เพื่อนชวนเพื่อนปั่น(1) มาเล่าสู่กันฟัง... ปลายทางที่ชุมพร

[TigerSmile'Hy]

ยืมภาพจาก "ชวนปั่นเป็นเพื่อนร่วมทางกับลุงก้องเสือเชียงใหม่" http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=57&t=55140
- แถวหลัง ... โกเด้ง, โกไฮ, โกดำ, ลุงก้อง
- แถวหน้า ... จ่าหนวดคุระบุรี, เสือเหน่งฯ

เราปั่นกันมาเรื่อยๆ ฝ่าสายฝนหนักบ้าง เบาบ้าง ได้รับการติดต่อทางโทรศัพท์จาก"โกไฮ" แห่งนางย่อนฟามาซี(ไม่เคยเจอกันมาก่อน) และจ่าหนวดคุระบุรี(เคยปั่นร่วมกันในโครงการ 999 นาทวี-กรุงเทพฯ) ไปจนถึงจุดพักร้านค้าคุระบุรีกรีนวิวรีสอร์ท บน ทล. 4, บางวัน คุระบุรี, พังงา 82150 พิกัด N9.12445 E98.46479 ซึ่งอยู่ห่างจากตัวอำเภอคุระบุรี ราว 40 กม. ... ได้พบกับคณะเสือจากคุระบุรีปั่นจักรยานมารอรับ 4 ท่าน... โกไฮ แห่งนางย่อนฟามาซี, โกเด้ง, จ่าหนวด, เสือเอ๋ ... ทั้งเป็นเพื่อนปั่น และปั่นเป็นเพื่อน จนถึงที่พัก และได้แนะนำสถานที่พัก, อาหารเย็น ... ขอบคุณครับ

ขออภัย... กล้องผมโดนความชื้นหนักไม่สามารถเปิดกล้องได้ จึงไม่มีภาพช่วงนี้

จบการเดินทางในวันที่เจ็ด ระยะทาง 102 กม. จาก GPS
- รูปเพิ่มเติม ในพิกาซ่า >> http://picasaweb.google.com/TigerSmileHy/520410#
- แทรค GPS ใน Evertrail >> http://www.everytrail.com/view_trip.php?trip_id=199219

- ติดตามลุงสมพล ไม้ค้ำตะวัน รายงานไว้ที่"ปั่นยาว ตรัง - ชุมพร * * ช่วงที่ 2 " http://www.trangzone.com/webboard_show. ... 436&post=1

[TigerSmile'Hy]

อรุณสวัสดิ์เช้าตรุ่วันที่ 11 เมษายน 2552 เป็นวันที่แปดของการเดินทางจากบ้าน จากที่นอนที่สุขสบายและจาก... อิอิอิ คืนนี้เราหลับอย่างสบายในบ้านเป็นอาคารพาณิชที่ยังว่างเปล่าของ"โกเด้ง" ก็อยู่ฝั่งเดียวกับ"นางย่อนฟามาร์ซี" ของโกไฮ บนทางหลวงหมายเลข 4 (พิกัด N9.19504 E98.41130)

ตำนานเล่าขานเมืองนางย่อน
ดินแดนแถบนี้เชื่อว่า เมื่อสองพันกว่าปีนั้นได้มีการติดต่อค้าขายและมีการแพร่เข้ามาของวัฒนธรรมต่างชาติหลายเชื้อชาติเช่น ชาวอินเดีย จีน อาหรับและเปอร์เซีย ซึ่งมีเมืองท่าค้าขายที่สำคัญคือ "เมืองตักโกลา" โดยสันนิษฐานว่าพ่อค้าในสมัยนั้นขนสินค้าจากเมืองตักโกลา เดินทางตัดข้ามไปยังเมืองไชยา เมืองท่าใหญ่ทางฝั่งตะวันออก ในขณะเดียวกันสินค้าทางเมืองไชยาก็จะถูกขนถ่ายมาโดยเส้นทางเดียวกัน เพื่อแลกเปลี่ยนซื้อขายที่เมืองตักโกลา ในยุคต่อมามีการขุดพบแร่ดีบุกในอำเภอคุระบุรี ทำให้เกิดมีการทำเหมืองดีบุกขึ้นบนภูเขาเรียกว่า "เหมืองโชน"

