@@@@ 797 กิโลเมตร ผลงานจาก MJ Bike นครปฐม+ทัวริ่งทั่วไทย โดย พี่โอฬาร ครับ #########

[thamtot]

อ่านกระทู้นี้หลายๆครั้งแล้ว
ก็ยังยืนยันอยู่เหมือนเดิม..
ว่าพี่ๆทั้งสองคนเป็น..วีรบุรุษ 2 ล้อ..ในใจผมตลอดจริงๆ

[Felix]

อ่านกระทู้นี้หลายๆครั้งแล้ว
ก็ยังยืนยันอยู่เหมือนเดิม..
ว่าพี่ๆทั้งสองคนเป็น..วีรบุรุษ 2 ล้อ..ในใจผมตลอดจริงๆ

แล้วเราจะไปเชียงคานด้วยกัน

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

อ่านกระทู้นี้หลายๆครั้งแล้ว
ก็ยังยืนยันอยู่เหมือนเดิม..
ว่าพี่ๆทั้งสองคนเป็น..วีรบุรุษ 2 ล้อ..ในใจผมตลอดจริงๆ

แล้วเราจะไปเชียงคานด้วยกัน

ช่วงนี้ถ้าขี่เล่นแถวบ้านวันละ100-200โล ช่วยพี่โอฬารมาต่อกระทู้หน่อยครับ
หรือว่าขี่ไปกินโอเลี้ยงก็ช่วยมาเล่าหน่อยครับ แฟนเพลงบ่นถามถึงแล้วครับ
เห็นใจกันหน่อย ครรับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

วันนี้ครบปีกับอีกหกเดือน มีคนชื่อ แปลกๆว่า โอฬาร มาอธิบายทัวริ่งสำหรับคนไทยนั้นเป็นอย่างไร ทัวริ่งมันคิืออะไร
ความหมายมันจบลง โดยไม่ต้องอธิบาย กับฉายาเจ้าพ่อทัวริ่ง ที่มีแฟนคลับมากมาย วัันนี้พิสูจน์แล้วว่า ประสพการณ์สร้างคน ไม่ใช่เวลา ครับ

กราบขอบคุณเจ้าพ่อทัวริ่งในรอบปีที่ผ่านมาแทนแฟนคลับทุกๆคนด้วยครับ และขอเชิญในปีนี้และปีต่อๆไปด้วยครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

ต้องขอกราบขอบพระคุณ พี่ปู เป็นอย่างสูงครับ ที่ให้เกียริตแก่บอร์ด เอ็ม เจ ไบค์ นครปฐม ครับ
ผมต้องขอเชิญ พี่ปูในปีนี้และปีต่อๆ ไปด้วยครับ

[Felix]

โครงการ ทางไกล กทม-เชียงคาน-เลียบแม่น้ำโขง-ปลายทางเมืองอุบล
แต่ถ้าเบื่อหรือขี้เกียจ ก็จะกลับก่อน...วางเส้นทางไว้คร่าวๆ... Touring คือการปั่นจักรยานท่องเที่ยว
ไม่ได้ไปแข่งกับใคร หรือเพื่อสร้างสถิติครับ

สืบเนื่องมาจาก ทริป แม่สะเรียง ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์
ที่ได้นำล้อของ Gary Fisher ซึ่งมี 32 ซี่ลวด มาใช้กับ Nishiki ซึ่ง พี่หน่อย
ได้เซ็ทรถทั้งสองคันนี้ เพื่อการใช้งานที่แตกต่างกัน

Nishiki เป็นรถที่ต้องขี่แบบดุดัน คล่องตัว ออกตัวดีเยี่ยม ความเร็วสูงมาก ความเร็วในการขี่ Nishiki
ที่สบายที่สุดคือ ความเร็วระหว่าง 30-35 กม/ชม ซึ่งในการขี่จริงสามารถทำความเร็วได้สูงกว่า 50 กม/ชม
เมื่อเป็นเข่นนี้ nishiki จึงเหมาะกับการเดินทาง ที่ไม่เกิน 4-5 วัน เพราะตัวคนขี่เองจะสู้รถไม่ไหว
รถมันจะท้าทายคนขี่อยู๋ตลอดเวลา



