....ใครมีข้อคิด,คำขวัญ,บทกวี,บทเพลง,ฯลฯ ดีดี..เกี่ยวกับการขี่จักรยาน..และอื่นๆ..มาแบ่งปันกันบ้าง..ซิ

[Feeday]

สองขาปั่น สองมือจับ คำนับน้อม

ผ่านทุ่งล้อม แมกไม้เงา เช้าบ่ายสาย

ผ่านซอยซอก เนินเขา เบาสบาย

ออกแรงกาย ได้แรงใจ ไปกับเรา

[Feeday]

มาเถิดมา ขอเชิญชวน มาร่วมปั่น

ทุกๆ วัน พบเพื่อนใหม่ ไม่มีเหงา

ปั่นหัวใจ ให้รักโบก เพื่อโลกเรา

ร้อนบรรเทา เมื่อได้นั่ง บนหลังอาน...

[เสือเฮฮา]

ซู๊ดยอด
ให้ได้พันนี้แหละ

[เสือเฮฮา]

หวัดดีหัวรุ่ง หลานสาวอ้อม ที่น่ารัก

..ตอนนี้ลุงแก้ไขโพส์ตให้ปลายเปิดขึ้น.
.ใครจำบทกลอน/กวี/คำพังเพย/...ฯลฯ ที่ประทับใจ
สามารถนำเสนอได้นะครับ..
ลุงจำเขามา..สามารถใช้เตือนสติตนเองอยู่เสมอ
"ใครชอบ ใครชัง ช่างเถิด
ใครชู ใครเชิด ช่างเขา
ใครว่า ใครบ่น ทนเอา
ใจเรา ร่มเย็น เป็นพอ"
..วันนี้ทั้งวัน..ไปถีบรถ..แสวงหา"มิตรภาพไร้พรมแดน"
ณ มาเลย์ ก่อนนะ..ดูแลห้องด้วยจ้า..

[สนั่น อันทเกตุ]

ส.ว.มักตื่นแต่เช้า หึ หึ

[สนั่น อันทเกตุ]

สองล้อลาก ฝากรอย ทยอยปั่น
บนหนึ่งฝัน เต็มพลัง พร้อมหลั่งไหล
ฉุดลากล้อ ต่อรอย เคลื่อนคล้อยไป
สู่โลกกว้าง ทางไกล งามตระการ

จักเรียงร้อย ถ้อยวิถี คลื่นชีวิต
ในเส้นทาง ทั่วทุกทิศ ที่ล้อผ่าน
ร่วมซึมซับ สดับเสียง แห่งเวียงวาร
โปรยลำนำ จักรยาน อันอ่อนโยน

กลางสายลม ห่มผิว ท่ามริ้วแดด
ร้อนโรยแผด ไร้เย็น ยังเผ่นโผน
ตรงจุดหมาย ร่ายปะทุ ที่คุโชน
สว่างรอ สุดโพ้น คือรางวัล

สูรส่องแสง

[สนั่น อันทเกตุ]

......สูงตระหง่านเทียมฟ้า...เนินภูผาสูงชัน...ตั้งใจที่จะปั่น...สูงชันแค่ไหนก็ไปถึง.....

[เสือเฮฮา]

ขอบคุณเสือสนั่น ที่สรรค์สร้าง
นำบทกลอน..กวี วางจากทุกหน
ให้เราชาวเสือทั้งหลายได้ยินยล
สุขใจล้น..อ่านบทกวี..ที่ชอบใจ..
คลิ๊กใหม่..ก่อนนี้ผิดพลาดครับ
งานชุมนุมเสือประจำปี ครั้งที่ 5 ทะเลน้อย พัทลุง

[เสือเฮฮา]

ล่องเมืองลุง แลนก ชมบัว ดูควายน้ำ ที่"ทะเลน้อย" (บ้านพี่เสือเฮฮา น่าเที่ยวจัง เหมือนบึงบรเพ็ดเลยทะเลน้ำจืดด้วย)




