## มาปั่นจักรยานเพื่อสุขภาพ ในวิถีชีวิตจริง โดย อ.พินิจ ดอนตูม ครับ

[Mr.Green99]

สวัสดีครับอาจารย์พินิจ
อันดับแรกเลย บอกเด็กๆด้วยว่าได้รับหมวกกันแน่นอน และจะนำไปให้ด้วยตัวเองเลยครับ
อันดับสอง อาจจะมีเพื่อนๆ ลุงๆอีกหลายคนที่ร่วมกันจัดหาหมวกให้เด็กๆ และจะนำไปให้ด้วยครับ
อันดับสาม อาจจะรบกวนอาจารย์และเด็กๆด้วย เนื่องจากผมทำงานจันทร์ถึงเสาร์ จะไปได้ก็คงเป็นวันอาทิตย์ ส่วนอาทิตย์ไหนจะแจ้งอีกครั้ง
อันดับที่สี่ ในวันที่นำหมวกไปให้เด็กๆ เราจะไปปั่นกับเด็กๆ และให้เด็กๆได้พาไปเที่ยวชมสถานที่ต่างๆที่ทางเด็กๆได้ปั่นไปบ้างแล้ว และทานอาหารร่วมกันหลังจบทริปแล้ว
ส่วนวันที่จะนำหมวกไปให้ขอเวลานัดหมายกับผู้ใหญ่ใจดีก่อนว่าจะไปอาทิตย์ไหนกันดีแต่ไม่นานครับ

[pinit]

อยากจะร่วมสนับสนุนกับการปั่นเพื่อสุขภาพ ของเด็กนักเรียน เห็นเด็กๆที่ร่วมปั่นกับอาจารย์
ไม่ได้ใส่หมวกกันน็อคกันเลย จึงอยากจะหาหมวกกันน็อคให้กับเด็กๆ อาจจะไม่ได้ครบทุกคน หวังไว้ว่าอาจจะมีผู้ใหญ่ใจดีหามาเพิ่มให้เด็กๆได้มีหมวกใส่กันทุกๆคน
หากมีโอกาศและเวลาว่าง จะต้องไปร่วมปั่นกับเด็กๆกลุ่มนี้ให้ได้ครับ
รบกวนอาจารย์ พินิจ วัดขนาดหมวกใว้ให้ด้วยครับ ขอบคุณสำหรับสุขภาพที่ดีของเด็กๆ

สวัสดีครับอาจารย์พินิจ

ผมดีใจแทนพ่อ แม่ของนักเรียนลูกศิษย์อาจารย์มากเลยครับ ที่ลูกผมนอกจากจะได้รับความรู้เชิงวิชาการจากอาจารย์แล้ว
อาจารย์ยังพาลูกๆของเขาเหล่านั้นทำกิจกรรมที่มีไม่มากคนครับที่ยังนึกไม่ถึง

และสวัสดีครับป๋าเขียว

ผมเห็นดีกับป๋า (คุณวัชรินทร์ Mr.Green99) ที่จะหาหมวกให้กับหลานๆ ผมขอเป็นส่วนหนึ่งที่สนับสนุนครับ

สวัสดีครับคุณพี่สมศักดิ์(คุณลุงสมศักดิ์ เด็กๆฝากให้พิมพ์ด้วย)
ข้อความที่พิมพ์มานั้นเด็กๆทุกคนได้อ่านกันแล้วครับ เด็กๆดีใจกันยกใหญ่เลยครับ ผมและเด็กๆต้องขอกราบขอบพระคุณและแสดงความซาบซึ้งในความใจบุญ มีน้ำใจ มีจิตที่เอื้ออารีย์ ทั้งยังให้กำลังใจสนับสนุนการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพต่อเด็กๆทุกๆคน และในโอกาสนี้ถ้าไม่เป็นการรบกวนเวลาอันมีค่าของคุณลุง(เด็กๆเขาเรียกกัน)อยากจะชวนคุณลุงมาปั่นกับพวกเรากันสักวันหนึ่งซึ่งเป็นวันหยุดจะได้พาไปเที่ยวออกกำลังกายได้หลายๆที่ แล้วให้ชวนคุณลุงวัชรินทร์มาพร้อมกันด้วยเลย พวกเราจะรอวันนั้นครับ
ภาพของคุณลุงผู้ใจดี(ขอประทานโทษครับที่นำภาพลงโดยที่ยังไม่ได้ขออนุญาตท่านทั้งสอง)

เรารักจักรยาน "ปั่น" เพื่อสุขภาพ

[pinit]

อยากให้ท่านได้อ่าน
ประโยชน์ทางการแพทย์จากการขี่จักรยาน
นพ.ชาญวิทย์ โคธีรานุรักษ์ ที่มาข้อมูล : นิตยสาร Health Today