ครับ..."นางย่อน" คือชื่อสามัญทางยา... อิอิอิ ล้อเล่ง... เป็นชื่อทางท้องถิ่นเขาเรียกขานกัน เหมือน ย่านยาว(ตะกั่วป่า), ทับเที่ยง(ตรัง) เหล่านี้เป็นต้น ... และก็อย่างที่บอกว่ากล้องถ่ายรูปผมมีปัญหาเรื่องความชื้น ทำให้ไม่สามารถเปิดหน้ากล้องได้ พอสายๆ หน่อยก็เปิดหน้ากล้องได้ แต่เปิดหน้าจอมอนิเตอร์ไม่ได้ ผมเลยกดถ่ายมั่วๆ เอาจำนวนมากเข้าว่าแล้วมาคักเลือกเอา ปรากฎว่าจากการถ่ายแบมั่วๆ ได้ภาพมาแค่ 20% ของที่ถ่ายไป ก็ถือว่าโชคดีแล้วครับ

เราตื่นกันแต่ตี 5 กว่าๆ จัดการเรื่องส่วนตัวกันเรียบร้อยก็ไปลาโกไฮ... อาม่ากำลังเปิดร้านพอดี แต่โกไฮยังไม่ตื่น เรารอนิดหน่อยท่านจะขึ้นไปเรียกโกไฮ... โกไฮ ตื่นและลงมาพอดีเราก็ได้กล่าวขอบคุณและร่ำลากัน... ตอนนั้นก็ 6 โมงกว่าๆ เลยมานิดหน่อยก็เจอตลาดเช้า เราหาร้านข้าวต้มเลือดหมู+ข้าวเปล่า+กาแฟ กันเรียบร้อย ราว 7 โมงครึ่งเราออกปั่นกันเช้านี้... (เช้านี้ผมมีอาการท้องเสียและครั่นตัวคล้ายเป็นไข้ ส่วนคุณนัทฯ และอ.สมพลฯ ดูยังแข็งแรงปกติ สำหรับคุณนัทฯ หนวดเคราเริ่มปกคลุมใบหน้า แขนขาเริ่มเปลี่ยนสีและหลุดลุ่ย...อิอิอิ คล้ายลจะลอกคราบนะแหละครับ)

[TigerSmile'Hy]

เราออกจากตลาด"นางย่อน"ราว 20 กม. ก็สุดเขต อ.คุระบุรี จพังงา เข้าสู่เขต อ.สุขสำราญ, จ.ระนอง ... ต่อไปอีกราว 5 กม. เราแวะพักที่ หน่วยบริการประชาชนอำเภอสุขสำราญ ทล. 4, กำพวน สุขสำราญ, ระนอง 85120 รับกาแฟ+ขนม+น้ำเย็น มี ชรบ., ผู้ใหญ่บ้าน ตั้งด่านตรวจและดูและความปลอดภัยบนท้องถนน ตามนโยบาย "7 วัน อันตราย"

นายอำเภอฯ ขับรถคันโปรดมาตรวจความเรียบร้อย... ดูแลประชาชนใกล้ชิดแบบนี้ประชนอุ่นใจกันทั่วหน้า... (ผมอยู่หาดใหญ่มา 15 ปี ยังไม่เคยเห็นหน้านายอำเภอหาดใหญ่เลยนะเนี่ย)


... ก่อนจากมาเราได้รับคำแนะนำให้แวะไปชม"หาดประพาส" ซึ่งแยกออกไปจากถนนหลักราว 4 กม. อีกที่หนุ่งที่ทะเลยามเช้าที่สวยงาม(ยามบ่าย-เย็นฝนตก)





สำหรับท่านที่ต้องการชมภาพสวยๆ งามๆ ของหาดประพาสเชิญที่ http://edarts.multiply.com/photos/album/28/28 นะครับ...มืออาชีพ


ที่มา http://www.siamfreestyle.com/forum/inde ... topic=1460

[TigerSmile'Hy]

... กลับออกมาจากหาดประพาส ในเขต อช.แหลมสน ตามถนน อบต.รน.2003 จนถึงทางหลวงหมายเลข 4 มุ่งไปทางเหนือผ่าน กำพวน, นาคา, บางหิน และเข้าสู่ กะเปอร์ ... เส้นทางช่วงนี้ธรรมชาติสวยงามมาก ถนนโล่ง คดเคี้ยวไปตามเหลี่ยมเขา มีขึ้นๆ ลงๆ เนินเรียกเหงื่อได้ดีนักแลฯ ... ช่วงนี้ผมปั่นอยู่หลังสุดแบบไม่ค่อยสดเหมือนทุกๆ วัน ส่วนหนึ่งจากที่ท้องเสียแต่เช้า และมีความกังวลกับเรื่องกล้องถ่ายรูปที่ถ่ายไม่ได้ดังใจ...

