ปั่นไปตามทาง อย่างเหงาๆ

parmpiti

สวัสดีครับ พี่ศัก
ขอบคุณครับ ที่เตือนเรื่องรถคันใหม่ 555
ก็ตกลงว่ารอก่อนดีกว่าครับ
ตอนนี้ ก็เก็บระยะใกล้ๆ ไปก่อน
เอารอบๆบ้าน 20-30/วัน ไปเรื่อยๆ
ยังมีถนนซอยใหม่ๆ ให้ไปค้นหา ก็สนุกดีครับ
และยังมีเส้นทางประจำเลี่ยงคลองชลประทาน อีกอันครับ

trongsak

สวัสดีตอนสาย ๆ ครับตัม
วันนี้ขอคุยด้วยสองเรื่อง เรื่องแรกรถ เรื่องที่สองเรื่องการปั่นซ้อมเก็บระยะทาง
เรื่องรถ ตัวเราเองต้องมีความรู้บางพอสมควร ที่สำคัญต้องสามารถถอดเข้าและใส่กลับให้ได้เกือบทุกชิ้นส่วน
เพื่อเวลามีปัญหาจะได้แก้ไขได้(ใหม่ ๆ เอาแค่ รถเสียซ่อมอย่างไรที่จะทำให้รถปั่นไปจนถึงมือช่างได้) อย่าลืม
เราไม่ได้ปั่นกับกลุ่มหรือเพื่อนอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะเริ่มใหม่ ๆ ส่วนใหญ่แล้วจะปั่นคนเดียว ยางรั่ว,เบรคกินลึก
กินไม่เท่ากัน,เบรคติดขอบยางรถไม่ไหล,สี่ลวดหย่อน,โซ่หย่อน,มีเสียดัง ฯลฯ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้เกิดขึ้นได้กับรถ
ไม่ว่าเก่า,หรือใหม่ ถือเป็นปัญหาเล็กน้อยเราต้องทำได้ ในการออกไปปั่นทุกครั้งจะต้องมีชุดปะยาง,สูบ,เครื่องมือซ่อมชุดเล็ก
ติดไปกับรถเสมอ อย่าลืมผ้าเช็ดรถติดไปด้วย (เวลาซ่อมมือไม้ดำ)จะได้เช็ดออกก่อนปั่น ไม่นั้นแล้วเสื้อผ้าชุดปั่น
เปื่อนแล้วซักไม่ค่อยจะออก
ส่งก่อนครับเย็น ๆ จะเข้ามาต่อเรื่องที่สอง
ลุงศัีกดิ์

parmpiti

สวัสดีครับ พี่ศัก
ได้ความรู้เพิ่มอีก ขอบคุณมากครับ
ก็เตรียมพร้อมเรื่องการซ่อมรถ แต่ไม่ค่อยได้เอาไปด้วย
เจอยางแบน ครั้งหนึ่ง โทรให้น้องแอ๊ดมารับครับพี่
ต่อไปคงต้องเตรียมพร้อมเหมือนที่ว่า เหมือนกันครับ
ขอบพระคุณมากครับผม

parmpiti

สวัสดีครับคุณ Varut คุณ Parmpiti
สำหรับเฟรมน่าจะเข้ามาต้นสัปดาห์หน้าครับ
ขอโทษด้วยเป็นที่สุดครับ คิดว่าเหตุการณ์ที่ต้องรอนานแบบนี้
จะไม่เกิดขึ้นอีกแล้วละครับ

เป็นข้อความจากคุณธานินทร์ แห่งsoma thailand
เป็นข่าวดีครับ พี่ศัก..คงไม่นานแล้วครับ

