แปดวัน....แปดคืน.....ก็ไปถึง.....แม่สาย........

[natpuwa]

หมายแรกของคืนนี้ ก็นครสวรรค์ครับ ใช้เส้นทางสายเอเซีย ผมเองในฐานะคน กทม. เมืองบิดๆ เบี้ยวๆ ก็คิดไม่ออก บอกไม่ถูกว่า ทำไมไปสายเอเซีย เพราะความรู้เรามันน้อยนิดนี่เอง เห็นพี่ๆ เขาว่าปั่นสบาย ใจก็ไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ กลัวรถใหญ่ ตามประสาคนกรุงงะครับ

แต่พอตามพีๆ เขาไป ก็ถึงบางอ้อ......อ๋อ อ้ายไหล่ทางบนถนนต่างจังหวัด หรือถนนเชื่อมจังหวัดนี่มันกว้างขนาดรถเก๋งวิ่งได้อีกคันหนึ่งเลย เราเคยแต่ขับรถผ่าน ไม่ทันสังเกตุ ก็นึกกลัวเอาเอง นี่งัย ที่เขาว่าของบางอย่างต้องลองเองถึงจะรู้....... ที่เขาทำกว้างขว้างขนาดนี้ก้เผื่อเอาไว้ให้รถจอด หรือรถช้า ฯลฯ แต่จักรยานปั่นสบายครับ ซ้อนสองแถวตอนสบายๆ

จากอ่างทองก็ผ่าน พรหมบุรี สิงห์บุรี อินทร์บุรี ที่อินทร์บุรีนี่เอง คุณเปิล ก็ติดต่อมาว่าม่ายไหวแล้ว เจ็บเข่ามากมาย ขออนุญาตินำรถขี่รถไปดูห้องหับให้ที่ นครสวรรค์ เป็นการล่วงหน้า นับถือน้ำจายครับ นับถือ ถ้าเป็นผม ก็เหมารถเลี้ยวกลับเกือบม้าหน้าเข้า กทม.แน่นอน

ช่วงนี้ไม่ค่อยมีรูปครับ ปั่นอย่างเดียว ปั่นให้แฃ็งเข้าไว้ (ต้องท่องคำนี้ไว้ จะได้มีกำลังใจ) จะได้ตามทันพวกพี่ๆ ขนาดตามทันนี่ผมยังเห็นหลังอยู่ลิบๆ เลย พอเลยแยกมโนรมย์มานิดหน่อย ก็แวะ ปตท. กินกลางวัน แบบว่าทุกคนเลี้ยงตัวเอง กินเสร็จก็ออกเดินทางต่อเลย แหมไปเที่ยวกับที่บ้านถ้าลองใครมาเร่งๆแบบนี้ มีเคืองงะ แต่มาปั่นทำไมไม่เป็นไรวะ ใครรู้ช่วยบอกที ราวบ่ายสองก็ถึงพยุหคีรี อ.ตุ้ยพาไปแวะบ้านเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนาน ทานน้ำ (ฟรี) พักที่เท่าไหร่ก็ไม่พอ เสร็จแล้วก็ไปต่อ พอถึงเขาเขียวก็มีเพื่อน อ.ตุ้ยที่เคยไปปั่นด้วยกันที่ ขะแมร์ มาต้อนรับ พาไปบ้าน เลี้ยงผลไม้ (ฟรี อีกและ) ขอบพระคุณทั้งสองท่านมา ณ ที่นี่นะครับ

เอ้าชมภาพดีกว่า............

[mickgam]

up เร็วๆครับ รออ่านอยู่

[natpuwa]

ถึงนครสวรรค์ ราวห้าโมงเศษ วันนี้พักที่น้ำปิงรีสอร์ท อยู่เชิงสะพานข้ามแม่น้ำปิง ทางไปพิษณุโลก ที่นี่เขาต้อนรับชาวจักรยานเป็นอย่างดี สามารถนำรถแสนรักเข้าไปนอนกอดก่าย หรือจะทำปู้ยีปู้ยำอะไร ก็ไม่ว่า แต่ขอให้ทำในห้องให้เรียบร้อย อย่างรบกวนคนข้างห้อง ราคาก็แสนจะมิตรภาพ สามร้อยห้าสิบบาทต่อหนึ่งราตรี .............