... เริ่มได้รับการติดต่อจาก"เสือหงอย" ทีมชุมพร ... "หวัดดีพี่ยิ้ม... อยู่ไหน?... ผมอีก 30 โลถึงระนองแล้ว..." แว่วมาทางโทรศัพท์ช่วงก่อนเข้ากะปอร์ ตอนนั้นก็เกือบเที่ยงแล้วละครับ...




... ผ่านตัว อ.กะเปอร์ ไปนิดหน่อย คุณนัทฯ ที่ได้ล่วงหน้ามาก่อนสำรวจร้านขายข้าว/ก๊วยเตี๋ยว โบกมือให้จอดพัก ... "มีที่นี่ร้านเดียวพี่..." ได้เวลาหิว ได้เวลาตากผ้า ตากกล้องถ่ายรูปเพื่อไล่ความชื้น... สั่งข้าว สั่งขนมจีน เติมพลังกันเต็มที่

... ฝั่งตรงข้ามมีทางเข้าไป"อุทยานวังมัจฉา" เกิดความสนใจขึ้นมาทันที สอบถามแล้วเข้าไปนิดเดียว( 2 โลกว่าๆเอง...)

[TigerSmile'Hy]

ประวัติความเป็นมา "กะเปอร์"
... การตั้งถิ่นฐานตามที่ทราบจากคำบอกเล่าสืบต่อกันมา ประมาณปี พ.ศ.2311 ครอบครัวของนางเปอ หรือ กะเปอร์ ได้มาตั้งถิ่นฐานอยู่รวมกันเป็นครอบครัวใหญ่ที่อยู่ปลูกเป็นโรงเรือนใหญ่ แบ่งที่พักออกเป็นห้องๆ ตามภาษาจีน เรียกว่า กงษี ต่อมาได้จัดการปกครองมีฐานะเป็นกำนัน ส่วนตามเกาะหรือชายฝั่งทะเลที่อุดมสมบูรณ์ก็จะมีชุมชนไทยมุสลิมและพวกชาวน้ำได้มาอาศัยอยู่อำเภอกะเปอร์มีส่วนเกี่ยวข้องสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์กับชุมชนกำพวนรุ่นเก่าแก่ เคยเป็นเส้นทางไปมาค้าขายกับชุมชนท่าชนะ หนองหวายและไชยา โดยผ่านมาทางเขาชาคลี บางหิน วังกุ่ม ต่อไปทางเชี่ยวเหลียง บ้านนา แล้วเดินทางลัดเลาะไปตามหุบเขาไปถึงท่าชนะ ไชยา เพราะพบโบราณวัตถุ จำพวกเศษถ้วยชาม กระเบื้อง อิฐ ดินเผา ลูกปัด กำไล รุ่นเดียวกันกับที่พบที่กำพวน ทุ่งตึก และเกาะคอเขา คุระบุรี ส่วนตำบลม่วงกลวงมีซากเรือจบอยู่ พบเพียงหัวเรือในลำคลอง ชาวบ้านเรียกว่า วังเรือเหวน โดยผู้เฒ่าแก่เล่าว่า เมื่อประมาณ 90-100 ปี มีนายพล หรือปูพลเป็นผู้นำชาวบ้านนำเรือออกลาดตระเวนทางฝั่งทะเลอันดามัน เพื่อป้องกันโจรผู้ร้ายและข้าศึกที่จะเข้ามาปล้นชิงทรัพย์สินและอาหารของชาวบ้าน ปูพลเป็นที่เคารพนับถือของชุมชนเครื่องเซ่นไหว้ของปูพลเป็นอันดับแรก และเป็นสัญลักษณ์ คือ ขนมโคไส้น้ำตา

...อทุยานวังมัจฉา
อยู่ที่วัดปทุมวราราม หมู่5 ต.กะเปอร์ อ.กะเปอร์ จ.ระนอง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก นักท่องเที่ยวมาให้อาหารปลา สำหรับการเดินทางก็สะดวก ห่างจากที่ว่าการอำเภอกะเปอร์ประมาณ 3 กก. บนถนน 4130

