>สรุปทริป4Fs+ ปั่นทางไกล ไปวันละไม่ไกลมาก กรุงเทพฯ-หลังสวน <

[>>BANGNANบางมด<<]

บังบี๊บ สบายดีครับ พี่ตู๋ เมื่อวานก็ปั่นไปมหาชัยกันมา วันนี้ตอน 19.30 ก็ปั่นไปเจดีย์กันมาครับ ...บังบี๊บไม่ค่อยได้เข้าเน็ต พี่ตู๋ สบายดีนะครับ ไม่ได้ไปทริปไหนหรือครับ ช่วงนี้ มีโอกาศคงได้ร่วมทริปกันอีกนะครับ.....>>บังนันบางมด<<

[ตู่ 87]

สวัสดีครับ อ.จารึก พี่ตู๋ และทุกๆท่าน
หายไปหลายวัน กลับมาถึงเมื่อวานเย็นๆ ไปเกาะช้าง ทริปน้าเป็ดครับ

P5020215.jpg (74.87 KiB) เข้าดูแล้ว 272 ครั้ง

http://www.thaicycling.com/board/viewto ... 27edd23947

http://thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=56&t=59760

ไว้ว่างจะลงภาพที่เหลือต่อให้นะครับ

[พิงธรรม์]

สวัสดีครับคุณตู่ 87 และคุณตู๋_ครับ รวมทั้งบังนันท์และทุกท่าน(อ้อ...อีกทั้งบังบี้บ ต้องเน้นเพราะคิดถึงมาก)

ผมไปทริปน้าเป็ดคราวนี้ ได้เพื่อน(ที่รู้สึก)สนิท(ใจ)เพิ่มอีกหลายคน หวังว่ามื้อหน้าคงจะได้ปั่นร่วมทางกันอีก

ช่วงนี้ก็หมั่นเปิดมาดูรายงานของคุณตู่ 87

เกือบปีที่ผมไม่ค่อยได้เข้ากระดานข่าวของ ไทยเอ็มทีบี นับแต่เปลี่ยนโฉมใหม่ ทำให้ตามข่าวตามเรื่องไม่ได้ง่ายนัก เพราะไม่รู้ว่าเรื่องที่อยากตามดู...เพื่อนๆไปโพสตรงกระดานย่อย(ตรง)ไหนกัน

ก็บ่นพึมพัม แบบคน(แก่)ติดของเก่าละครับ

ส่วนตัวผมเองคุ้นและสิงอยู่แต่กระดาน Bikeloves ของป๋าลู รู้สึกเป็นที่เหมาะกะนิสัยที่ชอบเขียน(มีที่ทางให้เขียน แบบคอยบันทึกเรื่องเที่ยวเตร็ดเตร่ทิ้งเอาไว้...เอาไว้อ่านทวนความจำของตัวเอง)

ช่วงรอคุณตู่ 87 หายเหนื่อยแล้วมาลงรูปให้ดูต่อ (รออยู่นะครับ)

ผมขอตัดเอาส่วนเขียนการปั่นเข้าด่านมาเลย์ตรงด่านสะเดา และการเอารถจักรยานขึ้นรถไฟของมาเลย์มาขัดตาทัพก่อน (เขียนโดยเสือน้อย ฯ คู่แฝดผม ในกระดานถามตอบ ของ Bikeloves.com กระทู้ http://www.bikeloves.com/board_qa/show_ ... p?qID=7599 ความเห็นที่ ๓๒)

04 พ.ค. 52 13:21:17 น. # 32

สวัสดีครับ

กลายเป็นผมขอยึดเอากระทู้นี้ เป็นที่ให้ผมใช้จดบันทึกโดยคร่าวๆถึงการเที่ยวต่างแดนด้วยจักรยาน โดยขอเน้นเขียนเล่ารายละเอียดเฉพาะการผ่านด่านแต่ละด่านให้มากหน่อย

งวดนี้ช่วงวันที่ ๑๐-๑๕ เมษายน ๒๕๕๒ ผมกับพรรคพวกอีกสองคนซึ่งรับปาก"น้าเป็ด" แห่ง TCC ไว้ล่วงหน้านับเดือนแล้ว ขอร่วมขบวนจักรยานปั่นทางไกล "กรุงเทพ-หลังสวน" ที่น้าเป็ดประชาสัมพันธ์เชิญชวนให้นักปั่น ไปหัดปั่นเที่ยวทางไกลกัน (แบบซำเหมา) ซึ่งนักปั่นแต่ละท่านต้องหอบหิ้วเครื่องนอนเสื้อผ้าใส่กระเป๋าติดรถไปตามแต่ละวิธีการของแต่ละคน

