สรุปทริป เสน่ห์ลาวใต้ เส้นทางลัดสู่เมืองอัตตะปึอ ภาค 2

[คนดุสิต]

กลางเดือนหน้าว่าจะเอารถพับไปปากเซ
ผมคงต้องขอคำแนะนำการเดินทางจากพี่ยูโซวาครับ

[หางแฮ้ม]

สะบายดีปีใหม่ สุขกาย สบายใจ ตลอดปีนะครับ

[โยชูวา]

ใช่ครับ พีโยซูวา งานและครอบครัว ญาติมิตร วนเวียนในชีวิตเราอยู่ตลอด ใน ๓๖๕ วัน มีกี่วันกันที่เราได้อยู่อย่างชีวิตอิสระ ..บนหลังอานจักรยาน

ปั่นจักรยานอาจเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของชีวิต เอาไว้ว่างๆ เวลาตรงกันแล้วเราค่อยหอบผ้าหอบผ่อนไปด้วยกันก็ได้ครับ

[โยชูวา]

สะบายดีปีใหม่ สุขกาย สบายใจ ตลอดปีนะครับ

ขอให้ทุกท่านที่อวยพรผม มีเวลาปั่นเยอะๆ งานน้อยๆ เงินมากๆ ตลอดปี 2

[โยชูวา]

วันนี้มีเวลาว่างนิดหน่อยมา post กันต่อครับ
ระหว่างที่ปั่นจะมีรถวิ่งสวนไปมาฝุ่นเยอะมาก แนะว่าถ้าไปเส้นทางนี้ถ้ามีหน้ากากใส่กันฝุ่นไปด้วยก็น่าจะดีไม่น้อย
มาชมภาพสภาพบ้านเรือนและบรรยากาศ 2 ข้างทางกันครับ

[โยชูวา]

ชมภาพต่อครับ

[โยชูวา]

ชมภาพต่อครับ

[โยชูวา]

เราปั่นเข้ามาเป็นเวลานานพอสมควรซึ่งจำไม่ได้ว่ากี่กิโลแต่เป็นเวลาก่อนเที่ยงเล็กน้อย ก็มาถึงเมืองๆหนึ่งชื่อเมืองห้วยกอง ซึ่งมองดูแล้วก็เป็นเพียงหมู่บ้านที่มีคนขายของมากหน่อยเท่านั้นเอง เราไม่ได้เตรียมเสบียงไปกินระหว่างทางก็กะว่าจะมาซื้อที่เมืองนี้ตามคำแนะนำของคนเจ้าของห้องเช่าที่เราไปนอนเมื่อคืนนี้ แต่ผมสำรวจดูแล้วไม่มีอะไรน่ากินจึงไม่ได้ซื้ออะไรติดไปด้วยซึ่งผมก็ตัดสินใจที่ผิดพลาดคิดว่าปั่นอีกไม่นานก็จะทะลุถนนเส้นใหญ่แล้วไปหากินข้างหน้าดีกว่า ปรากฏว่าผมปั่นกว่าจะทะลุถนนเส้นใหญ่ได้ก็บ่าย 3 โมงกว่าๆ ระหว่างทางไม่มีร้านค้าเลย มีแต่ป่าดงดิบนานๆจะเจอกับคนงานก่อสร้างถนนบ้างที่ยังทำงานอยู่ หิวจนตาลาย เพราะเมื่อเช้ากินเพียงข้าวเปียกเพียงถ้วยเดียวกับกาแฟถ้วยเดียว

[โยชูวา]

