ทำไมใคร ๆ ก็อยากปั่นจักรยานไปเที่ยว " หลวงพระบาง "

[pitak sangpuerk]

ป้ายเรือนพัก

ในตรอกซอกซอยก้จะเต็มไปด้วยที่พัก

นี่ก็อีกที่หนึ่ง

[pitak sangpuerk]

สถานที่ที่คุณกิตติกระทิงแดง และพี่ตู่ หมวกแตก นั่ง ทางด้านซ้ายมือมีร้านขายก๋วยเตี๋ยว (ขายเฝื้อ) ถ้วยละ 12,000 กับ อิ่มไปเลย สงสัยไปทานที่ตลาดมืดทำไม เขาขายพวกฝรั่งซึ่งพวกนี้เขากินเพื่อนอยู่ ไม่สนใจรสชาดอะไร ถูกเข้าไว้ ได้สังเกตป้ายด้านหลังที่ติดอยู่หน้าร้านเฟอร์นิเจอร์ไหม เขาเขียนอะไร ถามได้อ่านจะเขียนไว้เตือนพวกขี่มอเตอร์ไซค์ ผมก็จำคำเขียนไม่ได้ แต่จำได้ว่าเตือนพวกมอเตอร์ไซค์ ขำ ๆ ดี อ้อ..อีกอย่างหนึ่ง ตม.-ค่าผ่านสะพาน-ค่ารถจักรยาน ไม่เคยมีเรียกเก็บ ยกเว้นคุณซื้อมาแล้วใส่รถยนต์หรือรถบรรทุกไม่ประกอบเป็นคัน และไม่มีกระเป๋าเดินทางบวกไว้ด้วย โดนเรียกเก็บภาษีแน่นอน แต่โดนเก็บที่ฝั่งลาว เพราะลาวจะเก็บภาษีนำเข้า ไทยไม่เก็บภาษีนำออกหรอกครับ ศุลกากรลาว หรือที่เรียกว่า พาสี เข้าจะดูถ้าคุณไม่มีกระเป๋าสัมภาระหรือหมวกขี่จักรยานเท่านั้น คุณลองจูงรถใส่ชุดลำลองธรรมดา โดนแน่นอนคันละ 4.000 บาท เป็นอย่างน้อย คุณจะไปบอกว่าเอาไปขี่เที่ยวเขาจะย้อนคุณว่าที่เวียงจันทร์ มีขายและให้เช่าเยอะไป ทำไมไม่ซื้อที่ลาว ถ้าคุณเอามาเที่ยวทำไหมไม่แต่งชุดปั่นจักรยานแบบสากลคือ ชุดที่เราใส่กัน 555 พอเข้าใจแล้วยัง อย่าไคิดว่าเขาไม่เรียกเก็บเพราะคุณมาเช้าหรือค่ำหรอก มันเป็นหลักสากลในกลุ่มอาเซียน พาสปอร์ต ไม่ต้องขอวีซ่า 10 ประเทศ จักรยานไม่เสียค่าธรรมเนียม อาจจะเสียก็ค่าโดยสารเฉพาะที่คุณต้องการความสะดวกเท่านั้น ถ้าไปอีกก็อย่าลืมละ ส่วนมากพวกนักปั่นเขาจะไปนอนกันแถวสี่แยกคอกวัว มีร้านข้าวผัดราคาจานละ 15,000 กีบ อิ่มทั้งคืน เพราะจานใหญ่จริง ๆ คนขายหัวล้าน ชอบตีแบดมินตัน แต่ตอนนี้เปลี่ยนมาตีกอล์ฟแล้ว เขาชอบกีฬา ไปคราวหน้าบอกชื่อผมเข้ารู้จักดี เพราะพี่ชายเขาเป็นเพื่อนผม ขี่จักรยานเหมือนกัน ข้อควรระวัง คนลาวเขาเก็บความรู้สึกเก่ง คำว่า เบียร์ลาว แล้วตัวเขียนเราอ่านเป็น เขยลาว นั้นเป็นปัญหานะ คำที่เขาเขียน ไม่ใช่เขยลาว ตัว ข ของเขาที่เราเห็นคือ ตัว บอใบไม้ ไม่ใช่ ขอไข่
คุณสนุกหัวเราะ แต่เขาละเกลียดคุณแต่เก็บไว้ในใจ เพราะคุณคือลูกค้า ถ้าคุณไม่ซื้อบางคนเขาหาเรื่องคุณว่า ดูถูกภาษาเขาๆ แจ้งตำรวจเศรษฐกิจเอาเรื่องคุณได้