รวมปั่นกับกลุ่ม"น้าเป็ด" ร่วม ๒๕ คนไปถึงหลังสวน ส่วนใหญ่ก็กลับกรุงเทพกัน

แต่ผมกับเพื่อนอีกสองคน...ถัดจากนั้น ก็อาศัยเส้นทางปั่นกับเพื่อนใหม่อีกสองคนเป็นห้า ปั่นต่อ...ไปอำเภอนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้เพื่อนใหม่ในกลุ่มของน้าเป็ดสองท่านนี้พาเที่ยวพากินและนอนพักอย่างดีที่บ้านเกิดพอหายเหนื่อย

พักอยู่ที่นาสาร ๒ คืนก็แยกย้ายกัน โดยผมและเพื่อนอีกสองคนที่นัดแนะได้เตรียมพาสปอร์ตติดตัวไว้ เผื่อใจมันอยากปั่นต่อจะได้ปั่นเข้าไปเที่ยวมาเลเซีย ตกลงใจไปมาเลย์กันต่อ ก็เอาเงินแต่ละคนมากองลงขันคนละสี่พันบาท ไปถึงไหนเงินหมดก็กลับ

การเดินทางต่อช่วงนาสารถึงหาดใหญ่ พวกผมอาศัยนั่งรถไฟฟรีของการรถไฟแห่งประเทศไทย

กลายเป็นครั้งแรกที่นั่งรถไฟไทยแล้วได้ประสบการณ์ใหม่ที่หายาก

วันนั้น...รถไฟเข้าที่สถานีที่รอ ถึงปลายทางหาดใหญ่ตรงเวลาเป๊ะๆ (ได้โทรฯคุยให้เพื่อนฟังได้เป็นเรื่องใหญ่โตพอควรสำหรับผม เมื่อถึงหาดใหญ่เย็นวันนั้น)

รุ่งขึ้นก็ปั่นไปเข้ามาเลเซียที่ด่านสะเดา (รู้สึกชาวบ้านหรือผมสมัยเด็กจะคุ้นกับคำว่าด่านจังโหลน) เป็นด่านระดับด่านสากลทั้งฝั่งไทยและมาเลเซีย แค่กรอกเอกสารให้ครบถ้วนก็ไปยื่นแสดงพาสปอร์ตให้เจ้าหน้าที่ประทับตรา จบกรรมวิธีในไม่ถึงสามนาที

ผมมีเกร็ดย่อยอันหนึ่ง ทั้งฝั่งด่านไทยและด่านมาเลเซียมีช่องผ่านด่านแบบคนผ่านและรถยนต์ผ่าน

ผมมองดูห้องตรวจพาสปอร์ตแบบคนผ่าน เห็นมีคนเรียงคิวรอกันมากกว่ายี่สิบต่อหนึ่งช่อง รู้สึกจะมีซักสองสามช่อง

ส่วนช่องตรวจแบบขับรถยนต์ผ่าน ซึ่งมีหลายช่องเช่นกัน...ค่อนข้างจะว่าง เพราะจำนวนรถช่วงที่ผมผ่านแดน (เกือบเที่ยง) ไม่มากนัก

ผมถือว่ารถจักรยานผมก็เป็นยานพาหนะ ก็ถือสิทธิ์ผ่านด่านโดยจูงรถเข้าไปในช่องขับรถยนต์ผ่าน ยื่นเอกสารให้เจ้าหน้าที่ ซึ่งก็ตีตราให้ได้เช่นกัน แล้วจูงรถออกไป ง่ายดีครับ

แถมอีกเรื่องหนึ่ง

ที่ด่านฝั่งไทย...ผมทนอั้นปวดฉี่ เพราะหน้าห้องฉี่มีคนคอยเฝ้าหน้าห้องน้ำคอบเก็บตังค์ผู้ใช้บริการ โน่นแหละครับ...ผมไปใช้ห้องน้ำฝั่งมาเลเซียที่ด่านเขามีห้องน้ำฟรี

