เปิดเส้นทางด่านน้ำเหือง อ.ท่าลี่ จ.เลย สู่เมืองหลวงพระบาง เซียงเงิน ภูคูน วังเวียง เวียงจันทร์

[ธีรพันธ์]

เสื้อผ้าไปหาข้างหน้า ใส่แล้วทิ้งเลยมั้ยครับ ตามชมครับ

ตามด้วยครับ

[sorpinya]

ไปกันอีกแล้ว ไหนว่าจะไปเดือนหน้าไงครับพี่สายัญ

คนตกงานก้อหยั่งงี้แหละ น้องเอ่ย แม่บ้านของพี่เขาไม่อยากให้อยู่บ้าน มีโอกาศเป็นไม่ได้ ล้วงกระเป๋าเจอสตางค์ก็ออกจากบ้านเป็นนกขมิ้นเที่ยวไปเรื่อยๆตามประสา พวกผีบ้า ทริปนี้ขาด นักรบภูขี้เถ้า ป๋าสมคิด มัวแต่ไปเล่น กอล์ฟที่ ชลบุรี กลับมาไม่ทันพวกเรา สนใจร่วมทริปด้วยกัน ยินดีน่ะ

เราปั่นปั่น ผ่าน บ้านนาบอน บ.ห้วยโต แวะพักที่ กระท่อมริมทาง สืบเนื่องจากอากาศร้อนมาก ตามข้างทางไม่มีร่มเงาพอจะบังแสงอาทิตย์ยามบ่ายได้ เห็นเพียงกระต็อบเล็กๆก็เลยแวะดื่มน้ำ ขนมและส้มเขียวหวาน


[youtube]A73fBRKNvQM&autoplay=1[/youtube]


หลังจากหยุดพัก เราเริ่มดันเนินขึ้นไปเรื่อยๆ มีรถสวนมาเป็นระยะ ข้างทางไม่มีต้นไม้ใหญ่ๆเลย ซึ่งการมาเส้นทางนี้เป็นครั้งที่สอง ระยะเวลาห่างกันกว่า 17 ปี ครั้งแรกเดินทางด้วย รถยนต์ 4wd toyota surf ช่วงเวลานั้นต้องขับรถข้ามน้ำเหืองที่ ด่านหนองผือ อ.ท่าลี่ ช่วงต้นเดือนเม.ย น้ำลำน้ำเหืองไม่สูงมากนัก เส้นทางนี้ในอดีต กลางวันแทบจะมองไม่เห็นแสงอาทิตย์ ต้นไม้หลาก หลายชนิด ไม้มะค่าต้นใหญ่หายไปหมด เห็นมีตามข้างทางเป็นพวกต้นสักทอง ซึ่งปลูกกันไม่มากเป็นหย่อมๆ มองไปตามข้างทางเห็นทำไร่มันสำปะหลังเต็มไปหมด ถากถางกันไป ภูเขาแถบนี้ใกล้จะเหมือนเมืองไทยเข้าไปทุกที เราแวะพักที่ร้านค้าที่บ้านห้วยเป็ด



ร้านค้าที่เราไปพักชื่อว่า ร้านนางหมุด ขายเครื่องย่อย อยู่ฝั่งด้านซ้ายมือ หลังลงเนินมา โดยมีลูกสาวช่วยกันต้ม มาม่าให้พวกเราได้กินกัน เอากล้วยน้ำว้า ข้าวเหนียวมาให้


ฝีมือของน้องคนนี้คร้าบ ตอนนีเรียนหนังสืออยู่ ชั้นมอ สี่ ที่เมืองแก่นท้าว นักปั่นท่านใดชอบเลี้ยงต้อย ติดต่อหลังไมค์ครับ


ส่วนน้องคนนี้เป็นพี่สาว เรียนอยู่ชั้นมอห้าที่เมืองแก่นท้าว ทุกเย็นวันศุกร์จะกลับมาช่วยงานพ่อแม่ เย็นวันอาทิตย์ก็จะกลับไปเรียน


ลองสังเกตุกล่องด้านข้าง เสี่ยอ๋า ผจก.ฮอนด้าคาร์ซิครับ คือกล่องอะไร ?