[pitak sangpuerk]

อันนี้ไม่รู้ว่าลูกอะไร

สีสันแห่งพริกสด

อันนี้คือมักรีผล

[pitak sangpuerk]

ลูกอะไรไม่รู้นั่นคือ ลูกหมากนม คนลาวเรียกผลไม้ทุกชนิดว่า หมาก ภาษาไทยเพี้ยนจากคำว่าหมากเป็น มะ เช่นมะพร้าว ลาวเรียกหมากพ้าว เปิดพจนานุกรมดูหมวดคำเพี้ยนก็ได้ ที่คุณสงสัยค่าคล้ายคำไทยนั้นถูกแล้วเพราะคำมันเพี้ยนมาหลายทศวรรษแล้ว หรืออาจจะเป็นเพราะความเจริญเช่นปัจจุบันที่ภาษาไทยเพี้ยนพูดกันเรื่อย ๆ ดูเอาที่ลูกหลานเราก็แล้วกัน มีคือ ประเทศไทย ไม่พูดก็เป็นคนเชยใช่ไหมเดด.........

[ไพฑูรย์ 081-841-9557]

สวัสดีครับ คุณไพฑรูย์และคณะ ผมขอชมเชยที่คุณมีความสามารถและอดทนถึงหลวงพระบาง แต่สำหรับเองนั้นจะไปทุกปีเว้นปี ครั้งสุด 2010 แต่ผมไม่ใช่เส้นทางหนองคายไปหลวงพระบาง ผมใช้เส้นทางจากห้วยทรายหรือฝั่งไทยที่ เชียงแสน ข้ามเรือขี่ไปหลวงพระบาง ทางดีกว่าเวียงจันทร์-หลวงพระบาง ผ่านทัศนียภาพสวยงามกว่าเยอะ เลยเข้าไปหลวงน้ำทา-อุดมไชย-เลยไปเที่ยวเวียดนาม(เดี้ยนเบียนฟู)-หลวงพระบาง-เวียงจันทร์-หนองคาย-กทม. ผมไม่เข้าใจทำไมค่าใช้จ่ายจาก กทม-ไปหนองคาย จึงใช้รถตู้ เพราะรถไฟ ค่าสัมภาระจักรยาน 90 บาท ค่ายกลง-ขึ้น 20 บาท ยกเองฟรี ค่ารถไฟ 600-700กว่า นอนไปถึง 10โมงเศษๆ ถ้ารถทัวร์แบบ s-Claas ก็ 550 บาท ถึงตี4 หรือตี5 กว่าๆ ก็มีปั่นรถข้ามสะพานพอดี นอนเวียงก็ได้ 300 บาท หรือตอนเช้าปั่นไปวังเวียง ก็ไม่เกิน 11-12 โมง อากาศจะร้อน รอเย็นหน่อยปั่นไปนอนที่กาสีตอนเช้าขึ้นพูคูน นอนที่นั่นคืนหนึ่ง ตอนเช้าเข้าเชียงเงิน-หลวงพระบาง หมดค่าใช้จ่ายต่อคนก็ไม่เกิน 600บาท เป็นค่าอาหาร ค่าน้ำ ค่าที่พัก แชร์กัน ผมเองเคยอยู่ลาวมาตั้งแต่ปี 36 กลับมาอยู่ไทยไป 49 ใช้ชีวิตอยู่ลาวเกือบ 13ปีกว่า กลับไทย 3 ครั้งคือ งานศพคุณพ่อและคุณแม่ในปีถัดไป แล้วกลับมาครั้งนี้คือปี 49 และทุกวันนี้ก็ยังไปมา สปป.ลาว-ไทย อยู่เพราะมีภรรยาเป็นคนลาว ผมชอบขี่จักรยานใช้รถ Merida ที่ทำเองก็ดูในเน็ต Tamdam ไว้ปั่นกับลูกชาย จักรยานผมจะขี่ไปหลวงพระบางแล้วขายทิ้ง สมาคมจักรยานที่หลวงพระบางเพื่อนผมเป็นนายกสมาคม แต่เป็นเพื่อนรุ่นน้อง ตอนนี้ผมอายุ 54 ปี ถ้ามีโอกาสแลกเปลี่ยนเส้นทางอยากสนธนาแลกเปลี่ยนด้วย เพราะผมมีโครงการกับเพื่อนชาวออสเตรีเลีย จะขี่ไปภูฐานกันผ่านหลวงน้ำทา เข้าจีนกำลังศึกษาเส้นทางอยู่ แต่เส้นที่ R13 ของจีนไปคูนมิ่งดีมาก เลียบไหล่เขาตลอด มีรถบรรทุกผลไม้ของคนไทยขับผ่านตลอด ไว้มีโอกาส Post มาอีกนะครับ อาจมีโิกาสไปด้วยกัน

