นิยายรักขาดตอน ทริปล่องใต้ ขอไปด้วยคนนะ...นะ

[ธานินทร์ 520]

คุณเหน่ง แล้วสะพานจะรับน้ำหนักรถคุณเหน่งได้หรือนี่
ก็เล่นขนไปเยอะจริงๆ อย่างที่ลุงก้องว่าแน่ๆ
แถมด้วยการตากผ้าเต็มท้ายรถ ไว้ผมจะบอกวิธี
การทำให้ผ้าแห้งเร็วภายในหนึ่งคืน

[เหน่งหนักแน่น]

ขณะที่ปั่นชมเมืองนั้น ข้าฯได้เห็นคนงานก่อสร้างกำลังทุบตึกอาคารเก่าโบราณ เห็นแล้วน่าใจหายจัง สังเกตุบ้างไหมครับปัจจุบันนี้นั้น เราถวิลหาความเป็นอดีตกันมากเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็นโฮมสเตย์ ตลาดน้ำในจังหวัดต่างๆ หรือแม้กระทั่งอาหารการกินต่างๆ มักจะพ่วงท้ายด้วยคำว่า โบราณ เช่นขนมครกชาววังโบราณ เฉาก๊วยโบราณ กาแฟโบราณ แต่นี่ ข้าฯมาเห็นเค้ากำลังทุบตึกโบราณ

ลุงก้องทุบทำไมนี่ ไม่เห็นคุณค่าของมันเลยนะ อย่างนี้ทำไม่ถูกไม่รู้จักอนุรักษ์เอาไว้ สักวันจะเสียใจ
นอกเหนือจากการรักการออกกำลังกาย การชื่นชมธรรมชาติ ลุงก้องยังเป็นนักอนุรักษ์ของโบราณอีกด้วย ขอปรบมือให้ครับ

[เหน่งหนักแน่น]

คุณเหน่ง แล้วสะพานจะรับน้ำหนักรถคุณเหน่งได้หรือนี่
ก็เล่นขนไปเยอะจริงๆ อย่างที่ลุงก้องว่าแน่ๆ
แถมด้วยการตากผ้าเต็มท้ายรถ ไว้ผมจะบอกวิธี
การทำให้ผ้าแห้งเร็วภายในหนึ่งคืน

เย้ย...
ไอ้สะพานอ่ะ รับน้ำหนักสะบายครับพี่ ที่เห็นมันบวมอ่ะ เพราะน้ำมีฟองนะครับ
ส่วนในเรื่องของเสื้อผ้านั้น ลุงก้องท่านอำผมกลับครับ มีชุดปั่นแค่สองชุดเอง กับชุดนอนแค่ชุดนึงและกางเกงบอลกับเสื้อบางๆอีกหนึ่งตัว ที่เห็นกระเป๋าสองข้างมันพองนั้นผมไม่ค่อย รีดเอาอากาศออก มาครับ อ้อ อีกอย่างนึงในกระเป๋าข้างมีชุดอุปกรณ์ปะยางเครื่องมือซ่อม เครื่องประทินผิวและที่สำคัญที่สุด หมีน้อยครับ ต้องเอามาด้วย

ส่วนถุงทะเล บาซูก้า สีแดงๆนั้น หุ้มเต๊นท์กะแผ่นรองนอน ครับ กลัวเปียก เต๊นท์ผมอ่ะ 2.8โล จริงๆ สำหรับนอนสองคน เพราะเคยซื้อแบบนอนคนเดียวมาแล้วมันนอนไม่ได้ ขามันยันขนาดตัวนี้ยังพอดีแป๊ะเลยนะครับ

[เหน่งหนักแน่น]

ชื่นชมความงดงามของอาคารเก่า เมืองเก่า จุดหมายข้างหน้านั้น เราจะขอไปยืนร่วมไว้อาลัยกับผู้จากไปในเหตุการณ์คลื่นยักษ์ สึนามิ กันครับ

[เหน่งหนักแน่น]

