แปดวัน....แปดคืน.....ก็ไปถึง.....แม่สาย........

[natpuwa]

จุดเริ่มต้นของทริปนี้ก็มาจาก คุณปิ้ล เสือร้ายแห่งลาดปลาดุก โทรมาฃวน "พี่ ไปเชียงราย....ไปด้วยกันไหม...ปั่นไปนะ?" ปากก็ไวกว่าความคิด ตอบตกลงทันที โดยไม่ได้ดูตารางงานเลยแม้นแต่นิดเดียว จากนั้นตั้งแต่รับปาก ความโกลาหกก้บังเกิดขึ้นกับตนเองอย่างมั่วไปหมด ไหนจะงาน แล้วต้องเตรียมรถอีกละ กระเป๋าเดินทางงะ ทำงัยดี ต้องวิ่งวุ่นซื้อหา ทุ่มสุดตัวก็คราวนี้แหละ แถมคราวนี้ก็ไม่มีรถเก็บด้วยนะ ต่างคน ต่างไป ใครไม่ไหวก็กลับ

เอาซิวะตรู ทางไกลก็ไม่ค่อยได้ไปกับเขา ยาวที่สุด ก็ห้วยทราย - เชียงรุ้ง คราวนั้นก็ไปกับทัวร์ มีรถนำ มีรถเก็บ แต่ก็เอาวะ ไหนๆ ก็ ไหนๆ แล้ว รับปากเขาไปแล้วด้วย ตำรวจบ้านละทำไง? ยังไม่ได้เครียเลย ไม่รู้ว่าว่างรึเปล่า แต่ใจมันไปแล้วเน้อ ยังงัยตรู ก็จะไป

คิดได้ดังนั้น ก็ค่อยๆ ทำไป แก้ปัญหาไปทีละอย่าง วันเดินทางก็ใกล้เข้ามา โทรไปชวนคุณเปิ้ลซ้อม ฝนก็ดันมาตกอีก ทำให้คลาดกัน นัดอีกที เสาร์หน้า ต่างฝ่ายต่างก็ไม่ว่างอีก เลยตัดสินใจกัน่ว่า เอาเป็นว่าเจอกันวันจริงเลย

(มีต่อ)

[TGCAT]

มีต่อ ก็ รออ่าน

[natpuwa]

พอถึงวันจริง ดันนอนไม่หลับเสียอีกแน่ สงสัยกลัวตื่นสาย ไปไม่ทัน......

เช้าเข็นรถออกจากบ้าน โดยมีตำรวจบ้านออกมาส่ง เราก็ยังสงสัยว่าเป็นห่วงหรือว่าดีใจแน่ว่ะ....ก่อนออกมาเห็นเขาบอกว่าไม่ต้องทำกับข้าวไป 8 วัน สบายไป สองคนกับลูก ซื้อกินดีก่า ตัวยุ่งไม่อยู่บ้านแล้ววุ้ย....คล้อยหลังเราหันกลับไปมองด้วยน้ำตาที่รื้นขึ้นมา เห็นสองคนแม่ลูกกำลังรำกันอยู่หน้าบ้าน ไม่รู้ว่าดีใจอะไร?

นัดคุณเปิ้ล ไว้หน้าหมู่บ้าน จากนั้นกะว่าจะใช้ถนนราชพฤกษ์ มุ่งหน้าวัดเจดีย์หอย เสนา ผักไห่ บางจัก สี่ร้อย วิเศษไชยชาญ อ่างทอง....?

ท่านก็คงสงสัยซิครับ ว่าทำไม่ต้องเป็นอ่างทอง ทำไม่ไม่อยุธยา สิงห์บุรี ชัยนาท .......ก็เพราะนัดกับกลุ่ม อ่างทอง ลุ่มเจ้าพระยา ซึ่งนำโดยทนายแดง ตัวบิ๊กๆ เอาไว้ ซึ่งทางโน้นก็รอเราสองคนด้วยใจเป็นประวิง

เช้าคุณเปิ้ลมาตามนัด (ซึ่งนำโดยคุณเศรษฐา กับ ญานี) ซึ่งเด็กสมัยนี้คงไม่รู้จักเกมส์นี้ สองเสือรวมกันแล้วก็ร้อยก่าๆ หนึ่งเสือหนุ่ม อีกหนึ่งก็เสือแก่ (มาก) จากนั้นก็มุ่งหน้าสู่วัดเจดีย์หอย ข้าวเช้ามือแรกก็ที่ตลาดระแหง แขวงเมืองลาดบัวหลวง จบจากมือแรกก้มุ่งหน้าวัดเจดีย์หอยเลย

เอ้า.....ภาพขึ้น

[natpuwa]

จากวัดเจดีย์หอย เราก็ปั่นขึ้นเหนือไปเรื่อยๆ ถนนกำลังทำพอดี ฝุ่นเยอะมาก ร้อนแบบ อะไรดีละ ร้อนแบบ ร้อนนะ.....

