@@@ ปั่นตุ๋ยตะลุยทั่วทิศ ตอน ปั่นเดี่ยวเที่ยวเชียงใหม่ - แม่ฮ่องสอน @@@

[ซาเล้งสีแดง]

ตรงทางลงเลยหน้าศูนย์ฯ มาได้นิดเดียว ทางลงที่เหมือนจะไม่มีอะไร ผมบีบเบรคสลับซ้ายขวาเพื่อเลี้ยงและละชลอความเร็ว
ข้างหน้าเป็นโค้งหักศอก ผมปล่อยรถไหลลงมาด้วยความเร็วที่กะว่าพอเข้าโค้งและจะแบนออกแบบโมโตจีพี ...

พอถึงที่ถึงได้รู้ว่าโค้งมันไม่เป็นแบบที่คิด มัมไม่มีโค้งรับ ทำให้กลายเป็นโค้งแบนๆ ได้เรื่องทันที ล้อหน้าลื่นแฉลบเข้าไปกลางกองใบสนข้างทาง
แต่ด้วยความเร็วที่ไม่เยอะมาก ผมกะเอาพุ่มไม้ข้างหน้าเป็นจุดหยุด พอได้จังหวะผมก็ปล่อยรถ และทิ้งตัวตีลังกาหน้าสองรอบใส่เกลียวคู่ลงน้ำอย่างปลอดภัย
จริงๆ ก็แค่ลงมายืนดูรถแถแถ่ดๆ ไปข้างหน้าอีกเล็กน้อยเท่านั้นครับ โชคดีที่มีแผงกั้นทาง ไม่งั้นคงลงต้องเขาไปลากสีนิลขึ้นมาจากด้านล่างเป็นแน่แท้

จังหวะนั้นด้วยอารามตื่นเต้น เลยมัวแต่ห่วงรถ (เพราะตัวเองไม่เป็นอะไร) เลยไม่ได้ถ่ายรูปเอาไว้
เช็คสภาพรถแล้วโชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก แค่มีต้นไม้ใบหญ้าเข้ามาประดับเพิ่มเท่านั้นเอง
พอทุกอย่างเข้าที่เข้าทางก็ปั่นต่อครับ หลังจากล้มก็ยังไม่เข็ดครับ ยังเข้าโค้งแบบโมโตจีพีต่อ ฮ่าๆๆ ต่างแค่เข้าแบบช้าๆ เท่านั้นเอง

มาบ่อยๆๆ จะได้จำโค้งได้....
ครั้งหน้า...ลองปั่นย้อนทางเดิมดู ไม่ล้มแน่

่
น่าลองย้อนแบบพี่ตั้ม ว่าจริงๆ เลย การบ้าน การบ้าน

[pnuc]

@natshaya ขอบคุณที่ติดตามครับ ^^


@arunyapoom & ซาเล้งสีแดง ผมเชื่อพี่ตั้มและพี่ฮูกครับ ไม่ล้มแน่ แต่มันเป็นขาขึ้นอ่ะดิค๊าบ ><!
เรื่องปั่นย้อนนี่ต้องจัดแน่ๆ ครับพี่ ไม่งั้นมันคาใจ แต่คงไปช่วงเวลาที่เหมาะกว่านี้ กลัวร้อน

[pnuc]

ระหว่างเส้นทางที่จะไปบ้านห้วยเกี๋ยง ถนนยังคงแย่อยู่ ไม้ใหญ่เริ่มไม่ค่อยมี ขณะกำลังด๊อกแด๊กอยู่บนถนนขรุขระ สายตาผมก็เหลือบไปเห็นอะไรชมพูๆ อยู่ไกลๆ
มันใช่ดอกพญาเสือโคร่งหรือเปล่าหนอ พอเข้าไปใกล้ๆ ก็ถ่ายรูปเท่าที่กล้องคอมแพคเก่าแก่ของผมจะทำได้ เท่าที่เห็นก็หลายต้นอยู่ครับ
ผมไม่แน่ใจไม่รู้ว่าใช่หรือเปล่าเพราะไม่เคยเห็นด้วยตาตัวเองมาก่อน ต้องรบกวนถามผู้รู้ครับ






ช่วงนี้ทางยังคงเป็นแบบนี้อยู่เรื่อยๆ

[pnuc]

ถึงบ้านห้วยเกี๋ยง พึ่งจะสิบเอ็ดโมง แต่แดดแรงได้ใจ เส้นทางที่ยังแย่อยู่มาดีแบบเหลือเชื่อที่นี่นี่เอง แต่เป็นระยะสั้นๆ ไม่กี่กิโล
พอถึงสามแยกที่ต้องเลี้ยวขวาไป อ.แม่วาง ได้นิดเดียว เส้นทางก็กลับมาเป็นแบบฝุ่นลูกรังอีกครั้ง แต่ยังดีไม่มีหลุมบ่อ

