สองเฒ่า ระยอง -เชียงราย - ปาย - เชียงใหม่

[The Stranger]

1.เรื่อง โบคแบรกค์ เมาเท่น แฮะ แฮะ อะ ย้อเย่น
2.ว้าย อีต้าบ้า ปลอกขาสีชมพู

แม่บักข้าวเหนียวครับ
ตอบ 1. หนังที่สองเสือไม่กล้าดู เขิลลล...
2. กลับไปอ่านข้อ 1.

ขอบคุณกำลังใจแม่บักข้างเหนียว ซึ่งทาเคชิกว่า
เสือChee & เสือแหวก

[แม่บักข้าวเหนียว]

ฮั่น แน่ แอบมาตอนดึกๆ รู้นะคิดอะไรอยู่


วันนี้ วันหยุด อยู่โยงเฝ้าเวรยาม โรงพยาบาล 3 เตียง แป่วววววว อยากไปปั่นจักรยาน แง แง แง แง เอาหัวโขกพื้น ตุบ ตุบ
( เด็กทำน่ารัก คนแก่ทำน่าเกลียด )

[The Stranger]

แม่บักข้าวเหนียวครับ

สองเสือเคยอ่านในข้อเขียนของหมอ(หมอดูลายมือ) แม่บ้กข้างเหนียวเป็นโรคเอ็มทีบอลิค(mtbolic) ผู้ที่เป็นโรคนี้จะขาดการปั่นจักรยานมิได้ เรียกว่าติดการปั่นงอมแงม เสือCheeก็เป็นโรคนี้ระดับขั้น 3
ปั่นต่อไป และ การปั่นจงเจริญ
มีบางอย่างที่อยู่ตรงกลางระหว่างเนินดิน กับภูเขา นั่นคือสิ่งที่เรียกว่า ทัศนคติ ผู้เชี่ยวชาญด้านกายวิภาคศาสตร์เถียงคอเป็นเอ็นนั่นไม่ได้เรียกทัศนคติ เรียกว่า"สะดือ"ต่างหาก อือมม..แม่บักข้าวเหนียวคิดหนัก อะ ย้อเย่น

ซึ้งใจแม่บ้กข้าวเหนียว
เสือchee & เสือแหวก

[แม่บักข้าวเหนียว]

เห็นมั้ยจ๊ะ ว่า เราสองคนช่วยกันออกแรงดันซะกระทู้นี้ ขึ้นมาจนถึงจุดสุดยอดเลยล่ะ โอวววว ดีมาก เลยค่ะ จากที่เมื่อก่อนจะตกแหล่มิตกแหล่ ช่วยกันต่อไป นะคะ
ว่าแต่ว่า ท่านพี่ทั้งสองปั่น ไปถึงไหนแล้วคะเนี่ย ระวังอย่าโพสจนเพลินซะล่ะ คนปูเสื่อรอดูอื้อเลยค่ะ


แม่บักข้าวเหนียว ... คติประจำตัว รักผัว ห่วงชู้ เอ็นดูกิ๊ก
คาถาประจำเตียง เอ้ย ใจ ... จาวะโส อาระหะโต ดุ้กดิ้ก การมีกิ๊ก เป็นลาภอันประเสริฐ
วอนซะแล้ว เรา เป็นกำลังใจให้ทุกวันนักปั่น อารมณ์ ดี ...

[แม่บักข้าวเหนียว]

อิ อิ มาดัน กลัวตก

[The Stranger]

วันที่ 7 เมษายน 2552
วันที่ 4 ของการเดินทาง มุ่งหน้าสู่พิษณุโลก
6.26 น. ดวงตะวันขึ้นมาแล้วสิบนาที
การขึ้นของตะวันดวงเก่า สร้างหัวใจแกร่งดวงใหม่

[The Stranger]

