บางอันอ่านไม่ทันก็ย้อนไปอ่านใหม่..ทุกประโยคคือเรื่องราวที่ดำเนินไปอย่างครบถ้วนบางทีเด็กคนนึงที่ต้องการจะแสดงความรัก หรือความรู้สึกอะไรบางอย่าง มันช่างบริสุทธิ์ บางทีด้วยความเคยชินของผู้ใหญ่อย่างเราๆอาจจะลืมช่วงเวลาแบบนั้นไปแล้ว...จึงทำให้มองเห็นความคิดของเด็กคนหนึ่งดูไร้สาระ ไม่มีประโยชน์...จึงทำการพิพากษาด้วยอารมณ์ความเคยชิน... เรื่องจริงนะ...การให้เวลากับครอบครัว เป็นการปลูกฝังเด็กตั้งแต่เล็กๆ...
อย่างน้อยๆเด็กคนนี้ก็เรียนรู้ เรื่องความคิด การเก็บออมเพื่อได้มาซึ่งสิ่งที่ต้องการ นั่นคือความรักความอบอุ่น
สนับสนุนค่ะเพราะไม่ค่อยมีใครพูดถึงหรือให้ความสำคัญกับเด็กๆเท่าไรเลยสมัยนี้
