สรุปทริป เสน่ห์ลาวใต้ เส้นทางลัดสู่เมืองอัตตะปึอ ภาค 2

[โยชูวา]

สวัสดีครับท่านโยฯ

ผมกลับถึงกรุงเทพเมื่อวานก่อน รถติดมากกกกกก... เพิ่งได้มีโอกาสเข้ามาชมสรุปทริปของท่านโยฯ

หลังจากแยกจากท่านโยตอนบ่ายที่ 26 ธค. 54 ผมก็ปั่นมาพักที่ปากเซ เช้ารุ่งขึ้นก็ปั่นเดี่ยวขึ้นเที่ยวลาวกลาง มาออกที่ท่าแขก-นครพนม

ตามแผนเดิม เพียงแต่ร่นวันเที่ยวให้น้อยลง ใช้วิธีปั่นเที่ยวในวันเดียวกันเลยครับ

ไว้หายเหนื่อยกว่านี้ ตั้งใจจะเขียนสรุปทริป ลาวใต้-ลาวกลาง ไว้เผื่อท่านโยอยากปั่นเส้นลาวกลางบ้าง

แต่ถ้าจะให้ดีปั่นจากลาวเหนือ ไปจบทริปที่ลาวใต้เลยก็จะแจ่มที่สุด
สำคัญคือท่านโยฯจะโดนพัธนาการอื่นร้อยรัดจนยังพอจะดิ้นบ้างหรือเปล่า ???

ขอบคุณมากมายสำหรับการร่วมทริปในครั้งนี้ครับ.


กระทิงโทน.

...คุณกระทิงโทนครับถ้าให้ผมปั่นหลายๆวันติดต่อกัน แบบคุณกระทิงโทนผมคงทำได้ค่อยข้างยาก
ยังมีสิ่งพูกพันธนาการไว้บ้าง เป็นห่วงสัตว์เลี้ยงที่บ้าน ไปเพียงไม่กี่วันน้องหมาที่บ้านไม่ยอมกินข้าวกินน้ำ
สงสารเขาและคิดถึงเขาด้วย
...เมืองไทยน่าจะมีฤดูหนาวที่ยาวนานจะได้ปั่นจักรยานอย่างมีความสุข อีกไม่กี่เดือนก็เข้าฤดูร้อน
เห็นทีคงจะต้องออกทริปกันตอนกลางคืนเหมือนกับที่ไปหลงป่ากันคงสนุกดี กลางวันเราก็นอนเอาแรง
กลางคืนเราก็ค่อยปั่นกัน

[โยชูวา]

ผมพยายามจะรีบ post แต่ net ที่บ้านมันหลุดบ่อยพิมพ์มาตั้งเยอะเวลา post แล้วหาย post แล้วหาย เซ็งเจ๋งๆ

[โยชูวา]

วันนี้มาต่อกันอีกสักเล็กน้อย ดึกมากแล้ว

....ผมปั่นมาทะลุถนนใหญ่ประมาณบ่าย 3 โมงกว่า หิวจริงๆ ซื้อข้าวเหนียวกับแหนมย่าง รีบๆยัดเข้าไป
เหลือเวลาอีกไม่มากนักก็จะมืดค่ำแล้ว มัวปั่นโอ้ระเหยลอยลมมากไปหน่อย ยังเหลืออีก 50 โล
คุณกระทิงโทนคงล่วงหน้าไปรอผมที่อัตตะปึอแล้ว แยกที่ผมออกมาถ้ามาจากอัตตะปึอ
จะอยู่ที่ กม.ที่ 50 กว่าๆ ปากทางมีสำนักงานของป่าไม้ตั้งอยู่ มีร้านค้าจำนวนมากตรงปากทาง
รถโดยสารมักมาจอดที่นี่ เส้นทางที่จะไปอัตตะปึอจะมีภูเขาขนานกับถนนสวยงามดีครับ
สองข้างทางน่าจะเป็นบ้านชาวชนเผ่ายะเหิน ที่นี่ถ้าตะวันลับเขาเมื่อไหร่จะมืดเร็วมาก
ทั้งที่ 5 โมงกว่าๆ ผมรีบปั่นรวดเดียว 50 กิโลไม่แวะพักที่ได ก็ถึงอัตตะปึอมืดพอดี