โดยปกติแล้วคนที่มีน้ำหนัก 50 กิโลกรัม ถ้าเดินในอัตราส่วนประมาณ 3 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (เดินเร็ว) จะใช้พลังงานไป 2.3-60 = 138 กิโลแคลอรี่ต่อการเดิน 1 ชั่วโมง (เท่ากับการเผาผลาญข้าวกะเพราไก่ไข่ดาว 1 จาน) แต่ถ้าขี่จักรยานในอัตราประมาณ 10 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ก็จะเผาผลาญสารอาหารและใช้พลังงานในปริมาณไล่ๆ กับการ
เดิน 3 กิโลเมตรต่อชั่วโมง นั่นหมายความว่าประโยชน์จากการขี่จักรยานก็คือการเผาผลาญและการใช้พลังงาน ทำให้ลดอัตราการสะสมของไขมันที่ผนังหลอดเลือด นอกจากนั้นการขี่จักรยานอย่างต่อเนื่องจึงเป็นการออกกำลังแบบแอโรบิคที่มีผลทำให้หัวใจแข็งแรง กล้ามเนื้อหัวใจทำงานได้ดีขึ้น การออกกำลังกายแบบแอโรบิคต่อเนื่องช่วยทำให้การไหลเวียนของเลือดทั่วร่างกายดีขึ้น ซึ่งรวมถึงเส้นเลือดที่หล่อเลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจและอวัยวะสำคัญในร่างกาย ได้แก่ สมอง ไต ลดการเก็บสะสมตะกรันไขมันในหลอดเลือดทั่วร่างกาย ดังนั้นจึงสามารถป้องกันภาวะเส้นเลือดตีบตันในอวัยวะสำคัญที่กล่าวข้างต้นนอกจากนั้นการขี่จักรยานยังเป็นการออกกำลังกายแบบแอโรบิคที่ช่วยระบบการหายใจ
เพิ่มประสิทธิภาพการแลกเปลี่ยนออกซิเจนและคาร์บอนไดออกไซด์ในถุงลมปอดให้ดีขึ้นและยังเพิ่มระดับของฮอร์โมนแอนดอร์ฟินอันจะช่วยลดความเครียดในร่างกายให้ลดลงอย่างมีประสิทธิภาพการออกกำลังกายโดยการขี่จักรยานเสือภูเขา เป็นกิจกรรมที่เข้าถึงธรรมชาติที่ดี ได้รับอากาศที่มีมลพิษน้อยลงซึ่งเป็นประโยชน์ต่อร่างกายแน่นอน การขี่จักรยานขึ้นลงเขาถือเป็นการออกกำลังแบบแอโรบิคที่หนัก เพราะต้องใช้พลังงานมาก ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อหัวใจในคนที่หัวใจแข็งแรงอยู่แล้วจึงเหมาะที่จะปั่นจักรยานเสือภูเขาจะทำให้หัวใจแข็งแรงมากขึ้นเป็นทวีคูณ คล้ายๆ กับการเล่นเทนนิส ฟุตบอล สมรรถภาพระบบหัวใจและปอดจะดีขึ้นอย่างเด่นชัดหากว่าคุณขี่จักรยานเสือภูเขาเป็นประจำ การขี่จักรยานเสือภูเขา ปีนเขา ไตรกรีฑา เป็นการออกกำลังกายแบบแอโรบิคหนัก ผู้ที่สามารถเล่นกีฬาประเภทนี้ได้ จำเป็นต้องมีสมรรถนะหัวใจและปอดดีเยี่ยมถึงจะมีความปลอดภัยสำหรับการขี่จักรยานแล้วยังได้ประโยชน์โดยตรงต่อกล้ามเนื้อให้แข็งแรง เพราะได้ยืดเส้นยืดสาย โดยเฉพาะกล้ามเนื้อบริเวณเอว สะโพก ทำให้ป้องกันปัญหาปวดกล้ามเนื้อขาได้ดี
ผู้ที่เริ่มขี่จักรยานใหม่ๆ มีข้อควรระวังดังนี้
เบาะที่นั่ง(อาน) จะต้องเหมาะกับสรีระของร่างกาย ไม่ควรนิ่มมากเกินไป เพราะจะทำให้ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อต้นขาได้ แต่ก็ไม่ควรแข็งเกินไปเพราะจะกระแทกกล้ามเนื้อก้น อักเสบง่ายและทำให้เมื่อยล้าความสูงของเบาะกับขาถีบ ควรมีความสัมพันธ์กับความยาวของขาของผู้ถีบ เมื่อถีบจนสุดควรให้องศาของเข่า เท่ากับแนวตรงของขาไม่เกิน 150 องศา ไม่เช่นนั้นจะทำให้ปวดกล้ามเนื้อขาและเมื่อยล้าง่าย
http://www.racing-club.net/board/index.php?topic=8758.0

เรารักจักรยาน "ปั่น" เพื่อสุขภาพ

[pinit]

วันที่ 23 ก.พ.55
ก่อนโรงเรียนเลิกได้นัดหมายเด็กๆส่วนใหญ่บริเวณท้ายหมู่บ้าน หมู่ที่3 บ้านใหม่ เวลา 16.30 น. มีบางส่วนออกไปพร้อมกับผมและภรรยาที่บ้านหมู่ 8 บ้านนิคม เส้นทางออกกำลังกายของทีม”ปั่น”วันนี้บอกสมาชิกไว้ว่าจะออกจากจุดนัดปั่นไปทางบ้านรางมูก-บ้านหนองหัวช้าง-บ้านคลองตัน-บ้านวังไทร-บ้านตะโกสูง-ผ่านวัดดอนทอง-บ้านวังน้ำเขียว-บ้านนาราง-กลับเข้าบ้าน พวกเราแวะพักและชมวัดตะโกสูง จากการสอบถามพระที่วัด ได้ความพอคร่าวๆว่าวัดแห่งนี้ประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 16 ธันวาคม 2469 มีเนื้อที่ตั้งวัด 17 ไร่ 3 งาน 53 ตารางวา ตามคำบอกเล่าว่า สมัยก่อนที่แห่งนี้เป็นที่ดอนน้ำไม่ท่วม มีต้นตะโกขนาดสูงขึ้นมากมาย ต้นใหญ่ขนาดโอบไม่รอบตัว ฤดูน้ำหลากน้ำไม่ท่วมชาวบ้านนำวัว ควาย หมู เป็ด ไก่ มาพักอาศัยหนีน้ำทุกปี จึงได้ชื่อว่าบ้านตะโกสูง เด็กๆก็ได้รับทราบข้อมูลจากการเดินทางออกกำลังกายในครั้งนี้พอสมควร ทุกคนมีความสุข อยากจะมาอีก (รอบหน้าจะพยายามหารายละเอียดของวัดนี้มาเล่าสู่กันอ่านนะครับ)
กลับถึงบ้านเวลา 17. 50น. รวมระยะทาง 22 กิโลเมตร ทัศนียภาพการเดินทางชมได้จากภาพที่บันทึกมาให้ชมครับ