สวัสดี เช่นกันครับ และขอขอบคุณในคำแนะนำเรื่องราวเกี่ยวกับการไปเที่ยวลาว จากท่านเพราะท่านได้เคยอยู่ในลาวหลายปีและปัจจุบันก็ยังไปๆมาๆ อยู่เป็นประจำ อย่างที่ท่านบอกว่า (ผมใช้เส้นทางจากห้วยทรายหรือฝั่งไทยที่ เชียงแสน ข้ามเรือขี่ไปหลวงพระบาง ทางดีกว่าเวียงจันทร์-หลวงพระบาง ผ่านทัศนียภาพสวยงามกว่าเยอะ เลยเข้าไปหลวงน้ำทา-อุดมไชย-เลยไปเที่ยวเวียดนาม(เดี้ยนเบียนฟู)-หลวงพระบาง-เวียงจันทร์-หนองคาย-กทม) พวกผมก็เคยคิดที่จะไปเที่ยวทางด้านทิศเหนือของไทยโดยเริ่ม ที่ฝั่งไทย อ.เชียงของ แล้วข้ามเรือไปฝั่ง ห้วยทราย แล้วลงเรือล่องไปยัง หลวงพระบาง และ เริ่มขี่จาก หลวงพระบาง มุ่งหน้าสู่ เวียงจันทน์ แต่ต้องเปลี่ยนแผนเนื่องจากมีความจำเป็นบางประการครับ แล้วเรื่องการที่พวกเราเลือกใช้รถตู้ก็เนื่อง เมื่อเราคิดค่าโดยสารรถไฟจากหัวลำโพง ไป หนองคาย ตู้นอนชั้น 2 ก็เริ่มที่ 600 กว่าบาทไปจนถึง 700 กว่าบาท ขึ้นอยู่กับว่าท่านจะเลือกนอนชั้นบนหรือด้านล่าง และค่าระวางจักรยานอีกคันละ 90 บาท และใหนจะค่ารถ Taxi จากบ้านของแต่ละคนไปหัวลำโพงอีกคนละไม่ต่ำกว่า 100 บาท เมื่อรวม ๆ กันแล้ว ก็ร่วม 1,000 บาท เมื่อรวม ๆ กันแล้วค่าใช้จ่ายแทบไม่แตกต่างจากการใช้รถตู้ นี่ยังไม่รวมที่พวกเราแต่ละคนต้องเสียเวลาไปอย่างมากกับการเดินทางด้วยรถไฟ พวกเราจึงมีความเห็นพ้องต้องกันว่าเราเลือกรถตู้เพื่อความสะดวกของพวกเราและประหยัดเวลาในการเดินทางได้มากว่า เพราะฉนั้นความจำเป็นในการเดินทางของแต่ละท่านจะไม่เหมือนกันเราจะเอาตัวเราเป็นบรรทัดฐานในการเดินทางไม่ได้ครับ