ยืนไว้อาลัยเรียบร้อย พวกเราก็เลี้ยวซ้ายออกมาเจอบ้าน บางม่วง ฝากท้องเอาไว้ที่นี่มีเสือบางม่วงออกมานั่งสนทนาและเป็นเจ้าภาพในอาหารมื้อกลางวันนี้ด้วย ที่นี่ยังมีอาคารเก่าพอให้เห็นอยู่บ้าง หลังจากทางข้าวเที่ยงเสร็จ เราก็จะปั่นไปดูหมู่บ้าน "บางน้ำเค็ม"อีกจุดนึงที่คลื่นยักษ์ซัดเข้ามาทำความเสียหายทั้งชีวิตและทรัพย์สิน
พอได้ไปเห็นทั้งสองตาตัวเองแล้ว เรือประมงทั้งสองลำที่โดนซัดขึ้นมาอยู่บนฝั่งนั้น ยอมรับว่าขนลุกครับท่าน

[เหน่งหนักแน่น]

จุดนี้ คือจุดที่เรือประมงโดนซัดขึ้นมา ความใหญ่ของลำเรือนั้น คงไม่ต้องบรรยายนะครับ

[เหน่งหนักแน่น]

ซากเรือที่เกยตื้น ซากอาคารที่ยังเหลือให้เห็น ป้ายอนุสรณ์สถาน หรือ งานศิลปะที่สื่อให้เห็นถึงคลื่นยักษ์ที่เข้ามาทำลายสรพพสิ่งทั้งชีวิตและทรัพย์สิน เราที่ยังมีลมหายใจอยู่นั้น ควรที่จะ.....

[เหน่งหนักแน่น]

จากภาพถ่าย ปัจจุบันจุดที่คลื่นยักษ์เคยซัดขึ้นมา บัดนี้ กลายเป็นสวนหย่อมริมทะเล

ข้อความที่ท่านกำลังจะอ่านต่อไปนี้ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน แต่ข้าฯจะขอเล่าจากสิ่งที่ได้สัมผัสมานะครับ เป็นความเชื่อส่วนบุคคลของตัวข้าฯเอง

ภาพถ่ายด้านบน ภาพที่ 3 ที่ข้าฯใส่เสื้อสีส้ม ยืนอยู่ใต้คลื่นยักษ์ที่หล่อขึ้นมาจากปูนที่สื่อว่า น้ำทะเลกำลังซัดเข้ามา อีกฝั่งของข้าฯเป็นรูปถ่ายและรายชื่อของผู้ที่เสียชีวิต วันนั้นข้าฯได้ยืนถ่ายรูปในมุมนั้นอยู่กับลุงก้องเพียงสองคน คุณลุงอ.สมนึก โกดำ โกพร ได้นั่งรออยู่ที่ศาลาริมทะเล ข้าฯและลุงก้องได้ยืนอยู่ใต้คลื่นยักษ์และเดินชมบรรยากาศแถวนั้นอย่างช้า ช้า...
และทันใดนั้นเอง เสียงหวีดร้อง ของเด็กและหญิงสาว ได้ลอยออกมา มันไม่ได้ดังเหมือนที่เราได้ยินกันทั่วไป มันเหมือนก้องและสะท้อนอยู่ในหู กรี๊ด...กรี๊ด...กรี๊ด...ว๊าย..ช่วยด้วย...กรี๊ด....ข้าฯได้หันกลับมามองลุงก้อง เราทั้งสองต่างมองตากัน แต่ว่า...ไม่มีคำพูดอะไรออกมาจากปากของเราทั้งสองเมื่อเราตั้งสติได้สักครู่
ข้าฯลุงครับ...ผมว่าเราเดินลัดไปตรงนั้นดีกว่าไหม
ไม่มีคำพูดใดๆ ออกจากปากของลุงก้อง นอกจากการเดินออกมาจากตรงนั้น โดยที่ข้าฯและลุงก้องไม่ได้หันหลังกลับไปดูอีกเลย

อีกสองวันผมถึงจะทราบว่า คุณลุงก้อง ท่านประกอบอาชีพอะไรและวันนั้นจะเป็นวันเดียวกับที่ลุงก้อง...