ที่มา/ข้อมูลเพิ่มเติม ... http://61.19.236.136/tourrist/user/show ... our_id=160

[TigerSmile'Hy]

ได้เวลาออกจากวีงมึจฉาซะที ... ดูปลา"เพลง" อยู่นานเผลอหลับเลย ... ดูปลาท่ามกลางสายฝน พอฝนซาเราก็ออก พอเราออกฝนก็ตกอีก ... "เสือยิ้มอยู่ไหน? ผมถึงระนอง(ระยอง ยะลา) ...แล้ว" เสือหงอยส่งเสียงเจื้อยแจ้วมาทางโทรศัพท์ที่ใส่ถุงยางฯ นิรภัยอีกชั้นหนึ่ง... เข้าเขตระนองต้องปลอดเชื้อไว้ก่อน"พม่าเยอะ...อิอิอิ) ... มีการสอบถามสถานที่จะพัก ผมแจ้งไปว่าจะไปนอนวัดที่อยู่ใกล้ๆ บ่อน้ำร้อน ...

... 30 กม. ผ่านไปบนถนนหมายเลข 4 จนถึงแยกราชกรูด แวะพักที่ด่านตรวจฯ รับกาแฟคนละถ้วย คลายหนาว คลายเส้น... รูปที่ได้ถ็ถ่ายสุ่มๆ เอาโชคดีได้รูปที่ปั่นผ่านมา อย่างนี้ต้องร้องเพลง...♪♪♪ มองฟ้ามืดครึ้ม ฟ้าร้องครึมๆ น่าเสียวใส้ ... วันนี้ไม่มีเจ้าหน้าที่ฯ เพราะป้ายบอก "หยุดตรวจ"



ตอนที่แวะพักฯ มีกันอยู่ 2 คันคือผมและ อ.สมพลฯ ส่วนคุณนัทฯ ล่วงหน้าไปก่อนราวครึ่งชั่วโมง... จนท.เขาบอกมา ,,, เราเก็นเด็กหนุ่มเดินมาด้วยอุปกรณ์บางอย่างดูแล้วนิ่มดีจัง ไม่รู้ว่าเป็นของเล่น หรืออุปกรณ์ทางการแพทย์ ... ไม่เคยเห็นมาก่อนแปลกดี...



ถนนดี ไหล่ทางกว้าง... น่าปั่นมากๆ

[TigerSmile'Hy]

จากแยกราชกรูดมาราว 14 กม. ผ่านสนามบินฯ ก็มาถึงน้ำตกหงาว และภูเขาหญ้า



หากเราเข้าระนอง ภูเขาหญ้า จะอยู่ทางซ้ายมือ น้ำตกหงาวจะอยู่ทางขวามือ ... จากจุดนี้ห่างจากตัวเมืองราว 12 กม. "โกเลย์" แห่งวิริยาไบค์ และสมาชิก 2-3 คน ขับรถยนต์กะบะมาตามหาเรา ... และแวะพักทักทายกันที่ปั๊ม ปตท. ที่อยู่ใกล้ๆ กันนั้น ... โกเลย์ ได้ติดต่อที่บักเป็นโรงเรียนเขานิเวศน์ สมารถนอนในห้องเรียนหรือจะกางเต้นก็ตามสะดวก...

หญ้าสองสี
ภูเขาหญ้า อะไรเอ่ยสูงเท่าฟ้าแต่ต่ำกว่าหญ้านิดเดียว คำตอบ คือ ภูเขา
ภูเขาที่เต็มไปด้วยหญ้า ต่างสีต่างเวลา เนินแล้วเนินเล่า ลูกแล้วลูกเล่างดงาม
เป็นแหล่งพักผ่อนหย่อนใจและชมความมหัศจรรย์ยามเย็น ใครจะเชื่อว่า
เมื่อแสงอาทิตย์จะลับขอบฟ้า ภูเขาทั้งลูกจะกลายเป็นสีทอง