[sorpinya]

เอ้ามาเฉลยกันดีกว่าครับ ว่ากล่องนั้นคือ เป็นกล่องรับคำร้องเรียนต่างๅ ติดตั้งให้ชาวบ้านเป็นหูเป็นตาให้กับทางราชการ กล่องใบนี้ที่ติดอยู่ที่ร้านค้าย่อยนั้น พี่ชายแกเป็นผู้ใหญ่บ้านห้วยเป็ดครับ ซึ่งอยู่ตรงกันข้ามกับร้านนางหมุด


หลังจากกินต้มมาม่าเสร็จเราขอแลกเงินที่ร้านนางหมุด เป็นการแลกจากเงินไทยเป็นเงินไทย ไม่ต้องงงคร้าบ เราขอแลกเป็นเงินแบงค์ 20 เพื่อใช้ระหว่างเดินทาง แขวงไชยะบุรีติดชายแดนบ้านเรา ชาวบ้านหรือร้านค้า ส่วนใหญ่นิยมเก็บเงินบาทเอาไว้เพื่อไปจับจ่าย ซื้อของที่ฝั่งไทยครับ การเจ็บไข้ได้ป่วยนั้น นิยมไปรักษาตัว หาหมอไทยที่ โรงพยาบาลในตัวอำเภอท่าลี่ และ ในตัวจังหวัดเลย หลังร่ำลานางหมุดและลูกสาว เราเดินทางต่อปั่นปีนเนินไปเรื่อยๆ ถนนออกจากหมู่บ้านเริ่มมีหินเกล็ดโรยหน้าถนนเป็นปัญหาสำหรับผมเพราะใช้ยางขนาดเล็ก 700/32 หากใช้ยางโตกว่านี้คงควบคุมรถง่ายกว่า

[sorpinya]

ถนนตอนนี้โรยหน้าด้วยหินเกล็ดคงอีกไม่นานน่าจะราดด้วยยางแอดฟัลล์ ผ่านบ้านดงสะหงวนถนนดีขึ้นมากปั่นสบายมีเนินไล่ระดับไปเรื่อยๆ พอๆกับ เส้นจาก เมืองเลย ไป อ.ท่าลี่

....

[kaka]

[สนั่น อันทเกตุ]

ขอบคุณ ครับ
สักวัน คงมีโอกาศได้ตามรอยท่าน ครับ

เสื้อผ้าไปหาข้างหน้า ใส่แล้วทิ้งเลยมั้ยครับ ตามชมครับ

ตามด้วยครับ

วาจังได๋อ้าย ลุย บ่ ปิดเทอมนี่

[ทิวากร]

ลองใช้ที่ฝากภาพที่นี้ก็ได้ครับ

http://image.ohozaa.com/main/

[kok_2]

ขออนุญาติเกาะล้อติดตามด้วยครับสำหรับเส้นทางนี้

[เสือบุฤาษี]

รับตั๋วฟรี1ที่ครับ

[baosamnoi]

ตามมาหลายทริปแล้วครับ อยากติดสอยห้อยตามทุกทริปเลย น่าสนุกครับ

[sorpinya]

โพสท์เล่าเรื่องต่อไม่ได้คร้าบ ไม่รู้จะทำอย่างไร เปิดหน้าสองเล่าต่อไม่ได้คร้าบ

[sorpinya]

เราปั่นมาถึงบ้านห้วยไฮ หลังจากปีนเนินก็เริ่มเข้าสู่พื้นราบสองข้างทางตามเส้นทาง R4 เป็นทุ่งนาสองฟากถนน เลยมาหน่อยมองเห็นต้นยางใหญ่ตั้งคู่กันอยู่ด้านซ้ายมือหน้าทางเข้าหมู่บ้าน แตกกิ่งก้านบดบังแสงอาทิตย์ มองดูร่มรื่นมาก ธรรมชาติช่างเสกสรรค์ปั้นแต่งให้พวกเราได้ชื่นชมเสมอ

[sorpinya]

ต้นยางที่ตั้ง่คู่กัน สูงเด่น เป็นสง่า เป็นที่น่าชื่นชมในการเก็บรักษาธรรมชาติเอาไว้ให้ลูกหลานได้ชื่นชมความงาม ขอปรบมือให้ชาวบ้าน ห้วยไฮ ในความพยายามเก็บรักษา สิ่งดีๆเอาไว้ให้ลูกหานได้เชยชม อนาคตต่อไป หมู่บ้านนี้คงจะเป็นแหล่งท่องเที่ยวบนเส้นทาง R4 อีกแห่งหนึ่ง

...