ฝูงนกโผบิน รับแสงอาทิตย์ยามเช้า

"พัทลุง" เมืองทางภาคใต้ของประเทศไทย ที่โอบล้อมไปด้วยขุนเขา ทะเลสาบ วัฒนธรรม และศิลปะ ฯลฯ เป็นเมืองแห่งหนังตะลุงและมโนราห์ ทั้งยังพรั่งพร้อมไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ มีประวัติศาสตร์และสถานที่อันทรงคุณค่า ล่องใต้ไปตามมนต์เสน่ห์แห่งพัทลุงหรือเมืองลุงเพื่อยลแง่งามความน่าสนใจของเมืองนี้

ล่องเรือชมบัว แลนก ในทะเลน้อย


เมืองพัทลุง เป็นเมืองที่ค่อนข้างสงบ ผู้คนอยู่กันด้วยมิตรไมตรี เพราะจากการที่ "ตะลอนเที่ยว" สัมผัสมายังไม่ประสบเหตุการณ์แบบ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ถือว่าปลอดภัยหายห่วง พวกเราจึงเริ่มตะลอนถิ่นลุงฯกันที่ "อุทยานนกน้ำทะเลน้อย" ทะเสสาบน้ำจืดที่กว้างสุดลูกหูลูกตา ด้วยพื้นที่ประมาณ 450 ตารางกิโลเมตร และเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ที่ได้รับคัดเลือกให้เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำโลกแห่งแรกของประเทศ เพื่อที่จะรักษาระบบนิเวศโดยรอบให้มีความยั่งยืนยิ่งขึ้นนั้นเอง



ทุ่งบัวสาย ที่มีกระจายให้เห็นทั่วไปทะเลน้อย


ทิวทัศน์ที่แห่งนี้ช่างกระตุ้นประสาทตาให้เบิกกว้างขึ้น ด้วยความอุดมสมบูรณ์ที่ธรรมชาติรังสรรค์ไว้ ทั้งทะเสสาบ ดอกบัวสาย สาหร่ายข้าว นกนานาชนิด ฯลฯ ที่มีให้พบเห็นทั่วบริเวณชายฝั่ง พร้อมแสงแรกของดวงอาทิตย์ที่กำลังเคลื่อนตัวจากปลายฟ้ามาหยอกล้อกับผืนน้ำ โดยทะเลน้อยแห่งนี้มีความลึกประมาณ 1.5 เมตร ตั้งอยู่ในตำบลนางตุง และตำบลทะเลน้อย อำเภอควนขนุน มีนกน้ำประจำถิ่นและนกอพยพมาอยู่มากกว่า 187 ชนิด ซึ่งระหว่างเดือนตุลาคม-เมษายนเป็นช่วงที่เหมาะสมสำหรับสัมผัสธรรมชาติเป็นที่สุด เพราะเป็นช่วงที่ดอกบัวสายสีชมพูบานสะพรั่งเต็มผืนน้ำ ประกอบกับนกน้ำจำนวนมากที่พบได้อย่างหนาตา

[เสือเฮฮา]

วิถีประมงพื้นบ้าน


ที่นี่มีเรือหางยาวของชาวบ้านในพื้นที่ ซึ่งถูกปรับเปลี่ยนเป็นเรือสำหรับท่องเที่ยวขนาดกะทัดรัด 6-8 ที่นั่ง ในราคา 400 บาท/ชั่วโมง พร้อมกัปตันใจดีผู้ที่พร้อมจะพานักท่องเที่ยวล่องเลียบไปตามลำน้ำสายนี้ ซึ่งในเรือมีหมวกสำหรับกันแดดไว้บริการนักท่องเที่ยวด้วย

เห็นโอกาสมาเยือนเช่นนี้ "ตะลอนเที่ยว" และเพื่อนๆก็ไม่รอช้า รีบก้าวขึ้นเรืออย่างสมัครพรักพร้อม เรือหางยาวเริ่มเคลื่อนตัวออกจากชายฝั่งโดยไม้ถ่อเพื่อกลับลำ และไม่นานเสียงของเครื่องยนต์ที่ติดตั้งไว้กับเรือก็ดังขึ้น โดยมีเจ้าหางเรือยาวๆ เป็นตัวกำหนดทิศทาง พวกเรานั่งกินลมพลางเหลียวซ้ายแลขวาไปพลางซักครู่ก็ได้พบกับฝูงนกนานาชนิด อาทิ นกนางนวล นกเป็ดน้ำ ฯลฯ ที่กำลังหาอาหารมื้อเช้า และบินว่อนกันเต็มท้องฟ้า ขณะที่ชาวบ้านในพื้นที่ก็กำลังหาปลาเพื่อไปเป็นอาหารเช่นกัน ลุงคนขับเรือบอกว่าที่นี่เป็นแหล่งชุมชุนของปลาน้ำจืดหลายชนิด ชาวบ้านสามารถหาปลาได้อย่างอิสระ ดังนั้นจึงไม่แปลกใจเลยที่พบที่ดักปลาของชาวบ้านติดตั้งอยู่ทั่วบริเวณ