ระนอง
เมืองฝนแปดแดดสี่ เมืองที่ได้รับน้ำฝนมากที่สุดในประเทศไทย จึงมีความอุดมสมบูรณ์
และนับว่ามีน้ำตกมากมายให้เที่ยว น้ำตกชุมแสง น้ำตกบกกราย น้ำตกปุญญบาล
น้ำตกหงาว น้ำตกโตนเพชร และมีจุดชมวิวสวย ทั้งพระอาทิตย์ขึ้นและตกที่เขาฝาชี
มีศูนย์วิจัยป่าชายเลนที่มีต้นโกงกางที่ใหญ่ที่สุดในโลก และที่สำคัญที่สุด คือ
คอคอดกระ ส่วนที่แคบที่สุดในประเทศไทยก็อยู่ที่นี่ ทำให้เมืองระนองเป็นที่น่าสนใจ
ต่อนักท่องเที่ยว

วันเวลาที่แนะนำ
ภูเขาหญ้าสามารถท่องเที่ยวได้ตลอดทั้งปี ภูเขาหญ้าสีเขียวพบได้ในช่วงฤดูฝน
ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ภูเขาหญ้าสีทองพบได้ในฤดูแล้งตั้งแต่
เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนเมษายน

การเดินทาง
จากตัวเมืองระนองมาตามทางหลวงหมายเลข 4 สู่จังหวัดพังงา ประมาณ 12 กม.
จะเห็นภูเขาหญ้าอยู่ทางขวามือตรงข้ามน้ำตกหงาว

สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ สำนักงาน ททท. ภาคใต้ เขต 5 โทร. 0-7728-8818-9

รุปถ่ายสวยๆ ผมไม่มี ... ดูที่นี่ละกัน http://www.tourthai.com/gallery/story/pic07412.shtml ... และอ่านเรื่องราวแบบมืออาชีพอีกที่ ... http://www.muangthai.com/thaidata/?tag=auacoeeo

... กลับมาที่เรา 3 คนปั่นตามหลังรถยนต์โกเลย์ ไปยังที่พัก ผ่านตลาด และผ่านสถานที่สำคัญๆ อีกหลายๆ ที่ ได้แต่ดู ไม่มีรูปถ่าย ... ถึงโรงเรียนเขานิเวศน์ มีพี่ๆอีก 2-3 ท่านรออยู่ก่อนแล้วขออภัยจำไม่ได้ ทั้งเหนื่อย ทั้งเพลีย ... เป็นวันที่ผมเหนื่อยที่สุดจนต้องกินยาแก้ปวดก่อนนอน... จักการเรื่องส่วนตัวพร้อมแล้วโกเลย์ก็ขับรถยนต์เราขึ้นกะบะท้าย มีเสือเขียวคอยบอกกล่าวสถานที่ต่างๆ วนชมจนรอบเมืองแล้วมาจอดที่ร้านอาหารตามสั่ง "ไชนิส" (ขออภัยถ้าจำผิด) พิกัด N9 57.611 E98 38.643 ใกล้ๆ โรงแรมจันทร์สมธาราฯ

สั่งกับข้ามาก็ลงมือกันเลย... "ต้มยำน้ำข้น" สุดยอดเลยครับ... ในส่วนของทีมชุมพรที่ปั่นมา 6 ท่าน มาถึงก่อน พักกันก่อนและกินกันเรียบร้อยแล้วก็มานั่งสนทนากันอีกรอบ... เหมือนคนรู้จักกันมาอย่างดี...

[TigerSmile'Hy]

โกเลย์ แห่งวิริยาไบค์ จ.ระนอง ผู้มีน้ำใจกับทุกเสือๆ ที่ปั่นผ่านมาเยือน...(ยืมภาพจาก http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &start=120)

เสร็จจากการกินโกเลย์ พามาชม"วิริยาไบค์" พิกัด N9 57.678 E98 37.615 ดูรถจักรยานเพื่อสะสมและรถที่วางจำหน่ายปัจจุบัน... ถ่ายรูปร่วกันเป็นที่ระลึก มีรูปหลายๆ คณะๆ ที่มาเยือนปิดอยู่ในร้าน... หนึ่งในนั้นคือกลุ่มของคุณ"ชนินทร์" ปั่นจากชุมพร-ระนอง-พังงา-ภูเก็ต ที่ http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=209955 เป็นทริปที่ผมพลาดโอกาสในครั้งนั้น... และขออนุญาตหยิบยืมรูปภาพบางส่วนมานำเสนอครับ

ภาพชุดนี้ยืมมาจาก http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=209955 และขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ

[TigerSmile'Hy]