สถานที่ที่คุณกิตติกระทิงแดง และพี่ตู่ หมวกแตก นั่ง ทางด้านซ้ายมือมีร้านขายก๋วยเตี๋ยว (ขายเฝื้อ) ถ้วยละ 12,000 กับ อิ่มไปเลย สงสัยไปทานที่ตลาดมืดทำไม เขาขายพวกฝรั่งซึ่งพวกนี้เขากินเพื่อนอยู่ ไม่สนใจรสชาดอะไร ถูกเข้าไว้ ได้สังเกตป้ายด้านหลังที่ติดอยู่หน้าร้านเฟอร์นิเจอร์ไหม เขาเขียนอะไร ถามได้อ่านจะเขียนไว้เตือนพวกขี่มอเตอร์ไซค์ ผมก็จำคำเขียนไม่ได้ แต่จำได้ว่าเตือนพวกมอเตอร์ไซค์ ขำ ๆ ดี อ้อ..อีกอย่างหนึ่ง ตม.-ค่าผ่านสะพาน-ค่ารถจักรยาน ไม่เคยมีเรียกเก็บ ยกเว้นคุณซื้อมาแล้วใส่รถยนต์หรือรถบรรทุกไม่ประกอบเป็นคัน และไม่มีกระเป๋าเดินทางบวกไว้ด้วย โดนเรียกเก็บภาษีแน่นอน แต่โดนเก็บที่ฝั่งลาว เพราะลาวจะเก็บภาษีนำเข้า ไทยไม่เก็บภาษีนำออกหรอกครับ ศุลกากรลาว หรือที่เรียกว่า พาสี เข้าจะดูถ้าคุณไม่มีกระเป๋าสัมภาระหรือหมวกขี่จักรยานเท่านั้น คุณลองจูงรถใส่ชุดลำลองธรรมดา โดนแน่นอนคันละ 4.000 บาท เป็นอย่างน้อย คุณจะไปบอกว่าเอาไปขี่เที่ยวเขาจะย้อนคุณว่าที่เวียงจันทร์ มีขายและให้เช่าเยอะไป ทำไมไม่ซื้อที่ลาว ถ้าคุณเอามาเที่ยวทำไหมไม่แต่งชุดปั่นจักรยานแบบสากลคือ ชุดที่เราใส่กัน 555 พอเข้าใจแล้วยัง อย่าไคิดว่าเขาไม่เรียกเก็บเพราะคุณมาเช้าหรือค่ำหรอก มันเป็นหลักสากลในกลุ่มอาเซียน พาสปอร์ต ไม่ต้องขอวีซ่า 10 ประเทศ จักรยานไม่เสียค่าธรรมเนียม อาจจะเสียก็ค่าโดยสารเฉพาะที่คุณต้องการความสะดวกเท่านั้น ถ้าไปอีกก็อย่าลืมละ ส่วนมากพวกนักปั่นเขาจะไปนอนกันแถวสี่แยกคอกวัว มีร้านข้าวผัดราคาจานละ 15,000 กีบ อิ่มทั้งคืน เพราะจานใหญ่จริง ๆ คนขายหัวล้าน ชอบตีแบดมินตัน แต่ตอนนี้เปลี่ยนมาตีกอล์ฟแล้ว เขาชอบกีฬา ไปคราวหน้าบอกชื่อผมเข้ารู้จักดี เพราะพี่ชายเขาเป็นเพื่อนผม ขี่จักรยานเหมือนกัน ข้อควรระวัง คนลาวเขาเก็บความรู้สึกเก่ง คำว่า เบียร์ลาว แล้วตัวเขียนเราอ่านเป็น เขยลาว นั้นเป็นปัญหานะ คำที่เขาเขียน ไม่ใช่เขยลาว ตัว ข ของเขาที่เราเห็นคือ ตัว บอใบไม้ ไม่ใช่ ขอไข่
คุณสนุกหัวเราะ แต่เขาละเกลียดคุณแต่เก็บไว้ในใจ เพราะคุณคือลูกค้า ถ้าคุณไม่ซื้อบางคนเขาหาเรื่องคุณว่า ดูถูกภาษาเขาๆ แจ้งตำรวจเศรษฐกิจเอาเรื่องคุณได้

