Reduce speed : เชียงคาน - น้าน....น่าน

[โอ่ง คนงาม]

เรียบครับแต่ไม่ค่อยราบเท่าที่ควร ทางเส้นนี้ผมเองก็ยังไม่เคยเข้ามาสำรวจ คราวที่ลงมาจากดอยภูคาใช้อีกเส้นทางหนึ่งนะครับผ่านลงมาจากหมู่บ้านดงไพรวัลย์ที่แสนจะสวยงาม

[khunhan]

เรียบครับแต่ไม่ค่อยราบเท่าที่ควร ทางเส้นนี้ผมเองก็ยังไม่เคยเข้ามาสำรวจ คราวที่ลงมาจากดอยภูคาใช้อีกเส้นทางหนึ่งนะครับผ่านลงมาจากหมู่บ้านดงไพรวัลย์ที่แสนจะสวยงาม

ชื่อหมู่บ้าน น่าไปจังนะคะ ดงไพรวัลย์




งอแงอยู่พักใหญ่ มันไม่อยากไปต่อจริง ๆ เวลานี้ ใกล้เที่ยงเต็มที Jack ส่งสายมา บอกว่า ถึงสันติสุขแล้ว

โจว่า จากนี่ไป "เส้นทางคล้าย ๆ ขึ้นดอยสุเทพแหละป้า"

"จะดอยไหน ก็ไม่อยากไปแล้ว บอกแล้วไง.....ว่า .... เบื่อ !!!! "



"ให้ป้าเลี้ยวซ้าย ไปรอที่น่านเลยดีกว่ามั้ย?? "


เลี้ยวขวาไปนิดเดียว

โจก็อุทานว่า "แม่เจ้า นี่มันดอยอินนทนนท์ชัด ๆ "

กลับตัวไม่ทันซะแล้ว ได้แต่หันกลับมามอง

[khunhan]

ใครจะไปไหน ก็ไปเถอะ เราขอเกาะหลักกิโลไว้ก่อน


จากนี้ไป ก็ทำท่าชมวิวทิวทัศน์





ดูไป ดูมา สวย ....... แฮะ

[aphrodite]

จากนี่ไป อีก 20 กม. ??

ช่วงหลัง เราเริ่มล้า ขึ้นภูทีไร กระดื๊บ .... กระดื๊บ..... กระดื๊บ ลุงโอ่ง กะเอ๋ จวนมืดแล้ว เอ๋ กะลุงโอ่งจอดรอที่ทางแยก เวียงสา ?? หรือที่ไหน หน่วยความจำข้าพเจ้าหมดแล้ว



ความจริง ช่วงนี้ แสงท้องฟ้าสีส้ม มองเห็นวิว 360 องศา สวยมาก แต่ไม่อาจยกกล้องขึ้นบันทึกภาพได้อีก เนื่องจากหมดแรง อีกต้องเร่งเวลาไม่อยากให้ถึงที่หมายดึกนัก คนถึงก่อน ก็จะเป็นห่วง




เราต่างต้องควักไฟส่องสว่างมาช่วย สองข้างทางมืด ถนนที่ไม่ค่อยมีรถอยู่แล้ว ตอนนี้ เหลือเรากับลุงโอ่งเพียง 2 คน


ยิ่งมืด ยิ่งหมดแรง ยิ่งวังเวง

ซ้ายไป อ.เวียงสา ตรง.....อ.แม่จริม

[khunhan]

ซ้ายไป อ.เวียงสา ตรง.....อ.แม่จริม

[khunhan]

เรายังแอบอยู่ใต้ร่มไม้ หลังเดินรอบหลักกิโล รู้สึกได้ถึงลมเย็น ๆ โชยมา

[khunhan]

ภาพที่เห็น และลมเย็น ๆ ที่โชยมาเบา ๆ ทำให้เรา ..... หายเหนื่อย

[khunhan]

นอกจากหายเหนื่อยแล้ว ยัง..... ลืมร้อน...... ลืม...เวลา อีกด้วย




ถนนสายนี้ ไต่ไปบนสันเขา ดังนั้น ลมจึงโกรก เย็น มองเห็นวิวทั้ง 2 ด้าน


คราวนี้ หลักกิโล กลางแจ้ง ก็ใช้อิงอาศัยได้

[khunhan]

เมื่อมาถึงตอนนี้ รู้สึกว่า โชคดีจริง ๆ ที่ไม่ละทิ้งความพยายามก่อนหน้านั้น

ถนนสายนี้ สวยจริง ๆ แม้ว่าจะดุไปซักหน่อย








ทั้งคดไป โค้งมา ทั้งขึ้น ๆ ลง ๆ ตามอำเภอใจของภูเธอจริง ๆ แต่คิดว่า ถึงไงก็คงไม่คดโค้งเท่าใจคนหรอกกระมัง ?

[khunhan]

บางช่วงมีการปรับปรุง ขยายถนน






ไม่มีหลักกิโลให้พิง ก็นอนข้างทางเลยละกัน

[khunhan]

ดูสิ แม้แต่ช่วงที่กำลังปรับปรุง..... ก็สวย

[khunhan]

ช่วงราดยางเสร็จแล้ว....... ยิ่งสวย

[khunhan]

สังเกตสายไฟ ก็จะเห็นได้ ว่าต้องขึ้นไปอีกแค่ไหน ?



ปั่น ๆ ไป ต้องคอยหลบ เมื่อได้ยินเสียงเครื่องบิน กลัวชน



ร้อนก็ลืมร้อน เหนื่อยหนะ ไม่เหนื่อย แทบจะลืมไปเลย ว่าเราต้องไป...บ่อเกลือ

[khunhan]

แต่ในที่สุด ก็หา RC ตัวนี้เจอ ต้องขยี้ตา มองให้ชัด ๆ



ก่อนไหลลงไป เจอ 2 หนุ่มนี้ บอกว่า "พี่ครับ ผมเจอพี่ผมยาว กำลังทานก๋วยเตี๋ยวที่บ้านหลักลาย ฝากผมให้บอกพี่ ว่าถ้าเจอรถเมื่อไหร ให้ขึ้นรถทันที "


จวนถึงหลักลายแล้ว ขอไหลอีกหน่อยเถอะ


คิดว่าจะไหลถึงหลักลาย ที่ไหนได้ ไหลได้นิดเดียว ต้องตะกุยตะกายอีกแล้ว

[khunhan]

ตอนผ่านช่วงทำทาง ถามช่างที่กำลังเขียนป้ายโครงการ ว่า "หลักลาย อีกไกลมั้ย??"

เค้าชี้ให้ดู บอกว่า "พี่เห็นยอดภูนั่นมั้ย เลยภูนั่น แล้วขึ้นอีก 2 ภู ก็ถึง "

ลงจากภูนี้ น่าจะถึงแล้ว




เรายืนดูป้ายนี้อยู่นานนน..... กว่าจะถึง "ขุนน้ำแนะ"