Gary Fisher Zebrano เป็นรถที่ความเร็วไม่สูง ไปเรื่อยๆ กินลมชมวิว สองข้างทาง แต่ความคล่องตัวในทางแคบๆ ตามตรอก
ตามซอกซอยจะทำได้ดี ความเร็วที่สบาย อยู่ที่ 20-25 กม/ชม การทำความเร็ว30-35 กม/ชม เป็นเรื่องที่เป็นภาระ แต่ด้วยการขี่แบบ
สบายๆนี้เองทำให้ระยะทางของการเดินทางสามารถไปได้ไกลกว่า ระยะการเดินทาง 10-15 วันจะสบายๆ เพราะจะไม่ถูกท้าทาย
และกดดันจากบุคลิกของรถ ช่วงเฟรมรถที่ยาวกว่า ทำให้การแบกน้ำหนัก และการทรงตัวไม่เกิดอาการเมื่อยล้า ระยะทาง 1,000 + กม
เป็นการเดินทางที่สบายๆ



จากความไม่เอาไหน ที่สลับล้อกัน ทำให้การขี่ Nishiki ด้วยล้อ ของ Gary Fisher นั้นส่งผลก็คือ
ซี่ลวดขาด หลายเส้น เพราะเมื่อ ใช้กับ Nishiki ความมันและหลงใหลไปกับความเร็วที่ดุดัน หลุมบ่อ ทางขรุขระ อย่างไรก็ไม่หวั่น
ผลที่สุดแล้ว รถแทบจะพัง (จริงๆแล้วก็คือ พัง นั่นเอง)

[Felix]

นักจักรยานหลายคน มักได้รับคำแนะนำว่า ไม่จำเป็นต้องใช้กระเป๋าคู่หน้า เพราะทำให้รถหนัก ขี่ไม่ไหว
นี่เป็นความเข้าใจผิดอย่างแท้จริง
เพราะ
เมื่อจักรยานถูกออกแบบมานั้น Frame ล้อ และองค์ประกอบอื่นๆ จะมีความสมดุลย์ ที่พอดีอยู่แล้ว
แต่เมื่อเราเอาน้ำหนัก 20 กก ไปใส่ท้ายรถ ความไม่สมดุลย์ของรถ จะส่งผลต่อความไม่สมดุลย์ของร่างกาย
ทำให้เกิดอาการเมื่อยล้า เพราะเราต้องใช้ร่างกายของเราเอง เพื่อสร้างสมดุลย์ให้กับรถ
แล้วทำไมเราจะไม่สร้างความสมดุลย์ให้กับรถเสียตั้งแต่ต้น ด้วยการเฉลี่ยน้ำหนัก

อาชีพดั้งเดิมของผม ก่อนหน้านี้เกี่ยงข้องกับการสร้างความสมดุลย์ให้กับเครื่องบิน ซึ่งถ้าไม่สมดุลย์
ภาระกรรมทั้งหมดจะเกิดขึ้นและส่งผลต่อ การเดินทาง หลายอย่างเช่น การใช้พลังงานมากขึ้น ชิ้นส่วนบ้างชิ้น
ต้องรับภาระมากเกินไป ในการรักษาสมดุลย์ระหว่างเดินทาง

ในการจัดการความสมดุลย์สำหรับเครื่องบิน เราเรียกว่า Compartment Weight Balance Triming
เมื่อเอาประยุกต์กับจักรยาน นั่นคือ เราอาจแบ่งจักรยานออกเป็นสามส่วนหรือ 3 Compartment คือ
1 หน้ารถ บริเวณ ตะเกียบและล้อหน้า
2 กลางรถ คือช่วง ตั้งแต่ Handdle Bar จนถึงเบาะนั่ง
3 ช่วงท้ายรถ คือช่วง ตั้งแต่หลักอานจนถึงปลายสุดของการแบกน้ำหนัก (อาจจะเลยตีนผีออกไป)

น้ำหนักที่กลางรถไม่เป็นปัญหา เช่นเดียวกับเครื่องบิน, ตรงกลางลำตัวของเครื่องบิน จะแบกน้ำหนักมากที่สุด
เพราะเป็นที่เก็บถังน้ำมันขนาดใหญ่ เครื่องบินบางชนิด แบกน้ำมันหนักถึง 200 ตัน