เพิ่มพลังด้วยผลไม้ก่อนออกเดินทาง
[url=http://pic.free.in.th/id/ce0b5fd22e017ab3b78eb47e53ba330e]อุโบสถหลังเก่าและหลังใหม่
ที่เห็นเบื้องหลังคือวัดดอนทองเป็นวัดป่าที่ร่มรื่นยิ่งนักกลัีบถึงบ้านก่อนพระอาทิตย์จะลับขอบฟ้า
ไม่มีที่ไป หาที่ปั่นไม่ได้ ไม่รู้จะไปไหน มาปั่นออกกำลังกายกับพวกเราซิครับ ยินดีต้อนรับทุกๆท่าน
เรารักจักรยาน "ปั่น" เพื่อสุขภาพ

[Deang-sarapee]

เยี่ยม....สุดยอด...มีความสุขพร้อมสุขภาพที่แข็งแรง....มีเงิน ๓๐ ล้านก็ซื้อไม่ได้...ชื่นชมครับ..เป็นสุขด้วย ขออนุโมทนาครับ

[pinit]

เย็นวันที่ 24 ก.พ. 55
ออกจากบ้าน หมู่ 8 – หมู่ 14 บ้านสุขสบาย – บ้านไผ่งาม –บ้านรางอีเม้ย-บ้านห้วยขวาง-บ้านลาดหญ้าไทร-บ้านทองพานิชย์-บ้านสุขสบาย-ถึงบ้าน รวมระยะทาง 19 กิโลเมตร วันนี้พาเด็กๆแวะชมวัดลาดหญ้าไทร วัดนี้เป็นวัดขนาดใหญ่มีพื้นที่ 80 กว่าไร่ อายุมากกว่า 100ปี มีพระสงฆ์ปัจจุบันเพียง 10รูป
อาชีพของชาวบ้านในแถบนี้ส่วนใหญ่จะทำอาชีพทางการเกษตร เช่นปลูกผัก ทำนา ปลูกไม้ดอกเช่นกุหลาบ ดาวเรือง มะลิ ฯลฯ เกวียน พาหนะสำคัญเมื่อสมัยก่อน มีการรวบรวม อนุรักษ์ไว้ที่วัดลาดหญ้าไทรแห่งนี้ ให้เด็กๆรุ่นหลังๆได้ดูกัน บางคนก็ไม่เคยเห็นของจริงมาก่อน ตื่นเต้นกันใหญ่...
เลี้ยงอาหารปลาที่วัด ปลูกฝังให้รู้จักมีความเมตตาต่อสัตว์
ชมพระอาทิตย์ตกก่อนกลับบ้านเหมือนเช่นทุกวัน....ความสุขที่หาได้...สุขภาพที่ดีต้องออกกำลังกาย...อย่ารอเวลา...ก่อนที่จะไม่มีเวลาให้รอ...
เรารักจักรยาน "ปั่น" เพื่อสุขภาพ

[pinit]

ผมอ่านพบข้อคำแนะนำที่น่าสนใจ เห็นว่าน่าจะเป็นประโยชน์ต่อท่านที่รักสุขภาพสามารถนำไปใช้และตรวจสอบความเหมาะสมของสภาพร่างกายของเราว่าควรจะปฏิบัติตัวอย่างไรให้เหมาะสมกับวัยของเรา จึงขออนุญาตคัดลอกข้อความบางส่วนมาเผยแพร่ครับ ต้องขอขอบคุณ
http://true-explorer.blogspot.com/2009/ ... st_30.html ที่นำเสนอความรู้นี้ครับ
หลักการออกกำลังกาย
การออกกำลังกายใด ๆ ก็ตาม หากต้องการให้ได้ประโยชน์สูงสุด ต้องปฏิบัติให้ครบทั้ง 3 มิติ คือ หนัก นาน และสม่ำเสมอ ดังนี้

1.หนัก ระดับความหนักในการออกกำลังกาย ต้องให้หัวใจเต้นถึงระดับ 70-85% ของความถี่ระดับสูงที่หัวใจสามารถเต้นได้ตามอายุ โดยการนับชีพจรหลังการออกกำลังกาย
อายุ 25-30 ปี ชีพจร 140 ครั้ง/นาที
อายุ 31-35 ปี ชีพจร 135 ครั้ง/นาที
อายุ 36-40 ปี ชีพจร 130 ครั้ง/นาที
อายุ 41-45 ปี ชีพจร 125 ครั้ง/นาที
อายุ 46-50 ปี ชีพจร 120 ครั้ง/นาที
อายุ 51-55 ปี ชีพจร 115 ครั้ง/นาที
อายุ 56-60 ปี ชีพจร 110 ครั้ง/นาที

