เมื่อปีก่อนปั่นไกลไปกันเกือบ 150 กิโลเมตร ฝ่าลมทะเล ผ่านนาเกลือจนเค็มปี๋ ได้เปลี้ยยับกันไปทั้งพี่ทั้งน้อง ปีนี้กระชับพื้นที่ เอาแค่เบาะๆ 80 กิโลเมตร เลยดูร่าเริงกันตลอดทาง
สมาชิกเมืองทองมากันได้น้อย เพราะเป็นวันกลางสัปดาห์ แต่ก็พอจะได้รูปสวยๆ มาแบ่งกันชม...

1 ออกจากปากเกร็ดเช้าตรู่ วิ่งกันมาเรื่อย ก่อนมาตรวจตราเช็ครถ และเริ่มเดินทางกันแถวริมทะเลเมืองเพชร




5 “พี่ Wuddy” คนเก่งนิสัยดีของเมืองทอง ผู้ประสานงานนี้กับศูนย์พัฒนาสมรรถภาพคนตาบอด ปากเกร็ด

6 “น้องพลอย” แจกผ้าพันคอสีสวย ที่พี่ๆ เมืองทองเอามาฝากน้อง ครบถ้วนกันทุกคน

7 “พี่ทนง” พี่ชายนิสัยดีอีกคน หายเจ็บจากอุบัติเหตุ จกย. ล้มตัดเอาเอ็นร้อยหวาย มาเริ่มทริปแรกหลังหยุดยาวกว่า 6 เดือนหลังการผ่าตัดกับระยะ 80 กม. นี้









16 มุ่งหน้าหัวหิน พี่คนปั่นด้านหน้า นอกจากต้องดูทางแล้ว ก็ต้องเล่าเรื่องเล่าราวให้น้องฟัง และอธิบายไปตลอดสองข้างทางด้วย เป็นทั้งคนนำทาง เป็นทั้งมัคคุเทศก์ พี่ก็สนุก น้องก็สนุก สนุกกันทุกคน




20 บรรยากาศสบายๆ ของทีมเซอร์วิสจากมูลนิธิฯ ในรถมีน้องๆ ที่ตั้งหน้ารอคิวปั่นกันอีกหลายคน แต่รถที่มี 16 คัน ก็ต้องแบ่งๆ กัน น้องๆ ก็เหมือนเราแหละครับ ที่อยากปั่นขึ้นอินทนนท์แบบลุงคำ อยากปั่นไปสี่แผ่นดินแบบป้าแอน อยากทะลุไปธิเบตแบบพี่โอ๊ตนนท์ การปั่นทางไกลของน้องๆ ไม่ได้มีทุกวันครับ คือต้องเรียน ต้องฝึกงานที่ศูนย์ บ้างก็ทำงานเป็นหมอนวดฝีมือดี มีแฟนนวดที่ปากเกร็ดกันก็หลายคน แต่สำหรับวันนี้ จะเป็นวันที่เอาไว้คุย ไว้โม้อวดอำกันสนุกๆ ว่า ได้แซงคันนั้น ได้อันดับที่เท่านี้ รวมทั้งแลกเปลี่ยนแบ่งปันเรื่องเล่า และประสบการณ์สนุกที่พี่ๆ เล่าให้ฟังระหว่างเดินทาง...




24 “พี่ Wuddy” ยังเป็นหัวขบวน “น้องพลอย” ยังตามมาติดๆ









33 “ทนายชาติ” ปิดหลังขบวนตลอดงาน อ้างว่าชอบอยู่ดูความเรียบร้อย ทั้งที่เมืองทองก็มี “เดียร์” มาปิดท้ายให้แล้ว...









42 พักกันริมทะเล ร่มเงาต้นไม้มีให้หลบกันคนละนิดละน้อย แกะเสบียงข้าวเหนียวไก่ทอด ออกมาแบ่งกันคนละถุงสองถุง เติมพลังอิ่มเอมเปรมปรีดิ์




46 “พ่อชิน” เรี่ยวแรงสำคัญของศูนย์ฯ และดอนบอสโก ขวัญใจน้องๆ ที่บ้านปากเกร็ด



49 “พี่ทนง” กับ “พี่ฉิม” พักเอาแรง กับบรรยากาศริมทะเลสีสวยข้างหลัง

50 เมื่อลมโชยเย็นพอสบายก็ออกเดินทางต่อ มีการสลับน้อง-สลับพี่กันบ้าง เพื่อให้ความสนุกแผ่กระจายไปทั่วขบวน








