จากด่านแม่ยะ ทางลงที่คดเคี้ยว ยึกยือยังกับไส้เดือนเลื้อย ช่วงนี้ไม่ได้ถ่ายรูปเลยเพราะอันตรายมาก มือบีบเบรคเป็นระยะๆ จนปวดนิ้ว
เราก็มาถึงปายตอนหกโมงกว่า อากาศเริ่มเย็น แสงแดดสุดท้ายกำลังจะหายไป พี่ตู่มีที่พักที่จองไว้แล้ว ส่วนผม ยังตามหาบ้านพักของลูกศิษย์ ชื่อบ้านกะทิสดไม่เจอ
กว่าจะได้เบอร์ที่ถูกต้องและคลำทางได้ เราต้องติดไฟหน้าไฟท้าย และปั่นกันในความมืด จนถึงทางแยกวัดห้วยทรายขาว พี่ตู่เลี้ยวขวาเข้าไปนอนในเมืองปาย ส่วนผมแยกซ้ายไปบ้านพัก
เราร่ำลากันตรงนี้ แต่ลืมแลกเบอร์โทรกัน (อีกสามวันให้หลังเราเจอกันอีก จึงไม่พลาดที่จะแลกเบอร์โทรไว้ ^^)
หลังจากเก็บข้าวของ กินข้าวอาบน้ำเรียบร้อย ก็ได้เวลาชมเมืองตอนกลางคืน ซึ่งไม่พ้นถนนคนเดิน
สารภาพตามตรง ผมไม่ค่อยชอบเลย บรรยากาศแบบนี้ ดูมันยังไงไม่รู้ แต่อารมณ์ใครอารมณ์มันครับ มีคนไม่ชอบก็ต้องมีคนชอบ ผมอาจจะเป็นส่วนน้อยที่ไม่ชอบก็ได้
แต่ผมตัดสินใจจะอยู่ต่ออีกวัน ก็ยังไม่ได้ชมเมืองตอนกลางวันเลย และเมืองปายไม่ได้มีดีแค่ถนนคนเดิน จริงมั้ยครับ ^^