การทานอาหารก็เช่นกันครับความชอบของแต่ละบุคคลก็ไม่เหมือนกันท่านอาจจะทาน เฝื้อ ได้เกือบทุกมื้อแต่พวกผมไม่ใช่ครับ เพราะเพื่อนๆ ผมบางท่านไม่ทานเนื้อวัว หรือเนื้อควาย ถ้าเขาเลี่ยงได้ก็จะเลี่ยง แต่ถ้ามันไม่มีอะไรทานเลยจริง ๆ เขาก็พอที่จะทานได้ แต่ถ้าเขาเลือกได้เขาก็จะไม่ทานครับ เพราะเฝื้อ ในลาวส่วนมากเป็นเนื้อควายพวกเราจึงเลี่ยงครับและอีกอย่างหนึ่งเพื่อน ๆ บางท่านก็อยากลงทานอาหารอย่างอื่นของลาวบ้าง ส่วนเรื่อง เบียร์ลาวนั้นผมก็ทราบครับว่าการที่เขาเขียน เบยลาว นั้น มันเป็น บ. ใบไม้ แต่เนื่องจากผมเห็นว่า ตัว บ.ใบไม้ของเขานั้นคล้ายตัว ข.ไข่ ของไทยเราผมจึงเอามาเขียนแบบนั้น แต่ถ้าท่านเห็นว่าไม่เหมาะสมผมก็ต้องขอโทษด้วย ที่ท่านเห็นนั้นมันคือ ภาษาเขียนของผม แต่เวลาผมและเพื่อน ๆ เรียก พี่ไพศาล เป็นภาษาพูด ก็จะเป็นการเรียก พี่ไพศาล เบียร์ลาว เพราะฉนั้นท่านอย่าเพิ่งตัดสินคนอ่านโดยที่ยังไม่ได้สอบถามและพูดคุยกันก่อน แต่ผมก็ต้องขอขอบคุณที่ช่วยเตือนผมในเรื่องการใช้ภาษาครับ ขอขอบคุณอีกครั้งด้วยความจริงใจ ผมก็เที่ยวลาวมาพอสมควรและผมก็ไม่เคยดูถูกคนลาวหรือคนชาติใดเลยครับ ผมไปเที่ยวประเทศเขาผมต้องให้เกียรติคนของประเทศนั้นมาเป็นอันดับแรกครับ

[ไพฑูรย์ 081-841-9557]

ลูกอะไรไม่รู้นั่นคือ ลูกหมากนม คนลาวเรียกผลไม้ทุกชนิดว่า หมาก ภาษาไทยเพี้ยนจากคำว่าหมากเป็น มะ เช่นมะพร้าว ลาวเรียกหมากพ้าว เปิดพจนานุกรมดูหมวดคำเพี้ยนก็ได้ ที่คุณสงสัยค่าคล้ายคำไทยนั้นถูกแล้วเพราะคำมันเพี้ยนมาหลายทศวรรษแล้ว หรืออาจจะเป็นเพราะความเจริญเช่นปัจจุบันที่ภาษาไทยเพี้ยนพูดกันเรื่อย ๆ ดูเอาที่ลูกหลานเราก็แล้วกัน มีคือ ประเทศไทย ไม่พูดก็เป็นคนเชยใช่ไหมเดด.........