เลขไมล์วันนี้จบที่ 253.55 อันนี้นับจาก กทม. นะ หักกลบลบหนี้แล้ว วันนี้ก็ปั่นไปราว 143.21 ก็ต้องถ่ายรูปเก็บเอาไว้เป็นหลักฐาน เพื่อเสนอปรับขั้นกับทางบ้านให้เรียบร้อย.....

อาบน้ำอาบท่าเสร็จ ก็ถอดชุดลิเกออกมากินข้าวเย็นร่วมกัน พอถอดองค์ทรงเครื่องผมก็แทบตกเก้าอี้ เพราะจำใครไม่ได้เลย ที่ออกมาตอนเช้าทุกคนก็สวมชฏา มงกุฏ สนับเพลา เต็มยศ พอถอดออก ต้องใช้เสียงเป็นผู้นำทางครับ เหมือ่นค้างคาวเลย ต้องใช้ sona หาให้ได้ว่าใครเป็นใคร ท่านผู้ชมก็ลองดูกันเอาเองนะครับ

อาหารอร่อยราคาไม่แพง เหมาะกับชาวจักรยานจริงๆ แถมยังรับบัตรเครติตซะด้วย ผมเลยรูดปรูด รูดปรู๊ด.....

วันนี้ละเมิดกฏเพราะเหนื่อยมาก (แล้วก็ละเมิดแมร่งทุกวัน) ซัดเบียร์ไปสองสามแก้ว ได้แค่นี้ตามแพทย์สั่ง จากนั้นก็กลับเข้าห้อง นอนเลยครับ นอนตั้งแต่โหมโรงยังไม่จบ ม้วนเดียวตีห้าเลย..........

หมดไปอีกวัน......แล้วพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร?

[chainuntdata]

ขอเกาะตะแกรงท้ายไปด้วยคนครับ

[natpuwa]

เช้าวันที่สาม ตื่นขึ้นมาด้วยความปวดระบบไปหมด โดยเฉพาะที่ตูด เจ็กฉิกหาย........ต้นขาด้านหน้าก็ปวดระบบ ใจก็คิดว่าตรูจะมาลำบากทำไมวะ แต่ก็อีกใจหนึ่งก็คิดว่า ตรูจะทำให้ได้ ก็กัดฟัน จูงรถออกมาพร้อมรอยยิ้มอันบานเต็มหน้า กล่าวทักทายพรรคพวก Good morning How r u ? ที่หน้ารีสอร์ท

0600 ม้าออกแล้ว ทั้งหมด 8 ท่านตามเดิม คุณเปิ้ลแม้นจะเจ็บแต่ก็ออกปั่นนำหน้าไปเลย เราอยู่รังท้ายดังเดิม วันนี้ใช้ถนนหมายเลข 117 ออกเก้าเลี้ยว บึงนาราง สามง่าม บางระกำ แล้ว ก็พิษณุโลก ตามลำดับ เวลาพูดนี่มันเร็วนิ แต่เวลาปั่นนี่ โคตะละนานเลย แถมยังร้อนระอุ แทบละลายเลย ทุกครั้งที่หยุด ต่างก็พากันงัด อาวุธลับออกมากันเป็นทิวแถว บางท่านกลัวเพื่อนเห็น เห็นหลบไปดูดน้ำผึ้งจากหลอด ลูกอม ฯลฯ มีเต็มไปหมด ส่วนอาวุธลับของผมก็เป็นไอติมครับ ทุกครั้งที่จอด ถ้ามีไอติมผมเติมพลังตลอด สุดท้ายต้องน้ำแข็งครับ 5-6 ก้อนห่อไว้กับผ้าพันคอ เย็นสบาย พอได้อาศัย

มือเช้าฝากท้องไว้แถวๆ บึงนาราง วันนี้ อ.หิรัญ เป็นเจ้าภาพมื้อเช้า เนื่องจากเป็นวันเกิด ก็ขอบพระคุณอีกครั้งนะครับ....Happy birthday ครับ....เยี่ยมจริงๆครับ วันเกิด แทนที่จะอยู่ฉลองที่บ้านสบาย เลือกมาฉลองกับพวกเรา ตามปั๊มน้ำมัน บนทางหลวงที่ร้อนระอุ....นับถือ....นับถือ