2.นาน การออกกำลังกายควรใช้เวลาขั้นต่ำที่เหมาะสมกับกีฬาแต่ละประเภท ในการออกกำลังกายแต่ละครั้ง ดังนี้
วิ่งเยาะ/ว่ายน้ำ 20 นาที
เดินเร็ว/ขี่จักรยาน (20-25 กม./ชม.) 30 นาที
เต้นแอโรบิก 15 นาที
กระโดดเชื่อก 10 นาที

3.สม่ำเสมอ ควรออกกำลังกายให้ได้วันเว้นวันหรือสัปดาห์ละ 3 วัน แต่อย่างน้อยควรให้ร่างกายได้พักฟื้นตัว 1 วันต่อสัปดาห์ ที่สำคัญต้องอบอุ่นร่างกาย (warm up) ก่อนและผ่อนกาย (cool dowm) หลังการออกกำลังกายทุกครั้งเพื่อสุขภาพกล้ามเนื้อ เส้นเอ็น และข้อต่าง ๆ ของคุณ

[pinit]

วันเสาร์ที่25 ก.พ.55
เสาร์-อาทิตย์จะให้เด็กๆพัก 2 วัน (เนื่องจากวันเสาร์ต้องทำความสะอาดรอบๆบ้าน รดน้ำต้นไม้ -วันอาทิตย์ผมก็จะหาโอกาสไปปั่นทางไกลๆกับกลุ่ม-ชมรมจักรยาน) แต่วันเสาร์นี้สายๆสักหน่อย ก็ต้องวางมือจากงานที่จะต้องทำ เพราะเด็กบางคนนำจักรยานมาให้ผมช่วยดู เนื่องจากเคยบอกเด็กๆไว้ว่าคนที่จะไปปั่นจักรยานออกกำลังกายกับครูจะต้องตรวจสอบสภาพของรถให้พร้อมเพื่อความปลอดภัยก่อน ของใครไม่ดีตรงไหนก็ให้ไปบอกพ่อ/แม่พาไปซ่อม พอวันรุ่งขึ้นที่โรงเรียน จะถามเด็กว่ารถซ่อมหรือยัง เด็กก็จะตอบว่ายังเลยครับ พ่อ/แม่ยังไม่มีเวลานำไปซ่อมให้ ต้องทำงานกลับบ้านมืดค่ำ จะนำไปซ่อมที่ร้านก็ต้องรอให้พ่อว่างก่อน...เดี๋ยวให้เงินพ่อออกก่อน ซึ่งวันว่างก็คือวันอาทิตย์เพียงวันเดียว ร้านก็อยู่ไกลบ้าน อยากจะซ่อมให้เด็กผมเองก็ซ่อมไม่เป็น เพราะเห็นว่าอยากจะไปเหลือเกิน ก็แก้ปัญหาโดยให้นำรถไปให้ช่างที่ร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์ปากซอยบ้านผมซ่อมให้ ช่างเขาก็ไม่ค่อยจะเต็มใจซ่อมให้เท่าไรทั้งๆที่ก็ซ่อมจักรยานได้ด้วย ไม่ทราบว่าเป็นเพราะอะไร เอาเงินไปให้แท้ๆ...แปลกดี.......ซึ่งทุกเย็นก่อนเดินทางผมก็จะต้องตรวจสอบจักรยานทุกคันตามที่ตนเองคิดว่ามันน่าจะปั่นไปได้ เพราะเห็นเด็กๆปั่นจากบ้านมาโรงเรียนได้ทุกวัน ซึ่งลืมคิดไปว่ามันเป็นระยะทางใกล้ๆไม่เกิน 3 กิโลเมตร ซึ่งเป็นข้อผิดพลาดอย่างยิ่งจากการขาดประสบการณ์หลายๆประการในการนำพาเด็กๆตั้งหลายคนไปไกลๆจากบ้านตอนเย็นๆ เช่น ลืมให้ความรู้เกี่ยวกับการใช้จักรยานให้ปลอดภัยการสังเกตความผิดปกติสภาพของรถขณะปั่น การดูแลตรวจสอบหรือซ่อมแซมง่ายๆเบื้องต้น ส่วนตัวผมเองก็ไม่ได้มีการเตรียมเครื่องมือ และอะไหล่เช่นยางนอก ยางใน สำหรับเหตุการณ์ที่อาจจะเกิด จะมีก็เพียงสูบอันเล็กๆที่เหน็บติดอยู่ข้างๆกระบอกน้ำดื่ม มานั่งคิดๆดูแล้ว...นี่เราพาเด็กๆไปได้ยังไงกันลูกคนอื่นทั้งนั้น ความประสงค์ดีต้องการฝึกให้เขารักการมีสุขภาพที่แข็งแรงได้ออกกำลังกายด้วยจักรยานที่ใช้อยู่ทุกวันให้เกิดประโยชน์สูงสุดในชีวิตประจำวัน รู้จักความประหยัด ความอดทน ความเอื้อเฟื้อต่อผู้อื่น อันจะนำไปสู่ความพอเพียงตามแนวพระราชดำรัสของในหลวง แล้วถ้าเกิดยางรั่ว ยางแตก โซ่ขาด เบรกไม่อยู่ เกิดอะไรก็แล้วแต่ที่ไม่ต้องการจะให้เกิดกับเด็กๆพ่อ/แม่เขาจะว่าอย่างไร ไม่อยากจะคิด เสี่ยงพอสมควร เพราะหลังจากพาเด็กๆไปปั่นมาแล้วหลายวัน วันละประมาณ17-22 กิโลเมตร จากสิ่งที่สังเกตเห็นคือ บางคันยางบวม ล้อคด จานบิด คอหลวม ยางเบรกสึกหมดแล้ว บางคันปั่นๆไปโซ่หลุดหยุดใส่กันตลอดทาง มีวันหนึ่งที่ปั่นไปทางวัดตะโกสูง มียางรั่วจริงๆ ก็พากันกลับด้วยวิธีปั่นคนหนึ่ง ให้คนนั่งซ้อนท้ายจับคันที่ยางรั่วพากันมาจนได้ แต่พากันกลับแบบทุลักทุเลน่าดู ดีที่ยังไม่มืดค่ำเสียก่อนระหว่างทางก่อนจะแยกกันก็บอกให้พาไปปะยางซะ...
เป็นอันว่าวันเสาร์นี้เด็กๆก็มาที่บ้านกันหลายคน เลยตัดสินใจบอกเด็กๆ “เอ้า...เรามาช่วยกันซ่อมกันเองเลยดีกว่า ต่อไปจะได้ซ่อมเป็นไม่ต้องไปอาศัยใคร...ประหยัดเงินด้วยไม่ต้องจ่ายค่าแรง.... อีกหน่อยถ้าเก่งแล้วโตขึ้นมาอาจจะได้มีอาชีพซ่อมจักรยานอีก......” ช่วยกันทำไปตามที่เคยเห็นตอนนำไปให้ช่างซ่อมให้หรือจากที่เห็นคนอื่นเขาซ่อมกันหรือใครคิดว่าต้องทำอย่างไรก็ช่วยกันบอก...ต้องไปซื้ออะไหล่เท่าที่พอจะช่วยซื้อซ่อมให้ได้ ผลหรือครับ สกปรกเลอะเทอะ ...งัดยางกว่าจะออก...กว่าจะใส่ยางกลับเข้าไปให้เหมือนเดิม...มีน๊อตเกินมา(ใส่ไม่ครบ)...น๊อตหาย(ใส่เกิน)...ใส่แล้วล้อเบี้ยว...กว่าจะได้ ถอดเข้าถอดออกอยู่หลายรอบ...มันก็ไม่ยากเท่าไหร่....แต่..เกือบมืด...เป็นอันว่าต่อไปพวกเราจะซ่อมกันเองได้แล้ว...ไปได้ทุกๆที่โดยไม่ต้องกังวล..มั่นใจเลยครับ
นี่ก็โซ่หลุดตลอดทาง
เรารักจักรยาน "ปั่น" เพื่อสุขภาพ