58 บรรยากาศพักเข้าห้องน้ำระหว่างทางนี่แหละครับ ที่สนุกนัก คำน่ารักๆ อำกันอย่าง “เฮ้ย อย่ามาแอบดูของกรูนะ เห็นนะเว๊ย!!!” หรือ “อันแค่เนี้ยะ ตี๊ดเดียว” หรือ “ฉี่เลย ฉี่เลย แถวนี้ไม่มีใครอยู่หรอก เชื่อดิ” ^^ ก็สนุกกันไป
น้องๆ ที่นี่หลายคนเป็นนักกีฬาทีมชาตินะครับ ทั้งโกล์บอล และกรีฑาประเภทลาน เป็นตัวแทนทีมชาติไทยมาหลายงาน ทั้งเอเชี่ยนเกมส์ ซีเกมส์ น้องบางคนก็กำลังจะไปที่โอลิมปิคที่ลอนดอนด้วย ก็เชียร์กันหน่อยครับ

59 “ทนายชาติ” กับ “พี่ตุ่ย” ถ่ายรูปกับ “รูนี่ย์”... เพื่อนๆ และครู เรียกน้องอย่างนั้นจริงๆ ฝีเท้ายังไม่เคยเห็น แต่ระบบการกินระเบิดเถิดเทิงมาก ระหว่างเดินทาง “รูนี่ย์” มีคำถามมากมายตลอดทาง แต่ที่ชอบคือ "ทะเลกับมหาสมุทรต่างกันยังไงครับ...?" ก็หาทางอธิบายๆ กันไปครับ












61-71 บรรยากาศการปั่นที่เน้น พูดคุย ปลอดภัย สนุกสนานทั้งน้องทั้งพี่ จนเข้าเขตชะอำ

72 “อจ.พลอย” - “พี่หม่อง” หาซื้อน้ำ-ซื้อขนม เตรียมไว้ให้น้องๆ ในจุดพักต่อไป...

73 “ฝรั่งญาติธรรม” ที่พบกันระหว่างทาง ค่อนข้างตื่นเต้น เมื่อได้เห็นน้องๆ มากันเป็นขบวนยาว ทั้งคู่เลยร่วมปั่นมาด้วยราว 2 กม. และ “รูนี่ย์” ก็ไม่ลืมจะทักตามที่ “ทนายชาติ” บอก "Hello, I’m Rooney!"... น้องก็สนุกไปเรื่อยโดยทนายชาติสนุกกับการคอยบอกคอยกำกับให้ยิ้มสวยๆ ให้สาวสก๊อยบ้าง สาวๆ ฝรั่งบ้างสารพัด รูนี่ย์ก็ทำตามไม่มีบกพร่อง ^^



76 มุมถ่ายรูปของ “พ่อชิน” ดอนบอสโก

77 “พี่ตุ่ย” แจกลูกอม ขนม ก่อนบอกน้องว่าลูกอมไม่พอ แบ่งๆ กันอมก็แล้วกัน...










87 เมื่อได้เวลา “พลอย” ก็ชี้นิ้วสั่งทั้งน้องทั้งพี่ให้ออกเดินทาง “หัวหินไปทางโน้น ขึ้นรถค้าบ”

88 รูปหมู่ก่อนเข้าหัวหิน





93 ถึงจุดหมายปลายทาง บ้านพักของมูลนิธิฯ ริมทะเลเขาตะเกียบ น้องๆ แยกย้ายไปอาบน้ำอาบท่า พี่ๆ เดินไปทะเล กระโดดลงน้ำเป็นรางวัลของการเดินทาง เย็นๆ หน่อยก็มารับประทานอาหารร่วมกัน พอค่ำ เมืองทองก็ร่ำลาเดินทางกลับกรุงเทพฯ ปล่อยน้องๆ เดินไป "ฟัง"ทะเล กัน






ชมรมจักรยานเมืองทองได้พบกับน้องๆ อีกครั้งคราวนี้ ก็ให้ความรู้และประสบการณ์กับพวกเรามากมาย แต่สำคัญสุดคงไม่พ้นว่า “คนตาดีใช่ว่าจะเห็น และอย่าคิดว่าคนตาเสียนั้นจะไม่รู้” เป็นอีกวันดีๆ ที่เกิดขึ้นในประเทศไทย

ขอบคุณผู้คนมากมายหลายคน สต๊าฟ เจ้าหน้าที่ พ่อแอรอน พ่อชิน พี่สมชาย และอีกหลายท่านๆ น้องๆ ที่น่ารักไม่ว่า น้องมานพ-น้องบัญชา-น้องรูนีย์-น้องบิว-น้องพิรุณ-น้องปิง และอีกสารพัดน้องนุ่ง สัญญาคราวหน้าเจอกันอีกแน่นอน