ย้อนรอยดอยภูคาสาวรอบขาเลาะตะเข็บชายแดน 5 จังหวัด

[โอ่ง คนงาม]

ออกจากแคมป์สร้างทางก็เจอกับถนนที่ลาดยางเรียบร้อยแล้ว จึงได้รับความสะดวกมากในการปั่นช่วงนี้

[โอ่ง คนงาม]

ปั่นมาถึงทางแยกที่เมื่อปี 2552 ทีมขี่มั่วมาหยุดอยู่ตรงนี้ไปต่อไม่ได้ เนื่องจากมีการก่อสร้างทางตามที่ได้กล่าวไว้ข้างต้นต้องเลี้ยวซ้ายเข้าไปใช้เส้นทางไป อ.สันติสุข ผ่านบ้านดงไพรวัลย์

[โอ่ง คนงาม]

แวะพักและซื้อน้ำดื่มที่บ้านห้วยหาดซึ่งเป็นร้านค้าแรกที่เจอตั้งแต่ออกจากแคมป์สร้างทาง



หยุดให้ไอ้นวลเจ้าถิ่นมันตรวจสอบก่อนจะปั่นผ่านต่อไป

มาถึงเส้นทางลงของบ้านยอดดอยที่ท่านเลขาโหน่งบ้านปวดบอกฝากให้ปั่นลงเผื่อให้ด้วย มีอยู่ 10 กว่าพับปรากฎว่าปั่นลงไม่ได้ตลอด ลงชันเกินไปรถบรรทุกหนักแท่งห้ามล้อบดสีกับขอบล้อร้อนจัดเกรงว่ายางจะรั่วอีกเลยต้องหยุดระบายความร้อนอยู่ช่วงหนึ่งประมาณ 5 นาที เขาลูกนี้เคยปั่นขึ้นมาเมื่อครั้งทีมขี่มัวลงจากดอยภูคาซึ่งก่อนหน้านั้นหยุดรับประทานอาหารเที่ยงราดหน้าทะเลข้าวเหนียวไก่ย่างตรงบริเวณหน้าศาลพระมีความชันน้องๆดอยอ่างขางที่เชียงใหม่ ท่านประธานสมชายถึงกับยกนิ้วให้เลย

[โอ่ง คนงาม]

มาถึงตัวอำเภอบ่อเกลือก็สิ้นแสงอาทิตย์ไปนานแล้ว เข้าพักที่รีสอร์ทบ่อเกลือวิวต้องข้ามสะพานไปถ้าลงมาทางดอยภูคาก็จะถึงก่อนอยูด้านซ้ายมือ เป็นรีสอร์ทที่ค่อนข้างจะไฮโซซุปเปอร์เดอลุกซ์สักหน่อย ราคาแพงตกหัวละห้าร้อยกว่าแต่มีอาหารเช้าแถมให้ระดับเดียวกับโรงแรมชั้น 1

รีสอร์ทตั้งอยู่บนดอยทำเลดีมองเห็นวิวทิวทัศน์ตัวตลาดบ่อเกลือได้เกือบทั่ว

[โอ่ง คนงาม]

เช้าตรู่วันที่ 09 ธค.54 ลงมารับประทานอาหารเช้าที่ทางรีสอร์ทจัดไว้ให้ วันนี้จะต้องฉายเดี่ยวออกเดินทางไปก่อนเพื่อนร่วมทีมซึ่งตอนนี้บางท่านยังไม่ตื่นปั่นขึ้นไปยัง อช.ดอยภูคาเพื่อเอาพาสปอร์ตไปแสตมป์แล้วปั่นลงไปยัง อ.ปัวผ่าน อ.ท่าวังผาปลายทางตัวเมืองน่าน กลับมาเข้าร่วมก๊วนกับเสี่ยดมที่แยกตัวที่บ้านน้ำมวบเวียงสามานอนที่น่าน 2 คืนแล้ว ขึ้นรถทัวร์บุษราคัมออกจากเมืองน่านเวลา 19.00 น.เดินทางกลับกรุงเทพฯ ส่วนเพื่อนร่วมทีมวันนี้จะออกปั่นสายหน่อยเพราะขึ้นมาค้างบนดอยภูคาอีก 1 คืน

เมนูอาหารเช้า

[โอ่ง คนงาม]

ลงมาจากรีสอร์ทแล้วเกรงว่าจะมาไม่ถึงบ่อเกลือ เลยเลี้ยวซ้ายข้ามสะพานย้อนกลับมาเพื่อไปชมบ่อเกลือสินเธาว์ที่มีชื่อเสียงมานมนานของที่นี่