[pinit]

อาทิตย์ที่ 26 ก.พ.ร่วมปั่น ระยะทาง 50 กิโลเมตร "ใจเกินร้อย รวมใจภักดิ์ รักในหลวง"ที่นครปฐมทราบว่ามีผู้เข้าร่วมปั่นมากกว่า 15,000 คัน ได้ออกกำลังกายและได้มีส่วนร่วมเพื่อการพระราชกุศลด้วย มีความยินดีเป็นอย่างยิ่ง
เรารักจักรยาน "ปั่น" เพื่อสุขภาพ

[pinit]

เย็นวันจันทร์ที่ 27 ก.พ. 55
เส้นทางวันนี้ หมู่8 บ้านนิคม-บ้านดอนซาก-บ้านวังน้ำเขียว-บ้านหนองหัวช้าง-บ้านคลองตัน-บ้านรางมูก-บ้านใหม่-กลับเข้าบ้าน รวมระยะทาง 17 กิโลเมตรวันนี้ธรรมชาติทดสอบความแข็งแรงของพวกเรากันพอสมควรเนื่องจากมีลมแรงมากพัดสวนทางกับที่เราปั่น เด็กๆทุกคนบอกว่าวันนี้เหนื่อยกว่าทุกๆวันเพราะปั่นกันรวดเดียวไม่ได้แวะพักที่ไหนเลย แต่เมื่อบอกความเร็วเฉลี่ยของวันนี้อยู่ที่ 22 กม./ชม.(ปกติ 20 กม/ชม.) ทุกคนดีใจกันมาก แสดงให้เห็นว่าการปั่นจักรยานออกกำลังกายเป็นประจำทำให้ทุกคนแข็งแรงขึ้น ทั้งๆที่มีลมต้านเกือบตลอดทางปั่น

วันนี้ลมแรงมากครับสังเกตจากต้นไม้ที่เอนไปตามแรงลม และผู้ร่วมทางครับใช้จักรยานมาตั้งแต่ยังสาวๆ
แวะซื้อกับข้าวกลับบ้าน
เรารักจักรยาน"ปั่น"เพื่อสุขภาพ

[Deang-sarapee]

ฝาก อาจารย์นำไปให้ลูก ๆ หลาน ๆ ได้อ่านกันครับ

ไว้สอนลูกๆ -หลานๆ

ลูก จงจำไว้ว่า .....
การไม่ต่อสู้ใน บางกรณี
กลับเป็นวีรกรรมที่ยิ่งใหญ่ กว่าการต่อสู้
อย่างเอาเป็นเอาตาย