มือกลางวัน ยิ่งสนุกใหญ่ครับ เพื่อน อ.ตุ้ย แวะมาเลี้ยงกลางวันกัน กลางทาง ระหว่างสามง่าม บางระกำ ร้านก็เป็นเพิงขายลาบส้มตำ ริมถนน อะไรก็ไม่มี ปกติเขาเปิดตอนเย็น ขายเหล้าเบียร์เป็นส่วนมาก แต่พวกเราเป็นเสือหลงมา และก็หิวชนิด สามารถทานควายได้ทั้งตัว โดยไม่ต้องต้มเลย บอกมีอะไรก็ทำมาให้กิน เถอะ ไม่รังเกียจ ขอเป็นข้าวขาว กับสักสองสามอย่าง.....ก็เช่นเคยครับ เต็มคราบ มีลาบหมู หมูย่าง ฯลฯ (จำไม่ได้) เสร็จก็ต้องชักรูปไว้เป็นที่ระทึก ต้องขออภัยจริงๆ ที่จำชื่อพี่เขาไม่ได้ เลยไม่ได้อ้าง ณ ที่นี้

เอ้า...ชมภาพครับ

[natpuwa]

กระทู้เมื่อสักครู่ ใส่ภาพไม่หมด ยังขาด ภาพมื้อกลางวันกลางทะเลทราย.....แต่น้ำใจยิ่งกว่าทะเลอีกครับ

เอ้า.....ภาพ มาไวๆ

[natpuwa]

ท้องอิ่ม....น้ำ เติมแล้ว....คนพร้อมแล้ว.....รถพร้อมแล้ว.....ร่ำลาแล้ว Say goodby แล้ว...

แต่พอจูงรถออก ก็มีเหตุให้ต้องกลับมานั่งพักอีก รถ อ.จำรัส ยางหน้าแห้งแหงแก๋ แห้งแบบไม่มีลมนะครับ ไม่ใช่แห้งเพราะไม่เปียกน้ำ แต่ก็อย่างว่าแหละครับ มากับคนดีๆ เรื่องดีๆ ก็มักเกิดขึ้นกับพวกเรา ณ ที่เพิงแห่งนั้น (สำนวน เฮ่ยมากเลย) ก็พอดีมีร้านปะยางรถจักรยานยนต์ เลยจูงไปให้เขาทำให้เรียบร้อย เสียค่าใช้จ่ายไปเท่าไหร่ไม่รู้ เพราะเราไม่ได้จ่าย เสร็จก็แบบเดิมครับ ปั่น....ปั่น....ปั่น....แล้วก็ปั่น....

สังเกตุไหมครับ? รูปที่ถ่ายมาจะไม่มีเฮียฮุยเลย ก็ตามฉายาเขาแหละครับ "ฮุย เดี่ยว pursuit" ท่านจะไปรออยู่ข้างหน้าตลอด ใครเคยดูการ์ตูน ที่มีนกอะไร ที่วิ่งเร็วๆ พร้อส่งเสียงว่า "บี๊บๆ" นั่นแหละเขาแหละครับ

รูปที่กระผมพยายามถ่ายคนเดียว เพราะคนอื่นเขาไปกันหมดแล้ว นั้นนะ พยายามอยู่หลายครั้งนะครับ กว่าจะเห็นป้ายว่า พิษณุโลก ช่ายโย ถึงแล้วโว้ย....

แต่ท่านทราบไหมครับ ว่าจากป้ายนี้กว่าจะถึงวัดหลวงพ่อ พระพุทธชินราช ทำไมมันไกลจัง แถมยังหลงเข้าไปในเมือง วิ่งตามป้ายซะให้เข็ด อ้อมไป อ้อมมา กว่าจะเข้าถึงวัดได้ แทบสลบเลย

ชมภาพ......