[LEOPARD 2]

หวัดดีครับ รอชมด้วยคนอย่างใจจดใจจ่อ...

[natpuwa]

ถึงเสนา ก็ราวเที่ยงวัน ชนิดแดดตรงหัวพอดีเป๊ะเลย..........หันซ้ายแลขวาก็เจอร้ายก๋วยเตี๋ยวเนื้อเจ้าอร่อยที่ตลาดเสนาพอดี ก็เลยฝากท้องไว้ที่นั้น และก้ไม่ผิดหวังครับ สำหรับท่านที่ทานเนื้อ ถ้าผ่านไปละก็อย่าลืมแวะนะครับ เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปเอาไว้.....

หลายคนที่ผ่านมาก็จะถามเราว่า ไปไหนกัน พอเราบอกว่าจะไปเชียงราย สายตาที่มอง คำพูดให้กำลังใจล้วนออกมาอย่างชนิดที่ ไม่ทำต่อไม่ได้แล้ว.....

แวะซื้อส้ม 1 กก. เอาไว้ช่วยย่อย แล้วเติมน้ำเติมท่า ให้เรียบร้อย ก็ออกเดินทางต่อ มุ่งหน้าผักไห่ "โอกาสหน้าพี่จะมาหาใหม่ ไม่ลืมคนชื่อวิไล บ้านผักไห่อยุธยา" ดังก้องอยู่ในหัวทันที่ ที่ผ่านอำเภอนี้ ซึ่งผมก็เพิ่งจะผ่านมาเป็นครั้งแรก แต่ก็รู้จักชื่ออำเภอนี้มาจากเพลง ก็ต้องขอบคุณตนเขียนเพลงครับ ? อย่างเพลง กรุงเทพมหานคร ของ อัสนีย์ ถ้าไม่มีเพลงนี้ ผมว่าผมคงท่องชื่อกรุงเทพได้ไม่หมดแน่นอน.....

เอ้าชมภาพดีก่า.....

[natpuwa]

จากแยกที่หยุดถ่ายรูปนั้นไม่นาน.....เสือร้ายแห่งทุ่งลาดปลาดุก ก็เจ็บครับ แพ้สังขารอย่างแรง เข่าซ้ายเริ่มกระป้อ กระแป้ ต้องพักเป็นระยะๆ ทำให้เสือหนุ่มน้อย อย่างผมได้รับอานิสงฆ์ไปด้วย ต้องขอบคุณเสือเปิ้ลมา ณ ที่นี้ครับ.... ไม่เช่นนั้นผมไม่รอดไปถึง อ่างทอง แน่นอน....

หล้งจากถอดชุดลิเกออกแล้ว หน้าตาของเสือเปิ้ลก็หล่อเหลา (ยังไม่เสร็จ) แบบที่เห็น

ส่วนผม หนุ่มน้อย ก็เป็นอย่างที่เห็นครับ

[natpuwa]

ผ่านโรงพักย้งหยุดถ่ายรูปเลยครับ.......
แม้นแต่ป้ายหมายเลขทางหลวงก็ยังไม่เว้น.........
ถ้ายังไปต่ออีกสักพัก ผมว่าจอดแม้นแต่มดเดินผ่านแหละครับ......

[natpuwa]

ไชโย วิเศษไชยชาญ....มาถึงอ่างทองจนได้ นับได้ 110 กม. และเพื่อเป็นหลักฐาน ก็เลยถ่ายรูปเอาไว้ให้ต้วเองดูงะครับ.....นี่ก็กะว่าจะไม่ลบไมล์เลยจนกว่าจะจบทริป.....

อ.แดง ทนายตัวใหญ่ใจดี แห่งทุ่งอ่างทองมารับ ตั้งแต่แยกวิเศษเลยครับ....แซงคิว ครับ แซงคิว มั๊กๆ เอา Triton นำ เข้าโรงแรมเลย...รับรองไม่ต้องรูดม่านครับ โรงแรมที่พี่ชายตัวใหญ่พาไปพัก โองโถง สะดวกสบาย แถมยังเสนอให้มาพักที่บ้านก็ได้ แต่เราเกรงใจครับ เกรงใจ แต่ยิ่งเกรงใจอีกในเช้าวันรุ่งขึ้น