[sorpinya]

สวัสดีครับ คุณ baosamnoi และเพื่อนๆนักเดินทางทุกๆท่าน ขอบคุณครับที่ติดตาม เราชาว ผีบ้าบ่พอปัว

จากนั้นเราเดินหน้าต่อ สองข้างทางเป็นทุ่งนา มีพื้นที่ทำการเกษตรค่อนข้างมาก ส่วนใหญ่ปลูกมันสำปะหลัง ก่อนเข้าบ้านตากแดด มีการก่อสร้างโรงงานทำแป้งมันขนาดใหญ่ เป็นโรงงานแปรรูปจากมันสำปะหลังเป็นแป้งมัน อีกหน่อยชาวบ้านคงทนทุกข์กับ กลิ่นเหม็นเน่าของมันสำปะหลัง ความเจริญทางด้านวัตถุค่อยคืบคลานเข้าไปใกล้ชาวบ้านทุกขณะ

...
ผ่านบ้านปากเล็ง บ้านห้วยต่าง ภูมิประเทศสภาพใกล้เคียงกับหมู่บ้านอื่น เริ่มมองเห็นการปลูกบ้านใหม่ๆขึ้นตามสองข้างทาง มีร้านค้าย่อยตั้งอยู่เป็นระยะๆ พอถึงบ้าน ตากแดดเราแวะพัก กินน้ำที่ร้านค้าย่อยด้านขวามือเป็นตลาด มีสถานีรถประจำทางจอดอยู่เพื่อ สอบถามเส้นทางไปสู่เมือง ปากลาย อีกประมาณ 17 หลัก

...
จากนั้นแวะจอดถ่ายรูปบริเวณวิวสะพานข้ามห้วยบ้านน้ำกาย

...
...

[sorpinya]

ยังคงเดินทางต่อเหลือระยะทางถึงบ้านน้ำปุย 17หลัก เริ่มมองเห็น ฟาร์มหมู โรงเลื่อยไม้ โรงงานทำตะเกียบ มองดูโรงเลื่อยเห็นท่อนไม้ที่ถูกโค่นรอการแปรรูป บ้านพักคนงานปลูกอยูเต็มไปหมด ประสพการณ์จากการเดินทางสองครั้งในลาว ครั้งแรกเมื่อ 3/12/2554 จากปากซัน เวียงคำ จนถึงหลักซาว ชาวบ้านจะทักทายกับเราด้วยความเป็นมิตร แต่ต่างจากแถวนี้มาก ไม่มีการทักทาย มองพวกเราดูเหมือนว่าจะหวาดระแวง หรือว่าเป็นเขตความมั่นคงรึเปล่า? ถามคำ ตอบคำ มีแต่ถามพวกเราว่า เจ้าจะไปไหน แต่ก็เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัวน่ะครับ ไม่ขอฟันธง เริ่มเข้าใกล้บ้านน้ำปุย เจอปั้มน้ำมันเลยแวะถ่ายรูปซ่ะหน่อย ราคาน้ำมันวันนี้?



เดินหน้าต่อเหลืออีก 8หลัก ถึงเมืองปากลาย ผมพยายามถามหาบ้าน อ้ายโย หรือ อ้ายสุริโย น้องชายคหบดีคนหนึ่งแห่งเมือง ปากลาย เจ้าของร้านวัสดุก่อสร้าง ค้าพืชไร่ อู่ซ่อมรถ ปั้มน้ำมัน carltex เจอตัวเป็นๆ คนนี้แหละ คือกุญแจสำคัญในการเดินทางมาทีนี้ ขณะที่พวกเรายื่นเอกสารผ่านแดน เจ้าหน้าที่ลาว ถามพวกเราว่า ไปปากลายจะไปหาใคร? จะไปพักที่ไหน? แหละนี้คือคำตอบที่เรา อ้างถึงครับ