ส่วนที่เป็นภาระกับการสร้างควมสมดุลย์ของจักรยานคือ ช่วงหน้ารถ ซึ่งมีระยะที่สั้นกว่างช่วงท้าย
และมีพื้นที่จำกัด การเพื่อน้ำหนัก ต้องทำให้พอดี ไม่มากเกินไปไม่น้อยเกินไป จะอยู่ที่ประมาณ 50-60%
ของน้ำหนักบรรทุกของที่อยู่บนตะแกรงหลัง ถ้าสัมภาระที่ต้องนำติดตัวไปในการเดินทางมีไม่มาก
ก็เฉลี่ยมาใส่กระเป๋าหน้า เพียงเท่านี้เราก็จะได้ยานพาหนะที่มีความสมดุลย์ต่องการเดินทาง
ไม่ว่าขึ้นเขาสูงชัน ลงเขาชั่น แต่ไหน รถจะหนักอย่างไรก็ไม่เกิดปัญหา



กระเป๋าตะแกรงหน้าไม่ได้ใส่จะเกิดอะไรขึ้น

อย่างแรก เมื่อเวลาขึ้นเนิน น้ำหนักจะไหลไปรวมอยู๋ด้านหลัง จุดศูนย์กลางของการแบบน้ำหนักจะย้ายลงไปที่ท้ายตะแกรง
รถจะมีอาการหน้าลอย นักจักรยานหลายคนบอกว่า ก็เพียงแค่โน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อเพิ่มน้ำหนักและแรงกดก็ได้แล้ว
แต่ทว่า... จักรยานทัวริ่ง ไม่ได้ขึ้นเนินเพียง 10-20 เนิน แต่ภูเขาและเนินชันมีเป็นร้อยๆเนินเมื่อเป็นเช่นนี้
เราจะสร้างภาระกรรมให้กับร่างกายเราทำไมกัน

อีกอย่างก็คือ เวลาลงเขาชัน จุดศูนย์กลางของน้ำหนักก็จะย้ายไปอยู่ข้างหน้า แต่เมื่อน้ำหนักกดไม่พอ หน้ารถและแฮนด์
จะสั่นและสบัด ความคุมรถยาก นอกจากนั้น น้ำหนักที่ช่วงท้ายรถ เมื่อไหลลงเขา จะเพิ่ม Momentum มากขึ้น
ถ้ายังคงจำกันได้ โมเมนตัม = มวล x ความเร็ว และถ้าน้ำหนักท้ายรถ 22 kg x 50 km/hr โมเมมตัมจะสูงมาก
อันตรายจริงๆ และถ้าเบรคไม่อยู่ ไม่เบรค หรือเบรคไม่เป็น หรือกำเบรคตลอดเวลา จนเบรคเกิดความร้อนจนมีอาการ Fade
ก็เบรคไม่อยู่ หรือถ้าเบรคเร็วเกินไป รถก็ตีลังกา อันตรายทั้งนั้น

[Felix]

ผมเห็นหลายๆคนขี่จักรยานทัวริ่ง
โดยใช้เฟืองหลัง 36 ฟัน
เฟืองหน้า 48 ฟัน หรือมากกว่านั้น

ได้แต่คิดในใจ ว่า มันจะปั่นไหวหรือวะนั่น
หลังจาก ที่เอา Gary Fisher Zebrano มาให้พี่หน่อยจัดการ ชำแหละซาก
ปรากฏว่า กะโหลก ดุมหน้า ดุมหลัง แม้กระทั่งขาจานปั่น "แหลก" รวมทั้งโซ่ที่ยืดแล้วยืดอีก
อันเนื่องมาจากการปั่นแหลก มากกว่า 6,500 กม สำหรับรถจักรยานอายุ 1 ปี

พี่หน่อยเซ็ทรถให้ใหม่ เป็น 9 เฟือง ขนาด 11-34 จานหน้า 44-34-22
เมื่อเปรียบเทียบดูอัตราทด ของจานหน้ากับเฟืองหลัง "เข้าท่าเข้าที"มา
เพราะเป้าหมายของรถคันนี้ ไม่ใช่รถที่ทำความเร็วสูงแต่เป็นรถที่ขี่เดินทางลมโชยชมวิว
ผลปรากฏว่า เบาหวิว จริงๆ ข้ามสะพานเรื่อยๆ เปื่อยๆ เหมือนเดินเล่น
แบบนี้ การเดินทางไกล 2,000 กม น่าจะสบายเท้าสบายขามาก

หลังจากทดลอง run in ไปประมาณ 500 กม ทั้งแบบรถเปล่าและแบบบรรทุกสัมภาระ
ก็ยืนยันได้ว่า ชุดขับเคลื่อนแบบนี้ จะทำให้การเดินทางไกลคือสวรรค์บนอานจริงๆ
ส่วนที่เหลือที่ต้องแสวงหาเอาเองก็คือ สภาพร่างกายที่ดี และจิตใจที่เข้มแข็ง
และมีสมาธิกับการใช้ชีวิตบนหลังอานกับการเดินทางแสนไกล

[thamtot]

เย็นวันนี้ได้ปั่นระยะสั้นๆกับพี่โอ...

