นิยายรักขาดตอน ทริปล่องใต้ ขอไปด้วยคนนะ...นะ

[เหน่งหนักแน่น]

หลังจากได้ความสดชื่นของผลไม้ไทยแล้ว แต่คนบางคนได้มากกว่านั้น สาวอุ๊ก็ได้พาลงไปปั่นเลียบทะเลอีกครั้ง จากการที่นายmetและข้าฯ เกิดอาการ "กิ๊ปเพอร์แฮ" ทำให้เราทั้งสองไม่สามารถที่จะมีสติในการจดจำและจดบันทึก เส้นทางบางเส้นได้ครบหมด ยังไงก็ต้องขออภัยมา ณ.ที่นี้ด้วยนะครับ เอาภาพถ่ายมาฝากล่ะกัน

[เหน่งหนักแน่น]

จากหาดที่ไม่มีชื่อเราก็มุ่งหน้าสู่ตัวเมืองประจวบ ว่าจะไปกินข้าวมันไก่ที่อร่อยที่สุดซะหน่อย เผอิญ วันนี้วันสงกรานต์ เลยไม่ทราบว่าร้านไหน มันของแท้กันแน่ เพราะตลอดทางที่ปั่นเข้าเมืองต้องขอให้ชาวบ้านอย่าสาดน้ำ ไม่ได้กลัวเปียกนะแต่เหตุผลหลักก็คือ กางเกงในของใครบางคน ที่ตากอยู่ตะแกรงหลัง ยังไม่แห้ง

[เหน่งหนักแน่น]

จัดการกับมื้อเที่ยงที่ร้านข้าวมันไก่เป็นที่เรียบร้อย แต่ไม่แน่ใจว่าใช่ร้านที่อร่อยที่สุดตามที่เค้าร่ำรือกันหรือเปล่านะครับ เราก็ค่อยๆปั่นกันออกมาเข้าไปทาง บน5. การจราจรที่ติดขัด ทำให้เราเดินทางได้ช้าลง แต่ยังไงวันนี้ก็ไม่ได้เร่งรีบมากมายเท่าไหร่เพราะจากการคำนวนคร่าวๆ วันนี้ไม่น่าถึง100km ขอเก็บเอาไว้เป็นที่ระลึกสักภาพ

[เหน่งหนักแน่น]

หลังจากนั้นก็ต้องออกมาถนนเพชรเกษมอีกครั้ง เจอศาลาขอพักสักงีบ ได้เวลาก็มุ่งหน้าสู่ หาดวนกร ก่อนจะเข้าที่ทำการ เป็นธรรมดาอีกแล้วครับท่าน หลุดจากภาพนี้ มีเสียวอีกแล้ว

[TigerSmile'Hy]

อะ...เอ๋... AU ไฮห้า...นี่เอง ฝากหวัดดีด้วยนะฮะ

[jeepffw]

กางเกงในของใครบางคน ที่ตากอยู่ตะแกรงหลัง ยังไม่แห้ง

นึกภาพไม่ออกครับพี่เหน่ง ถ้ามีภาพประกอบคงจะดีไม่น้อย

[เหน่งหนักแน่น]

หลังจากชำระค่าบำรุง อช.เป็นที่เรียบร้อย นายmet ของเรามุ่งหน้าเข้าไปก่อน สักประมาณ400เมตรได้ สิ่งที่ทุกคนไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
นายmetกรี๊ด...กรี๊ด...กรี๊ด งูฮ้า งู..งู..ตัวใหญ่มากๆเลย
แล้วทุกคนก็เข้ามาล้อม ไม่ใช่ล้อมงูนะครับ ล้อมนายmet ท่าทางอ่ะนะ ท่านๆลองนึกภาพตามนะครับหรือลองทำตามด้วยก็ได้
หัวเข่าชิดกันในท่ายืน มือสองข้างกำขึ้นมาอยู่ที่หน้าอกแล้วกระโดขึ้น ดึ๋ง ดึ๋ง ช่วงที่ลงมานั้นมีส่ายสะโพกนิดๆ :ลองทำดูนะครับ


ลุงก้องไหนๆ งูอยู่ไหน โอ้โห..ตัวใหญ่ดีซะด้วย 555 วันนี้เราโชคดีจัง มีอาหารเย็นเป็นเนื้อชั้นดีเลย ซู่ซ่า ซู่ซ่า จุ๊ จุ๊ อู้หู นี่มันจงอางท้องเหลืองนี่หว่า ถุง ถุง ใครมีถุงใหญ่ๆ ลุงขอหน่อย

[เหน่งหนักแน่น]

ว๊าย...กรี๊ด...ไม่ต่ำกว่าสองเมตรจริงๆด้วยคร๊า...

