หลังจากที่พวกเราชาวจักรยาน ปั่นออกกำลัง และท่องเที่ยวกันมาตลอดปี สิ่งที่เราได้เห็นนอกจากธรรมชาติสองข้างทางที่เราปั่นไปแล้ว เราก็จะเห็นเด็กๆ ที่น่ารัก บ้างหาปลา บ้างปั่นจักรยานเก่าๆเที่ยวเล่นกับเพื่อน บ้างกล่าวคำทักทาย....น่ารัก เราได้แต่คิดว่า ถ้ามีโอกาสเราอยากหยุดทักทาย และให้สิ่งที่ดีๆแก่พวกเขา ให้พวกเขามีความสุข และสนุกเหมือนเราบ้าง....แต่มีน้อยครั้งมากที่เราได้มีโอกาสทำ จักรยานของเรามีขีดจำกัดให้เราทำอย่างที่ฝันอยากทำ......และนี่คือจุด ที่ทำให้พวกเรารวมตัวกัน ทำให้เด็กๆมีความสุข .....ทริปนี้จึงเป็นทริปที่มุ่งเน้นไปแจกของขวัญให้เด็กๆ ทำให้เด็กๆมีความสุข และอยากให้เด็กๆรักชาวจักรยานอย่างพวกเรา ฝังในจิตใจของเขาว่า โตขึ้น หนู / ผม จะปั่นจักรยานอย่างพวกลุง ป้า น้า อา พี่ๆ ชาวจักรยานใจดีพวกนี้ .....ple_52 เขียน:ขอรายละอียดด้วยครับพี่ มีพาสปอร์ตเรียบร้อย
ทำไมต้องเด็กลาว....ยากที่จะตอบในที่นี้....เอาเป็นว่าแล้วแต่มุมมองนะ มูลนิธิบ้านเด็กแสงตะวันเป็นมูลนิธิเด็ก เด็กที่ไหนก็ได้ ที่ยังต้องการความรักจากเรา เมื่อเรามีโอกาสเราจะไป....เราจะไม่มอบสิ่งใดๆให้กับเด็กเพราะเขาน่าสงสาร แต่ทุกสิ่งที่เราทำให้กับเขา....เราทำเพราะเรารักเขา.....ความรักและความสงสาร เป็นความรู้สึกที่แตกต่างกันมาก.....อยากรู้ต้องลองค่อยๆใคร่ครวญเป็นการส่วนตัวค่ะ....ว่าแตกต่างกันอย่างไร....
พูดมายาวก็เพื่อให้ทุกคนที่มีความประสงค์เข้าร่วมทริปนี้ มีเป้าหมายเดียวกัน.....ทริปนี้เราไปเพื่อน้องๆลาว....มิใช่เพื่อปั่นท่องเที่ยว หรือปั่นกันเอาเป็นเอาตาย.....การปั่นจักรยานไปแจก เพราะเราเป็นชาวจักรยาน.....การปั่นจักรยานไปทำบุญร่วมกันก็ให้ความรู้สึกแตกต่างกว่าการนัดกันไปเที่ยว หรือแข่งกัน อย่างแน่นอน
ขอรับรองว่าเมื่อกลับจากทริปนี้แล้ว ผู้ร่วมทริปทุกคนจะได้ความสุขเต็มหัวใจกลับมาด้วย.....และจะคอยติดตามเสมอว่าเมื่อไหร่พี่เขาจะจัดอีก
