สองเฒ่า ระยอง -เชียงราย - ปาย - เชียงใหม่

[The Stranger]

เสือแหวกเห็นชายคนนั้นปั่นนำหน้าอยู่ไกลลิบ เร่งสปีดเพื่อทักทายฉันเสือด้วยกัน แต่เขาปั่นเร็วมากกว่าเสือแหวกจะเฆี่ยนตามทันก็ร่วม 10 นาที ใกล้เข้าไปก็ประหลาดใจมาก เป็นเพียงรถจานเดียวธรรมดา พลังขาต้องแข็งแรงมาก
"แฮ่กๆ..ฟืดฟาด..จะไปไหน" เสือแหวกตีคู่ ตะโกนทัก
"โคกสำโรง" เขาตอบ
"ปั่นเก่งจังเลย จอดรถคุยกันก่อนซิ" เสือแหวกผูกมิตร
ทั้งสองแลกเปลี่ยนสารทุกข์สุกดิบของชีวิต แสงอรุณ ชินบุตร คือชายผู้นั้น เสือแหวกประเมินศักยภาพ(ไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองนะ) ตัวเองเหนือกว่าเขาทุกอย่าง ทั้งรถอัพเกรด 27 เกียร์ ฐานะ อาหารและความสมบูรณ์ของร่างกาย ยกเว้นอายุที่เสือแหวกแก่กว่า 8 ปี
ทั้งสองออกเดินทางอีกครั้ง เสือแหวกตั้งใจอวดศักดานุภาพ เร่งสปีดตีจากกะทิ้งไม่ให้เห็นฝุ่น ไม่ได้ยินเสียงตามหลัง ย่ามใจโดยไม่หันมอง สิบนาทีต่อมาเสือแหวกตีโค้งพุ่งทะยานอ้อมวงเวียนโคกสำโรงอย่างสง่างามราวกับเป็นผู้ชนะตูร์ เดอ ฟร้องซ์
"พี่แล้วพบกันใหม่นะ" เสียงดังกรอกหูจากด้านหล้งเหมือนใกล้แค่คืบ แล้วแยกจากไปทางเลี้ยวซ้าย
เสือแหวกสะดุ้งโหยง ตะโกนเย้ยหยันต้วเอง
"ไอ้เสือแหวก เอ็งแพ้คนขาเทียม"
เสือแหวกจึงหงอยในอารมณ์เหมือนงูเขียวถูกล้วงคอ ด้วยประการฉะนี้

[The Stranger]

11.01 น.หลังจากเสือCheeกวาดตาดูด้านซ้ายข้างทางจนเกือบเหล่ ก็นำเสือแหวกมาถึงที่พึ่งหลักของเสือพเนจร หนีเงื้อมมือจากเพชฌฆาตร้อนเปรี้ยงบนผิวถนน

[แม่บักข้าวเหนียว]

มาดูทริปทุกวันเลยค่ะ รอว่าเมื่อใหร่สิถึงปายซะที ท่านพี่ทั้งสอง ดูท่าจะแข็งงงงง แรงน่าดู ทำไมจอดบ่อยจังข้างทางมีสิ่งเร้าล่ะสิท่า แต่ก็เอาใจช่วยทั้งสี่ห้องหัวจาย เลย
เร็ว เร็วเดี๋ยวก็ถึงปายแล้ว คริ คริ

อาการชาก้นหลังปั่นนี่ เหมียนกันเลยค่ะ ปั่นวันแรก แฮะ แฮะ ฉี่ลืมรูเลย ตอนนี้ดีขึ้น คาดว่าคงก้นด้านมากกว่าจ้ะ อิ อิ

[The Stranger]

