เฮีย อ๋า และผม ได้ไปถึงที่ด่าน 10.30 น เราแจ้งเจ้าหน้าที่ของไทยว่าเราจะไปเที่ยวที่เมืองแก่นท้าว ยื่นพาสปอรต์ที่ด่านไทยเสร็จ เจ้าหน้าที่ของไทยเตือนพวกเราว่า ทางการของลาวไม่ให้เอาจักรยานเข้าที่ด่านนี้ หากแต่เราขอทดสอบว่าจริงหรือไม่ที่เข้าไม่ได้ หากไม่ได้เราก็จะกลับ เราปั่นข้ามสะพานมิตรภาพ ยื่นเอกสารเข้าเมืองที่ด่านน้ำเหืองของลาว ทุกอย่างผ่านเรียบร้อย เขาอนุญาติ แต่หากมาเป็นกลุ่มต้องซื้อทัวร์ของลาว ดังนั้นหากเพื่อนนักปั่นต้องการผ่านที่นี้ ต้องทะยอยเข้าครั้งละไม่ควรเกิน 4 คน นะครับ
จากด่านน้ำเหือง เราปั่นอย่างช้าๆเข้าไปเมืองแก่นท้าวของลาว เจอสามแยกให้เลี้ยวขวาไปแก่นท้าว ซ้ายไปเมืองหมอ บ่อเต้น ของลาว เราไม่ได้เตรียมเสื้อผ้าไปกันเลย กะไปซื้อเปลี่ยนเอาข้างหน้า เราเป็นพวก ผีบ้าบ่พอปัว เตรียมน้ำ ขนม ออกสตาร์ทจากด่านเมื่อ เวลา 13.00 นระยะทางถึง เมืองปากลาย 68 กม
เราเลี้ยวขวามาได้ไม่นานเจอเนินทดสอบพวกผีบ้าบ่พอปัว ผมยืนขึ้นโยกใช้น้ำหนักตัวกดบันไดอย่างๆช้าๆ กว่าจะผ่านได้เล่นเอาเหงื่อซึม แดดร้อนมากไม่มีต้นไม้บังแดดตามท้องถนนในเมืองแก่นท้าวให้พวกเราเลย เราไล่ระดับขึ้นมาเรื่อยๆ เจอกรม ซ่อมทางหลวงของลาวอยู่ด้านขวามือ อยู่ติดกับ บ้านต้นซุง เสาแต่ละต้นขนาดใหญ่มาก แต่รูปทรง มิติ ขนาด ดูเหมือนไม่สมดุลย์เอาซะเลย เปิดประตูไม้เอาไว้ เราไม่กล้าถ่ายรูป เพราะก่อนจะออกจากด่านน้ำเหือง เจ้าหน้าที่เตือนพวกเราให้หลีกเลี่ยงการถ่ายรูป สถานที่ราชการ และห้ามถ่ายเจ้าหน้าที่ของทางการลาว เราเลยไม่กล้าเกรงเกิดปัญหากับเจ้าหน้าที่
เสื้อผ้าไปหาข้างหน้า ใส่แล้วทิ้งเลยมั้ยครับ ตามชมครับ
ขอบคุณเพื่อนๅนักปั่นทุกๆคนที่เฝ้าติดตามพวกเรา ชาวผีบ้าบ่พอปัว โดย เฉพาะคุณ kobfujar คุณ ทิวากร คุณ ไพทูรย์ นักเดินทางอันดับต้นๆ คุณเสือสายเดี่ยว คุณ nonam คุณ Kami@GT คุณleeo เราเป็นคนไม่มีงานทำ ว่างเป็นไม่ได้ ยิ่งทริปใกล้ๆบ้านไปกลับระยะไม่เกิน 180 กม.ถือว่าธรรมดาสำหรับพวกเรา ทริปนี้ไม่มีการวางแผนใดๆทั้งสิ้น ร่างกายพร้อม ใจพร้อม อย่างอื่นๆ หาเอาข้างหน้า ประเภทใช้ทีเดียว เหมือนไม้จิ้มฟัน เอามาใช้ใหม่คงไม่ได้น่ะ ท่าน ทิวากร 
เอิ็กๆๆๆๆๆ แต่ไอ้ทีใช้บริการได้เรื่อยๆ กลับต้องจ่ายเพิ่มทุกๆเดือน อุตสาห์แต่งมาตั้งแพง บอกมีเท่าไหร่เอามาให้หมด แม้ซ่อนอยู่ใต้เบาะ ก็หาจนเจอ ประเภทนี้เรียกว่า แม่บ้านเป็นคนหาเงินเก่ง จริงมั้ยครับท่าน leeo 
