โอ้ว.....ซาเล้งฯ....ซาเล้งสีแดง เขียน:ยังไงเสียผมก็ยังเป็นนักเรียนครับ ขอเรียนวิชาฝันไม่อยากจบครับ![]()
ดูแสงในภาพค่อนข้างเหงา อาจเป็นเพราะคำลี่คนนี้ ก็ได้ ครับ
กลับมาได้ไปเช็คหัวใจบ้างรึยังเนี่ย.....(หล่นหายเสียแล้วก็ไม่รู้)
โอ้ว.....ซาเล้งฯ....ซาเล้งสีแดง เขียน:ยังไงเสียผมก็ยังเป็นนักเรียนครับ ขอเรียนวิชาฝันไม่อยากจบครับ![]()
ดูแสงในภาพค่อนข้างเหงา อาจเป็นเพราะคำลี่คนนี้ ก็ได้ ครับ
ยินดีครับคุณ jony 6000 ก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอกครับ แค่ผมมีโอกาสออกไปเจออะไรบางอย่างก่อนคุณ jony 6000 แค่นิดเดียวเองjony 6000 เขียน:สวัสดีครับพี่ทูน วันนี้คุยกับพี่ได้ความรู้มากมาย ขอบคุณครับพี่ ยังต้องรบกวนพี่แนะนำอีกเยอะ ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ
ขอบคุณครับ คุณ patlung ยังทำใจอยู่เลยครับ....patlung เขียน:ยังไม่มีโปรแกรมสานต่อความฝันรอบสองเหรอครับพี่ทูน...รอชมภาพทริปสวยๆอยู่ครับ
ขอบคุณ...ที่นำมาให้ชม.foresthang เขียน:การล้ม....แล้วลุก ของใครบางคน....
มันไม่ได้ง่าย.....เหมือน...
การล้ม....แล้วลุก ของใครหลายคน....
แต่เขาบางคนนั้นก็ไม่ได้ยอมแพ้....แม้มันไม่ง่าย....เหมือนใครหลายคน
ใช่เลย....เห็นด้วย ไม่มีที่กด Like...แต่ก็ Likerachata เขียน:อีกอย่าง ที่ไม่มีหมดอายุ และดีด้วยครับ
ความฝันไม่มีวันหมดอายุforesthang เขียน:ผมเคยคิดอยากที่จะทำที่เขาเรียกว่าฝัน..อยากปั่นจักรยานผ่านภูเขาสูงชัน นับพันโค้ง..เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน ตั้งแต่ยังไม่มีจักรยานเสือภูเขาแต่เมื่อผมมีจักรยานเสือภูเขา ผมกลับเลือกที่จะไปปั่นเส้นทางอื่น ...แล้วก็กลับมานั่งคิดถึงเส้นทางนี้แบบค้างคาใจอยู่เสมอ
ไปเลยดีกว่า....ความฝันไม่มีวันหมดอายุ......แต่หากช้าเกินไปตัวผมเองอาจหมดอายุ...ไปเสียก่อน
ขอบคุณครับคุณ pnuc ผมติดตามตลอดหลายวันที่ผ่านมาครับ....ถ่ายทอดเรื่องราวได้เยี่ยมเลยครับ (เขียนหนังสือสบายเลยนะเนี่ย) ภาพสวยมากครับpnuc เขียน:ผมพึ่งจบสรุปทริปที่ได้แรงบันดาลใจจากทริปนี้ของพี่ทูนไปครับ ขอบคุณสำหรับความฝันของพี่ที่ทำให้เกิดความฝันของผมและของใครอีกหลายคน ^^
นั่งอ่านอยู่หลายรอบ....ต้นกล้า เขียน:ความฝันไม่มีวันหมดอายุforesthang เขียน:ผมเคยคิดอยากที่จะทำที่เขาเรียกว่าฝัน..อยากปั่นจักรยานผ่านภูเขาสูงชัน นับพันโค้ง..เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน ตั้งแต่ยังไม่มีจักรยานเสือภูเขาแต่เมื่อผมมีจักรยานเสือภูเขา ผมกลับเลือกที่จะไปปั่นเส้นทางอื่น ...แล้วก็กลับมานั่งคิดถึงเส้นทางนี้แบบค้างคาใจอยู่เสมอ
ไปเลยดีกว่า....ความฝันไม่มีวันหมดอายุ......แต่หากช้าเกินไปตัวผมเองอาจหมดอายุ...ไปเสียก่อน
เพียงหลับตา เหนื่อยล้า ลาพักผ่อน
ก้าวข้ามขอน หมอนไม้ เคยใช้หนุน
ใต้ร่มเหงา เงาจันทร์ ฝันละมุน
เดือนเสี้ยวหมุน อุ่นฟ้า สง่างาม
คืนเหนื่อยหนาว เศร้าร้าว รุกล้ำจิต
กังวลพิษ ติดเชื้อ เหนือคำถาม
เมฆแต้มฟ้า มาบท เบี่ยงโมงยาม
เดือนติดตาม เติมต่อ ไม่รอดาว
พกความเหงา เข้านอน ก่อนฟ้าสาง
ยังฝันค้าง กลางคืน ตื่นมาหนาว
มือซุกอก ซ่อนใจ สั่นไหวพราว
ยังปวดร้าว รับรู้ รอบเรือนกาย
ค่ำคืนนี้ หมดลง ตรงฟ้าแจ้ง
ขอบฟ้าแต่ง ทแยงทอง ส่องแสงฉาย
อรุณรุ่ง ปรุงหมอก มามากมาย
ถึงยามสาย สลายหมอก หมดไม่บัง
ฝันคืนนี้ จบลง ตรงฟ้าสาง
สุดเส้นทาง ระหว่างหลับ กับความหวัง
ไหลทอดยาว เหยียดฟ้า มารับฟัง
สู่ความหลัง ยั้งไหว หทัยตน
อันความฝัน ไม่มีวัน หมดอายุ
โปรดรับรู้ คืนนี้ มีอีกหน
เมื่อหลับตา ฝันต่อ เติมสายชล
เพียงฟ้าหม่น มืดมิตร คิดฟันไกล
อันความฝัน ไม่มีวัน หมดอายุ
ค่ำคืนอยู่ ฝันรอ ต่อไสว
โอ้ยามนี้ มีดาวเดือน เป็นเพื่อนใจ
ฝันให้ไกล ไปให้ถึง อีกหนึ่งวัน
ต้นกล้า อาราดิน