[pravit]

เข้ามาชื่นชมครับ..ปูเสื่อรอชมต่อนะครับ

[singhar_p]

สนุกมากเลยครับ เกาะล้อตามไปด้วยยยยยยยย

[patlung]

สวัสดีครับพี่นัฐ แม้ไม่ได้ซ้อมก็ยังไปถึงจนได้-สุดยอดทุกท่านเลยครับ


รอติดตามต่อครับ

[natpuwa]

@patlung เห็นคุณเปิ้ลบอกว่าชวนแล้ว ไม่ว่างนี่นา............คิดถึงมากมายครับ คลาดกันตั้งแต่ทริป ที่ต่อจากเชียงรุ้งแล้ว กะว่าจะไปแน่ๆ แต่น้องน้ำมาเสียก่อน เลย ชวด ฉลู ขาล เถาะ เลย ได้ข่าวว่าทริปนั้นก็ลุยกันน่าดูนี่น่า

เอ้า กลับมาว่าเรื่อง แม่สายต่อ เดี๋ยวกลายเป็นเราคุยกันสองคนไป

หลังจากไหว้หลวงพ่อเสร็จ รายการต่อไปก็เป็นการหาที่หลับที่นอนครับ งานนี้ไม่มีการจองล่วงหน้า ไม่มีแผน หรือพูดง่ายๆว่ามั่วแหละครับ....แต่พี่แดงสุดยอดครับ พาพวกเราไปหาของดีราคาถูกจนได้ พอออกจากวัดหลวงพ่อ ก็ตรงดิ่งไปเลยที่แรก ราคาพอสมควรแต่รวมอาหารเช้า อ.แดงขอต่อว่าไม่เอาอาหารเช้า เพราะเราออกตั้งแต่เขายังไม่ได้ตั้งร้านเลย แต่เขาก็ไม่ลด เลยไปหาที่อื่นดีก่า....
ที่สองยิ่งแรงกว่า ที่สามห้องไม่ครบ จนได้ที่สี่ ราคาสมใจ เจ้าของอยากให้เช่า แถมรถสุดที่รักก็ดูจะปลอดภัย แม้นจะไม่ได้นอนด้วยกันก็ตาม ห้องใหม่ ผ้าห่มหอม แต่ไม่ยักกะแถมคนนอนด้วย......(อันนี้ผมคิดเอง)

พอได้ห้องก็แยกย้ายเข้าห้องใคร ห้องมัน ผมเองเจ็บก้นเป็นกำลัง ก็พยายามจะดูว่ามันเป็นแผลอย่างไรวะ...มานถึงเจ็กฉิกหาย พยายามแก้ผ้าส่องกระจก หมุนตัว ยกขาซ้ายก็แล้ว กลับมายกขาขวาก็แล้ว จะโก้งโค้ง หมุนตัวอย่างไร มันก็ไม่เห็น ลองเอากล้องมาลองถ่ายดู มันดันไปเห็นอย่างอื่นแทน แล้วก็ของคุ้นเคยซะด้วย แต่ไม่เคยเห็นมุมนี้วะ (ช่วงนี้ผู้ปกครองควรให้คำแนะนำ) เออมันก็สวยดีเน๊อะ กลับมาเรื่องเจ็บก้นดีกว่า เดี๋ยวจะกลายเป็น Rate x ไปเสียฉิบ ผมก็เลยลองเอามือลูบๆ ตรงที่มันเจ็บก็รู้สึกได้ว่าคงเป็นรอยแบบผ้าอ้อมกันงะครับ ดูมันแดงๆ ชอบกล คิดว่าไม่ได้การแล้วแหละ คงต้องปรึกษาแพทย์ก่อน

แพทย์ประจำสนามก็คงไม่พ้น อ.แดง ทึ่เคารพ ท่านบอกไม่ต้องกังวล เดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้วเราไปร้านขายยา หายามาทา แล้วเอา วาสลินมาทา เพื่อหล่อลื่นน่าจะ ok ตอนนี้กินข้าวก่อน

ขออภัย รูปให้ดูไม่ได้ครับ....................

[natpuwa]

ที่พักที่ได้ชื่อว่า "พรมเกตุ" เป็นตึกแถวริมถนนสามชั้น ดูเผินๆ เหมือนไม่ใช่ที่พัก เหมือนร้านค้าซะมากว่า อยูซ้ายมือ ทางไปอุตรดิตถ์ เลยผักบุ้งลอยฟ้ามานิดเดียวใครผ่านไปจะใช้บริการก็เชิญเลยครับ ค่าเอาหลังแนบที่นอนคิดคืนละ 350 บาทไทย อย่างที่บอก ห้องใหม่ เตียงสะอาด ผ้าห่มหอม แต่ไม่แถมคนนอนด้วย ต้องพกมาเอง