สองเสือร่างกายปรับสภาพอยู่ตัว ปั่นสบายในทุกๆระยะ 20 นาทีแรก แต่จากนั้นอาการปวดระบมเดิมก็จะโจมตีส่วนก้น หัวไหล่ แขนและมือ
ความเหน็ดเหนื่อยสะสม ทำให้สองเสือมองหาเครื่องทุ่นแรง อันได้แก่ รถอีแต๋น ซึ่งส่งสัญญาณตั้งแต่เมื่อวาน ผ่านการปั่นตามแรงดูดของเสือchee และทุ่งนาที่กำลังคราดไถ
เมื่อวานนี้ก่อนมื้อเที่ยง หลังจากเสือแหวกเข็นรถข้ามเนินยักษ์ 2 ลูก ก่อนถึงตากฟ้า ลงมาเจอเสือcheeนอนผิวปากรออยู่ที่ร้านข้างทาง
“ปั่นเกาะหลังรถอีแต๋นมาร่วมสิบกิโล”เสือCheeอวด
เสือแหวกอิจฉา ตาลุกวาว ทุบกำปั้นซ้ายใส่อุ้งมือขวาดังตุ้บ
“พรุ่งนี้เอาบ้าง” เขาหมายมั่น

[The Stranger]

การได้เห็นสมณะ เป็นมงคลอย่างยิ่งต่อชีวิต
สามเณรภาคฤดูร้อนออกรับบิณฑบาตที่ตลาดข้างทางกิ่ง อ.ดงเจริญ พิจิตร

[The Stranger]

ถ้าไทยอยากเป็นเจ้าพ่อแห่งการท่องเที่ยว ต้องทำถนนทุกสายให้สวย

[The Stranger]

สะพานหายาก เข้าบ้านใครไม่รู้ แต่อาจทำสถิติด้านนำมาประกอบกันของไม้ต่างพันธุ์และขนาด ครั้งหนึ่งในชีวิตคุณควรหาโอกาสได้ข้าม

[The Stranger]

ต้นราชพฤกษ์(เดาเอา ไม่รู้ใช่หรือเปล่า)ที่ออกดอกสะพรั่งที่สุดในเส้นทางที่สองเสือผ่าน ข้างทางอ.ทับคล้อ จ.พิจิตร

[The Stranger]

เสือชาญ วงศ์อยู่ เสืออาวุโสแห่งระยอง เมตตาโทรศัพท์มาบอกกลยุทธ์ในการปั่นให้เสือแหวก
กลยุทธ์ในการปั่น
ข้อ 1.ถ้าเหนื่อยมากให้หยุดพักและอาจโบกรถสองแถวหรือรถกระบะเพื่อรักษาชีวิต
2.ปั่นที่ความเร็วเฉลี่ย 23 กม./ชม. จะเพิ่มระยะทาง และรักษาพลังงานดีที่สุด (เสือแหวกพยายามทำ แต่ทำได้ไม่
นาน หมดแรงเสียก่อน)
3.อาศัยแรงดูด ปั่นตามคนแรง ตามกลุ่ม ตามเสือChee และรถทุกชนิด (ตามเสือchee ไม่เคยทัน)
4.ใช้เกียร์ให้เหมาะสม (เข้าผิดเข้าถูกจนเกียร์เอือมระอา)
5.ถ้าทำตามทุกวิธีแล้วยังแย่ ให้กลับไปอ่านข้อที่ 1

ต่อไปนี้คือการต่อสู้เพื่อตามดูดรถอีแต๋นของเสือแหวก
คันที่ 1 เสือแหวกได้ยินเสียงตึ้กๆมาจากข้างหลัง
“หวานคอแร้ง เสร็จตูแน่”
เขาคิดรีบ ชะลอรถลง กลัวว่าอีแต๋นจะตามไม่ทัน ที่ไหนได้ ชั่วพริบตากระบะอีแต๋นมาถึงแล้วแซงผ่านไปโดยเสือแหวกไม่ทันได้กระดิกตัว เสือแหวกได้บทเรียนใหม่ เมื่อปั่นจักรยานอย่าดูถูกความเร็วของรถอีแต๋น
คันที่ 2
เสือแหวกแก้ตัวใหม่ เมื่อได้ยินเสียงอีแต๋นจากด้านหลัง พยายามสร้างความเร็วสัมพัทธ์ ปั่นจี๋ถึง 29 กม./ชม. ที่ไหนได้ ชั่วพริบตา กระบะอีแต๋นมาถึง แล้วแซงผ่านไปโดยเสือแหวกรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กอมมือ
คันที่ 3
กระบะอีแต๋นโผล่จากข้างทางข้างหน้า เพิ่งเริ่มออกตัว
“คราวนี้ล่ะเว้ย” เสือแหวกคำราม เร่งความเร็วสูงสุดเท่าที่ทำได้ถึง 33 กม./ชม. ล้อบี้ก้นอีแต๋นไปติดๆ ถึงระดับ 40 กม.
“เสียวเว้ย”
เสือแหวกคิด กลัวชนท้ายอีแต๋น ลดความเร็วกะเว้นระยะห่างให้มากขึ้น ชั่ววินาทีที่ห่างมาเมตรกว่า การดูดที่เกาะติดก็หลุดความเร็วสัมพัทธ์
อีแต๋นตีจากไปต่อหน้าต่อตา แม้ว่าเสือแหวกจะทุ่มปั่นตามสุดฝีเท้า
ในที่สุด เสือแหวกก็หมดอาลัยตายอยาก หยุดเร่ง ได้แต่มองก้นอีแต๋นที่ค่อยๆ เล็กลงตาละห้อย
โอ้... เดียวดาย มีเพียงเสียงหอบหายใจแห่กๆ เป็นเพื่อน