งวดนี้การปั่นเที่ยวมาเลเซีย ตั้งใจจะปั่นเข้า Alor Setar แล้วปั่นเส้นทางเชื่อมด้านตะวันตกกะตะวันออกไปเมือง Kelantan เพื่อหาบรรยากาศบ้านและคนไทย จากที่พอรู้ว่าแถบแถวนี้เดิมเป็นรัฐในการปกครองของสยาม แล้วปั่นย้วยกลับมาทางตะวันตกอีกครั้ง เพื่อเที่ยวเมือง Melaka เมืองที่รู้จักชื่อมานานทั้งจากหนังสือประวัติศาสตร์ที่เคยเรียนและจากแหล่งอื่น ก่อนปั่นกลับขึ้นทางเหนือมาเมืองกัวลาลัมเปอร์เพื่อนั่งรถไฟกลับหาดใหญ่

ก็ทำได้ค่อนข้างครบ เพียงแต่ช่วงจากเมือง Kota Bharu ถึงเมือง Melaka ต้องนั่งรถไฟแทนการปั่น เพราะคำนวณระยะปั่นแล้วต้องปั่นกัน ๔ วัน ค่าใช้จ่ายมากกว่าการนั่งรถไฟแค่หนึ่งคืน

พูดง่ายๆก็คือ เจอปัญหาค่ากินค่าพักในการเที่ยวงวดนี้แพงกว่าที่คิด ทำให้เงินที่ลงขันกันไปไม่พออยู่พอกิน ต้องลดวันปั่น จึงไม่ได้ปั่นเส้นทางเลียบฝั่งทะเลด้านตะวันออก หรืออีกเส้นทางหนึ่งคือเส้นทางผ่ากลางประเทศจากเหนือลงใต้ ซึ่งฟังว่ายังแทบจะเป็นเส้นทางไร้หมู่บ้าน (ต้องกลับไปปั่นอีกรอบครับ)

ผมเข้ามาเลย์วันที่ ๒๐ เม.ย. กลับไทยถึงหาดใหญ่ก็วันที่ ๓๐ เม.ย. นับรวมกับวันที่ปั่นกับกลุ่มใหญ่จากกรุงเทพลงมารวมทริปนี้เกือบ ๒๐ วัน ก็ถือว่าได้ปั่นฟื้นสภาพครับ จากวันแรกที่ปั่นนี่ก้นนิ่มเป็นทารกเพราะเว้นการปั่นร่วมแปดเดือน ทั้งเจ็บก้นทั้งป้อแป้เต็มทีก็พอฟื้นได้ในวันหลังๆ

ในส่วนการใช้รถไฟในมาเลเซีย

ครั้งนี้ผมใช้บริการรถไฟมาเลย์สองครั้ง

เที่ยวที่หนึ่งจากสถานี Kewaf Bharu อยู่ห่างประมาณ๓ กิโลเมตรจากเมือง Kota Bharu เมืองหลวงของรัฐ Kelantan ที่ในหนังสือเรียนประวัติศาสตร์ของเราเขียนว่าเมืองกาลันตัน เป็นเมืองเคยอยู่ในปกครองของสยามเช่นกัน อยู่ใต้และใกล้อำเภอสุไหงโกลกของเรานิดเดียว เสียดายงบเที่ยวผมหมด เลยไม่ได้ปั่นเที่ยวแถวนี้

นั่งรถไฟไปลงสถานี Tampin...สถานีใกล้สุดที่จะไปเมือง Melaka จ่ายค่ารถไป ๓๗ เหรียญมาเลย์ (ประมาณ ๑๐ บาทต่อเหรียญ)

ครั้งที่สอง ตอนนั่งรถกลับจากกัวลาลัมเปอร์ถึงหาดใหญ่ ค่ารถ ๕๒ เหรียญมาเลย์ รถออกประมาณ ๒ ทุ่มถึงหาดใหญ่เกือบสิบโมงเช้า

ขั้นตอนการตีประทับพาสปอร์ตเพื่อออกจากมาเลย์และเข้าไทย ทั้งสองประเทศมีการบริการจัดทำด่านถาวรอยู่ภายในอาคารของสถานีรถไฟ Padang Bezar (ตอนนี้ยังไม่ได้ค้นครับว่า Padung Bezar เป็นพื้นที่ของไทยหรือมาเลย์)

ผู้โดยสารเพียงแต่ลงจากรถไฟเดินเข้าไปในตัวอาคาร เดินตีตราออกจากมาเลเซียแล้วเดินไปอีกช่องหนึ่งไปตีตราเข้าไทย จบเสร็จในไม่เกินนานของการรอคิวเรียงกันของผู้โดยสารทั้งขบวน(เหลือไม่มากนัก) ไม่ถึงสิบนาที