ลูกจงอย่าโกรธคนไม่ดี
ที่จริงเขาก็อยากดีเหมือนกัน
แต่เขาไม่เข้าใจว่า
อะไรเป็นความดี ... อะไรคือไม่ดี

ลูกพ่อต้องเป็นคนแข็งแรง ... ไม่แข็งกระด้าง
ลูกพ่อต้องเป็นคนเรียบง่าย ... ไม่มักง่าย
ลูกพ่อต้องเป็นคนอ่อนโยน ... ไม่อ่อนแอ

ลูกจงโอนอ่อนผ่อนตาม
อย่างฉลาดและสุขุม
การพ่ายแพ้ด้วยศิลปะ
ดีกว่า การชนะด้วยอารมณ์

ความกล้าหาญต้องประกอบด้วยสติปัญญา
ถ้าลูกกล้าโดยไม่มีสติปัญญา
เขาเรียกว่าคนบ้าบิ่น

ปลายทางสุดท้ายของความไม่พอ
คือ ... ความทุกข์

ลูกจงจำไว้ว่า ...
ผู้ที่ไม่มีใครให้อภัยผู้อื่น
คือผู้อ่อนแอทางจิตใจ
การให้อภัยศัตรู คือการ สร้างมิตร

ลูกควรจำสิ่งที่ควรจำ ลืมสิ่งที่ควรลืม
ทำสิ่งที่ควรทำ และต้องรู้ว่า สิ่งใดควรทำก่อน
สิ่งใดควรทำทีหลัง

เมื่อลูกสังเกตดู จะพบว่า
ภายหลังเสียงหัวเราะ จะมีน้ำตา
ภา ยหลังเสียน้ำตา จะเห็นแสงธรรม
คือความจริงของชีวิต
หกล้มเราเพราะก้าวเดินไปข้างหน้า
ยังดีกว่าลูกยืนเต๊ะท่าอยู่กับที่
เพราะถ้าลูกยืนไม่ดี ... ก็จักมีคนมาถีบให้ล้มอยู่ดี

ลูกจงหาความสุขกับปัจจุบัน
อย่าใฝ่ฝันถึงอนาคต
อย่างหมกมุ่นอยู่กับอดีต
จะทุกข์

ลืมอะไรก็ลืมได้ แต่อย่าลืมตัว
เสียอะไรก็เสียได้ แต่อย่าเสียคน
ผิดอะไรก็ผิดได้ แต่อย่าผิดศีลธรรม

ลูกจงจำไว่ว่า ...
ธรรมชาติไม่เคยให้อภัยใคร
ใครทำอย่างใด ต้องได้รับอย่างนั้น
แต่ธรรมชาติก็ให้โอกาสทุกคนเสมอ
แต่คนเรา ... โดยส่วนมาก
ไม่ค่อยยอมรับโอกาสนั้น

ลูกจงจำไว้ว่า
คนเห็นแก่เงิน คบยาก
คนเห็นแก่งาน คบยาก
คนเห็นแก่ผู้อื่น คบสบาย

ผู้กล้าหาญ คือผู้ที่สามารถบังคับตัวเองได้
ถ้าลูกจักปลูกต้นไม้ ต้องบำรุงราก
แต่ถ้าปลูกจิตใจ
ต้องบำรุงด้วยศีล ด้วยธรรม

การโกรธ เป็นวิสัยของปุถุชน
การให้อภัย เป็นวิสัยของบัณฑิต
ลูกพ่อจะเป็นบัณฑิต จึงต้องฝึกการให้อภัย
ด้วยความมีเมตตา
เพราะเมตตาแก้ความโกรธได้

หน้าที่ของลูกควรปฏิบัติต่อผู้อื่น คือ
การมอบน้ำใจให้แก่กันและกัน

ลูกควรมองคนในแง่ดี
ให้มองว่าไม่มีใครจะเลวทั้งหมด
คนเราเป็นมิตรกันได้
แม้จะมีความคิดต่างกัน

เรือที่ออกทะเล
ปฏิเสธคลื่นลมไม่ได้ ฉันใด
ชีวิตของลูก
ปฏิเสธอุปสรรคไม่ได้ ฉันนั้น

บางส่วนจากเจ้าของบทความ : จากหนังสือ ๖ ๐ ข้อคิดบันทึกไว้จากใจพ่อ

ความดีของลูก คือความสุขของพ่อ แม่
ความเลวของลูก คือความทุกข์ของพ่อแม่

ฉัน พูดกับพุทธองค์ว่า

ฉันพูดกับพุทธองค์ว่า : ขอให้เพื่อนของฉันทุกคนมีความสุข สุขภาพดี ตลอดไป
พุทธองค์ตอบว่า : ขอได้เพียง 4 วันเท่านั้น
ฉันตอบว่า : ได้ ถ้างั้นขอวันฤดูใบไม้ผลิ วันฤดูร้อน วันฤดูใบไม้ร่วง วันฤดูหนาว
พุทธองค์ตอบว่า : 3 วัน
ฉันตอบว่า : ได้ เมื่อวาน วันนี้ วันพรุ่งนี้
พุทธองค์ตอบว่า : ไม่ ได้ ให้ได้แค่ 2 วัน
ฉันตอบว่า : ได้ งั้นเป็นกลางวัน และ กลางคืน
พุทธองค์ตอบว่า : ไม่ได้มากไป ให้ได้วันเดียว
ฉันตอบว่า : อ๋อ ได้
พุทธองค์ถามว่า : วันไหนล่ะ
ฉันตอบว่า : ขอเป็นวันที่เพื่อนๆของฉันยังมีชีวิตอยู่
พุทธองค์หัวเราะ แล้วพูดว่า : นับแต่นี้ไปเพื่อนๆของเธอจะมีความสุข มี สุขภาพแข็งแรงทุกๆวัน