[โยชูวา]

ผมมาถึงเมืองอัตตะปึอก็มืดค่ำพอดี ผมปั่นสำรวจดูว่าจะเจอคุณกระทิงโทนที่ไดบ้าง ผมจะสังเกตุดูใฟกระพริบของรถที่วิ่งอยู่ตามถนน
ไฟท้ายจักรยานส่วนมากจะเป็นไฟกระพริบสีแดง มองเห็นได้แต่ไกล ผมเจอคุณกระทิงโทนอยู่อีกฝั่งถนนอีกด้านหนึ่งมีเกาะกลางถนน
กั่นไว้ แต่คุณกระทิงโทนไม่เห็นผม ผมจึงยกจักรยานข้ามเกาะกลางถนนปั่นตามอย่างรวดเร็ว มีมอเตอร์ไซค์วัยรุ่นเขาหยุดกระทันผม
หยุดแต่ปลดคลิปไม่ทันล้มนอนข้างถนน ไม่เจ็บแต่อาย ในที่สุดก็พบกัน

[โยชูวา]

ที่เมืองอัตตะปึอตอนกลางคืนสถานที่ราชการต่างๆ เปิดไฟประดับสวยงามมาก เสียดายที่กล้องผมถ่ายกลางคืน
ภาพมันเสียหมด ปรับโหมดกล้องผิดตาไม่ดีมองไม่เห็น เราพักที่โรงแรมดอกจำปา ราคาห้องพัก 400 บาท
สภาพโรงแรม ok ใช้ได้ อยู่ไม่ไกลจากสวนสาธารณะกลางเมือง ตอนเช้าๆ อากาศดีมาก เราออกไปสำรวจตลาดกัน

[โยชูวา]

ตามโปรแกรมที่ผมวางไว้ผมกะว่าจะเที่ยวที่เมืองนี้สักวัน แล้วขยับเข้าไปนอนใกล้ๆปากทางแถวเมืองสนามชัย
แล้วจึงปั่นลัดป่าเข้าจำปาสัก แต่คุณกระทิงโทนต้องการกระชับเวลาเข้าอีกจึงขอลุยให้จบไปเลย ใจจริงก็หวั่น
อยู่เช่นกันว่ามันจะมืดก่อนที่เราจะไปถึงจำปาสักระยะทางก็เกือบ 150 กม.แถมตอนเช้าเราก็ออกสายอีก
เพราะไปสำรวจตลาดและสำรวจเมือง กว่าจะออกจากเมืองอัตตะปึอได้ก็ 8 โมงกว่าๆแล้ว
เรากะว่าจะไปซื้อเสบียงที่เมืองสนามชัย ที่อยู่ห่างออกไปน่าจะไม่ต่ำกว่า 20 กม.

[โยชูวา]

เราออกจากเมืองอัตตะปึอเพื่อมุ่งไปยังเมืองจำปาสัก พอออกจากเมืองก็เจอถนนลูกรังไปตลอดทาง
สองข้างทางเราจะได้เห็นวิถีชีวิตของชาวบ้านที่เขากำลังไปทำมาหากิน ขุดกบขุดเขียด หาปลาบ้าง
บ้านเรือนของชาวชนเผ่าที่อยู่ที่นี่ เท่าที่สอบถามดูก็เป็นชาวชนเผ่า เจ๊ก กับเผ่า โอ้ย
ซึ่งมีภาษาพูดที่แตกต่างกัน และสภาพบ้านเรือนก็มีส่วนที่แตกกันบ้าง

[โยชูวา]