ภาพทั้ง 2 ก็ยืมมาจาก http://www.siamfreestyle.com/travel-att ... pring.html

********************************************************************
และข้อมูลทางวิชาการ ... จาก http://teantawan.spaces.live.com/blog/c ... !242.entry
น้ำพุร้อนของจังหวัดระนอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่สวนสาธารณะรักษะวาริน จะมีอุณหภูมิความร้อนที่ 65 องศาเซนเซสและมีแร่ธาตุ อันจะประกอบไปด้วย
1. Na โซเดียม 48.4
2. K โปรแตสเซี่ยม 2.8 3.Ca แคลเซี่ยม 44.1
4. Mg แมกนีเซียม 0.02
5.Fe เหล็ก 0.0
6.Mn แมงกานีส 0.1
7.HCO3 ไบร์คาบอเนต 182
8.F ฟลูออไรด์ 7.0
9.So4 ซัลเฟต 19.3
10.Ci คลอไรด์ 4.8
และ11.Sio2 ซิลิกา 79.3

ค่า pH 8.3 ค่อนไปทางด่าง ส่วน TDS จำนวนสารละลายทั้งหมด อยู่ที่ 330 ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ปกติ
การไม่มีธาตุเหล็ก และเกือบไม่พบแมกนีเซียม/แมงกานีส แสดงให้เห็นว่า น้ำพุร้อนแห่งนี้ไม่น่าจะมีการผสมน้ำเย็นใต้ดิน
ส่วนฟลูออไรด์ อยู่ในอัตราสูงถึง 7.0 เกินกว่า ค่ามาตราฐานของน้ำสะอาดที่ใช้ดื่มที่มีไม่เกิน 1.5mg/1
หากผสมน้ำบริสุทธิ์ ในอัตรา 6/1 ส่วน น้ำแร่ร้อนนี้คงสามารถดื่มทานได้อย่างไม่มีปัญหา แต่ถ้าจะให้ดี น่าจะมีการต้มเพื่อฆ่าเชื้อโรคอีกครั้งหนึ่ง
********************************************************************

ถัดจากนั้นโกเลย์ เสือเขียว ก็พาไปชมและแช่น้ำร้อนอันมีชื่อของเมืองระนอง... และก้กลับเข้าที่พักในที่สุด ... ขอขอบคุณโกเลย์ แห่งวิริยาไบค์เป็นอย่างสูง... จบไปอีก 1 วันอีกแล้วครับทั่น

จบการเดินทางในวันที่แปด ระยะทาง 138 กม. จาก GPS
- รูปเพิ่มเติม ในพิกาซ่า >> http://picasaweb.google.com/TigerSmileHy/520411#
- แทรค GPS ใน Evertrail >> http://www.everytrail.com/view_trip.php?trip_id=203679

- ติดตามลุงสมพล ไม้ค้ำตะวัน รายงานไว้ที่"ปั่นยาว ตรัง - ชุมพร * * ช่วงที่ 2 " http://www.trangzone.com/webboard_show. ... 436&post=1

[Tiger 30]

ต้มไข่ได้หรือเปล่า ฮิฮิฮิ

[TigerSmile'Hy]

ต้มไข่ได้หรือเปล่า ฮิฮิฮิ

ยังไม่ได้ลองเลยฮะท่าน 30 ... แต่คุ้นๆ ว่ามีป้าย"ห้ามต้มไข่" หรือเอาไข่ลงไปแช่... ทำนองนี้ ... วันนั้นได้แค่นั่งเอาเท้าจุ่มแค่เข่าก็เหงื่อชุ่มทั้งตัวแล้วละ...




เช้าวันที่ 12 เมษายน 2552 เป็นเช้าของวันที่ ๙ ของการเดินทางด้วยจักรยาน ความหวังความ ตั้งใจ เดินทางมาถึง 90% แล้ว ... เรานัดหมายกันที่"ร้านอาหารยามเช้า" ไม่ใช่ชื่อร้านแต่ไม่รู้จะเรียกยังไง มีครบจะกิน จะดื่ม(ชา) ... ร้านจะอยู่ตรง 3 แยก ถนนลุวัง หรือแยกรัตนสิน (พิกัด N9.96516 E98.63369) ใกล้โรงแรมรัตนสิน ประกอบด้วยกลุ่มเพื่อนเสือจากวิริยาไบค์ 10 กว่าท่าน, ชุมพร 6 ท่าน และพวกผมอีก 3 ท่าน... เสร็จเรียบร้อยก็ปั่นออกมาพร้อมๆ กัน





