
สำหรับรายงานการเดินทางของผมในทริปนี้ก็จบลงเพียงเท่านี้ครับ ขอสวัสดีปีใหม่แด่ทุก ๆ ท่านที่เข้ามาชม การเดินทางในทริปนี้กระผมและคณะขอขอบคุณ
1.ท่าน ฒ.นาทวี ที่เอื้อเฟื้อเรื่องที่พักเป็นบ้านหลังที่สองของผมมาโดยตลอด และให้บริการความสะดวกแก่พวกเราทุก ๆ คน
2.ครูเฮง / แบลี / แบแม และ 4 สหายจากดารุสลามที่ร่วมเดินทางในทริปนี้ ตลอดจนเพื่อน ดารุสสลามที่คอยต้อนรับระหว่างทางทุก ๆ ท่าน
3.คุณมิง เบตงและ 4 เสือเบตง คุณเล็ก / คุณช่าง / พี่ดา / คุณเส่ง ที่ไปรับถึงเมืองอโลสตรา และทีมเบตงทุก ๆ คนที่ให้การต้อนรับอย่างดียิ่ง
4.เสือติดปีก จากจังหวัดยะลาที่ร่วมเดินทางเสริมสร้างสีสรรในทริปนี้โดยไม่มีวันลืม
5.เพื่อนบ้านระหว่างทางตั้งแต่บ้านคอกช้างจนมาถึง อ.สะบ้าย้อย ที่ได้แวะทักทายในระหว่างทาง เสียดายผมไม่ทันเก็บภาพไว้
ฝ่า "The red zone เส้นทางที่ต้องห้าม" อ.ธารโต อ.บันนังสตา อ.ยะหา อ.สะบ้าย้อย (พรุ่งนี้มีคำตอบ) สู่มาตุภูมิ อ.นาทวี จังหวัดสงขลา
นี่เป็นคำตอบ จากคำ ๆ นี้เป็นเพียงความรู้สึกสำหรับผู้ที่อยู่ห่างไกล และไม่เคยสัมผัสกับประชาชนหรือผู้คนที่อยู่ในสามจังหวัดชายแดนใต้อย่างแท้จริงเท่านั้น แท้จริงแล้วพื้นที่ทุกพื้นที่ที่ผมเคยผ่านไป ถนนทุกเส้นทางที่ผมใช้สัญจรเดินทางไม่ว่าโดยรถยนต์หรือจักรยาน ผู้คนทุกหมู่บ้านที่ผมได้พบ ได้คุย ทุกคนมีแต่ยื่นความเป็นมิตรให้ซึ่งกันและกัน หากแต่เราเข้าใจ เข้าถึง และมีความจริงใจต่อกัน จากคำที่ผมจั่วหัวข้อว่า "The red zone เส้นทางที่ต้องห้าม" จึงไม่ใช่พื้นที่ที่ตรงนี้ แต่ที่นี้คือ "The zone of smile เส้นทางแห่งน้ำใจและรอยยิ้ม" สมกับคำว่า Darussalam ที่พร้อมจะต้อนรับการมาเยือนของพวกเราทุก ๆ คน
***ในการโพสเรื่องเล่าในครั้งนี้กระผม นายอรรถพล สุธีรัตนกุล (ลุงแม นราธิวาส) เป็นผู้เรียบเรียงหากคำบรรยาย คำพูดคำเล่า หรือข้อความที่พูดแซวในกระทู้นี้มีความผิดพลาด ไม่เหมาะสมประการใด กระผมกราบขออภัยมา ณ โอกาสนี้ด้วย หวังว่าโอกาสหน้าเราคงได้ร่วมสร้างทริปดี ๆ เพื่อมาเล่าสู่กันฟังต่อไป สำหรับครั้งนี้ สวัสดีครับ / วาสสลาม