จากนั้น อ.แดง พี่ชำนาญ ก็พาน้องๆ ไปกินข้าวครับ.....ร้านเล็กบ้านรอ อร่อยมากกกกกกกก
สั้งมาเต็มโต๊ะ ตอนจ่ายเงินเห็นนับเงินนิดเดียวเอง........ ผู้ร่วมรับประอาหารเย็นวันนี้ก็มี ทนายแดง พี่ชำนาญ คุณเปิ้ล และผม เหล้าเบียร์ไม่มีครับ รักษาสุขภาพ
พรรคพวกท่านใด ผ่านอ่างทอง อย่าลืมแวะนะ

กลับมาส่งโรงแรม ยังไม่สองทุ่มเลย....ส่วนผมพอหัวถึงหมอนก็หลับทันทีเลย.....
หมดไป 1 วันแล้ว ที่เหลือก็กลัวเหมือนกันว่าจะไหวไหมเรา?

[natpuwa]

ตีสี่เศษตื่นแล้วครับ.....ไม่รู้ทำมัย หลับสนิท หรือแปลกที่ก็ไม่รู้ หรือว่าแก่แล้ววะ?

เกือบ 0600 ลงมาเครียร์ค่าห้อง ปรากฏว่าทางโรงแรมแจ้งว่ามีผู้ประสงค์ดีจ่ายให้แล้ว ซาบซึ้งมากครับ สำหรับน้ำใจของชาวอ่างทอง ลุ่มเจ้าพระยา

จากนั้นพี่แดงก็มารับไปจุดนัด ก็ตามเวลาเป๊ะเลยครับ

พอถึงจุดนัดพบ ก็เจอเสือ สิงห์ กระทิง แต่ไม่มีแรด นะครับ มีแต่ผู้ใหญ่ใจดีทั้งนั้นเลย แต่ดูแล้วน่ากลัวมากครับ ถ้าจะขาแรงทั้งนั้นเลย ก็แนะนำตัวครับ มีคนโน้น คนนี้ ทั้งพี่นั่น พี่นี่ ลุงนั่น อานี่ เราก็คร๋าบๆ สวัสดีคร๊าบ (แต่โหยใครจะไปจำได้วะ ) ใครจะไปกับเราบ้างก็ไม่รู้ บางท่านก็ไปส่ง ถึงโน่นบ้าง ถึงนี่บ้าง แต่เราไม่ใช่คนพื่นที่ก็ไม่รู้ว่ามันอยู่ตรงไหนของประเทศไทย แต่ก็อบอุ่นครับ อบอุ่น จากนั้นก็ต้องถ่ายรูปกันตามประเพณี

และก็ประชุมครับ ว่าจะไปทางไหนอย่างไร ก็หลักๆ ใช้สายเอเซีย ถึง นครสวรรค์ จากนั้นก็พิษณุโลก อุตรดิตถ์ แพร่ พะเยาว์ เชียงราย และอาจเลยไปถึงแม่สายเลย ถ้าเวลาพอ
เอ้าชมภาพต่อกันดีก่า ส่วนใครเป็นใครดูกันเอาเองนะคร๊าบ

[natpuwa]

จากนั้นก็ออกเดินทาง โดยใช้เส้นทางเลียบคลองชลประทาน ถนนน่าปั่นมากครับ สำหรับคน กทม อย่างผม อิจฉาคนอ่างทอง ที่มีถนนให้ปั่นอย่างดี ทางตรงๆ ยาวๆ แบบไม่ต้องหยุดเลยครับ ก็ปั่นตามๆกันไป หมายแรกก็กินข้าวเช้ากัน

เช้านี้ก็กินข้าวเลือดหมู ที่ร้านเฮียเล็ก ต้มเลือดหมู โดยมีลุงเหนี่ย(พ.อ.เสนีย์ วงเพ็ชร)ประธานชมรมจักรยานสิงห์บุรี มาเป็นเจ้ามือมื้อแรก ขอบคุณมากครับ ผมฟาดแบบไม่เกรงใจเลย สองถ้วยใหญ่ๆ

ร้านเฮียเล็กต้มเลือดหมู เจ้าของร้านก็ปั่นจักรยานด้วยครับ เสือท่านใดถ้าผ่านไปอย่าลืมแวะนะ อยู่ริมถนนสายเอเซียเลย เลยอ่างทองมานิดหน่อย ประมาณหลัก กม.ที่ 77-78 มองทางซ้ายมือไว้ หลังคากระเบื้องสีฟ้า สดใส มีคำว่า เฮียเล็ก ต้มเลือดหมู อยู่บนหลังคา เห็นแต่ไกล แต่ถ้าตาไม่ดิขับเลยไป ก้ไม่ต้องตกใจ จะมีอีกร้านหนึ่ง แบบก๊อปปี้กันมาเลย สามารถอุดหนุนได้ทั้งสองร้านเลยครับ ร้านเขามีตำนาน ทีไม่สามารถออกอากาศได้

เอ้าชมภาพ......