การอธิบายด้านบนนั้น ถูกต้องทุกประการเลยครับพี่
พี่โอคงจำได้ว่า..ตอนขึ้นสะพานพระราม 5 เย็นที่ผ่านมา
ผมมีความจำเป็นต้องยืนโยก..ไม่ใช่ว่า อยากทดสอบแรงอะไรเลยครับ..แต่
...หน้ามันลอย...นิดนึง...ครับพี่
ซึ่งตอนนั้นมีจำนวนรถยนต์จำนวนมากจอดติดกัน..
ซึ่งผมถือว่าเสี่ยงมาก..ถ้าจะปั่นในสภาพ หน้ารถลอยๆ เพราะควบคุมรถยากกว่าปกติ...
เนื่องจากความด้อยประสบการณ์ในการปั่นของผมเองด้วย
จึงเกิดอาการยืนโยกอย่างที่เห็นครับพี่....
เสียวนะนั่นน่ะ..ไม่ชอบเอาซะเลย...

ผมว่า..ไปติดตะแกรงหน้าตามที่พี่โอว่าดีกว่า..
เพราะงานเชียงคานที่ได้ร่วมเดินทางกับพี่โอ
นอกจากการปฏิบัติตามคำแนะนำของพี่ๆทั้งสองคนแล้ว (พี่ปู พี่โอ)
ผมต้องฝากชีวิตไว้กับเค้า "คุณจักรยาน" ตลอดเวลา...

[Felix]

และถ้าเราเดินทางไกลแบบทัวริ่ง
ระหว่างทางก็จะมีแบบเดียวกับสะพานพระราม 5 อีกหลายสิบหลายร้อยสะพาน
ถ้ายืนโยกทุกสะพาน ไม่ไหวล่ะ

แต่เมื่อเย็นวันนี้ เมื่อตอนปั่นขึ้นสะพานวันนี้
ทรงปั่นของผมเหมือนเดิม ไม่ต้องยืนโยก นั่งปั่นท่าเดิม ชมวิวริมแม่น้ำได้สบายใจเฉิบ
แต่ .... ไม่เร็ว... ค่อยๆไป...ถนอมร่างกาย... ระยะทางยังอีกหลายร้อยกิโลเมตร...

หลักการหนึ่งที่มักใช้ได้ผลก็คือ ประเมินตัวเองว่าเป็นคนที่ไม่ค่อยมีแรง
จนเมื่อการเดินทางสิ้นสุดแล้ว ... เราก็ยังไม่หมดแรง...

[pisitas]

like 100 ++

[golfwa]

ขอบคุณสำหรับความรู้และประสบการณ์ดีดีครับ

ขอบคุณมากครับ

[Felix]

ชวนปั่นทางไกล เลียบแม่น้ำโขงวนขวา...
ใครว่างจะไปร่วมช่วงไหนก็ได้ครับ...หรือส่งกำลังใจไปช่วยก็ได้
เส้นทาง และกำหนดการคร่าวๆ อาจจะเปลี่ยนแปลได้เล็กน้อยตามสภาพอากาศและแหล่งท่องเที่ยว
12 กทม.- สิงห์บุรี
13 สิงห์บุรี-บึงสามพัน(หรือ ชนแดน)
14 บึงสามพัน(ชนแดน)- หล่มเก่า (รอเสือธรรมที่นี่)
15 หล่มเก่า-ด่านซ้าย
16 ด่านซ้าย-เชียงคาน
17 เชียงคาน-สังคม
18 สังคม-โพนพิสัย
19 โพนพิสัย-บึงกาฬ
20 บึงกาฬ-ท่าอุเทน
21 ท่าอุเทน-มุกดาหาร
22 มุกดาหาร-โขงเจียม
ถ้ามีการเปลี่ยนแปลง หมอตี๋จะเป็นคนupdateให้ครับ