ขอบคุณครับที่มาช่วยเฉลยชื่อของผลไม้ว่าชื่อ หมากนม

[Lemon_Bike]

สวัสดีครับ คุณไพฑรูย์และคณะ ผมขอชมเชยที่คุณมีความสามารถและอดทนถึงหลวงพระบาง แต่สำหรับเองนั้นจะไปทุกปีเว้นปี ครั้งสุด 2010 แต่ผมไม่ใช่เส้นทางหนองคายไปหลวงพระบาง ผมใช้เส้นทางจากห้วยทรายหรือฝั่งไทยที่ เชียงแสน ข้ามเรือขี่ไปหลวงพระบาง ทางดีกว่าเวียงจันทร์-หลวงพระบาง ผ่านทัศนียภาพสวยงามกว่าเยอะ เลยเข้าไปหลวงน้ำทา-อุดมไชย-เลยไปเที่ยวเวียดนาม(เดี้ยนเบียนฟู)-หลวงพระบาง-เวียงจันทร์-หนองคาย-กทม. ผมไม่เข้าใจทำไมค่าใช้จ่ายจาก กทม-ไปหนองคาย จึงใช้รถตู้ เพราะรถไฟ ค่าสัมภาระจักรยาน 90 บาท ค่ายกลง-ขึ้น 20 บาท ยกเองฟรี ค่ารถไฟ 600-700กว่า นอนไปถึง 10โมงเศษๆ ถ้ารถทัวร์แบบ s-Claas ก็ 550 บาท ถึงตี4 หรือตี5 กว่าๆ ก็มีปั่นรถข้ามสะพานพอดี นอนเวียงก็ได้ 300 บาท หรือตอนเช้าปั่นไปวังเวียง ก็ไม่เกิน 11-12 โมง อากาศจะร้อน รอเย็นหน่อยปั่นไปนอนที่กาสีตอนเช้าขึ้นพูคูน นอนที่นั่นคืนหนึ่ง ตอนเช้าเข้าเชียงเงิน-หลวงพระบาง หมดค่าใช้จ่ายต่อคนก็ไม่เกิน 600บาท เป็นค่าอาหาร ค่าน้ำ ค่าที่พัก แชร์กัน ผมเองเคยอยู่ลาวมาตั้งแต่ปี 36 กลับมาอยู่ไทยไป 49 ใช้ชีวิตอยู่ลาวเกือบ 13ปีกว่า กลับไทย 3 ครั้งคือ งานศพคุณพ่อและคุณแม่ในปีถัดไป แล้วกลับมาครั้งนี้คือปี 49 และทุกวันนี้ก็ยังไปมา สปป.ลาว-ไทย อยู่เพราะมีภรรยาเป็นคนลาว ผมชอบขี่จักรยานใช้รถ Merida ที่ทำเองก็ดูในเน็ต Tamdam ไว้ปั่นกับลูกชาย จักรยานผมจะขี่ไปหลวงพระบางแล้วขายทิ้ง สมาคมจักรยานที่หลวงพระบางเพื่อนผมเป็นนายกสมาคม แต่เป็นเพื่อนรุ่นน้อง ตอนนี้ผมอายุ 54 ปี ถ้ามีโอกาสแลกเปลี่ยนเส้นทางอยากสนธนาแลกเปลี่ยนด้วย เพราะผมมีโครงการกับเพื่อนชาวออสเตรีเลีย จะขี่ไปภูฐานกันผ่านหลวงน้ำทา เข้าจีนกำลังศึกษาเส้นทางอยู่ แต่เส้นที่ R13 ของจีนไปคูนมิ่งดีมาก เลียบไหล่เขาตลอด มีรถบรรทุกผลไม้ของคนไทยขับผ่านตลอด ไว้มีโอกาส Post มาอีกนะครับ อาจมีโิกาสไปด้วยกัน

