OTOสรุปทริปสองฝั่งทะเลไทยอันดามันข้ามฝั่งไปอ่าวไทย 1,400 กม.

[ธานินทร์ 520]

เป็นทริปแรกที่ได้ปั่นทางไกลแบบบินเดี่ยว เริ่มตั้งแต่วันแรกออกเดินทางจากสุวรรณภูมิ
ด้วยการบินไทยไปเกาะภูเก็ต ก่อนการเดินทางทริปนี้คิดหลายวิธีที่จะเอาน้องเขียวขึ้นเครื่องบิน
อย่างไรไม่ให้เป็นรอย จากที่เคยเอาจักรยานใส่กล่องจักรยาน ก็ยังไม่วายเป็นรอยบ้างกล่องเองแทบพัง
ใส่กระเป๋าจักรยานค่อยยังดีบ้าง แต่ไปทริปทางไกลไม่รู้จะขนไปด้วยอย่างไร ครั้งเมื่อเคยไปปั่นที่พม่า
ไม่ได้ใส่กล่องหรือกระเป๋ากลับไม่เป็นอะไรเลย ก็จึงเลือกวิธีการเข็นขึ้นไปทั้งคันแต่ก็เอายางในที่เสีย
ไม่ได้ใช้แล้วมาหุ้มตัวเฟรมรถไว้ ส่วนที่แฮนด์ก็ใช้ผ้าพันข้อเท้าเพราะเมื่อเราใช้งานในการขนจักรยาน
ก็เก็บไว้เผื่อจำเป็นต้องใช้ในการปฐมพยาบาลตัวเองได้ด้วย

[ธานินทร์ 520]

วันแรก 29มีค. วันนี้ก็มีอะไรให้ตื่นเต้นบ้างเล็กน้อย ก็การขึ้นเครื่องบินจะต้องปล่อยลมยางออก
พอถึงที่หมายก็จะต้องสูบลมกลับเข้าไป ที่ไหนได้สูบที่นำติดต่อไปกลับใช้ไม่ได้ (ใช้มานานแล้ว)
แต่ก็ไม่ค่อยได้ใช้บ่อยนัก เลยไม่ทราบว่าใช้ไม่ได้แล้ว โชคยังดีเพราะด้านหน้าสนามบินมีปั๊ม ปตท
ซึ่งผมเคยเดินทางมาก่อนเลยจำได้ วันแรกนี้ลองเปลี่ยนเส้นทาง แทนที่จะปั่นบนเส้นทางหลัก
ก็เปลี่ยนเป็นเส้นระหว่างหมู่บ้าน เส้นทางร่มรื่นผ่านสวนยางพาราและหมู่บ้านเล็กๆตลอดทาง
แต่ที่ผ่านหมู่บ้านนี่หละที่เราจะพบกับเพื่อนที่ไม่ชอบจักรยานเอามากๆ ก็น้องหมาครับ เห็นอยู่ไกลๆ
วิ่งมาเร็วเข้าประชิดตัวผมโชคยังดีที่เป็นช่วงทางลงเนินพอดี น้องเขียวเลยหนีทัน

[ธานินทร์ 520]

แล้วก็ต้องออกมาปั่นบนถนนสายหลักก่อนเข้าตัวเมืองภูเก็ตก็ถึงที่พักโบทลากูน ซักผ้า อาบน้ำ
และยังมีแรงลงว่ายน้ำในอีกสองสามรอบ ช่วงบ่ายก็ปั่นเล่นในโครงการซึ่งใหญ่พอประมาณ
เที่ยวชมเรือขนาดต่างๆ อย่างผมคงไม่มีโอกาสได้เป็นเจ้าของเรือที่วิ่งได้เร็ว แค่ได้ชื่อว่ามีเรือพาย
ก็พอแล้ว (เรือแคนูและเรือคายัคครับ) ระยะทางวันนี้ 25 กม.

