@@@ ปั่นตุ๋ยตะลุยทั่วทิศ ตอน ปั่นเดี่ยวเที่ยวเชียงใหม่ - แม่ฮ่องสอน @@@

[pnuc]

ความแตกต่างที่เห็นได้ชัดตั้งแต่เข้าเขตแม่แจ่ม คือตามเส้นทางสาย 1263 ต้นไม้ที่เห็นมีขนาดเล็กและมีจำนวนน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด
ซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ถูกใช้ไปกับการทำไร่ข้าวโพด ทำให้อากาศค่อนข้างร้อนเร็วเมื่อกลางวันมาถึง


ถนนที่ไต่ขึ้นมาอยู่ทางซ้ายมือ

[pnuc]

ถนนยังคงดีสลับแย่เป็นระยะๆ จนถึงช่องเขาขาด จากที่นี่ผมเจอลุงชาวเขากำลังตัดต้นอะไรซักอย่าง แกบอกชื่อมาแต่ผมจำไม่ได้ และไม่ได้จดไว้ แกบอกว่าเป็นสมุนไพรพื้นบ้าน
ผมเริ่มหิว จึงถามถึงร้านค้าหรือร้านขายข้าว แกบอกว่าลงไปอีกนิดเดียว ไม่ไกลก็จะถึงบ้านนาฮ่อง ที่นั่นมีที่กินข้าว
ลุงแกฉีกยิ้ม แล้วบอกว่าทนหน่อย เดี๋ยวก็ถืง เป็นคำตอบที่ให้กำลังใจด้วยไปในตัว

[pnuc]

พระอาทิตย์ยังคงขยันทำงาน ปล่อยแสงแดดมาไม่หยุดยั้ง ไม่มีล้าหรือโรยรา ต่างกับผมถ้าไม่ได้ข้าวโดยเร็วมีหวังเป็นลมแดดตาย
ลำพังนมกับขนมที่ซื้อมา 4 ก้อนนั้นก็พอแค่ช่วยยืดระยะได้นิดหน่อยเท่านั้น ไม่นานเกินเที่ยง ผมก็มาถึงบ้านนาฮ่อง
จัดการกับก๋วยเตี๋ยวและข้าวไก่ทอด อย่างละหนึ่ง ตบด้วยโค้กเย็นๆ และก็ไม่ลืมเติมน้ำให้เต็มกระติก พักได้ที่ก็ถึงเวลาที่จะต้องเดินหน้าฝ่าเปลวแดดต่อไป

[todsutti]

ผมเคยขับรถไปเที่ยวตามเส้นทางสายนี้..นานมาแล้ว..

[dhana]

พึ่งเข้ามาครับ มาเชียร์ surly ครับ

ถ่ายภาพออกมาสวยมากๆครับ

[จงจิตร ปิ่นแก้ว]

ออกจากที่พัก ก็เป็นทางขึ้นชันเลย จากความสูงเหนือระดับน้ำทะเลปานกลางที่ 1286 เมตรจากที่พัก ผมขึ้นมาที่ความสูง 1500 เมตร ด้วยระยะทางเพียงแค่กิโลเศษๆ เท่านั้นเอง

[/quote]

ผมเคยออกทริปเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน 4 คืน 5 วัน ผ่านจุดชมวิวความสูง 1500 เมตรนี้เหมือนกัน แต่ผมขึ้นมาจากแม่นาจร ไปลงอำเภอแม่แตง ถูกเพื่อนทิ้งปั่นคนเดียว 200 กว่าโล จากบ้านแม่นาจร อ.แม่แจ่ม ไปทันเพื่อนที่ปายครับ ปั่นขึ้นดอยแล้วก็ดอย ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทั้งที่ปั่นเสือมาสามสี่เดือนครับ ใจผมเหมือนทองไหมครับพี่น้อง (ทองไม่รู้ร้อน อิอิ.. นับหนึ่งถึงล้าน)
เสียดายที่รูปกระทู้นี้ดูไม่ได้แล้ว เพราะเว็ปอัพใหม่ครับ

http://www.lannabiketrip.com/webboard/v ... f=1&t=2796




เดี๋ยวผมเออร์รีแล้วจะปั่น 5 แผ่นดิน ไทย-ลาว-เวียตนาม-จีน-พม่า กลับไทยจะชวนคุณนุปั่นไปด้วยกันนะครับ คงจะไม่ทิ้งผมเหมือนชุดลุงก้องนะครับ... ไม่เสียหายและไม่ตายครับลุงก้อง พาด ๆๆๆ