... เช้านี้ ก็เป็นเช้าที่อากาศดีอีกวันหนึ่ง เราปั่นไปเรื่อยๆ คุยกันไปเพลินๆ ประสาคนคอเดียวกัน ผ่านที่ว่าการอำเภอฯ แยกตลาดพม่า แล้วมาออกทางหลวงหมายเลข 4 เส้นทางหลัก ที่แยกสวนมังคุด เพื่อมุ่งสู จ. ชุมพรต่อไป ... ผ่านทางขึ้นเนินน้ำปลา เสือเขียวอธิบายว่าเป็นน้ำแช่ปลาที่ไหลทะลักจากรถบรรทุกห้องเย็น และเป็นความสะดวก(มักง่าย)ของผู้ประกอบการ ที่ไม่ยอมระบายน้ำทิ้งในจุดที่จัดเตรียมไว้ให้ ทำให้ผู้ใช้เส้นทางนี้ได้รับบาดเจ็บจากการเกิดอุบัติเหตุ"ถนนลื่น"หลายต่อหลายรายมาแล้ว... แต่เช้านี้เราโชคดี ไม่มีน้ำปลา... (ไม่เค็ม...อิอิอิ)

[TigerSmile'Hy]

... แล้วเราก็มาแวะพักที่จุดชมวิว/ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกว่าครั้งหนึ่งได้ปั่นจักรยานมาทางนี้ มีเพื่อพ้องน้องพี่ร่วมเดินทางมาส่ง/รับเรา ... เราจะจดจำเหตุการณ์มิลืมเลือน...

จุดชมวิว (พิกัด N10.06706 E98.66497) สมารถมองธรรมชาติได้ไกลสุดสายตา มีผู้คนนักท่องเที่ยวจอดชมวิวกันมิขาดสาย ... เห็นความผูกพันธ์ของเพื่อนเสือชาวชุมพร - ระนอง แล้วหวลคิดถึงเพื่อนเสือชาว ตรัง- พัทลุง ที่ปั่นจักรยานข้ามเทือกเขาบรรทัดไปมาหาสู่กันและกัน...



... ถัดจากจุดชมวิวไม่นานก็ถึงจุดพัก "ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวอุทยานแห่งชาติลำน้ำกระบุรี ทล. 4, บางนอน เมืองระนอง, ระนอง 85000" มีห้องน้ำสะอาด ร้านค้าขายอาหาร/ของที่ระลึก... ก็ยังอยู่ในความดูแลของโกเลย์ ที่คอยให้ข้อมูลแนะนำอะไรต่อมิอะไร แกทำหน้าที่ได้ดีกว่า จนท. ของ ททท. ซะด้วยซ้ำ นับถือ นับถือ

[TigerSmile'Hy]

... แม้ว่าจะเลยเวลาเช้ามาจนสาย แสงแดดรำไร ก็ยังมีหมอกปกคลุมไปทั่ว ปั่นไปก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบ ช่วงนี้ต่างคนต่างปั่น ไม่ค่อยได้คุยกัน คงซึมซับกับธรรมชาติ(ควนและเนิน) ... อ้อ ผมลืมบอกไปว่าจากจุดชมวิว "ประธานฯ ธเนศ, เฮียฮุย, โกอู๊ด" 3 ท่านจากทีมชุมพร ขอตีตั๋วด่วนบึ่งกลับชุมพรก่อน เพราะมีภาระกิจในช่วงบ่าย คงเหลือลุงมร เสือโจ และเสือหงอย อญุ่กับพวกเราอีก 3 ท่าน




... ปั่นมาถึง อ.ละอุ่น มีสะพานข้ามแม่น้ำ เราจอดถ่ายรูป,ชมวิว และพูดคุยกันจิปาถะ ... เราจอดรถยาวตามราวสะพานประมาณ 20 คัน ดูแล้วก็สวยงามดี ผูคนผ่านไป-มา ก็หันมามอง (แต่ไม่ค่อยพูด... หากพูดก็คงฟังไม่ค่อยจะรู้เรื่อง เพราะส่วนมากจะเป็นชาวต่างประเทศ... อิอิอิ) ส่วน"เบียงคี่" คันงามหายากของไม่ใช่ของใครอื่นนอกจาก"วิริยาไบค์" แน่นอนครับ

... ถัดจากนี้ไป โกเลย์ และสมาชิกเพื่อนเสอจากระนอง ก็แยกตัวกลับ ร่ำลากันเรียบร้อย ก็เหลือพวกเรา 6 คัน... มุ่งหน้าปั่นกันต่อไป

[TigerSmile'Hy]

... เจอหลักกิโลเมตรที่แปลกตาดี... ชุมพร 80 , กระบุรี 16 ... ไปกันต่อ อีกพักใหญ่เราก็มาถึง อ.กระบุรี อากาศร้อนอบอ้าวมากขึ้น อารมณ์จะดูธรรมชาติสวยๆ งามๆ ลดน้อยลง ก้มหน้า ก้มตาปั่นก็ว่าได้...