[ธานินทร์ 520]

วันที่สองของการเดินทางหลังจากเมื่อวันวานที่ได้โทร.คุยกับน้อง M เราก็นัดพบกันที่วัดฉลอง
แล้วก็ปั่นไปเที่ยวชมแหลมพรหมเทพ หาดกะตะ หาดกะรน แล้ววนกลับไปแวะที่พักของน้อง M
ขอบคุณครับน้อง M และดีใจครับที่ได้ปั่นด้วยกัน

[ธานินทร์ 520]

ผมจึงเดินทางกลับที่พักทานอาหารเที่ยงแล้วออกเดินทางไปท่าเรือบางโรงเพื่อไปยังเกาะยาวน้อย
ซึ่งผมจำได้ว่าเรือเที่ยวบ่ายสามจะเป็นสปีดโบท เร่งปั่นไปจนทันเวลาเรือ แต่.... ปีนี้กรมเจ้าท่า
ไม่อนุญาตให้นำจักรยานลงเรือเพราะเรื่องความปลอดภัย ผมจึงต้องคอยเรือไม้หางยาวลำใหญ่
ที่จะออกเวลาสี่โมงเย็นก็เลยทานข้าวราดแกงไปอีกหนึ่งจาน พูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลการเดินทาง
กับชาวบ้าน ถึงเวลาก็น้ำน้องเขียวลงเรือ อากาศดีแดดไม่จัด เรือวิ่งไปได้หนึ่งชั่วโมงแวะส่งผู้โดยสาร
ที่เกาะยาวใหญ่และออกเดินทางต่อไปยังเกาะยาวน้อยมองเห็นท่าเรือได้ชัดเจน(จะถึงอยู่แล้วนะครับ)
ลมครับลม ไม่ทราบมาจากไหนพร้อมด้วยท้องฟ้าที่มืดสนิท สักครู่เดียวทั้งลมและฝนโถมเข้าหาเรือ
ที่ผมโดยสารมาขึ้นฝั่งที่ท่าเรือมาเนาะได้ ก็รีบหาที่หลบฝนและลม พอสงบก็ปั่นจักรยาน
ไปอีก 10 กม. ก็ถึงที่พักท่าเขาเบย์วิวบังกะโล ที่พักอยู่บนเชิงเขาริมทะเล วิวสวยที่สุดเลยครับ

ถึงที่พักก็รีบอาบน้ำออกมานั่งเขากับพี่เขาเปิดขวดน้ำเย็นๆมีฟองนิดหน่อยแล้วก็ทานอาหารทะเล
พักที่เกาะก็ต้องทานแต่อาหารทะเล วันนี้ปั่นรวมระยะทางทั้งภูเก็ตและที่เกาะยาวน้อย 93 กม.

[ธานินทร์ 520]

วันที่สาม วันนี้ตื่นแต่เช้าเช่นเคย(เวลาผมออกท่องเที่ยวผมไม่เคยตื่นสาย) ออกมานั่งดื่มกาแฟ
ชมวิวที่สวยงามของอ่าวพังงา ก่อนจะปั่นจักรยานออกไปทานอาหารเช้าในหมู่บ้าน ซึ่งก็มีข้าวหมกไก่
เส้นหมี่ผัด และข้าวเหนียวหน้าต่างๆ (เป็นของหวานที่ชาวบ้านเขาทานกับกาแฟในตอนเช้า)
ซึ่งหมู่บ้านที่เกาะยาวน้อยนี้จะเป็นชาวมุสลิมเกือบทั้งหมด สำหรับข้าวหมกไก่รับรองอร่อยแน่นอน
แล้วกลับมาที่พักนักชมวิวอีกรอบก่อนออกปั่นเที่ยวรอบๆเกาะยาวน้อย ซึ่งช่วงนี้เป็นช่วงที่ผลไม้
พื้นเมืองเริ่มออกดอกออกผล ที่เห็นในภาพก็สะตอครับ อยากทานมากๆแต่มันยังอ่อนอยู่ครับ หาทาน
ได้ยากจริงๆ เข้าเดือนพค.นี้ก็คงมีออกมาขายแน่นอนครับ

[ธานินทร์ 520]