การใช้แรงปั่นตามคันที่ สองและสาม เพื่อสร้างความเร็วให้สัมพันธ์กับความเร็วของรถอีแต๋น ทำให้แรงเสือแหวกเกือบหมดเกลี้ยงถังในครั้งนั้น
คันที่ 4
เป็นรถไถนาอีแต๋น ออกมาจากข้างทาง เสือแหวกตามประกบ ความเร็วประมาณ 29 กม./ชม.
“สบายตูล่ะ”เสือแหวกหัวเราะร่าอยู่คนเดียวบนอานรถเหมือนคนบ้า หงายหน้ารับลมที่มาปะทะ
ทันใดนั้น รถอีแต๋นก็ชะลอแล้วเลี้ยวซ้ายลงข้างทาง
เสือแหวกตาเหลือก (ลูกตากลับเข้าเบ้าเองโดยไม่มีใครช่วยจับยัด)
“อะไรกันเฟ้ย เพิ่งได้กิโลเดียวเอง”
หลังจากนั้น เสือแหวกก็หมดแรงบันดาลใจที่จะต่อสู้ตามลมดูดรถอีแต๋นอีกต่อไป อีกทั้งทุ่งนาต่อขึ้นไปจากพิษณุโลกยังไม่มีการเตรียมดินไถคราด ไร้รถอีแต๋นวิ่งเพ่นพ่านเหมือนนครสวรรค์กับพิจิตร

ขณะมื้อเย็น เสือแหวกเลียบเคียงเรื่องนี้กับเสือChee
“วันนี้ผมเกาะติดกระบะอีแต๋นไม่เคยทัน เมื่อวานเสือChee เกาะได้เป็นสิบกิโล ความแรงของท่านนี่ต้องระดับซุปเปอร์แมนเชียวนะ”
เสือChee ปล่อยก้าก
“ คันของผมบรรทุกของหนัก วิ่งซัก 30 ได้มั้ง”
เสือแหวก “ ...@#$%^&*...”

[The Stranger]

แม่บักข้าวเหนียวครับ
ช่างมีคติชีวิตที่ดุดัน คำอุทานที่คุ้นๆ และอารมณ์ขันสูงปริ๊ดด ระดับหมื่นองศาเซลเซียส
สร้างแรงดันในการโพสต์ของสองเสืออย่างบ้าคลั่ง แม้ว่าชักจะหมดมุข

"ปั่นนัก รักซะเลย" ถ้าสองเสือรวยเมื่อไหร่ จะสร้างหนังชื่อนี้ รู้ตัวนางเอกแล้วด้วย

ขอบคุณในกำลังใจของแม่บักข้าวเหนียว
เสือchee & เสือแหวก

[แม่บักข้าวเหนียว]

แถวนั้น ถนนสวยมาก ดีใจกับพัฒนาการของสองเสือ เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่

นางเอก ได้แล้ว แล้วพระเอก เจอยัง

[The Stranger]

ข้างทางที่ทับคล้อ พิจิตร หลังบ้านมีห้องน้ำ