... ถึงกระบุรี เราก็แวะถ่ายรูป ชมวิว "คอคอดกระ" ส่วนที่แคบที่สุดของแหลมมลายู... (ไม่ใช่ส่วนแคบที่สุดของประเทศไทยนะครับ... ผมเคยเข้าใจผิด) มีป้ายบอก"สาธารณรัฐสังคมพม่า 100 เมตร" ... ใกล้จัง นึกขึ้นมาแล้วอยากไปตีเมือง"เมาะตะมะ" แล้วแวะไปหาแม่นางกุสุมา ...

คอคอดกระ จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

คอคอดกระ หรือ กิ่วกระ เป็นส่วนที่แคบที่สุดของแหลมมลายูอยู่ในเขตบ้านทับหลี ตำบลมะมุ อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง กับ อำเภอสวี จังหวัดชุมพร ประมาณกิโลเมตรที่ 545 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 ห่างจากเขตเทศบาลเมือง 66 กิโลเมตร ในบริเวณนี้มีแผ่นป้ายคอนกรีตขนาดใหญ่จำลอง

คอคอดกระ มีระยะทางจากฝั่งทะเลตะวันตกจรดฝั่งตะวันออกกว้างเพียง 50 กิโลเมตร พื้นที่ส่วนนี้นับเป็นยุทธศาสตร์สำคัญ ที่ได้รับความสนใจตั้งแต่ในสมัยพระนารายณ์มหาราช ในการที่จะขุดคลองตัดผ่านจนกระทั่งถึงรัชกาลที่ 4 ฝรั่งเศสคิดจะขุดคอคอดกระเพื่อร่นระยะทางในการเดินเรือจากฝั่งทะเลอันดามันข้ามมายังฝั่งอ่าวไทย โดยไม่ต้องอ้อมไปทางแหลมมลายู แต่เนื่องด้วยความขัดแย้งทางผลประโยชน์กับอังกฤษที่เป็นเจ้าของกิจการท่าเรือในปีนังและสิงคโปร์โครงการนี้จึงระงับไป

แผนที่แสดงจุดที่ตั้งของคอคอดกระ ซึ่งเป็นจุดที่นักท่องเที่ยว นิยมถ่ายรูปเป็นที่ระลึกมากแห่งหนึ่งของ จังหวัดระนอง และใกล้ ๆ แผ่นป้ายคอนกรีตดังกล่าว ยังสามารถชมทิวทัศน์ของแม่น้ำกระบุรี ซึ่งแบ่งพรมแดน ไทย-พม่าได้อย่างชัดเจน

ที่มา ... วิกิพีเดีย http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84% ... 3%E0%B8%B0


ส่วนใครที่เคยได้ยินเรื่องราวของการขุดคลอง"คอคอดกระ" ลองไปอ่านข้อเขียนนี้ดู ... กรอบการพิจารณา แนวขุดคลองไทย (คอคอดกระ) http://www.thai-canal.com/canal%20line% ... ve%20T.htm

บันทึกข้อเสนอเรื่อง ขุดคอคอดกระ ของ นายปรีดี พนมยงค์ ,กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๐๑ http://www.pridiinstitute.com/autopage/ ... 11&d_id=16

[หมวดกานต์]

ขอชื่นชมชมความสำเร็จกับความสุขในการปั่นทริปยาวๆ ถ้ามีโอกาสจะมาร่วมแจมดว้ยครับ ขอขอบคุณ TigerSmile"Hy ที่ชวนร่วมทริปแต่ด้วยความขัดข้องของการสื่อสารจึงไดรับข่าวช้าไป ขอขอบคุณสำหรับไมตรีจิตและมิตรภาพ ถ้ามีโอกาสแวะมาเที่ยวอุดรบ้าง ยินดีต้อนรับครับ
.....................................
ลับด้วยลมคมที่แรง