นั่งรอรถไฟที่จะจัดการตัดขบวนให้เหลือสั้นแค่สองสามโบกี้ที่จะเข้าหาดใหญ่ ซักกว่าครึ่งชั่วโมง ก็ไม่ถึงกับนั่งรอครับ เพราะจัดการเรื่องเข้าห้องน้ำ หาอาหารกาแฟกินได้สะดวกสบาย เขาทำส่วนนั่งรอในห้องติดแอร์เย็นฉ่ำก็มี นั่งรอบริเวณชานชลาหน้าห้องแอร์ก็ได้ ที่ทางออกเยอะแยะ สำหรับการนั่งรอรถที่แล่นไปสับขบวนหรืออะไรซักอย่าง

อ้อ...การลงมาจากตู้นอน/ตู้นั่ง เพื่อลงมาตีตรา ผมถือเอาสะดวกครับ คือไม่ได้ขนสิ่งของสมบัติลงมาด้วย

ก็เห็นทุกคนลงกันมาตัวเปล่า

ซักพักรถไฟก็ชักขบวนมาเทียบ เราก็กลับไปนั่งที่ตู้เดิม นั่งต่อเข้าหาดใหญ่

ส่วนการนำจักรยานขึ้นรถไฟของมาเลย์ ตามกฎของเขาห้ามนำจักรยานของกีดขวางขึ้นบนรถครับ แต่เราสามารถปรับแต่ง(ถอด)จักรยานให้เป็นสัมภาระหิ้วกระเตงขึ้นตู้นอนที่เราจะนอนได้ครับ (เขาอนุโลม)

ขบวนรถนั่งของมาเลย์เขาไม่มีตู้สัมภาระนะครับ การขนจักรยานหากทำให้ถูกต้องต้องตีตั๋วให้มัน แล้วเขาจะส่งไปโดยอีกขบวนหนึ่ง (อันนี้ผมใช้แต่รถเร็ว ไม่แน่ใจในรถธรรมดาของเขา จะเป็นอย่างไร)

เรื่องค่ารถจักรยาน เรื่องที่ผมจะเล่านี่ต้องฟังหูไว้หูนะครับ คือผมมีประสบการณ์ที่ไม่ตรงกันในการใช้บริการของรถไฟมาเลเซีย

ที่แน่ๆ...เรื่องการห้ามนำจักรยานขึ้นตู้นอนหรือตู้นั่งน่ะ เขามีกฎห้ามแน่นอน

แต่เมื่อถอดล้อ และมัดให้เรียบร้อย (สามารถใส่กล่องได้ยิ่งดี...บ่งบอกความเป็นสัมภาระติดตัว) ขึ้นรถได้ครับ แต่ที่ขัดแย้งกันตามประสบการณ์ผมคือ เขาเก็บตังค์หรือไม่เก็บตังค์ อันนี้ไม่แน่

ที่ตอบว่าไม่แน่ เรื่องมันเป็นอย่างนี้

ผมเคยปั่นเข้ามาเลย์ครั้งหนึ่งเมื่อเกือบสองปีก่อนกับกลุ่มไม้ค้ำตะวัน ปั่นทางด้านตะวันตกไปจบมากัวลาลัมเปอร์ แล้วยกรถขึ้นรถไฟ (ขบวนรถเร็วตู้นอนแบบเดียวกันนี่แหละ) ครั้งนั้นเจ้าหน้าที่บนรถบริการผมอย่างดี ทั้งแนะนำและพาให้เอารถไปเก็บในช่องเก็บของ ซึ่งมีอยู่ทุกตู้นั่ง หนึ่งช่องที่มีต่อหนึ่งโบกี้นั่งเก็บจักรยานได้ซักสี่คัน (ผมซื้อตั่วโบกี้ตู้รถนนอน ซึ่งไม่มีช่องที่ว่านี้)

ครั้งนั้น...ผมกลับมาถึงบ้าน ผมก็โพนทะนาชื่นชมให้พรรคพวกฟังถึงการบริการที่ดีเยี่ยมของพนักงานรถไฟมาเลเซีย

แต่ไปครั้งนี้ ไม่รู้แฮะ...