trongsak

เข้ามาต่อครับ

การซ่อมปั่นเก็บระยะทาง อย่างที่ตัมทำอยู่ถูกต้องแล้วครับ แต่ยังไม่ทั้งหมดเพราะเป้าหมายของเราคือการออกทัวร์(ท่องเที่ยว)
การออกทัวร์ส่วนใหญ่จะปั่นกันทั้งวัน(เรื่องปั่นช้า,ปั่นเร็วก็แล้วแต่ความชอบของแต่บุคคลหรือตามหัวหน้าทริป) ถ้าเราฝึกปั่น
เช้าหรือเย็นครั้งละหนึ่งหรือสองชั่วโมงอย่างเดียว เท่านี้ไม่เพียงพอครับ เวลาปั่นจริงช่วงเช้ายังสบาย พอบ่ายเริ่มล้า เย็นไปไม่ไหว
แต่ก็ต้องฝืนเพื่อไปให้ถึงที่พัก ตรงนี้ละที่ทำให้มือใหม่ๆท้อ เพราะบางคนเมื่อฝืนถึงกับเป็นตะคิวขณะปั่น ซ้ำร้ายกลางคืนเวลานอน
ขยับ,หรือพลิกตัวไม่ได้ ตะคิวขึ้น อันนี้ของจริงทั่งหมด รู้จากสอบถามบางสังเกตบางและเห็นของจริงจากเพื่อนที่สนิท เพื่อนคนนี้
ขยันซ้อมมาก ซ้อมตอนเย็นเกือบทุกวัน ๆ ละ 50-60 กิโล ออกทริปด้วยกัน ไปได้สองสามวันกลับก่อนหรืออย่างเก่งก็ไม่เกิน
หนึ่งอาทิตย์ ตอนแรกก่อนจะกลับก็อ้างโน้นอ้างนี่ ตอนหลังสารภาพปั่นไม่ไหว ตอนเย็นไม่มีแรงที่จะเหยียบลูกบันได ไม่สนุก
เริ่มทรมานเพราะต้องตามกลุ่มให้ทันในขณะีที่ตัวเองหมดสภาพ
บทนำมายาวพอสมควรแล้ว ขอเข้าเรื่องสะที
- เมื่อมีโอกาส ออกปั่นอย่างที่ตัมทำอยู่ถูกต้องแล้ว (เพิ่มเติมพื้นฐานการจัดระเบียบร่างกาย)
-ท่าการนั่ง ก้มไปข้างหน้า(แต่ไม่เกิน ๔๕ องศา)
-แขนตึง,กำแฮนด์หลวมๆ ไม่เกร่ง นน.ลงไปที่แขนไม่เกิน ๒๐%
-หน้าไม่ก้ม,หรือเงยเกินไป (สามารถมองเห็นข้างได้ชัดเจนขณะที่มองตรง)
-ขาขณะปั่นต้องขึ้นลงเป็นลักษณะวงกลม(ไม่แบาะออกข้าง)
-ขณะปั่นทุกส่วนของร่างกายนิ่งเคลื่อนไหวเฉพาะขา
- ในหนึ่งอาทิตย์ควรฝึกปั่นแบบเร็วสลับช้า(ปั่นให้เร็วจนเหนื่อย-ผ่อนจนหายเหนื่อย-เร็วอีก,ทำสลับกันไป)
อาทิตย์หนึ่งทำหนึ่งหรือสองครั้ง
- ในหนึ่งอาทิตย์ต้องปั่นยาวหนึ่งครั้ง(ตามความสามารถของตัวเรา) การปั่นยาวจะคิดเป็นระยะทางหรือเวลาก็ได้
ตัวอย่าง วันนี้กำหนดปั่น 4 ชม เริ่มปั่นไปทางไหนก็ได้ ดูเวลาพอได้ 2 ชม.ก็ปั่นกลับทางเดิม ก็จะได้เวลา
ใกล้เคียง 4 ชม.
- ก่อนและหลังปั่น ต้องยืดเหยียดกล้ามทุกครั้ง สำคัญมาก
ถ้าทำได้เวลาออกทัวร์จะมีความสุขมาก รถพร้อม,คนพร้อม,มีเวลา, ประเทศไทยเป็นของเรา 555........

ลุงศักดิ์

parmpiti

สวัสดีครับ พี่ศัก
ไม่ใช่เรื่องเล่นเลยนะครับ
จะพยายามปั่นตามที่พี่ศัก แนะนำนะ
ครับขอบพระคุณมากครับ

parmpiti

อาทิตย์นี้ งดปั่นด้วยสภาพร่างกายยังไม่พร้อม ขอพักนะครับผม..

parmpiti

เมื่อคืน ได้รับโทรศัพท์ จากพี่ที่อยู่สระบุรี (ถ้าจำไม่ผิด)
สอบถามเรื่องรถทัวริ่ง ทำไม ต้อง Soma
ก็ต้องบอกว่า เค้าใช้กันเยอะ ไม่ประสบปัญหาในการออกทัวแต่ละครั้ง
มีตัวแทนจำหน่าย มีที่ปรึกษา และมีคุณธานินทร์.. ครับผม

parmpiti

เป็นอะไรที่พูดไม่ออก บอกไม่ถูก...ได้แต่ทำใจ...

