ขอแจมด้วยคนครับ...เด็กมะขาม..ขาอ่อนตะลอนทัวร์ เวียงจันทน์-หลวงพระบาง-เวียงจันทน์

[หลงทาง]

แสงทองฉาบฟ้า ครุ่นคิดถึงเพลงอุษาสวาทของลุงเอื้อฯ สายลมผ่านเพียงแผ่วเบาหมอกเริ่มจางหายความร้อนในกายเริ่มผุด...ก็มันดันเนินมาหลายเนินนี่ครับ.

[หลงทาง]

วิวริมโขงยามเช้าสวยๆ....

[หลงทาง]

เป็นใครที่ไหน? มาทำไรแต่เช้า.....อ๋อ..สามเฒ่าขาอ่อนนั่นเอง..หุ หุ หุ..

[หลงทาง]

สายน้ำยามหนาว...คักบ่อ...งามบ่อ...

[ซาเล้งสีแดง]

สวัสดีครับพี่หลงทาง(ใช่คนเดียวกับพี่สันติ ไม๊น้อ)
ยินดีที่ได้มีโอกาสร่วมทาง รอชมภาพสวยนะครับ ภาพที่ไม่แต่งสวยแบบเดิมๆ จริงใจดีครับ

[หลงทาง]

สวัสดีเช่นกันครับคุณเอสฯ... ประทับใจมากครับที่มีโอกาสได้ร่วมทางกันหวังว่าวันข้างหน้าเราคงได้ร่วมทางกันอีกหลายๆ ครั้งนะครับ.
สวัสดีครับคุณซาเล้งสีแดง...ผมไม่ใช่อาจารย์สันติ..ครับ ผม..คือคนแก่หัวขาวครับ.. การโพสต์ยังใหม่ซิงๆ เป็นครั้งแรกผิดพลาดอย่างไรต้องขออภัยด้วยนะครับ....

[หลงทาง]

ถึงป้ายเมืองซะนะคามจอดพักขาก่อนที่จะล้าเกินไป สักพักเห็นคุณหางแห้มไวๆ ปีนเนินขึ้นมา สอบว่าอีกไม่ไกลก็จะถึงทางแยกแล้ว...ไชโย..เพราะกำลังหิว...อยู่พอดี

[หลงทาง]

ตามเคย..เสือเมืองกรุงถึงก่อนและอิ่มก่อน..อาหารมื้อนี้อร่อยมาก ข้าวนุ่มๆ หอมกรุ่นอิ่มแล้วห่อด้วย 1 เผื่อกลางทางวาซั่น..

[หลงทาง]

ไม่ต้องรอให้ย่อย อิ่มแล้วไปเพราะหนทางมันไกล จั๊กอะไรจะเป็นอุปสรรค....

[หลงทาง]

บิดมาหลายเนิน แดดร้อนคอแห้งแวะอีกแล้วหาไรเย็นๆ กลั้วคอหน่อย...

[หลงทาง]

เจอไม้งามน่าเสียดายที่ขวานมันบิ่นซะแล้ว...เอิ๊ก..

[หลงทาง]

เห็นทางปั่นที่จะไป คิดว่าไม่เท่าไรหรอกมั้ง....

[หลงทาง]

ผ่านเนินน้อยใหญ่หลายลูก เห็นป้าย 12% เขาเขียนเล่นๆ หรือเปล่าหนอ...ชั่วระยะปีนขึ้นเขาท้อ (ขอยืมสำนวนคุณซาเล้ง ครับ) โอย..อยากฮาก

[หลงทาง]

ยืนเป่าปากอยู่ริมถนน...หันกลับ อ้าว..ท่านหัวหน้า บึดจ้ำบึด สู้ สู้..

[หลงทาง]

พ้นเนินมาได้เนินโค้ง..เอ้าพักขากันหน่อย...พ้นผ่านเนินสูงมาได้ผมมีอาการที่กล้ามเนื้อใต้เข่าด้านซ้ายทันที ขาซ้ายหมดแรงปั่นต้องใช้ขวายันอย่างเดียว(ก็บ้านผมมีแต่โพนไม่มีเขาสูงนี่) นึกในใจคงได้นอนบนเขาแน่คืนนี้...หลังจากนั้นทุกคนพร้อมไหลลงกันหมด เหลือผมกับ อ.สันติ ค่อยไหลลงๆ กว่าจะถึงท่าเรือบ้านคกข้าวดอ ก็เล่นเอาหกโมงเศษๆ คิดว่าเราคงข้ามไม่ทันเรือเที่ยวสุดท้ายแล้วล่ะ นับว่าสวรรค์ยังมีตา ที่ส่งคุณหางแห้มมาคอยเราอยู่ท่าเรือ ใจชื้นขึ้นมากโขพร้อมกับกล่าวขอบคุณไปหลายครั้ง (สายน้ำแม่โขงไม่เหือดหายฉันท์ใด สายใยสัมพันธ์ชาวเสือฯ ย่อมฉันท์นั้น) หลังข้ามฝั่งคุณหางแห้ม นำพาเข้าที่พัก วันนี้หนักหน่อยจากเขา ท้อ ที่ว่านี่แหละครับ....ได้เฮือนพักแสงเจริญ เมืองปากลาย ระยะทางจากบ้านวัง-ปากลาย 103 กม.เขาสูงชันลาดยาวทางคดเคี้ยวอันตรายมากครับ.....