ชาวบ้านสมาชิกคนอื่นๆเค้าทำงานกัน
ผมว่างงานอยู่คนเดียว เลยต้องออกไปคนเดียวอีกแล้ว
สืบเนื่องจากทริปเมื่อคราวก่อนนู้นที่ไปแคมป์สนกับทีมพิษณุโลก-เพชรบูรณ์
สมาชิกต้องหามผมกลับกันเป็นแถว
วันนี้ฤกษ์ดีพิสูจน์กำลังตัวเองอีกครั้ง
เลยจัดหนักไปเที่ยว route 12 อีกที
ผมออกเดินทาง 9.00 น.ครับ
เนื่องจากตื่นสาย(อีกแล้ว) ลมไม่ค่อยมีแล้ว
อากาศก็เริ่มไม่หนาวเท่าใด
ปัญหาช่วงนครไทย-บ้านแยงทางขึ้น
ก็ไม่มีอะไรมากเพราะขี่กับสมาชิกกันเป็นประจำ
จะมีก็แต่ช่วงบ้านแยง-route 12 ละครับที่ยังขยาดไม่หาย
เด็กๆแถวๆที่พักระหว่างทางครับ แอบหลอกใช้เล็กน้อย
ข้าวเหนียวปิ้งครับ มีสาวใจดีจอดรถทักให้มา 2 อันหน้าตาดีแล้วยังใจดีอีก
พักกินข้าวที่บ้านแยงครับ
ทางช่วงบ้านแยงจะไป route 12 จะเป็นทางขึ้นครับ ไม่ชัน แต่ยาวไปจนเกือบถึง route 12 เลยละ
แวะพักเหนื่อยถ่ายรูปกันหน่อย
ปั่นเรื่อยๆเหนื่อยก็หยุดครับ เป้าหมายผมไม่ใช่ความเป็นเลิศ
แต่เป็นการลดน้ำหนัก+สุขภาพดี ขอแค่ไปถึงเป้าหมายก็พอ
ยังขึ้นเรื่อยๆครับ
ท่ามกลางขุนเขา
พี่เต่ากันไฟ!!! ผมว่ามันน่ากลัวมากกว่าน่ารักนะ
ถึงแล้วครับ route 12
แวะพักเหนื่อยทานกาแฟ+เค้กเติมพลัง
เห่อรถใหม่
นักท่องเที่ยวค่อนข้างเยอะครับ
เมื่อพักหายเหนื่อยแล้วผมก็เดินทางกลับครับ ขากลับรถค่อนข้างเยอะครับ
น่าจะเพราะช่วงเทศกาลด้วย
ขากลับค่อนข้างสบายกว่าขามาครับ
เนื่องจากเป็นทางลงซะส่วนมาก(รอดตัวไป)
ผมกลับมาถึงนครไทยประมาณ 15.30 น.
ระยะทางทั้งหมด 112 ก.ม.
ความเร็วเฉลี่ย 21.4 kms./hrs.(อุบาทว์สุดๆ)
ใช้เวลาทั้งหมด 5 ชม. 14 นาที
ความเร็วสูงสุด 78.2 kms/hrs.
(ขาลงเขานะครับ)
ได้ทดสอบรถระยะทางไกลๆ+อาน fizik ที่เค้าว่าดีนักดีหนา
เอาความรู้สึกผมนะ
เรื่องพุ่งไม่พุ่งผมไม่รู้ เพราะเพิ่งเคยขี่เสือหมอบครั้งแรกก็คันนี้ครับ
มีอาการปวดต้นคอครับ ปวดพอทนได้
แต่ไม่ปวดหลัง สามารถขี่ได้ยาวๆตามที่เค้าโฆษณาไว้
ถ้าขี่ได้รอบขาก็จะไปฉิวครับ น้ำหนักรถโดยส่วนตัวคิดว่าเบาอยู่ครับ
(เปลี่ยนแค่อาน)
ส่วนอาน fizik aliante ที่ได้มา สำหรับผมแล้ว ดีกว่าที่ติดรถมาครับ
เจ็บก้นบ้าง แต่ไม่ค่อยเมื่อยตูด สำหรับผมถือว่าคุ้มค่าที่ซื้อมา
ก็ประมาณนั้นครับ
ตอนลงเขาที่เอาเรื่องเหมือนกันแฮะ
