งคู่เป็นเพื่อนรักกันมาก มีเรื่องอะไรจะปรึกษาหารือ ช่วยเหลือกันตลอด....ว่างั้นเถอะ และวันนึ่ง เจ้าคากคกก็เอ่ยถามเจ้ากระต่าย

คางคก .....นี่เจ้ากระต่าย ข้านี่เกิดมาไม่เคยเห็นพวกเองถูกรถทับตายกลางถนนเลย....ผ่าซิ ผิดกับพวกข้า ไปทางไหนเห็นแต่คางคกถูกรถทับตายแบนแต๊ดแต๋ มีให้เห็นทั่วไป
เจ้ากระต่าย........เออพวกข้าถูกสอนการข้ามถนนมาดี....จึงไม่ถูกรถทับไง
คางคก.............หวงวิชาหรือเปล่าสอนข้าบ้างซิ
เจ้ากระต่าย.........ไม่.... อยากเรียนก็มาซิ....คืนนี้ข้าจะสอนให้

ว่าแล้วคืนนั้นทั้งคู่ก็ไปอยู่ ณ ริมถนนแห่งหนึ่งเพื่อเตรียมการสอนทฤษฎี และ ปฏิบัติ ระหว่างนั้นก็มีรถแล่นมา

เจ้ากระต่าย.........ดูนะเจ้าคางคก....ดูแสงไฟหน้ารถที่ส่องมามี 2 ดวง เจ้าต้องกระโดดที่แรกแล้วไปหยุดระหว่างกลางดวงไฟ.....แล้วพอรถเลยไปก็กระโดดไปยังถนนฝั่งตรงข้ามได้เลย......ว่าแล้วเจ้ากระต่ายก็กระโดดเป็นตัวอย่าง...เรียบร้อยปลอดภัย....ขณะนั้นก็มีรถคันที่ 2 ตามมา
เจ้ากระต่าย.........เอ้าเจ้าคางคกมีรถมาแล้วทีนี้เป็นทีของเจ้าบ้างล่ะ....อย่าลืมทำตามที่ข้าสอน
คางคก........กระโดดตามที่เจ้ากระต่ายสอนทุกประการ........เสียงดังแป๊ด.....รถผ่านไป
เจ้ากระต่าย.........เปรย.....โถเอ๋ย เจ้าคางคก...ประสบการณ์การข้ามถนนครั้งแรกก็เจอรถ ตุ๊ก....ตุ๊ก.....เสียแล้ว
จบ

[ปาน@๑๙]

เป็นช่วงเวลาดีๆ ของผู้พิชิตถนนลอยฟ้าทุกคนในทริปเลยนะครับ ขอบคุณที่แบ่งปันภาพงาม และเรื่องราวของคนผ่านทางมาเล่าสู่กันฟังครับ
......จะรอเบิ่งทริปเลียบน้ำโขงนะครับ