สะพานที่ย้อนข้ามกลับมา

ปากทางที่จะเข้าไปดูบ่อเกลือใกล้ๆระยะทางแค่ 120 เมตรเอง

[โอ่ง คนงาม]

มีคันโพงผูกกระป๋องจ้วงลงไปในบ่อแล้วสาวขึ้นมาใส่โอ่งไว้ก่อน แล้วค่อยเอาไปลงกระทะต้มให้ตกผลึกเป็นเกลือสีขาวบริสุทธิ์เพื่อนำไปใช้หรือจำหน่ายตามท้องตลาดต่อไป





ปากบ่อกรุด้วยไม้อย่างดีหนาแน่น

[โอ่ง คนงาม]

เตาต้มเกลือ






ใช้ฟืนในการส่งพลังงานความร้อน



เกลือที่ผ่านการผลิตตามขั้นตอนเรียบร้อยแล้วเตรียมบรรจุถุงหีบห่อนำออกจำหน่ายต่อไป



เสียดายรีบร้อนไปหน่อยเลยลืมซื้อเกลือติดกระเป๋ากลับมาบ้านสักถุงเผื่อไว้เอามาแลกกับทองคำ



ได้เวลาออกเดินทางแล้วปั่นวันสุดท้ายไม้สุดท้องจาก อ.บ่อเกลือ-น่านระยะทางประมาณ 100 กม.

[โอ่ง คนงาม]

ออกเดินทางปั่นขึ้นดอยภูคาแล้วมาพักที่ตลาดร้านค้าชุมชนบ้านน้ำแพะบ่อเกลือใต้

มีสินค้าวางจำหน่ายหลายอย่างที่ส่วนใหญ่จะเป็นพืชผักสดและสมุนไพรกับสินค้าฝีมือจักสาน



แม่ค้า


มีน้ำประปาภูเขาและห้องสุขาไว้บริการด้วย





ไปใช้บริการห้องสุขาหน่อยกลางป่าดงพงไพรแบบนี้มีให้ใช้ก็ค่อยเบาใจขึ้นบ้าง แต่ทำไมประตูมันเปิดไม่ได้ละงัดเท่าไหร่ก็ไม่ออกหรือว่ามีคนอยู่ก็ไม่ใช่เคาะแล้วไม่มีเสียงตอบรับเลย คงต้องใช้วิชาลอบยิงกระต่ายเหมือนเคย

เดินเลาะมาข้างๆหวังหาที่หลบมุม อ้าวทางเข้าอยู่ตรงนี้เองบานเบ้อเร้อเลย แต่ไม่กล้าเขาไปนั่งหรอกนั่งไปก็ขนลุกไปกลัวใครพรวดพราดเข้ามาเจอ

[โอ่ง คนงาม]

ดอกไม้ป้าบนภูคา


ไต่ระดับสูงขึ้นมาเรื่อยๆเริ่มจะมีเมฆหมอกลอยมาให้เห็นบ้างแล้ว


แรงของกระแสน้ำป่าเมื่อตอนกลางปีพังทะลายไหล่เขาปะทะกับต้นไม้ใบหญ้าขาดราบเป็นหน้ากลองลงมาเป็นช่องเลย


ปั่นขึ้นมาถึงจุดสูงสุดของยอดดอยภูคาแล้ว





หมอกลอยมาปะทะกับต้นไม้ริมเขาเป็นม่านหนาทึบ

[โอ่ง คนงาม]

ออกจากจุดสูงสุดยอดดอยภูคาก็ไหลลงเขา


ก่อนจะถึงต้นภูคาก็มาพบป่าล้านปีก่อน

ต้นไม้แปลกๆตา




ไหว้พระและสักการะเจ้าหลวงภูคาก่อน

[โอ่ง คนงาม]

ต้นชมพูภูคายังอยู่ครบเหมือนครั้งที่มาชมเมื่อปี 2552 ยังไม่ได้ชมดอกอีกตามเคยต้องมาเดือนกุมภาพันธ์จึงจะได้เห็น

[โอ่ง คนงาม]

ใกล้ถึง อช.ดอยภูคาแล้วหยุดแวะที่นี่เพื่อไปแสตมป์พาสปอร์ต

เห็นป้ายบอกสถานที่ท่องเที่ยวแล้วคงจะต้องมาเยื่อนดอยภูคาเป็นรอบที่สามอีกเป็นแน่แท้เพียงแต่ว่าจะมาแบบใหน รถยนต์ มอเตอร์ไซด์หรือว่าจักรยานอีกสักรอบและเมื่อไหร่เท่านั้น