[golfwa]

ขอบคุณมากครับสำหรับข้อคิดดีดี ขออนุญาตนำไปเผยแพร่นะครับ

[MTBElmo]

ฝาก อาจารย์นำไปให้ลูก ๆ หลาน ๆ ได้อ่านกันครับ

ไว้สอนลูกๆ -หลานๆ

ลูก จงจำไว้ว่า .....
การไม่ต่อสู้ใน บางกรณี
กลับเป็นวีรกรรมที่ยิ่งใหญ่ กว่าการต่อสู้
อย่างเอาเป็นเอาตาย

ลูกจงอย่าโกรธคนไม่ดี
ที่จริงเขาก็อยากดีเหมือนกัน
แต่เขาไม่เข้าใจว่า
อะไรเป็นความดี ... อะไรคือไม่ดี

ลูกพ่อต้องเป็นคนแข็งแรง ... ไม่แข็งกระด้าง
ลูกพ่อต้องเป็นคนเรียบง่าย ... ไม่มักง่าย
ลูกพ่อต้องเป็นคนอ่อนโยน ... ไม่อ่อนแอ

ลูกจงโอนอ่อนผ่อนตาม
อย่างฉลาดและสุขุม
การพ่ายแพ้ด้วยศิลปะ
ดีกว่า การชนะด้วยอารมณ์

ความกล้าหาญต้องประกอบด้วยสติปัญญา
ถ้าลูกกล้าโดยไม่มีสติปัญญา
เขาเรียกว่าคนบ้าบิ่น

ปลายทางสุดท้ายของความไม่พอ
คือ ... ความทุกข์

ลูกจงจำไว้ว่า ...
ผู้ที่ไม่มีใครให้อภัยผู้อื่น
คือผู้อ่อนแอทางจิตใจ
การให้อภัยศัตรู คือการ สร้างมิตร

ลูกควรจำสิ่งที่ควรจำ ลืมสิ่งที่ควรลืม
ทำสิ่งที่ควรทำ และต้องรู้ว่า สิ่งใดควรทำก่อน
สิ่งใดควรทำทีหลัง

เมื่อลูกสังเกตดู จะพบว่า
ภายหลังเสียงหัวเราะ จะมีน้ำตา
ภา ยหลังเสียน้ำตา จะเห็นแสงธรรม
คือความจริงของชีวิต
หกล้มเราเพราะก้าวเดินไปข้างหน้า
ยังดีกว่าลูกยืนเต๊ะท่าอยู่กับที่
เพราะถ้าลูกยืนไม่ดี ... ก็จักมีคนมาถีบให้ล้มอยู่ดี

ลูกจงหาความสุขกับปัจจุบัน
อย่าใฝ่ฝันถึงอนาคต
อย่างหมกมุ่นอยู่กับอดีต
จะทุกข์

ลืมอะไรก็ลืมได้ แต่อย่าลืมตัว
เสียอะไรก็เสียได้ แต่อย่าเสียคน
ผิดอะไรก็ผิดได้ แต่อย่าผิดศีลธรรม

ลูกจงจำไว่ว่า ...
ธรรมชาติไม่เคยให้อภัยใคร
ใครทำอย่างใด ต้องได้รับอย่างนั้น
แต่ธรรมชาติก็ให้โอกาสทุกคนเสมอ
แต่คนเรา ... โดยส่วนมาก
ไม่ค่อยยอมรับโอกาสนั้น

ลูกจงจำไว้ว่า
คนเห็นแก่เงิน คบยาก
คนเห็นแก่งาน คบยาก
คนเห็นแก่ผู้อื่น คบสบาย

ผู้กล้าหาญ คือผู้ที่สามารถบังคับตัวเองได้
ถ้าลูกจักปลูกต้นไม้ ต้องบำรุงราก
แต่ถ้าปลูกจิตใจ
ต้องบำรุงด้วยศีล ด้วยธรรม

การโกรธ เป็นวิสัยของปุถุชน
การให้อภัย เป็นวิสัยของบัณฑิต
ลูกพ่อจะเป็นบัณฑิต จึงต้องฝึกการให้อภัย
ด้วยความมีเมตตา
เพราะเมตตาแก้ความโกรธได้

หน้าที่ของลูกควรปฏิบัติต่อผู้อื่น คือ
การมอบน้ำใจให้แก่กันและกัน

ลูกควรมองคนในแง่ดี
ให้มองว่าไม่มีใครจะเลวทั้งหมด
คนเราเป็นมิตรกันได้
แม้จะมีความคิดต่างกัน