[pnuc]

เส้นทางช่วงนี้แคบ แต่รถไม่เยอะ ดีตรงนี้แหละ ใกล้เที่ยงผมดาว์นลงมาจนถึงบ้านแม่สะป๊อก แวะกินข้าวเที่ยงที่ร้านนึ่งในหมู่บ้าน
ดูเหมือนเป็นร้านธรรมดา แต่ไม่ธรรมดา เพราะมีทัวร์มาลงกันคณะใหญ่เลยทีเดียว แน่นอน เป็นฝร่ังส่วนมาก
แม่ค้าบอกว่าเดี๋ยวลงไปนี่ก็เป็นทางราบแล้ว ไม่มีเขาให้ลำบากอีก โฮะๆๆๆ ..... (อันหลังนี่ผมหัวเราะในใจ )


กำลังปรับปรุงถนนนี่เอง เลยเป็นแบบนี้

[pnuc]

ที่ อ.แม่วาง ที่มีฝรั่งเยอะนี่เพราะที่นี่มีกิจกรรมการท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่ออย่างล่องแพไม้ไผ่ในลำน้ำแม่วางและนั่งช้างชมธรรมชาติ
สภาพถนนก็ดีขึ้นเยอะ แน่นอนว่าถนนดี นักท่องเที่ยวเยอะ ย่อมหมายถึงจำนวนรถที่มากขึ้นตามไปด้วย โดยเฉพาะรถตู้ที่มาทีเป็นคาราวานกันเลย
เวลาไหลลงมานี่ต้องคอยดูและฟังเสียงเครื่องยนต์เป็นระยะๆ

[pnuc]

เกือบบ่ายสองทางลงเขาพาผมมาถึงหน้าที่ว่าการอำเภอแม่วาง น้ำเหลือน้อยลง ผมแวะร้านคุ้มขุนวาง เติมกาแฟให้ตัวเอง และเติมน้ำสำรองให้พอ
จากตรงนี้ไปสันป่าตองไม่ไกลแล้ว เวลายังเหลือเฟือที่จะเข้าตัวเมืองเชียงใหม่ไปหาที่นอนสำหรับคืนนี้ แถมเส้นทางที่เหลือก็เป็นทางราบด้วย สบายโก๋

ยิ่งเข้าใกล้เมือง ภูเขาที่เคยเห็นชัดๆ ก็ถูกฝุ่นควันบดบัง สภาพอากาศที่เชียงใหม่แย่ขนาดนั้นเชียวหรือ






กลับเข้าสู่ความวุ่นวายที่สันป่าตอง

[pnuc]

ปกติผมปั่นจักรยานไปทำงานทุกวัน ผมชินกับความวุ่ยวายโกลาหลของถนนใน กทม. พอสมควร
แต่หลังจากกลับเข้าเมือง ผมรู้สึกลายตา ดูอะไรๆ มันขัดเขินไปหมด รวมถึงอากาศที่รู้สึกว่ามันหายใจไม่ค่อยสะดวกเลย

บ่ายสี่โมงเกือบครึ่งผมถึงตัวเมืองเชียงใหม่ หลังจากโทรหาเพื่อนเพื่อหาที่พัก โชคไม่ดี เพื่อนสนิทเข้ากรุงเทพฯ ไปเมื่อวาน เลยโทรปรึกษาพี่ข้าวจี่
หลังจากวางสาย ผมตัดสินใจตรงดิ่งเข้าบ้านที่แม่แตงเลย มีเวลาก่อนมืดสองชั่วโมง น่าจะทันสำหรับอีก 40 กิโลกว่าที่เหลือ




รถติด เหม็นควันอ่า~

[pnuc]

ช่วงเวลาที่เหลือผมทำความเร็วได้ดี อาจจะเพราะร่างกายปรับสภาพให้ชินกับทางโหดๆ มาพอประมาณ เจอทางราบเลยชิลๆ
บวกกับไม่มีมีอะไรให้ดูในตอนนี้ เพราะสองข้างทางผมเคยผ่านมาทุกปีเวลาขึ้นมาเยี่ยมยาย
แต่ช่วงที่ถึงแม่ริม ทางแยกเข้าโป่งแยง (ไปสะเมิงได้ ไปแม่ฮ่องสอนก็น่าจะได้) มีความรู้สึกว่าเส้นทางนี้ก็น่าปั่น และก็คงจะไปถึงอินทนนท์ได้เหมือนกัน