[simmons]

สุดยอดครับ
ติดตามต่อ
อยากไปแบบนี้บ้างจังครับ

[คนเวียงเก่า]

เข้ามารายงานตัวในฐานะผู้ร่วมชะตากรรมเดียวกันครับ แหมสำนวนเหลือหลายเลยนะพี่ ทีตอนปั่นละก้มหน้าก้มตาไม่ยอมพูดไม่ยอมจา

[natpuwa]

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอุดหนุน และให้กำลังใจนะครับ...........

@simmons ถ้ามีโอกาสละก็ ต้องลองนะครับ....ย้ำต้องลอง..........

@คนเวียงเก่า ตอนที่ปั่นแล้วไม่พูด ไม่คุยงะ ไม่ใช่อะไรหรอกครับ ผมหายใจไม่ทัน ก็แหมแต่ละท่าน ละก็........

กระทู้ที่แล้วดึกไปหน่อย ดันลือรูปร้านเฮียเล็ก ชายร่างเล็ก แต่ใจใหญ๋มากมาย

[natpuwa]

มาว่ากันต่อดีก่า...........

หลังจากกินข้าว กินปลา เลือดหมู ตับ ไต(อันนี้ผมไม่ทานครับ) ไส้อ่อน ไส้แก่ โดยเฉพาะตับนี่ต้องทานให้เยอะนะครับ เพราะต่อจากนี้ไป ตับของท่านจะกระเด็นมาอยู่ข้างนอกตลอดทั้งทริปเลย...............

ขบวนของเราก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างกันมากขึ้น ท่านที่มีนำใจอันประเสริฐที่กรุณาปั่นมาส่ง ให้ผมงงงวยเล่น แบบสลับขาหลอก ว่าคนไหนไปจริง คนไหนไปส่ง ก็เริ่มทยอยกันกลับ ร่ำลากันบนอานจักรยานแหละครับ บางท่านโฉบมาบอกว่าพี่ไปนะ อ้ายเราก็คร๊าบๆ คร๊าบๆ ขอบคุณคร๊าบ จะยกมือไหว้รำลาก็กลัวรถจะล้ม แล้วจะกลับบ้านเก่าซะก่อนจะไปเชียงราย ส่วนจะไม่ say goodbye เลยก็ดูจะกระไรอยู่ ก็อีหลักอีเหลื่อกันดี แต่ก็ขอบพระคุณทุกท่านที่มาส่งนะครับ คราวหน้าถ้ามีโอกาสไปเยี่ยมเยียนอีก รับปากว่าจะจำให้ได้ทุกท่าน

กลั่นแล้วก็เหลือทั้งหมด 8 ท่าน เลขสวยซะด้วย เลข 8 นี่ทางจีนเขาว่าไม่รู้จบนะครับ แสดงว่ายังต้องมีงานต่อไปอีกแน่นอน (แมร่งทริปแรกจะรอดหรือเปล่า ยังไม่รู้ ดันคิดถึงทริปต่อไป, อันนี้ผมคิดเองดังๆ นะครับ) อ้อลืมไปยังมีตามมาสมทบอีกท่าน แต่ตอนนี้ยังมาไม่ถึงครับ แต่ถึงแม้นจะมาเติมอีกท่านก็ยังทำให้เลขสวยอยู่ดี 9 ท่าน อันนี้คนไทยชอบมาก อะไรก็ต้องลงเลข 9 เอาไว้ก่อน

แอ่น....แอ้น...8 ท่านที่ออก ได้แก่

1.อ.แดง ทนายตัวใหญ่ใจดี
2.เฮียฮุย เจ้าของฉายา เดี่ยว pursuit ไม่ว่าขึ้นเขา ลงห้วย โค้ง หลุม โคลน ตม ลดความเร็วไม่ได้เลย เดี๋ยวล้ม
3.อ.ตุ้ย หรือ ลุงตุ้ย อ่างทอง
4.อ.จำรัส คนดีศรีวิเศษครับ
5.อ.สวัสด์ ไปเรื่อยๆครับ แต่ไม่เคยปล่อยขาฟรีเลย ผมหลงไปตาม ทำซะเกือบตาย
6.อ.หิรัญ สูงใหญ่ ใจดี เหมือนจะแก่ แต่ลีลาการปั่นหนุ่มๆ อายเลย
7.คุณเปิ้ล ลาดปลาดุก
8.ผมเอง ขาอ่อนที่สูด

ส่วนใครเป็นใคร จะค่อยๆแนะนำกันไป ตามรูปนะครับ

เอ้า ภาพมา....ไวๆ