การเดินทางกำลังจะเริ่มต้น
หลังจากการซ้อมครั้งล่าสุด จาก IT Square-ตลาดโก้งโค้ง อยุธยา

ช่วงเวลา 2-3 วันนี้ จะเป็นการพักผ่อนร่างกายและคลายกล้ามเนื้อ
และตรวจสอบรถและอุปกรณ์ต่างๆ

สิ่งหนึ่งที่ผู้เดินทางไกลไม่ควรละเลยก็คือ จุดยึดต่างๆ ของจักรยาน
เกลียวน็อตอาจจะหลวมจะคลายได้ โดยเฉพาะจุดยึดของตะแกรง
ควรใช้น็อตที่แข็งแรง และถ้าสามารถใส่แหวนสปริงหรือน้ำยาทาเกลียวน็อต ก็ควรทำ
และถ้ามีน็อตสำรองติดไว้ในกระเป๋าเครื่องมือก็ดี

และที่สำคัญคือ ยางในอะไหล่ ควรมีอย่างน้อย 2 เส้น หากรั่วระหว่างทางก็เปลี่ยน
เส้นที่รั่วค่อยปะตอนช่วงที่พักผ่อน มีเวลาว่างๆ ระหว่างเดินทาง

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

ผมเห็นหลายๆคนขี่จักรยานทัวริ่ง
โดยใช้เฟืองหลัง 36 ฟัน
เฟืองหน้า 48 ฟัน หรือมากกว่านั้น

ได้แต่คิดในใจ ว่า มันจะปั่นไหวหรือวะนั่น
หลังจาก ที่เอา Gary Fisher Zebrano มาให้พี่หน่อยจัดการ ชำแหละซาก
ปรากฏว่า กะโหลก ดุมหน้า ดุมหลัง แม้กระทั่งขาจานปั่น "แหลก" รวมทั้งโซ่ที่ยืดแล้วยืดอีก
อันเนื่องมาจากการปั่นแหลก มากกว่า 6,500 กม สำหรับรถจักรยานอายุ 1 ปี

พี่หน่อยเซ็ทรถให้ใหม่ เป็น 9 เฟือง ขนาด 11-34 จานหน้า 44-34-22
เมื่อเปรียบเทียบดูอัตราทด ของจานหน้ากับเฟืองหลัง "เข้าท่าเข้าที"มา
เพราะเป้าหมายของรถคันนี้ ไม่ใช่รถที่ทำความเร็วสูงแต่เป็นรถที่ขี่เดินทางลมโชยชมวิว
ผลปรากฏว่า เบาหวิว จริงๆ ข้ามสะพานเรื่อยๆ เปื่อยๆ เหมือนเดินเล่น
แบบนี้ การเดินทางไกล 2,000 กม น่าจะสบายเท้าสบายขามาก

หลังจากทดลอง run in ไปประมาณ 500 กม ทั้งแบบรถเปล่าและแบบบรรทุกสัมภาระ
ก็ยืนยันได้ว่า ชุดขับเคลื่อนแบบนี้ จะทำให้การเดินทางไกลคือสวรรค์บนอานจริงๆ
ส่วนที่เหลือที่ต้องแสวงหาเอาเองก็คือ สภาพร่างกายที่ดี และจิตใจที่เข้มแข็ง
และมีสมาธิกับการใช้ชีวิตบนหลังอานกับการเดินทางแสนไกล

แค่จานหน้า42ก็เร็วหูตาลายแล้ว ไม่รู้ว่าจะใส่ใหญ่ๆไปทำอะไร หรือว่ามันดู เทพ ดี คันในรูปจาน42 ครับ

[Felix]

จริงอย่างที่พี่หน่อยบอกเลยครับ

จานหน้า 44 นี่ก็เร็วมากแล้วครับ
เมื่อวานซืนเอาไปลองแบบใส่น้ำหนักกระเป๋าไปด้วย เส้นทาง ปากเกร็ด-เสนา-อยุธยา-ปทุมธานี-ปากเกร็ด 120 กม
ช่วงที่รถมันลอยตัวแล้ว ที่ความเร็ว 35 แบบสบายๆ
เติมแรงเพิ่มอีกนิดเดียว ขึ้นไปถึง 40 ได้เลย

ถือว่าเป็นรถทัวริ่งที่ความเร็วสูงมากครับ

และเมื่อต้องขี่แบบช้าๆ ก็สบายเเหมือนกัน เหมือนปั่นจักรยานน้ำที่เขาดิน