[ลุงก้อง]

ขอขอบใจเสือบางม่วง ที่เป็นเจ้ามืออาหารมื้อกลางวัน โอกาสหน้าลุงคงได้ทดแทนครับ
ขอแทรกหน่อยครับ วันนี้เป็นวันแรงงาน ลุงก็หยุด 1วัน เช้านี้ขึ้นดอยสุเทพ ภูพิงค์ ดอยปุย ลงห้วยตึงเฒ่า ดูสวนลิ้นจี่ ซิมลิ้นจี่ หวานๆ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

แถวตะกั่วป่าสวยจังพี่ อยากไปๆ
รูปนี้ก็สวยชอบๆ

[>>BANGNANบางมด<<]

เยี่ยมมากเลยครับ คุณเหน่ง หนักแน่น ถาพวิวธรรมชาติ และคำบรรยายที่เร้าใจ จนจิตใจเร่าร้อน อยากไปสัมผัสกับความงามของธรรมชาติที่รอคอยพวกเราอยู่....ที่ยังไม่ได้ไป หรือรอการกลับมาเยี่ยมเยือนใหม่เพราะความประทับใจ...

[เหน่งหนักแน่น]

อิอิอิ ... เพิ่งรู้ว่าหลวงพี่เหน่งโฉด เอ้ย...โสด และชอบของเก่าด้วย

... วันทีผมไปถึงตะกัวป่า"น้องธนะสุนทร"(ฝน) ตกตลอดเลย ... อดมีภาพอย่างเค้าเลย... ขอก๊อปเก็บไว้อ้างบ้างหนา...

จบโค-สะ-นา ... เชิญชมรายต่อไปครับ

โฉด..เอ๊ย..โสด ทั้งแท่งคร๊าบ...

[เหน่งหนักแน่น]

เยี่ยมมากเลยครับ คุณเหน่ง หนักแน่น ถาพวิวธรรมชาติ และคำบรรยายที่เร้าใจ จนจิตใจเร่าร้อน อยากไปสัมผัสกับความงามของธรรมชาติที่รอคอยพวกเราอยู่....ที่ยังไม่ได้ไป หรือรอการกลับมาเยี่ยมเยือนใหม่เพราะความประทับใจ...

ขอบคุณ BANGNANบางมด ที่แวะเข้ามาทักทาย เคยอ่านเจอนักปั่นทัวร์ริ่งของฝรั่งท่านนึง เค้ากล่าวเอาไว้ว่า...
คนทั่วไปเป็นนักโทษที่ติดอยู่ในคุกของตัวเอง
ใช่เลยครับ...ธรรมชาติที่สวยงามบนผืนแผ่นดินไทยทั่วทุกภาค เค้าส่งยิ้มให้เราเข้าไปหา ให้เราเข้าไปชื่นชมเค้าอยู่ทุกวัน เค้าอยากให้เราไปถ่ายรูปคู่กับเค้าทุกที่แหละครับ BANGNAN ว่าไหมครับ

[แนต ริมน้ำ]

เยี่ยมยอดเลยพี่เหน่ง บิ๊กบึ้ม เอ้ย..ไม่ช่าย พี่เหน่ง หนักแน่น บรรยายซะเห็นภาพเลยทุกช๊อต อยากไปบ้างจังครับ

[เหน่งหนักแน่น]

หลังจากที่ได้สัมผัสกับสิ่งที่พิสูจน์ไม่ได้ โดยทางเส้นเสียง ไปแล้ว เราก็ออกเดินทางต่อ จุดหมายต่อไปเราจะต้องขึ้นเรือ เฟอร์รี่ เพื่อข้ามไปที่ เกาะคอเขา และวันนี้เราจะพักกันบนเกาะนี้ เกาะที่คลื่นยักษ์ สึนามิ ซัดเข้ามาถึงก่อนจ.พังงา แต่ว่า เราจะพักที่ไหน ตรงนี้ไม่มีในแพลนที่โกดำและลุงสมนึกวางเอาไว้...