ช่วงบ่ายอากาศเริ่มร้อน ก็กลับที่พักเอาคอมฯที่พกติดตัวมาด้วยออกมานั่งทำงานและพูดคุยกับเพื่อนๆ
ข้างๆก็มีเครื่องดื่มเย็น วันนี้เป็นเจ้าป่าเปิดไปหลายขวดตั้งแต่บ่ายยันเย็น ก็นั่งชมวิวบรรยากาศดีๆ
นานๆจะได้เห็นทะเลสวยๆ ก็ช่วงที่ผ่านมาส่วนใหญ่ผมจะขึ้นภาคเหนือ ไม่ได้เห็นน้ำเห็นทะเล ทริปนี้
ได้เห็นจนจุใจจริงๆครับ

[jim jazz]

มาปูเสื่อรอชมครับพี่ธานินทร์ 520

[ธานินทร์ 520]

วันที่สี่ ตื่นเช้ามาก็หากาแฟดื่มนั่งชมวิวอ่าวพังงา ก่อนจะเก็บสัมภาระและออกไปทานอาหารเช้า
เดิมทีว่าจะไปเรือเที่ยว 07.30 น. แต่เดี๋ยวนี้มีเรือหลายเที่ยวต่อวัน ระหว่างเกาะยาวน้อย(บ.ท่าเขา)และกระบี่ (อ่าวท่าเลน) ยังมีเรือสปีดโบทจากท่ามาเนาะไปยังอ่าวนาง (แต่จักรยานลงไม่ได้ครับ)
ผมเลือกที่จะไปเรือเที่ยว 09.00 น. ไม่ต้องรีบเร่งเกินไปและเวลาของผมในวันนี้มีมากพอ

[ธานินทร์ 520]

ข้ามไปฝั่งกระบี่ก็ปั่นไปหาดนพรัตน์ธารา แวะทานอาหารเที่ยง และต้องทำงานนิดหน่อยครับ
ก็ต้องไปหาดูโรงแรมใหม่ๆแถวอ่าวนาง เพราะผมจะต้องมองหาโรงแรมสำหรับลูกค้าของผมนะครับ
วันนี้ตอนเช้าก่อนผมจะลงเรือก็มีผู้จัดการโรงแรมซึ่งอยู่ที่เกาะกลาง (เป็นเกาะเล็กๆอยู่ตรงข้ามตัวเมือง
กระบี่) โทร.มาเรื่องห้องพัก ซึ่งผู้จัดการใหญ่ให้ผมไปพักได้ฟรีพร้อมอาหารเช้า (แต่ผมโดนค่าเครื่องดื่ม
มีฟองและอาหารเย็นไปหกร้อยครับ) ก็โรงแรมเขาหรูครับ ภายนอกดูธรรมดา แต่ภายในแต่งได้สวย
แค่นี้ผมก็ดีใจสำหรับค่าห้องที่ไม่ต้องจ่ายแล้วครับ

[ธานินทร์ 520]

บ่ายๆ ผมก็ปั่นเข้าเมืองกระบี่และลงเรือหางยาวข้ามไปเกาะกลาง ที่พักที่ผมจะพักอยู่สุดถนน
ท้ายเกาะเลย เงียบสงบและสวยงามครับ บนเกาะนี้เป็นหมู่บ้านชาวมุสลิมทั้งหมด ก็เลยไม่มีน้องหมา
ปั่นจักรยานได้อย่างสบายใจจริงๆ

[ธานินทร์ 520]