เรือที่ออกทะเล
ปฏิเสธคลื่นลมไม่ได้ ฉันใด
ชีวิตของลูก
ปฏิเสธอุปสรรคไม่ได้ ฉันนั้น

บางส่วนจากเจ้าของบทความ : จากหนังสือ ๖ ๐ ข้อคิดบันทึกไว้จากใจพ่อ

ความดีของลูก คือความสุขของพ่อ แม่
ความเลวของลูก คือความทุกข์ของพ่อแม่

ฉัน พูดกับพุทธองค์ว่า

ฉันพูดกับพุทธองค์ว่า : ขอให้เพื่อนของฉันทุกคนมีความสุข สุขภาพดี ตลอดไป
พุทธองค์ตอบว่า : ขอได้เพียง 4 วันเท่านั้น
ฉันตอบว่า : ได้ ถ้างั้นขอวันฤดูใบไม้ผลิ วันฤดูร้อน วันฤดูใบไม้ร่วง วันฤดูหนาว
พุทธองค์ตอบว่า : 3 วัน
ฉันตอบว่า : ได้ เมื่อวาน วันนี้ วันพรุ่งนี้
พุทธองค์ตอบว่า : ไม่ ได้ ให้ได้แค่ 2 วัน
ฉันตอบว่า : ได้ งั้นเป็นกลางวัน และ กลางคืน
พุทธองค์ตอบว่า : ไม่ได้มากไป ให้ได้วันเดียว
ฉันตอบว่า : อ๋อ ได้
พุทธองค์ถามว่า : วันไหนล่ะ
ฉันตอบว่า : ขอเป็นวันที่เพื่อนๆของฉันยังมีชีวิตอยู่
พุทธองค์หัวเราะ แล้วพูดว่า : นับแต่นี้ไปเพื่อนๆของเธอจะมีความสุข มี สุขภาพแข็งแรงทุกๆวัน

มีประโยชน์และให้ข้อคิดในการดำรงค์ชีวิตมาก
ขออนุญาตก๊อปปี้และนำไปเผยแพร่นะครับ
ขอบคุณพี่ที่นำข้อคิดและสิ่งดีๆมาให้

สิ่งที่อาจารย์(จริงผมอยากใช้คำว่าครูมากกว่า มันมีความหมายที่ลึกซึ้ง)ทำนั้นสวยงามมากได้ฝึกเด็กให้รักสุขภาพและห่างจากสิ่งเร้าของอบายมุขทั้งหลาย
นี่แหละพ่อพิมพ์แม่พิมพ์ครูที่แท้ของเด็กๆ

[pinit]

ขอบพระคุณครับคุณพี่แดง ข้อความที่มอบมาให้นั้นผมได้จัดพิมพ์ลงในกระดาษ A4 แล้วแจกให้นักปั่นตัวน้อยได้อ่านและให้นำกลับไปอ่านให้พ่อ/แม่ ฟังที่บ้าน เป็นการบ้านและให้จำบทที่ตนเองชอบที่สุด มีความหมายต่อตนเองมากที่สุดมาท่องให้ผมและเพื่อนๆฟังในวันจันทร์แล้วจะมีรางวัลให้......
เป้าหมายต่อไป...นักเรียนทุกคนในโรงเรียนต้องได้ฟัง...ได้อ่าน....จดจำ...นำไปปฏิบัติ...แม้มีเพียง 1 คนที่เปลี่ยนเป็นคนมีจิตสำนึกดี ปฏิบัติดี เป็นคนดี ยิ่งๆขึ้นไปอีก ก็ยังดีกว่าไม่มี....และดีกว่าที่จะไม่ทำอะไรเลย....
ขอบพระคุณจากใจครับ...กับข้อความดีๆ ที่นำมามอบให้ด้วยความหวังดีของคนจิตใจดี
เรารักจักรยาน"ปั่น"เพื่อสุขภาพ

[pinit]

เย็นวันอังคารที่ 28 ก.พ. 55
วันนี้มีสมาชิกเด็กๆที่จะไปปั่นจำนวน 8 คน ตั้งใจกันไว้ว่าจะไปวัดแหลมมะเกลือกัน เมื่อตรวจสอบพาหนะพบหลายคันโซ่หย่อน ก็ต้องตั้งล้อดึงโซ่กันที่ละคัน มีคันหนึ่งหนักกว่าเพื่อนปัญหาลูกปืนเฟืองหลังแตกข้างหนึ่งทำให้ล้อส่ายไปมา และล้อหลังมันเป็นรูปคล้ายวงรี เวลาขี่รถมันก็จะกระดก..ดุ๊กๆๆๆ.. โซ่ก็หย่อน....บอกให้ทุกคนรอสักครู่.....จำเป็นต้องเปลี่ยนวงล้อให้ใหม่(วงอันเก่าของอีกคัน..สนิมเขรอะ..) เปลี่ยนลูกปืน(เอาของอีกคันกับของคันเดิมคนละข้างกัน) คิดว่าจะเร็ว ที่ไหนได้พอถอดออกมา....ยาวเลยครับ...น๊อตตัวที่ใช้บังคับตลับลูกปืนบิ่น ต้องเปลี่ยนกับอีกอันถอดคลายน๊อตก็ไม่ได้เพราะสนิมเป็นอุปสรรคกว่าจะเอาออกได้...นาน..ใส่กลับเข้าไปสูบลมยาง ยางรั่วอีกเหตุจากเกล็ดสนิมของวงล้ออันที่เปลี่ยนใหม่ทิ่มเอา ต้องงัดยางออกมาปะ ขัดล้อที่เป็นสนิม ความชำนาญยังน้อยอยู่ คงต้องซื้ออะไหล่ที่จำเป็นๆสำรองไว้แล้ว..... กว่าจะเสร็จครับ...เป็นอันว่าวันนี้งดปั่นไปโดยปริยาย....ทุกคนบ่นเสียดาย

เราัรักจักรยาน"ปั่น"เพื่อสุขภาพ