[pnuc]

@todsutti ผมพึ่งเคยไปนี่แหละครับ ไปแล้วหลงไหลหัวปักหัวปำ

@dhana ขอบคุณครับ ^^

@จงจิตร ปิ่นแก้ว สุดยอดครับพี่ ผมอยากไปปั่นทวนอีกครั้งสำหรับเส้นทางนี้
ปล.สภาพป้ายในรูปพี่ยังดีอยู่เลย ^^

[pnuc]

ตอนนี้เมฆก็ยังไม่มีให้เห็นซักก้อน ลมที่พัดเข้ามาปะทะหน้าล้วนเป็นลมร้อนๆ ร่มไม้ซักต้นตอนนี้หายากยิ่งกว่าน้ำซะอีก
ผมมาถึงสามแยกถนนสาย 1088 ที่เลี้ยวซ้ายไปบ้านแม่ซา เลี้ยวขวาไปเชียงใหม่ ด้วยสภาพที่แทบจะเหมือนกับอาบน้ำมาใหม่ๆ แค่เป็นเหงื่อเท่านั้น

[อาซูจิ ยามากูเตะ]

ปักครับ

[pnuc]

ด้วยอากาศที่ร้อนจนผมแทบไม่มีอารมณ์อยากจะควักกล้องออกมาถ่ายรูป คิดแค่อยากจะปั่นไปให้พ้นๆ จากทะเลทรายนี่เร็วๆ
จากการแวะพักที่ร้านค้า แล้วเปรยๆ ว่าร้อนเนอะ พี่เจ้าของร้านบอก นี่ยังเด็กๆ นะคุณ เมษายิ่งกว่านี้อีก

บ่ายสองกว่าผมก็ถึงบ้านแม่นาจร แม่แจ่มถัดไปอีกไม่ไกลแล้ว เส้นทางจากแม่นาจรจนถึงบ้านสบวาก ทางแย่มาก เหมือนถนนราดยาง เอ่อ ยางไปใหน

ป่าสองข้างทาง ใบไม้เริ่มเปลี่ยนสีจากเขียวเป็นเหลือง ลงเอยที่น้ำตาลก่อนจะร่วงลงดิน เป็นปุ๋ย หรือถูกเผาไหม้ต่อไป เหมือนชีวิตคนจากหนุ่มเป็นแก่ชรา ก่อนจะถูกฝังหรือเผา
ต้นไม้ยังให้ร่มเงา ให้อ๊อกซิเจน ให้ประโยชน์มากมาย ส่วนคนเราเล่าก่อนตายทำอะไรไว้ให้แผ่นดินเกิดบ้าง





เพ้อไปงั้นล่ะครับ ก่อนจะเป็นบ้าเพราะแดด

และช่วงนี้นี่เองที่เนินลูกนึง เนินที่มีความสูงชัน อากาศร้อนตับแล่บ ผมกำลังจะงัดเนินข้างหน้านั่น คงจะผ่านมันไปได้ไม่ยากนัก
หากแต่เพียงเพราะว่าข้างทางเนินนั้น มีไฟ ไฟจริงๆ ไม่ใช่ไฟราคะ ไฟที่เกิดจากการเผา หรือจากก้นบุหรี่ของคนมักง่ายที่ขับรถผ่านไปมา
ไฟกำลังลุกโหมลามเลียขึ้นไปบนยอดเนินข้างซ้าย ส่วนด้านขวาเป็นที่โล่งไร้เงา ด้านบนรึ ดวงอาทิตย์กำลังแผดแสงแรงจ้าแบบเต็มสตีม
มายก๊อด... หยุดพักไม่ได้เลยสินะ

เนินนรก! ผมเรียกมันว่าแบบนั้น หลังจากที่ค่อยๆ ปั่นขึ้นมาจนผ่านมันมาได้ด้วยสภาพที่ลิ้นห้อย สีข้างแทบสุก
นาทีนั้นผมไม่ได้คิดว่าจะต้องบันทึกภาพมันไว้เลยแม้แต่น้อย แต่พอนาทีนี้ผมอยากได้รูปตอนนั้นไว้ซักใบ เสียดายจริงๆ แต่ถ้าให้ไปเจอแบบนั้นอีก ก็ไม่เอาแล้วนะ