วิถีชีวิตชาวบ้าน เป็นภาพที่ผมชอบมากๆ จะไปที่ใดก็ตามแต่ดูเหมือนผมจะสนใจสิ่งนี้มากกว่า ดูน้ำตก ดูสิ่งก่อสร้างต่างๆ
เป็นเรื่องของปัจเจกบุคคลครับ ผมกับคุณกระทิงโทนเราออกทริปด้วยกันแต่ไม่จำเป็นต้องสนใจในสิ่งเดียวกัน
หรือมีมุมมองแบบเดียวกัน แต่ละคนมีอิสระเต็มที่ ที่จะเก็บเกี่ยวในสิ่งที่เราไปพบ เวลาปั่นก็ไม่จำเป็นต้องรอกันก็ได้
ไปพบกันที่จุดหมายปลายทางข้างหน้า

[โยชูวา]

ต่อครับ

[ลุงก้อง]

สวัสดีปีใหม่ เล่นต่างคนต่างไปเหมือนไม่ได้มาด้วยกัน อิอิอิ บัดดี้ คือเพื่อนที่จะคอยช้วยเหลือซึ่งกัน
ในยามคับขัน ยิ่งไม่มีเครื่องมือสื่อสารด้วยแล้ว ก็เหมือนปั่นคนเดียวมันเหงา ปลายปีนี้ผมคงได้ ไปออก ด่านภูเกลือ ดาลัด
โฮจิมิน รอบัดดี้เออรี่ ตุลา อิอิอิ

[โยชูวา]

สวัสดีปีใหม่ เล่นต่างคนต่างไปเหมือนไม่ได้มาด้วยกัน อิอิอิ บัดดี้ คือเพื่อนที่จะคอยช้วยเหลือซึ่งกัน
ในยามคับขัน ยิ่งไม่มีเครื่องมือสื่อสารด้วยแล้ว ก็เหมือนปั่นคนเดียวมันเหงา ปลายปีนี้ผมคงได้ ไปออก ด่านภูเกลือ ดาลัด
โฮจิมิน รอบัดดี้เออรี่ ตุลา อิอิอิ

ลุงก้องครับ พอถึงวันนั้นเส้นทางจากปากซองไปอัตตะปึอ น่าจะแล้วเสร็จ ลองก้องลองเส้นทางนี้ดูได้ครับ

[โยชูวา]

ผมเห็นชาวบ้านกำลังตำข้าว สอบถามทราบว่าจะเอาไปทำแป้งข้าวปุ้น(ขนมจีน) ถามกันไปกันมา
เขารู้จักกับเพื่อนของผมที่จำปาสักด้วย ก็เลยโม้กันนานหน่อย ปล่อยให้คุณกระทิงโทนปั่นล่วงหน้า
ไปก่อน

[โยชูวา]

หมู่บ้านชนเผ่าเจ็ก ส่วมมากจะสร้างยุ้งเก็บข้าวที่มีเอกลักษณ์ มีส่วนด้านหน้ายื่นไปข้างหน้าคล้ายระเบียน
ผู้หญิงส่วนใหญ่มักคาบบุหรี่ไว้ที่ปาก

[โยชูวา]

ผมมาถึงเมืองสนามชัยก็เกือบเที่ยงเข้าไปแล้ว ผมแวะซื้อข้าวเหนี่ยวกับไก่ย่าง ไข่พะโล้ เอาไว้กินเป็นเสบียง โดยได้รับ
ความสนใจจากเด็กๆ นักปั่นมาแอบจ้องๆมองๆดูผม เมืองนี้เป็นเมืองเล็กๆ เงียบๆ ถนนในเมืองยังเป็นลูกรัง
คุณกระทิงโทนคงล่วงหน้าไปแล้วเพราะผมมองสำรวจแล้วหาไม่เจอ ข้างหน้ามีทางแยกก็เกรงว่าคุณกระทิงโทน
จะไปผิดทาง

[ทิวากร]

ตามติดชีวิตติดฝุ่นครับ