ตอนซื้อตัวรถไฟครั้งแรกที่เมือง Wakaf Bharu ผมก็สอบถามขอคำยืนยันจากพนักงานขายตั๋วว่าผมจะรื้อจักรยานและสัมภาระเป็นส่วนย่อยนะ จะขอนำติดตัวขึ้นรถไฟไปด้วย พนักขายตั๋วยืนยันว่าแน่นะต้องรื้อจักรยานนะ จะเอาขึ้นไปแบบเกะกะชาวบ้านไม่ได้นะ ผมตอบแน่นอนทั้งเจ้าหน้าที่ดังกล่าวก็โทรศัพท์สอบถามเจ้านาย ตกลงเป็นที่แน่นอนผมและเพื่อนรวมจักรยานนสามคัน ขึ้นได้แน่

แต่...ครับมันมีแต่... เจ้าหน้าที่(สาวและสวยเสียด้วย) แนะนำว่าขึ้นรถไฟไปแล้ว ต้องไปจ่ายเงินให้เจ้าหน้าที่บนรถไฟเขาหน่อยนะ

นี่เรื่องมันเป็นอย่างนี้ละครับท่าน ส่วนที่ผมถามเจ้าหน้าที่สาวต่อว่าว่ามันเป็นเงินที่ต้องเสียให้การรถไฟหรือให้ส่วนตัวเจ้าหน้าที่ เธอตอบว่าคงจะเป็นเงินให้ส่วนตัวจ้า พร้อมหัวเราะแบบออกเขินผม...ที่ผมถามอะไรก็ไม่รู้

ตอนจ่ายจริงบนรถไฟ เจ้าหน้าที่ที่เรียกเก็บเงินเขาก็ออกใบรับเงินให้ ก็ดูดีครับ

ครับ...นั่งรถไป Melaka ผมโดนเก็บค่าจักรยานบนรถไฟคันละ ๑๙ เหรียญมาเลย์ ส่วนการนั่งรถกลับหาดใหญ่โดนเข้าไปคันละ ๒๐ มาเลย์

เขียนเล่าเสียยาวก็ไม่ได้คับแค้นใจอะไรหรอกครับ แต่หากเดินทางคนเดียวผมคงออกฤทธิ์เดชมากกว่านี้ เที่ยวนี้ไปกับเพื่อนๆเขาออกปากเที่ยวให้สนุกดีกว่าอย่าเสียดายเงินที่ต้องเสียเลย

งั้นใครจะถามผมว่า ต้องจ่ายเงินค่าเอาจักรยานขึ้นรถไฟไหม ผมก็คงตอบยืดยาวแบบที่เล่านี่แหละครับ

จารึก หลังสวน

ปล.เพิ่มเติม หลังการเที่ยวข้ามแดนแต่ละทริป ผมอาศัยเกาะกระทู้ที่ทำลิ้งค์อันนี้ละครับ ให้เสือน้อยแกเขียนเล่าเรื่องการผ่านด่าน ซึ่งบางเรื่องที่เขียนไปแล้วอาจจะไม่ทันสมัยในปัจจุบัน หรือเรื่องเดียวกันในแต่ละท่านอาจจะโดนไม่เหมือนกัน ใครโดนต่างกันช่วยเล่าเสริมก็ดีครับ

[ตู๋-ครับ]

ขอบใจมากบังนัน ที่ส่งข่าวบังบี๊บ อิจฉากลุ่มบางมดจริงๆมีเวลาปั่น มีเวลาซ้อมกันทุกวัน
ผมไม่ค่อยมีเวลาออกทริปหรอก นานๆจะได้ออกทริปที แต่เป็นทริปยาวๆทุกครั้ง

ตู่กลับมาแล้ว หายเหนื่อยแล้วลงภาพต่อนะ ทริปเกาะช้างด้วย จะคอยตาม

หวัดดีพี่จารึก/พิงธรรนม์/เสือน้อย....เขียนยาวรายละเอีดยยิบ ชัดเจนดีครับ
ผมไล่ตามอ่านอยู่ครับ

สวัสดีทุกคนครับ ขอไปตามดูทริปเกาะช้าง และทริปลังกาวีต่อ ....บาย

[ตู่ 87]

วันที่ 16 เม.ย.52

ม.แม่โจ้ชุมพร ( ละแม ) - บ.พุมเรียง (ไชยา )

[ตู่ 87]

.

[ตู่ 87]

.

[ตู่ 87]

.

[ตู่ 87]

.

[ตู่ 87]

.

[ตู่ 87]

.

[ตู่ 87]

.

[ตู่ 87]

.

[ตู่ 87]

.

[ตู่ 87]

.