[rachata]

**
ต้นไม้ยังให้ร่มเงา ให้อ๊อกซิเจน ให้ประโยชน์มากมาย ส่วนคนเราเล่าก่อนตายทำอะไรไว้ให้แผ่นดินเกิดบ้าง
>>>>>> ถูกใจ Like + 1 ล้าน
---------------------------
ติดตามอยู่ครับ

[pnuc]

ผ่านพ้นเนินนรกมาได้ ทางก็สะดวกไปหมดแล้วล่ะครับ ทั้งเนิน แดด ไฟ ทำอะไรผมไม่ได้แล้วตอนนี้ ฮ่าๆๆ (ว่าเข้าไปนั่น )
จริงๆ แล้วทางที่เหลือเป็นทางลงซะเยอะ สภาพถนนก็ดีมากกว่าที่ผ่านมา และยิ่งใกล้จุดหมายมากเท่าไร พลังกายพลังใจของคนเราก็ไม่รู้เพิ่มพูนมาจากใหนมากมาย





ผมถึงแม่แจ่มราวๆ ห้าโมง โทรปรึกษาถามทางกับพี่ตั้มว่าต้องเริ่มหาที่พักจากตรงใหน พี่ตั้มแนะนำให้ไปเริ่มที่ร้านเมืองแจ่มโพส
คลำทางไปจนเจอ แต่ปรากฏว่าร้านปิดไปแล้ว เลยลองเดินไปถามกับร้านค้าในซอยเดียวกัน เรื่องโฮมสเตย์
พี่ๆ ชาวบ้านใจดี บอกว่า โอ๊ย มีเยอะเลย แต่น้ำไม่ค่อยมีนะน้อง ประปาไหลยืดยาดมาสี่ห้าวันแล้ว ไปนอนที่รีสอร์ตในเมืองดีกว่ามั้ย (ไม่เอาอ่ะ มาคนเดียว แพง!)

ขณะคิดว่าจะหมดหนทางนั่นเอง ลุงคนนึงก็ขับมอไซค์มาซื้อของพอดี แกบอกว่า ลองไปบ้านแม่คำป้อกับลุงใหม เดี๋ยวคุยให้ ป้าเค้าใจดี
ยอมรับว่าเป็นคนใจง่ายครับ ตามแกไปต้อยๆ เลย ไปถึงป้าเจ้าของบ้านบอกว่าได้ ส่วนผมก็โอเค น้ำไหลน้อยก็ยังดีกว่าไม่มีอาบ น้ำอุ่นไม่ต้องการ จำความได้ก็อาบแต่น้ำเย็นๆ มาตลอด
เมื่ออะไรๆ มันง่านปานนั้น ผมก็ได้ที่พักอันแสนจะอบอุ่น จากบ้านแม่คำป้อ ในสนนราคา 150 บาท บวกข้าวเช้าอีก 50 บาท (ถ้ามาสองคนจะเหลือแค่คนละร้อยเดียว)
แต่วันนี้ไม่มีข้าวเย็นต้องเข้าไปกินตัวอำเภอ ฟังเหมือนไกล แค่กิโลเดียวเอง

[หมาน้อยน่ารัก]

ป้ายอันนี้ใครไป เห็นถ่ายมาทุกคน จดไว้ๆๆ เด๋จะไปตามหาป้ายนี้สักวัน
ภาคเหนือนี้เวลาปั่นเหมือน 2 ฤดูเลยน่ะ เช้าๆก่ะช่วงค่ำ อากาศสบายๆ แต่กลางวันมันช่างร้อนอะไรเช่นนี้

[Q_Q]

ภาคเหนือนี้เวลาปั่นเหมือน 2 ฤดูเลยน่ะ เช้าๆก่ะช่วงค่ำ อากาศสบายๆ แต่กลางวันมันช่างร้อนอะไรเช่นนี้

ถั่วต้วม....

[pnuc]

ภาคเหนือนี้เวลาปั่นเหมือน 2 ฤดูเลยน่ะ เช้าๆก่ะช่วงค่ำ อากาศสบายๆ แต่กลางวันมันช่างร้อนอะไรเช่นนี้

ถั่วต้วม....

ไม่มีที่ใหนเหมือน