กลับมาเรื่องกินข้าวเย็นวันนี้ก่อน เดี่ยวไปไม่ถึงไหน เย็นนี้ท่านผอ.เทียนชัยอดีต ผอ.ปจ.อ่างทอง จะมารับคณะเราไปทานข้าวที่ ผักบุ้งลอยฟ้า กลางเมืองพิษณุโลก ก็ขอขอบพระคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ ทั้งอาหาร เบียร์ ไวน์ เต็มที่ แต่ผมทำได้เฉพาะเบียร์ตามแพทย์สั่ง 1 ขวดเท่านั้นห้ามเกิน

เสร็จพี่แดงก็พาไปซื้อยา จากนั้นก็กลับเข้าห้อง พักผ่อน เพื่อรอผจญภัยต่อในวันรุ่งขึ้น......
ที่แดงแจ้งว่าพรุ่งนี้จะมีเสืออีกท่านจะตามมาสมทบ โดยออกมาจากสระบุรีเย็นนี้ มาถึงพิษณุโลก ก็ราวสามสี่ทุ่ม พรุ่งนี้คงได้เจอตัวเป็นๆ แบบพูดได้ จับได้ แต่ห้ามดึง......(เปิดตัวยังกะพระเอกนะ เสือรุทธ์)

ลืมบอกไปว่าวันนี้เลขไมล์จบที่ 390.26 หักกลบแล้ววันนี้ก็ปั่นไป136.71 อย่างเคยรูปถ่ายต้องมีแน่นอน

เอ้าขมภาพ............

[คนเวียงเก่า]

555 มาทันเปิดตัวผู้ร่วมทริปคนท่ี 9 พอดี

[natpuwa]

ตอนนี้ก็ครบ 9 ท่านตามแผน.....เลขสวยมั่กๆ

เสือร้ายท่านสุดท้ายที่ตามมาสมทบ เพื่อให้ทีมของเราลงด้วยเลขมงคล ก็คือเสือเวียงเก่า แต่ปัจจุบันกลายเป็น คนเวียงเก่าไปซะแล้ว ...........ขอบคุณมากครับที่อุตสาห์ตามมาสมทบ แม้นจะต้องฝ่าฟันกับ่ความล่าช้า ของรถไฟไทย ก็มาถึงจนได้........เยี่ยม เยี่ยม

ได้เห็นตัวเป็นๆ ก็คราวนี้แหละครับ หลังจากที่ได้ยินแต่ชื่อ มานาน สูง ยาว เข่า ดี ลักษณะดีไม่มีที่ติ ..............ยินดีที่ได้รู้จักครับ

เช้านัดกัน 0600 เช่นเดิม เสือเปิ้ล เมื่อคืนไม่ได้นอนที่เดียวกัน เห็นว่ามีพรรคพวกพาไปท่องราตรี ปั่นมาเป็นคนแรกเช่นเคย.......
พอทุกอย่างเรียบร้อย ล้อหมุ่นครับ หมายวันที่สี่ก็อุตรดิตถ์

ยาที่พี่แดงพาไปซื้อ โอ้มันช่างพระเจ้าช่วยกล้วยทอดยอดจริงๆ เมื่อคืนพอทาไปปุ๊ป รู้สึกความเจ็บมันเบาไปเลย ใช้วาสลินทาทับอีกที เฮ่ยน่าจะอยู่วะ...
เอาวะ นี่ก็ค่อนมาทางเหนือแล้ว ถ้านับที่ 700 โล เราก็เกินครึ่งแล้วนี่หว่า.......(ตอนคิดนี่ ยังไม่เห็นเขาพลึง ตรงช่วงอุตรดิตถ์ เด่นชัยงะครับ) กำลังใจ ก็มี ความคึกก็เริ่ม อากาศก็สดชื่น เอาวะ ปั่น ปั่น แล้วก็ปั่นต่อ

เช้านี้กินข้าวที่วัดโบสถ์....ร้านข้างถนน แต่ขอโทษ รสชาติ มิได้เป็นดั่งที่ท่านเห็นเลย....นอกจากจะอร่อย ราคาถูก แล้วยังน้ำใจงามอีกด้วย...

กินเสร็จก็ตามฟอร์ม ถ่ายรูปหมู่เป็นที่ระทึก.....
คนที่หล่อที่สุดกลางภาพแหละครับ "คนเวียงเก่า" เป็นงัยครับ

เอ้าชมภาพ......

[simmons]

อ่านเพลินเลยครับ
ติดตามต่อๆครับ