[เหน่งหนักแน่น]

จากที่กรี๊ดกันอยู่พักใหญ่ จนลุงก้อง รำคาญเสียงแต๋วชะนีแท้และเทียม
ลุงก้องเอ้า เอาถุงมา ใครมีถุงลุงขอหน่อย วันนี้ลุงจะผัดเผ็ดให้กิน มันเพิ่งตายเลยนะเนี่ยสดๆเลย เลือดมันยังไหลเป็นน้ำอยู่เลย เนื้อนี่หวานแน่นอน 555 (เวลาที่คุณลุงก้องหัวเราะนั้น เสียงหัวเราะคุณลุงท่านเป็นแบบนี้จริงๆนะครับ 555 และแค่สามครั้งด้วย ไม่มากไปกว่านี้)
ข้าฯ ฮ่วย...จะดีหรือลุง ผมไม่เอานะ แบบนี้ผมไม่ถนัด
นายmetลุงครับ พี่เค้าไม่กินพวกเดียวกัน (ใบหน้ายังคงนิ่งหลังจากที่กระดี๊กระด๊ามาพักนึง)
ข้าฯฮึ่ม... ไปเถอะครับ ผมว่าคงไม่มีใครเอาด้วยหรอก
ลุงก้องแพงนะเนี่ย ของดีเลย งานนี้นะถ้าเอา อิ่มจังตังค์อยู่ครบเลยนะ ขอบวก เอ๊ย ขอบอก นี่นะถ้าเอาไปขายตลาดนะตัวนี้ไม่ต่ำกว่า300

หลังจากฟังเสียงทัดทานของเพื่อนต่างวัยไม่ไหว ลุงก้อง ก็ต้องปล่อยงูจงอางตัวนี้เอาไว้ข้างทาง แบบก่อนที่จะขึ้นรถถีบ ยังมีสายตาที่เสียดายอยู่

[เหน่งหนักแน่น]

ค่ำนี้ ริมหาดคือที่พักกายา อีกเช่นเดิม ระยะทางวันนี้โดยประมาณ 85km

[เหน่งหนักแน่น]

เช้าวันนี้ 14เมษายน เมื่อคืนหลังจากทานข้าวเสร็จพร้อมยาคลายกล้ามเนื้อไม่ดึกเท่าไหร่ก็แยกย้ายกันเข้านอน เลยทำให้ตื่นเช้าหน่อย หลังจากจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อย มื้อเช้าฝากเอาไว้ร้านค้าภายใน อช.เช่นเดิม ที่นี่อาหารอร่อย ราคาพอรับได้ เครื่องดื่มต่างๆมีเอาไว้บริการนักท่องเที่ยวค่อนข้างพร้อม

จากหาดวนกร วันนี้เราจะมุ่งหน้าสุ๋รอยต่อของจ.ประจวบฯกับชุมพร โดยจะใช้เส้นทางถนนเพชรเกษม-อ.บางสะพาน-บ้านบางเบิด

[เหน่งหนักแน่น]

เรียบร้อยจากจุดพักรถปั่นออกมาได้สักพัก ลุงก้อง งานเข้า คราวนี้ลุงได้ เผายาง สมใจซะที

[เหน่งหนักแน่น]

หลังจากที่ปะแล้วไม่เป็นผลสำเร็จ ปะหนะสำเร็จแต่สูบที่มีกันอยู่นั้น ไม่สามารถที่ดันยางของลุงขึ้นมารับขอบวงล้อได้เนื่องจากแรงดันไม่พอ ทีนี้ทำไงหล่ะครับ โบกรถ หาร้านซ่อมมอไซส์ คือ หนทางที่ดีที่สุด

เริ่มจากตัวข้าฯ ผ่านไปสาม สี่ ห้า หมดหวัง
สองสาวช่วยกัน ผ่านไปหก เจ็ด แปด ไม่ต่างกัน ทีนี้เหลือใครหล่ะครับ
พ่อหนุ่มหน้ามล คนหน้าเดียว ครั้งเดียว เรียบร้อย ตรงนี้ยังเก็บเอามาคิดอยู่เสมอว่ามันเป็นเพราะเหตุใด

ลุงก้องล่วงหน้าไปก่อน ก่อนที่จะถึงบางสะพานลุงก้องก็เรียบร้อยออกมา และเราก็มุ่งหน้าเลี้ยวซ้ายเข้าสู่บางสะพาน เข้ามาได้สักช่วงท้องเริ่มหิว ตาเริ่มลาย ข้าวแกงข้างทางคือเป้าหมาย เรียบร้อยอิ่มท้องกันถ้วนหน้า(เสียดายไม่ได้มีรูปมาฝาก เนื่องจากข้าฯและนายmet ยังมีอาการกิ๊ฟเพอร์แฮร์ อยู่ทุกวันเพราะเจออยู่ทุกวัน ) ทีนี้ก็เริ่มที่จะหาที่หลับที่นอนแล้วหล่ะ สอบถามข้อมูลจากเจ้าของร้านขายข้าวแกงเรียบร้อย ทีนี้ก็มุ่งหน้าไปทันที

[เหน่งหนักแน่น]

หลังจากพักผ่อนกายากันเรียบร้อย ก็พากันมุ่งหน้าสู่บ้านบางเบิด อย่างที่กล่าวไว้แต่เริ่มต้นวันนี้เราเริ่มที่จะเข้ารอยต่อระหว่างประจวบฯ-ชุมพร

ข้างต้น บางครั้งอย่างที่ผมบอกอาการ กิ๊ฟเพอร์แฮร์ มันจริงหรอ ตัวหยั่งกะคาย จะอะไรกับผู้หญิงตัวเล็กๆ งั้น จากภาพถ่ายล่ะกันนะครับ

[เหน่งหนักแน่น]

จากตรงนี้สองข้างทางเริ่มที่จะมีสวนยางให้เห็น ร้อนชื้น คือสิ่งที่สัมผัสได้ด้วยกาย นอกเหนือจากทางปูนแล้วทริปนี้ยังมีซิงเกิ้ลแทรคให้เล่นด้วย