[โอ่ง คนงาม]

ต้นไม้โบราณเต่าร้างยักษ์







หลังจากรอกล่าวอำลาเพื่อนร่วมทีมบางส่วนที่ขึ้นมาถึงก่อนแล้วก็เตรียมตัวปั่นลงไปเมืองน่าน

[โอ่ง คนงาม]

สองภาพข่างล่างนี้ของจริงจะสวยกว่ามาก เสียดายคุณภาพของกล้องหรือคนถ่ายมือยังไม่ถึง


ปั่นสวนทางกับคุณเอ๋และคุณอุ๊เพื่อนร่วมทีมที่แยกตัวไปพักและท่องเที่ยวที่ อช.แม่จริม เลยหยุดทักทายและอำลากันตรงนี้



กำเบรคจนแสบมือไปหมดลงเขายาวมาราทอน

อำเภอสันติสุขและบ่อเกลือเข้าทางด้านนี้ก็ได้ถ้ามาจากปัวและไม่ประสงค์จะผ่านดอยภูคา



ออกมาสู่เส้นทางหลัก 1080 ที่อำเภอปัวแล้ว


ช่องทางฝั่งตรงข้ามข้างหน้าสามารถไปชมต้นดิ๊กเดียมได้ แต่ไม่มีเวลาแล้วตอนนี้เวลา 14.30 น.

ปั่นลงเนินมาได้เล็กน้อยเจอร้านขายข้าวมันไก่น่ารับประทานมากเลยหยุดใช้บริการไป 2 จานให้หายอยากสมกับที่ปั่นตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้ายวันนี้เพิ่งจะเจอที่อำเภอปัวนี้เองมองดูเวลาสามโมงเย็นแล้ว จากปัวไปน่านระยะทาง 60 กม.ไม่มีเขาแต่มีเนินมากมายนับไม่ถ้วนเลยเปลี่ยนใจไปรถเมล์หรือสองแถวดีกว่า นั่งรออยู่เกือบชั่วโมงทนไม่ไหวพอดีมีสองแถวสีฟ้าคันหนึ่งแล่นมาไม่มีผู้โดยสารโบกสอบถามได้ความว่าเย็นแล้วไม่มีคนรถไม่วิ่งนอกจากเช่าไปขอ 500.00 บาท เล่นเอาชงักเหมือนกันมากกว่าค่ารถทัวร์จากน่านไปกรุงเทพฯเสียอีก เลยตัดสินใจปั่นไปดีกว่าพึ่งพาลำแข้งตนเองให้มากที่สุดมีเวลา 2 ชั่วโมงกว่าเอาให้ใกล้เมืองน่านที่สุดตั้งใจไว้เวลา 17.30 น.จะหยุดและใชวิชาโบกหาตัวช่วยไปเมืองน่านต่อไป จากนั้นก็ปั่นออกมาเหลือระยะทางอีก 24 กม.จะถึงน่านเสี่ยดมที่โทรเช็คเวลาติดต่อกันตลอดก็เช่าสองแถวมารับเพราะเกรงว่าจะไม่ทันเพราะรถทัวร์ของบริษัทบุษราคัมได้เลื่อนเวลาออกเร็วกว่าเดิมครึ่งชั่วโมง สองแถวพามาส่งที่ท่ารถมีเวลาเหลืออยู่อีก 40 กว่านาทีไปเช่าห้องอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกเดินไปพบร้านข้าวแกงใกล้ๆเลยจัดการกับอาหารมื้อเย็นเสียให้สิ้นห่วง ได้เวลาบุษราคัมทัวร์ออกตรงเวลาที่ว่าไว้เป๊ะเลยใช้เวลาเดินทาง 10 กว่าชั่วโมงถึงกรุงเทพฯตีห้ากว่าแพ็คของขึ้นรถปั่นไปยังสถานที่จอดรถบ้านญาติของเสี่ยดมที่สะพานควายระยะทางประมาณ 2 กม.ถึงแล้วเอาจักรยานและสัมภาระขึ้นรถยนต์เดินทางกลับบ้านโป่งด้วยความสวัสดิภาพจบทริบย้อนรอยดอยภูคาแต่เเพียงเท่านี้คอยเจอและพบกันใหม่ในทริบต่อไป..สวัสดี