_________________
มีบางอย่างที่อยู่ตรงกลางระหว่างเนินดิน กับภูเขา นั่นคือสิ่งที่เรียกว่า ทัศนคติ

เปลี่ยน ตัวเองเพื่อเอาใจใคร เหนื่อยเกินไป หรือเปล่า

แม่บักข้าวเหนียวครับ

หัวใจพองโตยิ่งกว่าอึ่งอ่างที่รู้ว่าแม่บักข้าวเหนียวให้ความสนใจ เราไปไม่ถึงปาย แต่ก็ใกล้เคียง สักวันจะกลับไปแก้ตัว
กิจวัตรส่วนมาก สองเสือมักจะเริ่มปั่นประมาณตีห้า เจ็ดโมงเช้ากินข้าว ช่วง ห้าโม
งเช้าเริ่มหาที่หลบแดด เที่ยงกินข้าว หาที่หลบแดด สักบ่ายสามเริ่มตะลุยปั่นจนกว่าจะเจอที่พัก อาจจะ ทุ่มหรือสองทุ่ม ยกเว้นวันที่เมฆหนากับวันที่ถึงที่พักก่อนมืด
สรุปอาการชา พวกเราคล้ายกันที่หน่วยความชา แต่แตกต่างกันที่กายภาพและพื้นผิว
เสือChee "ภูเขาทุกลูกคือเนินดิน"
เสือแหวก "เนินดินทุกลูกคือภูเขา"
สองเสือเคยอ่านดล้ายๆอย่างนี้"บริการคืองานของเรา ไม่เหนื่อยเกินไปที่จะเอาใจลูกค้า(และภริยา-ช่วยหุงข้าวล้างจานน่ะ)"

ขอบคุณแม่บักข้าวเหนียวที่ให้กำลังใจ
เสือChee &เสือแหวก

[The Stranger]

บรรยากาศใต้ร่มไทร เย็นชื่น บริเวณวัดอันเงียบสงบ มีเพียงสองเสือราวกับวัดร้าง นำสู่การพักเหนื่อยจนไม่อยากจะปั่นต่อ

[The Stranger]

ร่มไทรอันร่มรื่น

[The Stranger]

วัดหนองม่วง ลพบุรีซึ่งบริเวณได้รับการดูแลเอาใจใส่ดีน่ายกย่อง

[The Stranger]

13.32 น. ตากฟ้า จ.นครสวรรค์ ต้นมะขามยักษ์หน้าร้านที่สองเสือแวะกินมื้อกลางวัน

[The Stranger]

ผู้พิทักษ์ต้นมะขาม ใส่เสื้อหนังสุดเท่ อาจเป็นพันธุ์ที่ยังไม่ได้รับการตั้งชื่อทางชีววิทยา

[The Stranger]

14.36 น. สองเสือเตรียมพุ่งทะยานสู่หนองบ้ว แต่วันนี้อุปสรรคยังดาหน้าเข้าใส่ ยางล้อหลังเสือแหวกที่เพิ่งเปลี่ยนรั่วอีก เสือCheeต้องถอดล้อวิ่งโร่ไปเปลี่ยน ช่างบอก เพราะเป็นยางเก่าเก็บ
จากนี้จุดหมายคือ หนองบัว 63 กม.เสือChee บอกสู้ แต่เริ่มแถมเสียงครางระงม "อูย..นั่งนาน ปวดก้นจัง"

[The Stranger]

ล้อหน้าอึด

[The Stranger]

16.30 น. แวะแผงผลไม้ข้างทาง เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจตามนโยบายรัฐบาล "เที่ยวไทยครึกครื้น เศรษฐกิจไทยคึกคัก" แตงโม 1 ลูกเบ่อเริ่ม กับวุ้นมะพร้าว 1 ลูก(เบิ้ม)ต่อคน ไม่รู้กินเข้าไปได้ไง

[The Stranger]

เจ้าหนูอายกล้อง

[The Stranger]

ถนนสวยสู่หนองบัว

[แม่บักข้าวเหนียว]

แอบ ย่องเงียบเงียบมาตอบกระทู้ กลัวสองแมว เอ้ย สองเสือตื่น พอเปิดดู ว้าย อีต้าบ้า ปลอกขาสีชมพู แหม ชวนน้องให้คิดเตลิด ไปถึงหนังฝาหรั่ง
เรื่อง โบคแบรกค์ เมาเท่น แฮะ แฮะ อะ ย้อเย่น

เห็นสองเสือปั่นลืมโลก แบบนี้ น้องเองมีกำลังใจปั่น ขึ้นเยอะ (อูย เจ็บตรูดดด) สู้ ต่อไป ทาเคชิ