ผมเดินสำรวจตลาดที่เมืองห้วยกอง โดยให้คุณกระทิงโทนเพื่อนร่วมทริปของผมปั่นล่วงหน้าไปก่อน ผมจะตามไปภายหลัง จากนั้นผมก็ปั่นตามไปจนมาถึง 3 แยกที่บ้านอีโร่ย ก็จอดถามคนข้างทางถึงสภาพถนนและจักรยานอีกคันปั่นแยกไปทางด้านไหน เขาแนะนำว่าถนนแยกไปด้านซ้ายถนนกำลังก่อสร้างทางลำบากแต่ไกล้กว่า ถ้าแยกไปด้านขวาถนนง่ายแต่ไกลกว่า โดยทั้ง 2 แยกไปทะลุถนนใหญ่เช่นกัน คุณกระทิงโทนเขาเลือกถนนยากแยกไปทางซ้าย และก็ล่วงหน้าไปก่อนผมแล้วผมก็คงต้องตามไปซึ่งก็ไม่ผิดหวังว่ายากพอควรแต่ก็สนุกดี คนที่คิดจะตามไปในภายหลังก็คงไม่ต้องห่วงเพราะถึงวันนั้นถนนก็คงเสร็จไปมากแล้ว ตรงแยกนี้ผมสังเกตเห็นบ้านเรือนผู้คนทิ้งร้างทั้งหมู่บ้านจึงสงสัยเพราะใดจึงได้เข้าไปสอบถามคุณลุงที่ยืนพิงแดดอยู่ข้างถนนจึงได้ความว่า แกก็อาศัยในหมู่บ้านนี้แหละซึ่งยังเหลือคนอยู่อาศัยอยู่ไม่มากนักส่วนมากเป็นคนแก่ โดยสภาพบ้านเรือนก็ดูแปลกตาดี คุณลุงเล่าให้ฟังว่าหมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านคนเผ่าละเวง แต่ก่อนมีคนอาศัยอยู่เยอะพอมีนายทุนมาปลูกกาแฟคนในหมู่บ้านเขาจึงย้ายออกไปอาศัยเป็นคนงานในไร่กาแฟกันหมดเหลือแต่คนแก่ที่ทำงานไม่ไหว แกเล่าว่าผู้คนแถบนี้ส่วนใหญ่เป็นคนเผ่าละเวง เลยถัดไปข้างหน้าก็เป็นหมู่บ้านคนเผ่า ยะเหิน ซึ่งทั้งสองเผ่ามีภาษาพูดไม่เหมือนกัน ผมก็พอจะทราบมาเหมือนกันว่าคนฝรั่งเศษเขาเรียกชื่อพื้นที่แถบปากซองว่าบ่อนละเวนก็น่าจะมาจากพื้นที่นี้มีคนเผ่าละเวนอาศัยอยู่จำนวนมาก

[โยชูวา]

ชมภาพหมู่บ้านเผ่าละเวงกันต่อครับ

[โยชูวา]

ผมตามรอยรถจักรยานคุณกระทิงโทนซึ่งล่วงหน้าไปก่อนผม สภาพถนนกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้างซึ่งตัดผ่านป่าดงดิบ สองข้างทางสภาพป่ายังอุดมสมบูรณ์ดีมาก ดินที่นี่เป็นดินสีแดงเข้มน่าจะเป็นพื้นที่ที่เป็นภูเขาไฟเก่า ดินดีน่าเหมาะแก่การเพราะปลูกคล้ายๆกับดินแถบจันทบุรีเมืองไทย และก็พอทราบมาเช่นกันว่าแถบนี้ใต้ดินมีแหล่งแร่เป็นจำนวนมาก ถัดไปอีกหน่อยเมืองอัตตะปือก็เป็นแหล่งแร่ทองคำที่ขึ้นชื่อมานาน ดังที่มีคำพูดของคนลาวว่า เมืองอัตตะปึอขายคำแลกไก่

[โยชูวา]

ผมปั่นมาถึงจุดที่กำลังมีการสร้างตอม่อสะพานข้ามลำธาร ถามคนงานที่นั่นว่าจะข้ามไปอีกฝั่งยังไง คนงานเขาให้ผมเลือกเอาว่าจะเอาวิธีไหนวิธีแรกคือแบกจักรยานไต่ต้นไม้ที่เขาตัดขวางลำธารไว้ซึ่งคนงานที่นี่ข้ามไปมา อีกวิธีหนึ่งจูงจักรยานลุยน้ำไปเลย ผมเลือกจูงลุยน้ำดีกว่าเพราะถ้าผมแบกจักรยานไต่ต้นไม้คงจะทำลำบาก ถึงทำได้ถ้าตกลงไปก็คงจบทริปกันที่นี่ ระหว่างจูงก็เสียวหนามต้นไผ่จะปักเท้า น้ำค่อนข้างจะไหลแรงเพราะรถขุดถนนๆกำลังทำทางเบี่ยงกระแสน้ำให้ไหลออกจากตอม่อสะพานที่กำลังสร้าง

[โยชูวา]

ชมภาพเส้นทางต่อครับ เส้นทางต่อจากช่วงนี้ค่อนข้างเปลี่ยวไร้ผู้คน

[โยชูวา]

ถนนบางช่วงเป็นเพียงทางเดินแคบๆ บางช่วง 2 ข้างทางเป็นป่าดงดิบทึบๆ ก็คงจะมีเพียงคนงานสร้างถนนเท่านั้นที่ใช้สัญจรไปมา ปั่นมาไกลหลาย กม.ยังไม่เจอใครเลย

[โยชูวา]

คุณกระทิงโทนคงจะไปไกลมากแล้วผมก็ปั่นกินลมชมวิวไปเรื่อยๆ ผมคิกว่ายังไงเสียถ้าไปถึงอัตตะปึอก็คงเจอกันอยู่ดี ผมยังสังเกตุเห็นรอยรถแกอยู่ตามถนนซึ่งผมจำได้