รถตู้เป็นของพวกเราในคณะทัวร์จักรยานครับ เพราะคนขับก็ขี่ด้วย เพื่อใช้เดินทางไปไหนมาไหนด้วยกัน ผมว่าเราไปเที่ยวครั้งนี้เดินทางไปรถตู้ด้วยกันก็สะดวกดีนะครับ จะแวะที่ไหนก็ได้ อยากเที่ยวระหว่างทางก็ไปได้ ถ้ามีกัน 10 คนก็ไปได้พอดี (ตอนแรกวางแผนว่าจะมีสมาชิกไปกันมากกว่านี้แต่ติดภารกิจบางอย่างกันครับ) พอถึงหนองคาย ก็ฝากไว้บ้านญาติ ไม่ต้องกลัวรถตู้ว่าจะเป็นอย่างไร ขากลับ อยากแวะไปเที่ยวตรงไหน ซื้อของฝากที่ไหนก็ตามใจพวกเราในกลุ่ม ถ้าเหนื่อยก็เปลี่ยนกันขับรถตู้ เราให้คำนิยามของการไปครั้งนี้ว่า เราไปเที่ยวด้วยจักรยานครับ ทุกคนที่ไปมีความสุข มีเรื่องราวให้จดจำ ให้หัวเราะกันได้ทุกวัน ก็โอเคแล้วครับ

[ไพฑูรย์ 081-841-9557]

หลังจากนั้นพวกเราก็ขี่รถไปที่ลงเรือ ที่ร้านอาหารด้านฝั่งขวามือของทางลง พวกเราเข้าไปนั่งทานอาหารกลางวันกันที่นั่นครับ เมื่อ 8 ปีก่อนผมนั่งทานที่ร้านข้างล่างด้านซ้ายของทางลงซึ่งตอนนั้นมีอยู่ร้านเดียวครับ รูปที่ร้านอาหาร



อาหารที่พวกเราสั่งมาทานส่วนมากก็จะเป็นจำพวกปลาแหละครับ

[ไพฑูรย์ 081-841-9557]

นั่งทานอาหารกันไปคุยกันไป และ ถ่ายรูปวิวทั่ว ๆ ไปบริเวณนั้นครับ

[ไพฑูรย์ 081-841-9557]

นั่งทานอาหารกันไปปรึกษากันไปว่าเราจะหาเรือล่องแม่น้ำโขงกลับไปยังหลวงพระบางดีกว่า เพื่อที่จะได้ชมวิวสองฝั่งแม่น้ำใหน ๆ ก็มาเที่ยวทั้งที่แล้วก็ให้มันครบทุกอย่างเลยดีกว่า


หลังจากปรึกษากันแล้วเราก็ได้สอบถามกับทางเจ้าของร้านเรื่องเรือรับจ้างที่เราจะหาเหมากลับไป หลวงพระบาง ทางเจ้าของร้านก็ได้ติดต่อเจ้าของเรือให้มาคุยกับเราเรื่องราคา เราตกลงกันได้ที่ราคา 350,000 กีบ พวกเราเลยจัดการเอารถลงไปที่ชายหาดเพื่อลงเรือต่อไปครับ

[ไพฑูรย์ 081-841-9557]

ที่ชายหาดก่อนลงเรือก็ขอถ่ายรูปร่วมกันหน่อย

ขอรูปตัวเองบ้าง

ขอลงรูปรถตัวเองหน่อย

อีกสักรูป

[ไพฑูรย์ 081-841-9557]

บริเวณท่าเรือที่เราเอารถจักรยานลงไปขึ้นเรือ



หลังจากนั้นก็ลงเรือกันเลย

[ไพฑูรย์ 081-841-9557]

มุ่งหน้า หลวงพระบาง

เพิ่งลงเรือใหม่ ๆ บางคนยังไม่ได้ถอดหมวกเลยครับ

บริเวณหน้า ถ้ำติ่ง

เลยถ้ำติ่งมาหน่อยเป็นทางขึ้นลงที่ 2

[ไพฑูรย์ 081-841-9557]

ต่างคนต่างหามุมมองของตัวเอง เพื่อถ่ายรูป

วิวสองข้างริมแม่น้ำโขง





เรือโดยสารของนักท่องเที่ยว

[ไพฑูรย์ 081-841-9557]

ล่องแม่น้ำกันมาเรื่อย ๆ บรรยากาศแบบสะบาย ๆ




ผู้ช่วย นายท้ายเรือ

เรือของชาวประมงและจุดจอดเรือเพื่อรอเวลาไปหาปลา