ขอแจมด้วยคนครับ...เด็กมะขาม..ขาอ่อนตะลอนทัวร์ เวียงจันทน์-หลวงพระบาง-เวียงจันทน์

[หลงทาง]

ไหลขึ้นลงไปมา แป๊บเดียวถึงบ้านสามแยกพูคูนซะแล้ว...ดูเวลาเพิ่งจะบ่ายโมงเศษๆ เปลี่ยนแพนทันทีถามระยะทางไปกาสี จากสาวเจ้าของร้านขายส้มเขียวหวานริมถนน เธอตอบไม่ต้องคิด 38 โลพอดิบพอดี มีเขาสูงจากตรงนี้..และบ้านน้ำแก่น..ขอบใจ ขอบใจหลาย..อุดหนุนส้มซะเป็นสิ่งตอบแทน ข้าวปลาไม่ต้องกินเพราะอิ่มเอมใจมามากแล้ว...

[หลงทาง]

ส้มเหลืองหวาน....

[หลงทาง]

จากนั้นเราก็ล่ำลา..ออกจากร้านเราก็ไต่เนินทันที โชคดีที่เป็นทางสั้นๆ ไม่งั้นได้ส่องไฟตามทางแน่...พ้นผ่านเนินสูงลิบลิ่ว ความปวดเมื่อยกำลังถามหา พบเจอภาพด้านหน้าเป็นอันหายสิ้น...."เราได้ค้นพบแล้วว่า..จิตใจ มีพลังลึกลับเหนือสิ่งใดๆ ในร่างกายจริงๆ" เป็นภาพที่สวยงามในยามบ่าย สองพื้นที่ สองสวยงาม ประทับใจไม่รู้ลืม และเราก็ส่องภาพเบื้องหน้าหลายสิบครั้งอย่างหลงใหล...

[หลงทาง]

มองเห็นแต่ไกล ประทับใจไม่รู้ลืม...สะออนเด้..อ้ายซา..เอ้ย..นั่งเต๊ะท่าอยู่ขอบเหว ยกป๋องเบยลาวซดอย่างดูดดื่ม...มีแฮงบอ มีแฮงบอ..

[หลงทาง]

หลงเพลิดเพลินอยู่กับ"ภูคูนเคียงฟ้า" ดูเวลาใกล้ค่ำมืด จากนั้นไหลลงยาวอย่างเดียว ผ่านหลายหมู่บ้านก็ไม่ได้จอดถ่ายภาพ เพราะ 38 โลบนเขาก็คล้ายบ้านเรา..ใกล้ๆ พู้น..ของแม้ว..

[หลงทาง]

พ้นเนินบ้านน้ำแก่น..เห็นชาวบ้าน 4-5 คนกำลังยกเสาเรือน ทักทายไปตามประสา เขาถาม..เราตอบ จะไปกาสี..เสียงตามหลังดังมา"นอนที่นี่มีบ่อน้ำอุ่น" แหม..ลืมสนิท..คันหน้าเบรคตัวโก่ง หลังเบรคตาม..อะไรหรือ..จุ จุ นอนที่นี่ดีกว่า ซักผ้า อาบน้ำอุ่น กำลังหันรีหันขวางมองหาเจ้าของบ้าน บังเอิญ..เจอกับหรั่งสองผัวเมีย, หนุ่มหรั่งปั่นเดี่ยวและมีเพิ่มมาอีกสองสาวหรั่งหน้าตาดี ทุกคนเนเธอแลนด์..ยึดบ้านเดี่ยวไว้หมดแล้ว เราก็นอนห้องแถวตามเคย..เจ้าของสถานที่ผู้เป็นสามีคนซาอุดร..ภรรยาคนกาสี..มาเช่าอยู่ที่นี่ปีละ 2,000 บาท สัญญา 20 ปี ได้เปิดบริการเมื่อ 5 ปีที่แล้ว ขณะนั้นพื้นที่ตรงนี้ยังตกอยู่ภายใต้อิทธพลของ ขบวนการลาวกู้ชาติ มีการดักซุ่มยิงรถยนต์ของทางราชการบ่อยครั้ง ผู้สัญจรไม่กล้าแวะสักเท่าไร..ต่อมาทางการลาวได้ปราบปราบสิ้นเชิง มีรถสัญจรผ่านจอดแวะเยี่ยมชม อาบ ดื่มกินอาหารที่ร้านไม่ขาดสาย รถบรรทุกใหญ่จอดนอนเลย บรรยากาศรอบด้านดีมากเงียบสงบ กลางคืนหนาวเย็นมากใกล้เคียงกิ่วกะจำ หมอกแรงในตอนเช้า ชอบมั่กๆ..

[หลงทาง]

ค่าที่พักไม่แพง เรือนแถวคืนละ 200 บาท บ้านเดี่ยว 350 เอง ไม่เหนื่อย ไม่กังวล อิ่มอร่อยแต่หลับไม่ลึก..ตกดึกอากาศเย็นจับขั้วหัวใจ..ขาดอะไรรึเปล่าหนอ..

[หลงทาง]

อากาศยามเช้าเย็นนิดๆ หมอกหน่อยๆ ค่อยๆ ไหลตามทางลาดยาวๆ ส่องภาพวิวข้างทางสวยๆ ประทับใจเกินคุ้มกับความตรากตรำของวันเริ่มต้น...

[หลงทาง]

ส่องแล้วส่องอีกเพราะความงามที่ไม่ได้ตกแต่ง เป็นแสงธรรมชาติล้วนๆ...

[หลงทาง]

ไหลลงเขามายาวก่อนถึงเมืองกาสี พบกับกลุ่มหมอกที่หนาแน่น สังเกตจากท้องนาน้ำชุ่มบริเวณกว้าง เมื่อกระทบกับแสงแดดอ่อนตอนเช้าไอสีขาวจึงพวยพุ่งลอยอ้อยอิ่งเต็มพื้นที่...

[หลงทาง]

หยุดปรับสายตา...

[หลงทาง]

แวะทานข้าวเช้าที่กาสี หมอกยังหนาทึบภาพถ่ายขุ่นมัว ตาเปล่ามองเห็นแปลงผักเต็มทั่วท้องนาท่ปกคลุมไว้หมอกขาวโพลน เราผ่านไปเนิ่นนานพบแผงส้มของหมู่บ้านก่อนถึงผาฮอม...

[หลงทาง]

โลละ7พัน 3โลซาว เอาหน่อยหนึ่งซาว3โล แบ่งกันหนักแล้วไหลต่อถึงบ้านผาฮอม เด็กนักเรียนกลับบ้านกินข้าวเที่ยง และเราก็กินมื้อเที่ยงร้านเฝอซ้ายมือ จากนั้นไหลต่อถึงผาตั้ง ผาตั้งวิวเดิมๆ ริมน้ำซองจะมีกระต๊อบเรียงรายสวยงาม อยากเห็นภาพนั้นอีกครั้งหนึ่งแต่วันนี้ไม่มีให้เห็นแล้ว กระต๊อบกลับกลายเป็นบ้านครึ่งไม้ครึ่งปูน ดูแล้วแข็งทื่อไม่นุ่มนวนกลมกลืน ฉากเปลี่ยนความสวยงามย่อมเปลี่ยนแปลง..

[หลงทาง]

ผาตั้ง...

[หลงทาง]

ป้ายบอกทาง เราใกล้จบทริปนี้แล้วเหรอ...