นกน้ำโบกบินตามใจตน


ไม่นานเจ้าเรือหางยาวก็พาเข้ามาอยู่ใน "ดงบัวสาย" ดอกบัวสีชมพูที่แข่งกันบานสะพรั่งเต็มผืนน้ำ และในช่วงสายๆ บัวสายพันธ์นี้ก็จะเริ่มหุบลง และจะบานเต็มที่ในเช้าวันรุ่งขึ้นเป็นวัฏจักรของมัน ซึ่งก็ดูแล้วสมชื่อบัวสายจริงๆ ยิ่งไปกว่าความสวยงาม บัวสายยังสามารถนำมาประกอบอาหารได้อีกด้วย หรือหากอดใจรอไม่ไหวจะกินสดๆ กันตรงนั้นเลยก็ได้ เพราะกัปตันใจดีชิมให้ "ตะลอนเที่ยว" ดูเป็นตัวอย่างแล้ว รับรองไม่มีเสียชีวิต ชัวร์

สายน้ำพลิ้วเป็นคลื่นเล็กๆ หลังจากพาหนะลำน้อยแล่นผ่าน ไม่ไกลตานัก ลุงกัปตันชี้ให้พวกเราดูต้นกกที่ชาวบ้านนำมาปลูกไว้เมื่อหลายปีก่อนขึ้นกระจายเป็นหย่อมๆ หากมองลงไปในน้ำก็จะพบสาหร่ายข้าวซึ่งมีดอกเป็นสีเหลืองโผล่พ้นขึ้นมาปริ่มน้ำ เรือหางยาวขับผ่าดงกระจูดหนู พืชน้ำที่ขึ้นหนาแน่นเป็นกลุ่มใหญ่ ไปจนถึงบริเวณแหลมดิน จุดดูนกน้ำและนกชายเลน เข้าไปในคลองนางเรียมที่ชาวบ้านใช้สัญจรไปมาระหว่างทะเลน้อยกับหมู่บ้านที่ตั้งริมทะเล

แสงแดดยามสายทำให้นักท่องเที่ยวหลายคนได้ใช้บริการหมวกที่ถูกเตรียมไว้ เรือหางยาวขับเคลื่อนไปถึงจุดที่อาศัย ของ "ควายน้ำ" สิ่งที่แปลกไปจากควายที่อื่นก็คือ ที่นี่ชาวบ้านจะเลี้ยงความกันบนพื้นดินขนาดย่อมที่มีน้ำล้อมรอบ มีหญ้าปลูกไว้สำหรับกินอย่างเพียงพอ ซึ่งชาวบ้านจะเปิดคอกปล่อยเจ้าทุยออกลุยน้ำไปหาอาหารในช่วงเช้าและเย็น โดยเจ้าของจะคอยดูแลพวกเขาอยู่บนเรือ พร้อมใช้ไม้ถ่อบังคับทิศทางเรือ ต้อนให้บรรดาเจ้าทุยลุยน้ำไปหากินอย่างเป็นระเบียบจนหลายคนเรียกขานเจ้าทุยเหล่านี้ว่าเป็น "ควายน้ำ" ไปโดยปริยาย



ฝูงควายเดินแหวกทะเลน้อยในยามเช้า โดยมีผู้ดูแลอย่างใกล้ชิด

ผ่านไปประมาณ 2 ชั่วโมงกว่า เรือหางยาวก็แล่นกลับสู่ฝั่ง ภาพฝูงนกนานาพันธุ์ยังมีให้เห็นทั่วบริเวณ ซึ่งรอบอุทยานนกน้ำทะเลน้อยยังมีสะพานให้เดินชมวิว และมีของที่ระลึกจำหน่าย อาทิผลิตภัณฑ์จากต้นกระจูด เป็นต้น