แรงผมก็หมดก่อนถึงตลาดแม่มาลัยเล็กน้อย พร้อมๆ กับพระอาทิตย์ที่ตอกบัตรเลิกทำงาน เหลือแต่ความสว่างไว้ดูต่างหน้าก่อนจะมืดไปตามๆ กัน
ก่อนที่จะเป็นลม ต้องแวะร้านขายของ (ที่มียาดองด้วย) ข้างทาง เติมน้ำหวานและขนมปังบ้านๆ ซักก้อน นั่งคุยกับชาวบ้านที่นั้งโจ้เหล้ากัน พอหายเหนื่อยก็ต้องรีบไปต่อ เพราะมันมืดลงเรื่อยๆ

[ซาเล้งสีแดง]

....ก่อนที่จะเป็นลม ต้องแวะร้านขายของ (ที่มียาดองด้วย) ข้างทาง เติมน้ำหวานและขนมปังบ้านๆ ซักก้อน นั่งคุยกับชาวบ้านที่นั้งโจ้เหล้ากัน พอหายเหนื่อยก็ต้องรีบไปต่อ เพราะมันมืดลงเรื่อยๆ ...

หากเป็นผมจะต้องขอลิ้มชิมรสยาดอง ที่แม่มาลัยร้านนี้ สักครึ่งเป๊ก

[pnuc]

พอมืดก็ต้องติดไฟหน้าไฟท้าย และลดความเร็วลง ไม่รีบแล้ว ปั่นไปเรื่อยๆ เพราะเหลืออีกไม่กี่กิโลก็จะถึงทางแยกเข้าเขื่อนแม่งัด
ที่นี่มีเนินสุดท้ายก่อนจะถึงบ้าน เนินที่ผมกลัวว่าจะไม่ใหว เพราะแรงจะไม่มีแล้ว

เลี้ยวซ้ายเข้ามาเสร็จ ก็จอดตั้งหลักพักนิดนึง ก่อนจะรวบรวมลมปราณเฮือกสุดท้าย งัดเนินที่รออยู่ข้างหน้า
ขึ้นมาได้ครึ่งทาง ผมรู้สึกแปลกใจตัวเองว่าทำไมมันขึ้นมาง่ายจัง(วะ) เท่านี้ฮัมเพลงอาราเล่, โดเรม่อน ปนกันมั่วไปหมด


มือสั่น ขาสั่น


อีก 4.5 กิโล รูปสุดท้ายสำหรับวันนี้แล้ว

ผมถึงหน้าบ้านตอนทุ่มครึ่ง สองข้างทางมืดไปหมด มีแต่ไฟหน้าบ้านที่ยังเปิดอยู่ เพราะโทรมาบอกพ่อว่าให้จัดข้าวมื้อเย็นหนักๆ ไว้รอรับลูกชายตัวแสบด้วย
จัดการกับมื้อเย็น และโทรบอกพี่ตั้มและพี่ข้าวจี่ เรียบร้อยก็ทิ้งตัวหัวถึงหมอนหลับยันเช้า

วันพรุ่งนี้เป็นวันพักผ่อน สำหรับทริปนี้ยังไม่จบจนกว่าผมจะพาตัวเองไปถึงบ้านที่พระประแดงเสียก่อน

[pnuc]

....ก่อนที่จะเป็นลม ต้องแวะร้านขายของ (ที่มียาดองด้วย) ข้างทาง เติมน้ำหวานและขนมปังบ้านๆ ซักก้อน นั่งคุยกับชาวบ้านที่นั้งโจ้เหล้ากัน พอหายเหนื่อยก็ต้องรีบไปต่อ เพราะมันมืดลงเรื่อยๆ ...

หากเป็นผมจะต้องขอลิ้มชิมรสยาดอง ที่แม่มาลัยร้านนี้ สักครึ่งเป๊ก

ผมเชื่อว่าพี่ต้องชิมเกินเป๊กแน่ๆ

[moo724]

บรรยายได้เห็นภาพอย่างสุดมันเลย โดยเฉพาะช่วงslow motion กับโค้งหักศอก สนุกจริงๆครับ

[หมาน้อยน่ารัก]

กำลังสนุกเลย จะจบแล้วเหรอ

ใช่ต้นพญาเสือโคร่งแน่นอนครับ ดูจากดอกและกิ่งก้านแล้ว

[pnuc]

@moo724 ขอบคุณครับ ^^

@หมาน้อยน่ารัก ขนาดนิดเดียวยังสวยขนาดนี้ รอบหน้าต้องกะเวลาไปให้ทันเห็นเยอะๆ ซะแล้วล่ะครับ ^^