วันที่ห้า ออกจากห้องนอนรู้สึกแปลก ก็นอนห้องแอร์ไม่รู้อะไรเลยเมื่อคืนฝนตก....
แต่เช้านี้ท้องฟ้าสดใส แสงแดดยามเช้ามันสดชื่นจริงๆครับ ได้เวลาก็ออกไปทานอาหารเช้า นั่งคุย
กับผู้จัดการโรงแรมอีกนิดหน่อยเพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับเกาะกลางเพิ่มเติม แล้วจับน้องเขียว
ปั่นย้อนเส้นทางที่ปั่นเข้ามาเมื่อวาน กลับไปยังหมู่บ้านคุณยายที่ทำผ้าบาติก(ที่ทำผ้านุ่งของผู้หญิง)
ก็ยืนรอกลัวผมจะปั่นเลยไป (ที่ยืนรอผมเพราะที่โรงแรมโทร.แจ้งคุณยายให้ทราบล่วงหน้า)
ได้พูดคุยกับคุณยาย ถึงขั้นตอนการทำผ้าบาติกสำหรับการนุ่ง วิธีการก็คล้ายๆกับผ้าบาติก
ที่เขานำมาตัดเสื้อผ้าเพียงแต่แตกต่างกันที่ย้อมผ้าพื้นเพื่อให้เป็นสีเดียวกันทั้งผืน แต่ผ้าที่ทำเสื้อ
เขาไม่ย้อมทั้งผืน เขาใช้การลงสีด้วยมือทั้งหมด

[ธานินทร์ 520]

ก่อนจะถึงที่เรือจอดอยู่ก็ทั้งปั่นทั้งเข็นเพราะติดทราย ที่เห็นเรือจอดอยู่ลำหนึ่ง แต่ไม่มีท่าเรือ
แต่ลักษณะของเรือมันบอกได้ว่าเป็นเรือโดยสารข้ามฝากแน่นอน (จะว่าข้ามฝากก็ไม่เชิง)
เพราะอยู่ปากแม่น้ำหลายสาย ขึ้นอยู่กับเราที่จะบอกเขาให้ไปส่งที่ไหน จากข้อมูลที่หามาได้
ท่าตลิ่งชันเป็นท่าที่จะปั่นแล้วออกถนนใหญ่ได้ที่ อ.เหนือคลอง (จากกระบี่จะถึงก่อนคลองท่อม)

[ธานินทร์ 520]

ผมเห็นมีท่าเรือหลายท่าให้เลือก และมองไปที่ GPS ที่ผมพกติดตัวมา (น้องแรด) มีถนนอีกเส้นหนึ่ง
ที่มีถนนเลียบทะเลไปได้ไกล แต่เส้นนี้กว่าจะออกถนนใหญ่ได้มันไกลกว่าท่าตลิ่งชัน แต่วันนี้ผมรู้ว่า
ผมมีเวลาพอ ก็เลือกเส้นทางเลียบทะเลพอขึ้นฝั่งก็เห็นหนุ่มๆจับอะไรกันอยู่ จับตัวเคย (กุ้งทะเล
ขนาดเล็กที่ใช้ทำกะปิ) แต่วันนี้วิธีการจับง่ายมาก ก็มันมีเยอะจริง แค่เอาตะแกรงลงไปมันก็เข้ามาเต็ม
เลยครับ ชาวบ้านเขาหาเป็นอาหารเที่ยง นำไปตีรวมกับไข่ไก่แล้วเจียวเป็นอาหารเที่ยงครับ
ส่วนผู้หญิงในหมู่บ้านก็ต้มและแกะเนื้อปูส่งตลาด ปั่นไปเรื่อยๆ จอดพูดคุยทักทายกับชาวบ้านและเด็กๆตลอดสองข้างทาง
มีโรงแรมและรีสอร์ทเปิดใหม่หลายแห่งร้านอาหารทะเลก็มีให้เลือกมากมาย ผมเองมองหาจะทานอาหารพื้นเมืองหรือขนมจีน
ผ่านไปหลายร้านแต่ก็ไม่จอด จนก่อนจะออกถนนใหญ่ที่อ.เหนือคลอง เห็นป้ายข้าวหมกไก่
และมีรถจอดเต็มไปหมด ก็คิดในใจว่าจากนี้ไปก็คงจะห่างไกลหมู่บ้านมุสลิมไปเรื่อยๆ จอดทานอาหาร
มุสลิมอีกมื้อก็แล้วกัน ไม่ผิดหวังครับอร่อยจริง ข้าวหมกไก่กับซุปแพะอีกถ้วย (หร่อยจังหู)

[sakaorat]

เบื่อเงินเดือนเก่า คลิก http://www.bbc.active.ws/