หลังจากความคึกคักที่ได้จากคลื่นทะเลสาบน้ำจืด “ตะลอนเที่ยว” ก็ไปต่อกันที่ “วังเจ้าเมืองพัทลุง” หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “วังเก่า–วังใหม่” แหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ ที่ตั้งอยู่ในอำเภอลำปำ เดิมวังแห่งนี้เป็นที่ว่าราชการและเป็นที่พักอาศัยของเจ้าเมืองพัทลุง เป็นอาคารทรงไทย แบ่งเป็น 2 กลุ่มอาคาร ตั้งอยู่ในบริเวณพื้นที่เดียวกันคือวังเก่าและวังใหม่



ในส่วนของ “วังเก่า” มีลักษณะเป็นเรือนไทยแฝดสามหลังติดกัน ยกใต้ถุนสูง ตั้งอยู่ติดกับถนนราเมศวร์อภัยบริรักษ์ ก่อสร้างในสมัยพระยาพัทลุง (น้อย จันทโรจนวงษ์) เป็นผู้ว่าราชการ ระหว่างปี พ.ศ.2409-2431 ต่อมาวังนี้ได้ตกทอดมาจนถึงนางประไพ มุตามะระ บุตรีของหลวงศรีวรฉัตร และในปี พ.ศ.2535 กรมศิลปากรก็ได้ขึ้นทะเบียนวังเก่านี้เป็นโบราณสถานของชาติไปเรียบร้อยแล้ว

[เสือเฮฮา]

จำเขามา..อาจผิดพลาดบ้าง..ขออภัย..
"เปลวเทียนมลายแท่ง
เพื่อเปล่งแสงอันอำไพ
ชีวิตคนมลายไป
เหลือสิ่งใดทิ้งไว้แทน
...ชีวิตไร้..สาระ..ขณะนี้
ยังไม่สาย...เกินที่..จะแก้ไข..
แม้ชีวิตเหลือ..น้อย..ลงเพียงไร
คงภูมิใจ..ที่ได้..ทำดีทัน..
..มีคนเห็นหรือไม่เป็นไรเล่า
ควรเลือกเอาความดีที่สร้างสรรค์
มีคนเห็นหรือไม่..ไม่สำคัญ
..ใจเรานั้นรู้ว่าดี..เท่านี้พอ.."

[~Ai~]

สวัสดีค่ะลุงเสือเฮฮา...แวะมาฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจค่ะ

[เสือเฮฮา]

สวัสดีค่ะลุงเสือเฮฮา...แวะมาฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจค่ะ

ยินดีต้อนรับ ครับกระผม

[เขาควง]

ของผมนะคับ
ปั่นจักรยานวันละนิดจิตแจ่มใส.....ไม่ต้องไกลแค่วันละ100โล
บางคนถึงกับท้อและโอ้โห..........แค่ฝึกซ้อมวันละนิดก็ดีเอง

ระยะทางใกล้ไกลสักแค่ไหน.......ไม่หวั่นไหวอุปสรรคอยู่ข้างหน้า
ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับความแกร่งกล้า.....ใช้ปัญญาแก้ปัญหาให้หมดไป

[เสือเฮฮา]

ของผมนะคับ
ปั่นจักรยานวันละนิดจิตแจ่มใส.....ไม่ต้องไกลแค่วันละ100โล
บางคนถึงกับท้อและโอ้โห..........แค่ฝึกซ้อมวันละนิดก็ดีเอง

ระยะทางใกล้ไกลสักแค่ไหน.......ไม่หวั่นไหวอุปสรรคอยู่ข้างหน้า
ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับความแกร่งกล้า.....ใช้ปัญญาแก้ปัญหาให้หมดไป

เยี่ยมครับ
..ทุกสิ่ง..ทุกอย่าง..มันอยู่ที่"ใจ".
...สู้หรือเปล่า...แลต้อง"ศรัทธา"..
[youtube]nkvCQun5ixg&feature=related[/youtube]