parmpiti

ไปปั่นแก้เซ็งชีวิตมาครับ...12 โลเศษ พอได้เหงื่อ..เหมือนกันนะ

ทิดทอง

คุณตั้ม
เป็นกำลังใจให้ครับ ขอให้ได้รับรถเร็ว ๆ

ลุงศักดิ์
ช่วยเพิ่มความรู้และทักษะให้มือใหม่ ที่ฝันไฝ่จะได้ขี่ทัวริ่ง เป็นแนวทางพัฒนากำลังฝีมืออีกเยอะ ๆนะครับเฝ้ารออยู่

trongsak

สวัสดีตั้ม เป็นอย่างไรบ้างครับตอนนี้ แวะเข้ามาดูเห็นกระทู้ไม่ขยับไปไหนเลย

ผมไปสรุปทริปคนเกษียณกับเข้ามา แล้วเลยไปเที่ยวต่อ (ขอเอารูปมาลงให้ดู) ตั้งแต่เตรียมรถ
เอาเจ้าโลโซไป ก่อนเดินทางจับมาถอดล้างทำความสะอาดเช็คอุปกรณ์ขับเคลื่อน เบรค แต่ลืม
ขันน๊อตพวกอุปกรณ์ต่าง ขณะลงจากเขาใหญ่ด้านปากช่อง รถแกว่ง หน้าสั่น ท้ายทำท่าจะปัดอยู่
ตลอดเวลา ถึงบ้านหมอที่วังกะทะ เช็คดูปรากฏว่า น๊อตขากระติกด้านหน้าหลวม(คลายตัวออก)
ถ้วยคอหลวมสามารถหมุนกับมือได้(ไปลดคอลงแล้วไม่ได้ขันถ้วยคอให้แน่น) แล๊คแขวนกระเป๋า
ด้านหน้าน๊อตคลายตัวโยคไปมา ส่วนด้านหลังที่แกว่งสาเหตุเพราะอลูมิเนียมที่ยึดระหว่างตัวถัง
กับแล๊คบางเกินไป เวลาบันทุกนน.(มาก) ลองโยคดูปรากฏว่าแกว่งไปมา (อันนี้ต้องกับมาแก้
ที่บ้าน) ลงรูปก่อน เดี๋ยวบรรยายต่อครับ
ลงรูปไม่ได้รูปอยู่คนละแฟ้ม 555......ทำไม่เป็นเดี๋ยวรอแม่บ้านกลับมาก่อนครับ

ลุงศักดิ์

trongsak

การจัดเก็บอุปกรณ์เครื่องใช้ ควรแยกไว้เป็นชุด ๆ เพื่อความสะดวกในการนำออกมาใช้ ตัวอย่าง ชุดเครื่องใช้ส่วนตัว
พวกยาสีฟัน,แปรง,สบู่,หวี ฯลฯ แล้วหากระเป๋าเล็ก ๆ ใส่ไว้ เวลาจะอาบน้ำซักเสื้อผ้าก็สามารถหยิบไปใช้ได้เลย
อุปกรณ์,พวกสายชาร์แบตตารี ไม่ว่าโทรศัพท์,วิทยุ,ไฟ,gps,กล่องถ่ายรูป ก็ควรเก็บรวมกันไว้อีกชุดหนึ่ง ,เครื่องมือซ้อมรถ
ก็ชุดหนึ่ง, ชุดเตาหม้อถ้วยจานถ้วยน้ำก็อีกชุดหนึ่ง สรุปคือ พยายามจัดของเ็ก็บไว้ให้เป็นหมวดหมู่ ผลดีคือหาของใช้ได้
อย่างรวดเร็ว , และจัดเก็บได้สะดวกรวดเร็ว(แล้วจะพูดถึงความรวดเร็วในการจัดเก็บของในโอกาสต่อไป)

ลุงศักดิ์

trongsak

ความวุ่นวายของเมืองหลวงในยามเช้า , ร่วมตัวกันที่สนามกีฬาหัวหมาก,ออกเดินทางไปบางคล้า(บ้านท่านรองไฝ)
ท่านเปิดบ้านตอนรับเลี้ยงดู(แต่ไม่ได้ปูเสือนะครับ)อย่างดี แต่ผมและเพื่อนอีกสองคนปลีกวิเวกหนีออกมานอนริ่มแม่น้ำ
ได้บรรยากาศดี แต่ยุงก็เยอะเอามากๆ 555......

ลุงศักดิ์